Illustratie: Anne Brakema

Als het op groen denken aankomt, is Nederland wereldkampioen." />

Illustratie: Anne Brakema

Als het op groen denken aankomt, is Nederland wereldkampioen." />
Asset 14

Amsterdam

Duurzaamheid is hip, maar inmiddels ontkent zelfs de grootste scepticus niet meer dat het nodig is om te kunnen blijven leven op een overbevolkte aardkloot met beperkte fossiele brandstoffen. Maar hoe pakken we dat aan? Hard//hoofd stuurde vijf redacteuren naar vijf steden voor een reportage over duurzaamheid: Parijs, Amsterdam, New York, Tel Aviv en Londen. Deze week bespreken we het milieubewustzijn aan de Amsterdamse grachten.

Toen tientallen jaren geleden, tijdens een demonstratie, de eerste fiets wit werd gespoten, droeg de milieubewuste Nederlandse burger nog sandalen. Afval scheiden deed je het beste in een bohemien bloemetjesjurk en als je tijdens een gure Hollandse winter de fiets op stapte hield je jezelf warm met bij voorkeur zelfgebreide geitenwollen sokken. Het afgelopen decennium noemde je jezelf als milieubewuste ziel weliswaar al geen hippie meer, maar hip was je allerminst. Ons bekommeren om het milieu deden we voor onze kinderen. Voor de volgende generatie. Waar voorheen gedacht werd dat mensen die zich bezig houden met het milieu zijn blijven hangen in de jaren zestig, lijkt de jonge Nederlander nu te beseffen dat hippies en provo’s hun tijd ver vooruit waren. Is groen dan werkelijk het nieuwe zwart?

Op handen gedragen

Duurzaamheid en Amsterdam lijken al sinds jaar en dag hand in hand te gaan. In onze hoofdstad knarren meer mensen rond op hun stalen ros dan in de elders zo populaire heilige koe. De Vélib van Parijs, de Bicing van Barcelona en de Duitse Call-a-Bike zijn niet meer dan een minder ambitieuze kopie van ons uit 1965 stammende en inmiddels opgedoekte Witte Fietsenplan. De OV-fiets wint vandaag de dag terrein, al gaat het ver te concluderen dat de straten blauw en geel kleuren. Dit heeft niets te maken met de onachtzaamheid van Nederlanders. De belangrijkste reden daarvoor lijkt het feit dat we simpelweg, in tegenstelling tot de Parijsenaar en Barcalonees, niet meer in het zadel geholpen hoeven te worden. Met opgeheven hoofd leggen we dagelijks het gros van de kilometers al fietsend af.

Waar elders in Europa hoofdsteden zwart zien van relatief goedkope taxi’s en stadsbussen, springt in Amsterdam niet de auto of bus, maar de elektrische en duurzame tram in het oog. De tram, die al sinds 1875 rondrijdt, is er één van de meest populaire vervoersmiddelen. Met een eeuwig tekort aan parkeergelegenheid en peperdure parkeerplekken is Amsterdam geen walhalla voor de yup die op een regenachtige herfstdag besluit met een auto de binnenstad te trotseren. Nu de gemeente heeft besloten om tientallen oplaadpunten voor elektrische auto’s te plaatsen en de bestuurders ervan op handen te dragen met gratis parkeerplekken, lijkt het gekkenwerk om nog in een benzineauto te stappen.

Niet geheel onverdiend belandde Amsterdam dan ook in de top vijf van meest ‘groene’ Europese hoofdsteden. Een titel die overigens wel meteen genuanceerd moet worden. Waar wij Nederlanders de tram pakken en goed scoren op bijvoorbeeld waterverbruik en afvalrecycling, kampen we daarentegen met aanzienlijke hoeveelheden luchtvervuiling. We stappen weliswaar vaak op de fiets, maar de zware industrie en vrachtvervoer maken dat de fijnstofgehaltes en CO2-uitstoot van grote gemeentes als Rotterdam, Amsterdam en Utrecht bij de hoogste van Europa horen. En de elektrische boten die rondvaren in de grachten, varen vooralsnog door water waar je ziek van wordt. Jan Wolkers merkte hierover jaren geleden al op: "In Rotterdam is het water zo vervuild en rot van smaak dat mensen die een kind krijgen blij zijn als het een waterhoofd heeft."

