Aangeboden: fraai lichtgevend paard (levensgroot)" /> Aangeboden: fraai lichtgevend paard (levensgroot)" />
Asset 14

Een paard missen

Hoe een grap over een paard uitmondde in een roadtrip naar Brabant. Meubelwoonfabriek Empire bv uit Best gaf een prachtig paard in bruikleen voor het Overleven met Hard//hoofd-feest. Met pijn in haar hart bracht Maartje het dier weer terug.

Een paard

Ik was geen paardenmeisje, hoewel ik als peuter wel vaak wegliep. De oppas vond mij dan in een van de stallen van de buurman, boer Klaas. Meestal zat ik te spelen of ik lag in het stro te slapen, naast een grote zwarte hengst, Worthy, mijn lievelings. Ik heb nooit op hem gereden, wilde later niet op paardrijles en ook geen verzorgpony. Ik was geen lid van de Pennyclub en heb Black Beauty altijd een stomme film gevonden. Toch mis ik nu een paard.

‘Een paard’ werd min of meer voor de grap aan de line-up van het Overleven met hard//hoofd-feest toegevoegd. Niet in de laatste plaats omdat nog niet alle artiesten op het moment van de aankondiging bekend waren. Misschien kwam het door de context: een geheimzinnig Eskimovolk voorspelde het einde der tijden. Misschien zag men het paard als een mogelijke Messias. In elk geval werd er op Facebook onverwacht enthousiast gereageerd. Toen konden we natuurlijk niet meer terug. En zo kwam het dat er opeens ‘een paard’ op mijn to do-lijstje stond.

Super groot ijzeren paard

'Heanig an' van kunstenares Melanie Spenkelink

Lampen | overige

Paarden zijn er in alle soorten en maten. Ze hebben een schofthoogte van 147 centimeter of hoger. Sampson, een 19e-eeuwse Shire-ruin houdt al sinds 1850 het wereldrecord van het grootste (219 centimeter) en zwaarste (1524 kilo) paard. Voor het feest dat de Apocalyps moest gaan afwenden was ik op zoek naar een dier van dergelijke proporties. Het moest toch zeker wel gouden kalfachtige kwaliteiten in huis hebben. Een charisma dat Mozes nog eens twee keer aan zijn baard zou doen krabben. Tijdens mijn zoektocht bleek echter al snel dat dit niet zo eenvoudig was. Mooie exemplaren, zoals een reusachtig opblaasbaar paard (17 meter x 6 meter x 3,5 meter) genaamd 'Heanig an' en een paard gemaakt van ijzeren onderdelen hadden al andere verplichtingen. De My Little Pony Cupcake van kunstenares Tinkebell kon op zo’n korte termijn niet vanuit New York overkomen en hoewel mij een kleiner exemplaar van haar hand in bruikleen werd aangeboden, maakte ik me zorgen. Daar kwam nog bij dat niet iedereen in de organisatie van het feest even overtuigd was van de noodzakelijkheid van het paard. Ik stond op het punt toe te geven, was bereid genoegen te nemen met een provisorisch paard van aluminiumfolie, toen ik mijn blik viel op een advertentie van woonwinkel Empire in de rubriek Lampen | overige op Marktplaats.

 

 

Een kleine versie van Cupcake door kunstenares Tinkebell

 

Nog voor ik op de foto klikte, wist ik dat dit het paard was waar ik naar op zoek was. Wonder boven wonder was At Weijers, eigenaar van Empire, ook bereid het paard gratis uit te lenen. De enige voorwaarde was dat ik het zelf voor vervoer zou zorgen. Ook dit bleek eenvoudiger gezegd dan gedaan. Ons paard is een echt paard, een dier uit een stuk, met een schofthoogte van 160 centimeter, en prachtige puntige oortjes die de totale lengte op 215 centimeter brengen. Zo’n gevaarte laat zich niet heel eenvoudig vervoeren en Best bleek ook niet om de hoek. Ik was nog steeds geen paardenmeisje en dus niet in het bezit van een paardentrailer, maar uiteindelijk vond ik toch een hoge aanhangwagen waar zijn kop, ik bedoel hoofd, uit kon steken. Na het afsluiten van een evenementenverzekering - volgens At Weijers heeft het dier een ‘marktwaarde’ van € 2500, wat net even boven het budget voor de aankleding viel - ging ik op pad. Eenmaal bij Empire aangekomen, het huisnummer was niet zichtbaar maar de dinosauriër voor de deur was niet te missen, werden we welkom geheten door John. Met behulp van spanbanden, kartonnen dozen en bubbeltjesplastic zorgden we ervoor dat de reis voor het dier zo aangenaam mogelijk zou verlopen. Hoe het verder ging, is bekend. Op het feest verging de wereld, maar het paard schitterde. Terwijl wij dronken en verlepten, de dansvloer plakkerig werd, het aluminiumfolie losliet, en de rij voor de wc onvergeeflijke proporties aannam, bleef het glorieuze dier statig en fotogeniek.

