Misschien had het te maken met een kortstondige obsessie met gevangenisfilms, misschien was het eerder een poëtische vertaling van de puberangst om vast te komen te zitten in een monotoon en kleurloos leven. Wat de aanleiding precies was weet ik niet meer, maar er was een korte periode in mijn tienertijd waarin in bovenmatig bang was voor het idee om opgesloten te worden in kleine ruimtes, en in die periode verslond ik poëzie.
Tijdens de afwas stampte ik gedichten van T.S. Eliot, onder het tandenpoetsen luisterde ik naar de strenge Sylvia Plath en tijdens het knippen van mijn nagels werden er nog wat regels van Nijhoff opgedreund. Pretentieus? Jazeker, maar het diende een hoger doel. Als ik ooit daadwerkelijk opgesloten zou worden, dan zou ik in mijn hoofd duizenden ontsnappingsroutes hebben liggen.
Poëzie als vluchtroute, dat was mijn eerste kennismaking met de dichtkunst. Maar poëzie is veel meer dan dat. Gedichten kunnen schuren en jeuken, vingers op de zere plekken leggen, of juist krabben om verlichting te bieden. Dichters liegen de waarheid, zei Bertus Aafjes al, en nu dat voorrecht niet meer alleen voorbehouden is aan dichters, hebben we de poëzie hard, misschien wel keidhard, nodig.
Daarom, maar eigenlijk ook weer niet enkel daarom, presenteer ik u: de Hard//hoofd Poëzieweek.
Hard//hoofd staat niet in de eerste plaats bekend als een tijdschrift voor poëzie, maar het ombuigen en omsmelten van de taal, het smeden van fata morgana's, lachspiegels en vluchtroutes in woorden, is waar ook onze schrijvers zich dagelijks mee bezig houden. Daarom vond de redactie dat het tijd om dat maar eens tot in het extreme door te voeren en ziehier het resultaat. Een Poëzieweek. Zonder concrete aanleiding. Gewoon, omdat poëzie geen aanleiding behoeft en het ons een goed idee leek om jou, onze lezer, een week lang te bombarderen met gedichten. Veel poëzie, en weinig regels.
Verwacht essays en odes, een analyse van zelfhulppoëzie, een reflectie op het vertalen van gedichten, en meer. Maar natuurlijk ook met heel veel nieuw werk van zowel beginnende als gevestigde dichters. Een kleine greep: Iduna Paalman, De Alchemist, Emma Stomp, Pim Lammers, Malika Soudani en Roelof ten Napel.
Hoogachtend,
Sarah van Binsbergen
Hoofdredacteur
P.S. Bij het zoeken naar beeld voor dit redactioneel presenteerde zich het volgende dilemma: hoe verbeeld je poëzie op een niet clichématige manier? De zoektocht naar rechtenvrij beeld resulteerde in rijen portretten van serieus kijkende mannen met baretten enerzijds, en foto's van rode rozen die dreigen geplet te worden tussen de pagina's van (dikwijls gekalligrafeerde) boeken anderzijds. We hebben de mooiste in dat laatste genre voor je uitgekozen.
Beeld: Pixabay