Illustratie: Anne Brakema

Als je er bij stilstaat, is die uitkomst niet eens zo verrassend: Rotterdam is een wereldhaven en Nederland is een handelsland, met alle vervuilende gevolgen van dien. Het is minstens naïef te noemen dat Nederlanders, wanneer ze tijdens een zondagse rit over lieflijke provinciaalse wegen met trots een blik op het glooiende Hollandse landschap werpen, niet beseffen dat Nederland in 2007 één van de dichtst vertakte wegennetten ter wereld had. Met 58 kilometer snelweg per duizend vierkante kilometer hebben we de grootste autosnelwegdichtheid van de Europese Unie. Het feit dat voor 124.000 Nederlandse huishoudens de kost wordt verdiend ‘op de wagen’ zegt genoeg. Vrachtwagenchauffeur is het meest voorkomende beroep onder mannen. Overigens ook het meest eenzame. ‘Op de wagen’ zit je doorgaans immers alleen. Oftewel: zo’n 124.000 chauffeurs rijden allemaal met een eigen vrachtwagen zo’n veertig uur per week rond. Maak dat maar eens CO2-neutraal.

Groen feest

En toch houden we vol. 'Vechten tegen de bierkaai' is nu precies wat je aan Nederlanders wel over kunt laten. Als klein landje wisten we ons op tal van gebieden al naar de top te worstelen. Die winnaarsmentaliteit zien we terug in de manier waarop we met duurzaamheid omgaan. Blijkbaar staat menig fanatiekeling trouw de etiketten van blikjes af te peuteren, om het papiertje te scheiden met de ochtendkrant, want veertig procent van ons afval wordt gerecycled. Daarin zijn we meteen de beste van Europa. Onze vraag naar biologische producten blijft groeien, met als gevolg dat de vraag op het moment zelfs groter is dan het aanbod. En door de interesse van Nederlanders in duurzame innovaties, geldt Nederland na Ierland het belangrijkste introductieland voor de elektrisch auto.

Dat mag gevierd worden, als je het de Nederlander vraagt. We zijn verzot op feestjes. De uitbundige vieringen van iedere WK-overwinning, Koninginnenacht, carnaval en de Gay Pride behoeven geen uitleg. In de jaren ’90 stond onze hoofdstad wereldwijd bekend om haar extravagante clubs zoals de Roxy en iT. In Amsterdam gooit men in die laatste club sinds kort weer zorgeloos de handen in de lucht. Vorig jaar opende, op het adres van de voormalige iT, club AIR: waar we onze nieuwste moves kunnen oefenen op een dansvloer gemaakt van gerecyclede autobanden en onder een sterrenhemel of lichtshow van LED-verlichting; waar de toiletten niet spoelen maar zuigen; waar we meedeinen op beats uit boxen die groene energie trekken; waar we onze dorstige keeltjes niet bevochtigen met Spa Blauw, maar met gezuiverd kraanwater. Met de zomer op komst verplaatst het feest zich naar buiten. Sinds vorig jaar duiken er, rondom de laadpalen voor elektrische auto’s, Plug ‘n Party’s op, waarbij de DJ zijn apparatuur inplugt in een laadpunt. Met een biologisch biertje in de hand en de avondzon op onze bol zal worden genoten van het schone Nederland en zal gevierd worden dat er weer een benzineauto plaatst heeft gemaakt voor een elektrische. Driewerf hoera voor duurzaamheid.

Duurzaamheid II: Amsterdam is een gastbijdrage van Loes Perree

Mail

Hard//hoofd is gratis en
heeft geen advertenties

Steun Hard//hoofd

Ontvang persoonlijke brieven
van redacteuren

Inschrijven

Steun de makers van de toekomst

Hard//hoofd is een vrije ruimte voor nieuwe makers. Een niet-commercieel platform waar talent online en offline de ruimte krijgt om te experimenteren en zich te ontwikkelen. We zijn bewust gratis toegankelijk en advertentievrij. Wij geloven dat nieuwe makers vooral een scherpe en eigenzinnige stem kunnen ontwikkelen als zij niet worden verleid tot clickbait en sensatie: die vrijheid vormt de basis voor originele verbeelding en nieuwe verhalen.

Steun ons

  • Foto van Marte Hoogenboom
    Marte HoogenboomHoofdredacteur
  • Foto van Mark de Boorder
    Mark de BoorderUitgever
  • Foto van Kris van der Voorn
    Kris van der VoornAdjunct-hoofdredacteur
  • Foto van Sander Veldhuizen
    Sander VeldhuizenUitgeefassistent
het laatste
Verf op je kleren #1 - Het Proces

Verf op je kleren #2 - Fictie en werkelijkheid

Waar ligt de grens tussen fictie en werkelijkheid, en hoe zet je die grens op spanning, zonder dat het saai of aanstellerig wordt? Lees meer

Column: Ik wens je alle goeds

Ik wens je alle goeds

Een afwijzing komt Eva koud op haar dak vallen. ‘Ik vond hem leuk, hij vond mij ook leuk, hij vond mij dus niet leuk, ik ben gewoon niet leuk genoeg.’ Lees meer

Kak! Een kritische kunstkoerier over De Kunstbode 1

Kak! Een kritische kunstkoerier over De Kunstbode

Als 'kritische kunstkoerier' neemt Marc Schoorl je mee door de kunstbijlage van zijn favoriete ochtendkrant. Lees meer

Nieuws in beeld: En hoe zit het met de achterstand in welzijn?