Foto: Jan Postma

Afscheid

Helaas komt aan elke droom een einde. Ik heb gesmeekt, gedreigd, een klein beetje gehuild, maar de zakelijk leider was onverbiddelijk. Het paard moest terug. Dus dat gebeurde. Op dinsdag 3 juli zijn we terug gereden. In Best stond John ons al op te wachten met zijn steekwagentje. Het ging allemaal heel snel. Voor ik het wist stond het paard weer op zijn pallet in de hal, tussen de andere rekwisieten: het reusachtige zeepaardje, de kaken van een haai, een levensgrote Betty Boop. Empire in Best is een mooie zaak, er werken de meest vriendelijke Brabanders die ik ken, en ze zorgen goed voor hem, dat is zeker. Toch, zoals je dat kan hebben wanneer je een keer goed verliefd wordt, zo verliefd dat alle vorige flings er bleekjes bij afsteken, zo heb ik nu het gevoel dat er iets mist. Iets waarvan ik niet wist dat het aan mijn leven ontbrak. Ik zit te schrijven op het hard//hoofd-kantoor en ik mis mijn paard.

Mail

Maartje Smits Maartje Smits is schrijvend detective en imker. In 2015 verscheen haar dichtbundel Als je een meisje bent bij uitgeverij De Harmonie.

Hard//hoofd is gratis en
heeft geen advertenties

Steun Hard//hoofd

Ontvang persoonlijke brieven
van redacteuren

Inschrijven

Steun de makers van de toekomst

Hard//hoofd is een vrije ruimte voor nieuwe makers. Een niet-commercieel platform waar talent online en offline de ruimte krijgt om te experimenteren en zich te ontwikkelen. We zijn bewust gratis toegankelijk en advertentievrij. Wij geloven dat nieuwe makers vooral een scherpe en eigenzinnige stem kunnen ontwikkelen als zij niet worden verleid tot clickbait en sensatie: die vrijheid vormt de basis voor originele verbeelding en nieuwe verhalen.

Steun ons

  • Foto van Marte Hoogenboom
    Marte HoogenboomHoofdredacteur
  • Foto van Mark de Boorder
    Mark de BoorderUitgever
  • Foto van Kiki Bolwijn
    Kiki BolwijnChef Literair
  • Foto van Sander Veldhuizen
    Sander VeldhuizenUitgeefassistent
het laatste
De schrijver mag schrijven, de lezer mag lezen

De schrijver mag schrijven, de lezer mag lezen

Nee, er bestaat geen censuur in Nederland. Een witte auteur mag schrijven over mensen van kleur en een hetero schrijver over homoseksuele relaties. Maar of de lezer het ook wil lezen, dat is nog maar de vraag. Lees meer

Zomergast Roxane van Iperen was hard aan het werk

Zomergast Roxane van Iperen was hard aan het werk

De schrijver en jurist ging radicaal op zoek naar het grijze gebied. Lees meer

Nieuws in beeld: Jeff Bezos zet het ons betaald

Jeff Bezos zet het ons betaald

Na zijn korte bezoekje aan de rand van de ruimte, eerder deze week, bedankte oud-Amazon-baas Jeff Bezos de werknemers en klanten van zijn bedrijf. 'Want jullie hebben hiervoor betaald'. Een perverse grap, vonden critici. Lees meer

Stormvogel & Gelegenheidshaiku

Stormvogel & Gelegenheidshaiku

''Het is een dag waarop je stevig in je schoenen moet staan.''
Lees een fragment uit het afstudeerwerk Stormvogel & Gelegenheidshaiku van Suzanne Reedijk: een tweeledige novelle over de zee, het leven dat soms vastloopt, en een reuzenkind dat in een veld verschijnt, en dat ook weer verdwijnt. Lees meer

Tendresse / Nederzettingen

Tendresse / Nederzettingen

Met zijn 'overrompelende, rijke poëzie' won dichter Erwin Hurenkamp dit jaar Editio's Debutantenschrijfwedstrijd. De jury roemde zijn poëzie, die vertrouwde thema's wonderlijk uitwerkt. Lees meer

Zomergast Floris Alkemade wilde boven alles de goede vrede bewaren

Zomergast Floris Alkemade wilde boven alles de goede vrede bewaren

Floris Alkemade trapte het nieuwe seizoen Zomergasten af. Tot al te boude uitspraken liet de Rijksbouwmeester zich niet verleiden. Lees meer

