Journalist Seije Slager over het Zwitserse verbod op minaretten en Hoofddorp, de hel op aarde." /> Journalist Seije Slager over het Zwitserse verbod op minaretten en Hoofddorp, de hel op aarde." />
Asset 14

Een minaret in Hoofddorp

Minaret

Als ik Zwitser was, en ik mocht per referendum iets verbieden, dan wist ik het wel. Reclames met paarse koeien bijvoorbeeld. Après-ski hits. De stad Genève. En natuurlijk Swatch, het bedrijf dat de wereld eerst opzadelde met geinig gedesignde neongroene horloges, daarna met geinig gedesignde neongroene Smart-autootjes, en nu ongetwijfeld in het diepste geheim werkt aan geinig gedesignde neongroene broodroosters, cavia’s of kerncentrales.

Maar nee, deze week besloten de Zwitsers om per referendum minaretten te verbieden.

Tja, dat kan ook. Maar als je dan toch bezig bent, waarom dan niet gelijk de hele Islam verbieden? Wilden de Zwitsers alleen een beetje pesten? Of waren ze toch bang voor de imagoschade die zo’n draconische maatregel zou veroorzaken?

Ik vrees dat het simpeler ligt. Waarschijnlijk dachten de Zwitsers helemaal niet zo ver door, en verkeerden ze in de veronderstelling dat het hele gedoe met die Islam zo voorbij zou zijn, als je het bijbehorende clichébeeld, de minaretten, maar gewoon uit je gezichtsveld bant.

Zwitserland hangt zelf namelijk van de clichés aan elkaar. Jodelen, chocola, edelweiss, koekoeksklokken, zakmessen, besneeuwde bergtoppen, gatenkaas, de lijst is schier eindeloos. Andere landen hebben ook clichés, maar dat zijn inderdaad clichés. Als je zo’n land bezoekt, en je praat met de mensen, dan kom je er al vrij snel achter dat het in werkelijkheid allemaal stukken genuanceerder ligt.

Als je Zwitserland bezoekt, en je probeert met de mensen te praten, dan kom je er al vrij snel achter dat dat niet lukt. Je zit bijvoorbeeld in een café, en je bestelt iets. De serveerster laat niet merken dat ze je gehoord heeft en vervolgt zwijgend haar weg. Na geruime tijd komt ze terug en kwakt liefdeloos een inmiddels lauwe koffie op tafel. Bij het afrekenen probeer je haar met een royale fooi uit de tent te lokken, maar ze blijft met holle ogen langs je heen staren.

Zwitserland is een land zonder ziel, dat bestaat bij gratie van zijn clichés. Wie voorbij die clichés probeert te kijken, stuit slechts op stuursheid, chagrijn, en stug volgehouden stilzwijgen. Verder niets. Het zou dan ook gratuit zijn om naar aanleiding van die minarettenkwestie een toeristische boycot af te kondigen; je kwam er toch al niet voor je lol.

Maar soms word je door omstandigheden gedwongen om plekken te bezoeken die je eigenlijk liever mijdt. Daar moet je pragmatisch in zijn. Zo speurde ik deze week Marktplaats af, op zoek naar benodigdheden voor een sinterklaassurprise. Die bleken in Hoofddorp te koop.

Zwitserland is een land zonder ziel, maar Hoofddorp is de hel op aarde. Hoofddorp beseft dat zelf ook, is daar begrijpelijkerwijs niet trots op, en probeert bezoekers dus te ontmoedigen om het dorp te bezoeken. Daarom heeft Hoofddorp een snelweg rondom het treinstation aangelegd, die naar de lieflijke naam Van Heuven Goedhartlaan luistert, maar alleen met gevaar voor eigen leven is over te steken.

Nadat ik die eerste beproeving had doorstaan, belandde ik in de wijk ‘Graan voor Visch’, waar de surprisebenodigdheden op mij lagen te wachten. Eendere jarentachtigwoningen met aangeharkte tuintjes, en Opels voor de deur. Een verstild tableau, badend in naargeestig helwit lantaarnlicht, waarschijnlijk bedoeld om hangjongeren te ontmoedigen in hun hanggedrag. Maar er waren geen hangjongeren, er was om acht uur ’s avonds helemaal niemand meer op straat. Behalve één auto, die boos naar me toeterde omdat ik niet op de stoep liep.

