Foto: See-Ming Lee

If you can take a dick, you can take a joke." />

Foto: See-Ming Lee

If you can take a dick, you can take a joke." />
Asset 14

Echt gay

Tracy Morgan, een vrij controversiële en humorloze komiek, die in Nederland vooral bekend is van zijn rol als Tracy Jordan in 30 Rock, kwam afgelopen juni flink in opspraak omdat hij tijdens één van zijn optredens had gegrapt dat hij zijn zoon zou neersteken als deze homoseksueel zou blijken te zijn. Er volgde een massale hetze, en een publiek mea culpa van de heer Morgan. Maar het was niet het einde van het verhaal. Afgelopen week publiceerde Vibe Magazine een interview met rapper T.I. waarin het volgende stond:

"Man, I will say this, the funniest joke I ever heard Tracy say during a stand-up was, ‘C’mon man, I think gay people are too sensitive. If you can take a dick, you can take a joke.’ [Cracks up laughing.] That shit was funny to me. And it’s kind of true." While T.I. makes clear that he supports anyone’s sexual preference, he then connects, in his opinion, a current oversensitivity among gay people with a consequential and ironic offense of the First Amendment. “They’re like, ‘If you have an opinion against us, we’re gonna shut you down.’ ... That’s not American. If you’re gay you should have the right to be gay in peace, and if you’re against it you should have the right to be against it in peace.”

Een bijzondere uitspraak, op zijn minst, en bovendien incorrect. Er is niets vreedzaams aan het haten van een bevolkingsgroep, zeker niet als je dit als publiek figuur doet. T.I. is niet de eerste rapper die openlijk antihomoseksuele (of op zijn minst zwaar bevooroordeelde) uitlatingen doet. Ook de wereld van dancehall kent zijn artiesten die griffe teksten uiten. Buju Banton werd bijvoorbeeld in 2004 geweerd van Uit Festival te Amsterdam wegens zijn nummer Boom Bye Bye, waarin hij vrolijk zingt over het vermoorden van homo’s.

Ook in Nederland komen we in het nieuws nog veel homofobie en haat tegen. 'Weigerambtenaar' is niet voor niets woord van het jaar geworden, en ook geweld jegens homo’s blijft op een betreurenswaardig hoog niveau. Van GroenLinks tot de PVV, de blanken in ons land staan op de bres voor hun homoseksuele broeder, in het kader van onze nationale trots: tolerantie. Hoewel al minstens een decennium is ontkracht dat dit ons landelijke kenmerk is, blijven we stug volhouden dat we open staan voor iedereen. Ik kan me niet indenken dat ik iemand in mijn directe vriendenkring heb die het zou durven openlijk er voor uit te komen niet in homoseksualiteit te geloven, niet achter het homohuwelijk te staan, of erger nog, te beweren dat homoseksuele mensen in een donkere steeg zouden moeten worden afgetuigd. Maar in hoeverre zijn wij, het verlichte en tolerante deel van de bevolking, wel echt vergevorderd in onze acceptatie van homoseksualiteit?

Foto: See-Ming Lee

We maken ons er vrijwel zonder uitzondering schuldig aan. Mietje, homo, gay, flikker. Het zijn woorden die onderdeel zijn van ons dagelijks taalgebruik. Gister nog betrapte ik mijzelf er op dat ik tegen mijn collega zei: “Nee ik heb echt hoogtevrees, ik ben echt een homo wat dat betreft.” Waar kwam dat vandaan? Het is er ingeslopen dat al wat te maken heeft met lafheid, achterbaksheid, onechtheid en algehele slappedweilerigheid wordt toegeschreven aan homo’s (die daarmee vrouwen van de eerste plaats hebben verstoten). Het is zelfs zo ingeburgerd, dat ik nog niet al te lang geleden één gay tegen de ander hoorde zeggen: “Jij bent echt een homo.” Betrof het hier een aantijging, een compliment, of simpelweg een feitelijke conclusie?

Tuurlijk, woordgebruik is niet altijd koosjer. We blijven ondanks alle sterfgevallen te pas en onpas kanker zeggen. En hoe vaak verwijzen we wel niet naar verstandelijk gehandicapten als we het hebben over de grensrechter tijdens Real-Ajax of die eikel die je afsnijdt op de fiets? En is het misbruik van ‘eikel’ dan niet discriminerend jegens boomvruchten? Toch, het is niet slecht even stil te staan bij het effect van de manier waarop deze woorden worden gebruikt. Feit is dat het continu bij blijft dragen aan het cliché dat homo’s maar week zijn.