En hoe zit het met de achterstand in welzijn?

Na twee jaar af en aan wel en geen onderwijs op school te hebben gehad, ervaren leerlingen dat er 'hiaten in hun kennis' zijn ontstaan. Lees meer

Koop de roze bril

Koop de roze bril

Lang geloofde Shulamit Löwensteyn dat een ingebouwd stapelbed de oplossing zou zijn voor al haar moeilijkheden. Had ze daar gelijk in? Een tip over tulpen, taart en het kopen van troost. Lees meer

Automatische concepten 73

Engeland is gesloten

Maar liefst 28.000 vluchtelingen staken in 2021 het Engelse Kanaal over, met gevaar voor eigen leven. Lees meer

Nieuwe coronificatie

Nieuwe coronificatie

Marthe van Bronkhorst opent het nieuwe jaar op poëtische wijze. Lees meer

Column: Het enige woord dat het omschrijft

Het enige woord dat het omschrijft

Het voorlopig laatste uitstapje naar de bios met haar vader krijgt voor Eva een duistere lading. Lees meer

Verf op je kleren #1 - Het Proces

Verf op je kleren #1 - Het Proces

In Verf op je Kleren onderzoekt schrijver en documentairemaker Tiemen Hageman alle aspecten van het creatieve proces. Hij gaat in gesprek met allerlei creatieve makers, over hun proces en hoe je dat nou eigenlijk doet, werk maken. In deze eerste aflevering: schrijvers Martijn Brugman en Merlijn Huntjens. Lees meer

Stop met schrijven!

Stop met schrijven!

Jens Meijen vergelijkt het schrijfproces met auto-onderhoud en weet hoe je als schrijver goed zorgt voor je mentale gezondheid. Wat heeft schrijven te maken met het worden van een popster en waarom moet je volgens Jens eerst stoppen met schrijven? Lees meer

Ballen en Engelen

Ballen en Engelen

Na een klassiek ongemakkelijke kerstborrel op kantoor gaat Sascha mee naar huis met Ariane van hr. Maar dan neemt de avond een griezelige onverwachte wending... Een kerstverhaal van Loren Snel. Lees meer

Op elk potje past een probleempje

Op elk potje past een probleempje

Waarom moeten lesbische relaties in films altijd zo tragisch afgelopen? Esther Lamberigts pleit voor een positiever beeld van queer levens in hedendaagse media. Lees meer

Kon je maar aanbeden worden

Kon je maar aanbeden worden

Hologrammen, goud licht en een religieus lam laten Marthe van Bronkhorst zich klein voelen tijdens een kerkbezoek. Lees meer

Nieuws in beeld: Wat 'huist' er op de achterkant van de maan?

Wat 'huist' er op de achterkant van de maan?

Vond de Chinese maanlander een hutje, een kleine triomfboog, of toch maar gewoon een grote rots? Lees meer

Wees talentloos

Wees talentloos

Tijdens een date raakt Wolter de Boer verwikkeld in een socratisch vraaggesprek rond talent. Een tip over het afschaffen van aanleg. Lees meer

Nieuws in beeld: Weg met het kerstpakket!

Weg met het kerstpakket!

Er zit zelden iets in waar je op zit te wachten, laat staan iets van kwaliteit. Lees meer

Over geluk is het moeilijk praten 2

Over geluk is het moeilijk praten

Filmmaker Agnès Varda was een uitgesproken feminist. Julia de Dreu zag in haar een geestdriftige, politiek geëngageerde vrouw. Maar Varda's film 'Le bonheur' lijkt een ode aan het traditionele huwelijksgeluk. Wat wilde ze ons vertellen met dit onuitgesproken drama? Lees meer

Masterclass

Een vrouw die met zichzelf in de knoop zit besluit om een masterclass acteren te volgen. Een kort verhaal door Renske van den Broek over opnieuw leren lopen, majorettemeisjes en vrede sluiten met wie je bent. Lees meer

Stemmen op je zestiende voor een sterkere democratie

Het is goed voor Nederland als zestienjarigen mochten stemmen, zegt Jazz Komproe. Lees meer

Ik sla een praatje op het Godenpad

Shimanto Reza gaat tegen zijn achterhoofdstem in en ontdekt de waarde van taboes. Lees meer