Aha, denkt u nu, een hautaine intellectueel, die lekker voorspelbaar schampert over oprecht kleinburgerlijk woongenot. Maar geloof mij, in Hoofddorp maken ze het echt bont met hun hang naar eenvormigheid. Niet alleen de wijk heet namelijk Graan voor Visch, alle straten in de wijk heten ook Graan voor Visch. Op zoek naar huisnummer zestienduizendzoveel verdwaalde ik een paar keer, en werd het mij steeds kwader te moede.

Tot ik op een hoek een kerk met een kerktoren zag, opgetrokken uit dezelfde bleke nieuwbouwbakstenen als de rest van de wijk. Ik liep er naartoe. De kerk bleek Ar-Rahman te heten. Het was geen kerk, het was een moskee in schutkleuren. En de kerktoren was een verhollandste minaret.

Geniaal. Als Geert Wilders in Nederland de minaretten zou willen afbreken, moet hij ook deze minaret afbreken. En dan treft hij kleinburgerlijk Nederland precies in het hart, in de architectuur van de wijk Graan voor Visch in Hoofddorp. Ik vermoed dat hij daarvoor terugschrikt.

Terwijl ik vanuit de trein Hoofddorp weer in de verte zie verdwijnen, weet ik het ineens. Geinig gedesignde neongroene minaretten. Dan wordt het toch nog gezellig in Zwitserland.

Seije Slager (1977) is in het dagelijks leven journalist voor Trouw. Hij schrijft daarnaast ook wel eens dingen die niet direct geschikt zijn voor de krant. Die draagt hij dan voor aan zijn kat IQ, of hij zoekt andere kanalen om het geschrevene wereldkundig te maken.

Mail

Hard//hoofd is gratis en
heeft geen advertenties

Steun Hard//hoofd

Ontvang persoonlijke brieven
van redacteuren

Inschrijven

Steun de makers van de toekomst

Hard//hoofd is een vrije ruimte voor nieuwe makers. Een niet-commercieel platform waar talent online en offline de ruimte krijgt om te experimenteren en zich te ontwikkelen. We zijn bewust gratis toegankelijk en advertentievrij. Wij geloven dat nieuwe makers vooral een scherpe en eigenzinnige stem kunnen ontwikkelen als zij niet worden verleid tot clickbait en sensatie: die vrijheid vormt de basis voor originele verbeelding en nieuwe verhalen.

Steun ons

  • Foto van Marte Hoogenboom
    Marte HoogenboomHoofdredacteur
  • Foto van Mark de Boorder
    Mark de BoorderUitgever
  • Foto van Kris van der Voorn
    Kris van der VoornAdjunct-hoofdredacteur
  • Foto van Sander Veldhuizen
    Sander VeldhuizenUitgeefassistent
het laatste
Zwamvolk 2

Zwamvolk

In de serie Natuurgeweld maakt schrijverscollectief Wildgewelf verhalen bij een zoekplaat van Emile Weisz. Welke verhalen weet jij te vinden? Lotte Bijl trapt af met een verhaal over het mos dat je komt halen, over hoe een heksenkring ontstaat en zwammen die op gezichten groeien. Lees meer

Nieuws in beeld: Geen heil in het 'onheilshuis'

Geen heil in het 'onheilshuis'

Het ogenschijnlijk onschuldige adres Qingcheng Park 14-3-202 in Bejing werd na een zesvoudige moord een 'xiongzhai': een huis dat ongeluk brengt en schier onverkoopbaar is. Lees meer

Alles Vijf Sterren: Horror, honden en verlangen 1

Horror, honden en verlangen

Deze week worden onze redacteurs blij van een film die de Gouden Palm waard is, een uitkomst voor hondenbezitters met een volle agenda en een debuutroman. Lees meer

10 procent is genoeg om een klimaatramp te voorkomen

10 procent is al genoeg om een klimaatramp te voorkomen

Volgens het laatste IPCC-rapport zijn we al cruciale kantelpunten in de opwarming van de aarde gepasseerd. Toch vindt Max Beijneveld hoop in de sociale wetenschap, die aantoont dat we voor duurzame verandering ook bereikbare kantelpunten bestaan. Lees meer

Column: Weten of je ooit moeder wil worden

Weten of je ooit moeder wil worden

Eva wordt geconfronteerd met de beruchte wel-of-geen-kinderen-vraag en zet de voor- en nadelen tegenover elkaar. Lees meer