Niet alleen ons idioom blijft steken in ouderwetse vooroordelen. Nog niet al te lang geleden sprak ik een jonge vader. Een zoon had hij gekregen, zijn grote trots. Het arme joch was nog geen week oud of het had al een shirt van Messi aan. “Het wordt vast net zo’n rokkenjager als zijn vader”, zei papa trots. “Misschien gaat ie wel achter de jongens aan..” opperde ik. Het gezicht van de kersverse vader betrok. “Nee, niet mijn jongen”, zei hij, voor hij erg in kreeg wat hij eigenlijk wel niet zei. “Ik bedoel, ja, het kan, maar vast niet.” Not in my backyard is een bekend argument als het dingen betreft waarvan we wel weten dat ze bestaan, maar waar we liever niet aan moeten denken dat het te dichtbij komt.

Hoe reageren we echt als het onbekende opeens in de familie blijkt te zitten? Ik wil graag geloven dat het gros van de mensen - als puntje bij paaltje komt - hun diepst begraven vooroordelen eerst opzij moeten zetten, maar dat daarna de liefde overwint. Maar wat is de invloed op onze naasten en kinderen, als we niet vanaf het begin alle mogelijkheden open houden? Toen ik elf jaar oud was zei mijn vader tegen mij: “Als je groot bent, en een vriendje - of vriendinnetje - hebt…” Ik weet nog aan alle twee de opties met afschuw te hebben gedacht, maar ik zal van mijn leven niet vergeten dat mijn ouders vanaf het begin hebben aangegeven altijd open te staan voor mijn seksuele voorkeur.

Een goede vriend vertelde me dat in de kroeg waar hij werkte, hij de enige homo was. Voortdurend werden er door de lekker vrijgevochten jonge knullen achter de bar grappen gemaakt over zijn seksualiteit. Van implicaties dat hij niet kon sjouwen tot grove schunnigheden over zijn seksleven, de plagerijtjes bleven zich opstapelen. “In het begin deed ik grappig terug, en ik denk dat dat ze het idee heeft gegeven dat ik het niet erg vond. Maar het werd hoe langer hoe erger, tot ik niet meer wist hoe ik mijn grenzen aan kon geven tegen mijn collega’s zonder dat er ook dáár weer grappen over zouden worden gemaakt. Waarom zijn mensen zo ongevoelig?” Hij zuchtte en ik dacht er even over na, voor ik antwoordde: “Mensen zijn niet ongevoelig. Mensen zijn echt, oprecht, onbewust.”

Mail

Ava Mees List

Hard//hoofd is gratis en
heeft geen advertenties

Steun Hard//hoofd

Ontvang persoonlijke brieven
van redacteuren

Inschrijven

Steun de makers van de toekomst

Hard//hoofd is een vrije ruimte voor nieuwe makers. Een niet-commercieel platform waar talent online en offline de ruimte krijgt om te experimenteren en zich te ontwikkelen. We zijn bewust gratis toegankelijk en advertentievrij. Wij geloven dat nieuwe makers vooral een scherpe en eigenzinnige stem kunnen ontwikkelen als zij niet worden verleid tot clickbait en sensatie: die vrijheid vormt de basis voor originele verbeelding en nieuwe verhalen.

Steun ons

  • Foto van Marte Hoogenboom
    Marte HoogenboomHoofdredacteur
  • Foto van Mark de Boorder
    Mark de BoorderUitgever
  • Foto van Kiki Bolwijn
    Kiki BolwijnAdjunct-hoofdredacteur, chef Literair
  • Foto van Sander Veldhuizen
    Sander VeldhuizenUitgeefassistent
het laatste
Volg de voetnoot

Volg de voetnoot

Laat je ogen vaker afdwalen. Je raadt namelijk nooit welke parels van details er in de voetnoten verborgen liggen. Een tip van Wolter de Boer, die in de marge van zijn ‘imposter syndrome’ een vruchtbare lust voor details ontdekte. Lees meer

Alfa's en Omega's

Alfa's en Omega's

Marthe van Bronkhorst verkent de verhoudingen in het dierenrijk, waarin de mens als absolute alfa de wereld domineert. Lees meer

Schrödingers Donnie

Schrödingers Donnie

De dood van Eva's kat Donnie beweegt haar tot filosofisch mijmeren over een natuurkundig experiment. Lees meer

Column: Boomstronk-achtig

Boomstronk-achtig

‘Is dit een gouden match of settelen we voor less omdat we te druk en niet wanhopig genoeg zijn om verder te zoeken?’, vraagt Iduna Paalman aan haar geliefde. Lees meer

Tip: Bereken je deadline

Bereken je deadline

Else Boer kreeg een deadline opgelegd waar niet alleen een kersverse roman uit voortkwam, maar ook een ontnuchterend inzicht. Een tip over stilstaan bij je eigen sterfelijkheid. Lees meer

Automatische concepten 46

Demoontjes

Marthe van Bronkhorst laat haar demoontjes uit. Dat scheelt, want dan hoeft ze ze even niet zelf te dragen. Lees meer