Wat een week

Wat een week

Zie het nieuws maar eens in beeld te brengen in een week waarin drama zich op drama stapelde. Illustrator Rueben Millenaar liet zich niet uit het veld slaan: hij maakte maar liefst 6 illustraties. Een rampweek in beeld. Lees meer

Waar ik een slaapkamer heb gehad

Waar ik een slaapkamer heb gehad

Malika Soudani verzamelt de herinneringen die ze nog heeft aan alle plekken waar ze een slaapkamer heeft gehad, vanaf haar geboorte tot aan het moment waarop ze haar afstudeerbundel schrijft. Hier lees je een fragment uit 'Waar ik een slaapkamer heb gehad'. Over een zusje met kanker, twee culturen onder één dak, bruin zijn in een witte familie en een gebroken gezin.  Lees meer

Vergeetweek mixtape

Een onvergetelijke mixtape

Traditiegetrouw sluiten we onze themaweek af met een mixtape, met nummers gekozen door onze redacteuren. Welke muziek doet ons vergeten of herinneren? Welke artiest maakte het beste nummer over vergeten en welk nummer waren we zelf geheel vergeten - en misschien was dat maar beter zo? Lees meer

Nieuws in beeld: En nu met z'n allen

En nu met z'n allen

Sinds vorige week zondag schrijven 155 democratisch verkozen volksvertegenwoordigers een nieuwe grondwet voor Chili. Ze hebben negen maanden de tijd om een grondwet te schrijven waarin iederéén wordt gerepresenteerd. Lees meer

Wat ik mezelf beloof

Wat ik mezelf beloof

Een poging om alles te vergeten, om je af te sluiten voor je herinneringen, is op voorhand gedoemd om te mislukken. Een kort verhaal over de (on)mogelijkheid om schoon schip te maken. Lees meer

 Weet je nog, de nacht?

Weet je nog, de nacht?

Het ‘vergeten’ nachtleven krabbelt terug, en onze eigen lichamen blijken zich als gisteren te herinneren hoe ze van hun eigen bewegingen kunnen genieten. Lees meer

Het Juttersmuseum, de plek van alles wat je vergeten bent

Het Juttersmuseum, de plek van alles wat je vergeten bent

Marthe van Bronkhorst leidt haar lezer rond tussen de verloren schoenen en vergeten herinneringen in het Juttersmuseum. We stuiten op drie vergeten gedichten. Lees meer

Kunnen we de wandaden van een kunstenaar vergeten?

Kunnen we de wandaden van een kunstenaar vergeten?

Critici en liefhebbers zitten in hun maag met de wandaden van hun culturele helden. Moeten ze worden vergeven of ‘gecanceld’? Stefanie is vooral blij met de democratisering van de kunstwereld. Lees meer

Vergeet de lelijke kanten van dementie niet

Vivian Mac Gillavry begon op haar 19de haar vader te verliezen aan dementie. Ze schrikt van hoe mediamakers met dementie omgaan: het is goed om te laten zien hoe ermee valt te leven, maar wat als we zóveel focus leggen op de kwaliteit van leven, dat we vergeten te praten over hoe moeilijk dementie kan zijn? Lees meer

Kat, boom

Kat, boom

Een meisje klimt in een boom tijdens verstoppertje en wordt door de andere kinderen vergeten. Lees meer

De Ander (Vergeten)

De Ander (Vergeten)

Annelies van Wijk vraagt zichzelf nog voor ze is opgestaan om naar de ander te kijken. Dit gaat over zitten in een tweepersoonsbed,
Eenzaamheid die in alleen zijn verandert en een vijver in het matras met een eendenmoeder erin. Lees meer

Hard//hoofd duikt in de vergetelheid

Hard//hoofd duikt in de vergetelheid

Tijdens de Vergeetweek dreunen we geheugensteuntjes op, verzinnen we ezelsbruggetjes en zetten we kruisjes in onze handpalm waarvan we ons later afvragen waar die voor waren. Lees meer

Ook automobilist moet aan de bak

Ook automobilist moet aan (of uit) de bak

Illustrator Veerle van der Veer brengt het nieuws in beeld. Dat de rechter Shell opdraagt zijn CO2-uitstoot drastisch terug te dringen, leverde vooral instemming en leedvermaak op, zagen opiniemakers in de Volkskrant. En de klánten van Shell dan, vroegen zij zich af. Lees meer

Speech: Waarom activisten de ‘zomer van trans woede’ uitroepen

Waarom activisten de ‘zomer van trans woede’ uitroepen

Honderden demonstranten protesteerden tegen de vernederende en dehumaniserende zorg voor transgender personen. Ze eisen hervorming van het zorgsysteem en riepen een ‘zomer van trans woede’ uit. Non-binaire trans vrouw Nilin gaf een openhartige toespraak. Lees meer