Vrees de cocon niet: ze is nog warm

Vrees de cocon niet

Nu de feestjes voorzichtig weer op gang komen, beseft Rijk Kistemaker hoeveel hij níet heeft gemist. Gestrand tussen veganistische sneakers en gesprekken over Jeff Bezos verzint hij voor zichzelf een stiller leven. Een tip over verlangen naar lauwe thee en warme cocons. Lees meer

Nieuws in beeld: Remkes haalt de rem eraf

Remkes haalt de rem eraf

De nieuwe informateur Johan Remkes heeft duidelijk minder geduld dan zijn voorgangers. En terecht, vindt Rueben Millenaar. Lees meer

Alles Vijf Sterren: 51

Wees jezelf, ook achter glittercoulissen

Deze week worden onze redacteurs blij van authenticiteit, een nieuw boek van een favoriete schrijver en glitter. Lees meer

Deksels! Voor wie is huren nog betaalbaar?

Deksels! Voor wie is huren nog betaalbaar?

Net als in Amsterdam rijzen de huren in Berlijn de pan uit. Regelingen om die stijging tegen te houden - zoals de zogenaamde Mietendeckel ('huurdeksel') - worden teruggedraaid, met grote protesten als resultaat. Nina Läuger sloot zich bij een van de protesten aan. Lees meer

Nu wordt er niet meer in mijn wangen geknepen 5

Nu wordt er niet meer in mijn wangen geknepen

Hoe schrijf je over iets wat niet meer tastbaar is? Miray van der Bend schreef een collagegedicht over vakanties van vroeger in Turkije. Over de geur van het vliegveld, de granaatappels in de tuin van haar oma, de rimpels op haar gezicht. Lees meer

Pijn en glorie

Pijn en glorie

Jonathan van der Horst onderzoekt mannelijkheid aan de hand van kunstwerken die hem ontroerden. Vandaag deel 3, over Pedro Almodóvars film Dolor y Gloria. Lees meer

Gebroken Kaars van Sanne Balen over yoga, liefde en leed

Gebroken Kaars

De hoofdpersoon schrikt ondersteboven wakker. Hoe geef je jezelf een houding als je wereld op zijn kop staat? De titel van dit kortverhaal van Sanne van Balen over yoga, liefde en leed is tevens de aanbevolen leeshouding. Leg je kamer eens langs je benen omhoog, en begin. Lees meer

Hard//hoofd zoekt eindredacteuren! 1

Hard//hoofd zoekt eindredacteuren!

Hard//hoofd is op zoek naar scherpzinnige eindredacteuren (fictie/non-fictie) die ons tijdschrift structureel willen komen versterken. Lees meer

Nieuws in beeld: Alleen samen houden we de crisis gaande?

Alleen samen houden we de crisis gaande?

Vaker dan elk ander Europees volk geven Nederlanders hun medemens ervan de schuld dat de coronacrisis nog steeds voortduurt. Lees meer

Blik of een Lappendeken 3

Blik of een lappendeken

Een fragment uit het afstudeerwerk van Dino de Haas, een sciencefictionstrip over de alledaagse horror van productiviteit, over queer relaties en queer geluk. Lees meer

Alles Vijf Sterren: Steek die maar in je zak!

Steek die maar in je zak!

Deze week worden onze redacteurs blij van enthousiaste opstekers (op gepast volume), kunst in je broekzak en een wisselaccount op Twitter. Lees meer

De maakbare mens

De maakbare mens

Zijn mensen net als machines? Het bezoek van een monteur laat Marthe van Bronkhorst nadenken over haar eigen bedrading. Lees meer

Baldwin en het vuur dat de illusie verbrandt

Baldwin en het vuur dat de illusie verbrandt

Naast de indrukwekkende documentaire 'I Am Not Your Negro' zijn ook de boeken en essays van James Baldwin de moeite waard, meent Roel Meijvis. Baldwin leert ons wat het betekent om mens te zijn, juist door geen antwoord te geven op die vraag. Lees meer

tot de zon onder gaat / de kleine dingen

tot de zon onder gaat / de kleine dingen

In de gedichten van Nora van Arkel spoelen herinneringen aan en wordt er lego in de sloot gegooid. 'Alsof een eindeloze hoeveelheid tijd zich voor me uitstrekte / loom achterover ging liggen totdat het hele /landschap tijd was geworden'. Lees meer

(Geen onderwerp)

(geen onderwerp)

Vijf huisgenoten proberen via e-mails in contact te blijven over hun huis dat steeds viezer wordt. Lees meer