Fantoompijn Evangeline Habarurema

Fantoompijn

Alle dingen gaan voorbij, de mooiste, maar ook de pijnlijkste dingen. Een troostvolle tip voor iedereen die verliest en rouwt, en het officiële Hard//hoofd-debuut van schrijver en illustrator Evangeline Agape. Lees meer

Als het doek valt

Als het doek valt

De gevoelens van heimwee waardoor Eva als kind geteisterd werd, ervaart ze als volwassen vrouw van tijd tot tijd nog steeds. Lees meer

 Samen alleen op de wereld

Samen alleen op de wereld

Speciaal voor de Heimweek delen tien fotografen beelden die hen doen terugverlangen naar een plek of een moment in hun leven. Het resultaat is een uniek inkijkje in de diversiteit van heimwee en nostalgie; misschien wel de allerindividueelste emoties. Lees meer

Slentermijmeringen uit Oxford

Slentermijmeringen uit Oxford

In de zomerserie ‘Slentermijmeringen’ reist Annelies van Wijk naar vier Europese steden. Dolend langs Manneken Pis, reuzencitroenen en pijnlijke herinneringen, treedt ze in een sprankelende dialoog met de plekken, hun taal en hun bewoners, maar vooral ook met zichzelf. Vandaag: Oxford. Lees meer

Komt een gangster bij de dokter

Komt een gangster bij de dokter

Nu ze zelf psycholoog is, kijkt Marthe van Bronkhorst heel anders naar een van haar favoriete series. Lees meer

Column: Een Bert of een Ernie

Een Bert of een Ernie

Eva van den Boogaard is met vrienden op vakantie in de Ardèche. Liggend bij het zwembad stelt één van haar vrienden een vraag die in alle eenvoud doet nadenken over de groepsverhoudingen. Lees meer

Column: Volhouden stoppen volhouden 3

Volhouden stoppen volhouden

Iduna Paalman bezoekt haar zieke hond, en hoort haar 's nachts onrustig ademen. 'Ze jankt een beetje, dat doen honden als ze dromen. Of heeft ze pijn?' Lees meer

Complete overgave

Complete overgave

Marthe van Bronkhorst liet zich meevoeren door de Waddenzee - om zichzelf te herontdekken. De rustgevende bezigheid maakt haar al snel doodsbenauwd. Lees meer

Slentermijmeringen uit Brussel

Slentermijmeringen uit Brussel

In de zomerserie ‘Slentermijmeringen’ reist Annelies van Wijk naar vier Europese steden. Dolend langs Manneke Pis, reuzencitroenen en pijnlijke herinneringen, treedt ze in een sprankelende dialoog met de plekken, hun taal en hun bewoners, maar vooral ook met zichzelf. Vandaag: Brussel. Lees meer

Onder de vraagprijs

Onder de vraagprijs

Vragen als ‘Wat doe jij nu?’ en ‘Waar woon je tegenwoordig?’ bezorgen Eva van den Boogaards vriend M. een rood hoofd en het gevoel te willen verdwijnen. Zij snapt hem maar al te goed. Lees meer

Slentermijmeringen uit Rotterdam

Slentermijmeringen uit Rotterdam

In de zomerserie ‘Slentermijmeringen’ reist Annelies van Wijk naar vier Europese steden. Dolend langs Manneke Pis, reuzencitroenen en pijnlijke herinneringen, treedt ze in een sprankelende dialoog met de plekken, hun taal en hun bewoners, maar vooral ook met zichzelf. Vandaag: Rotterdam. Lees meer

Column: Vervuilde idylle

Vervuilde idylle

Iduna Paalman belt vanuit de camping in Frankrijk met haar oma. Net daarvoor las ze nog in de dichtbundel van de Duitse Monika Rinck. Lees meer

Slentermijmeringen uit Londen

Slentermijmeringen uit Londen

In de zomerserie ‘Slentermijmeringen’ reist Annelies van Wijk naar vier Europese steden. Dolend langs Manneke Pis, reuzencitroenen en pijnlijke herinneringen, treedt ze in een sprankelende dialoog met de plekken, hun taal en hun bewoners, maar vooral ook met zichzelf. Vandaag: Londen. Lees meer

Tip: zoek je partner in zelfontplooiingscrime

Zoek je partner in zelfontplooiingscrime

Wat te doen als je gelooft dat ieder mens bestaansrecht heeft, behalve jij? Op grijze dagen verliest ook Annelies van Wijk zichzelf weleens uit het oog. Een tip om je ondermijnende gedachtes 180 graden te draaien. Lees meer

Steun de makers van de toekomst. Sluit je aan bij Hard//hoofd.

Jouw steun maakt mogelijk dat wij onze makers een vrije ruimte kunnen blijven bieden en hen optimaal kunnen ondersteunen. Sluit je nu aan en ontvang kunst van talentvolle kunstenaars.

Sluit je aan