Kasper's online persoonlijkheid is gestopt met roken, maar offline paft hij rustig verder." /> Kasper's online persoonlijkheid is gestopt met roken, maar offline paft hij rustig verder." />
Asset 14

Dubbelleven

Voordat ik voor hard//hoofd schreef, hield ik een eigen weblog bij. (Dat blog bestaat nog steeds, maar wordt nu vooral aangevuld met verwijzingen naar h//h en herinneringen aan mijn dode kat.) De stukken die ik daar plaatste waren bedoeld om mijn uiterst oninteressante leven in uiterst interessante bewoordingen met de wereld te delen. Als kind van deze tijd is het onmogelijk je aan de ijdelheid van het online exhibitionisme te onttrekken. En het zal u wellicht verbazen, maar ik ben ook slechts een mens.

Op een gegeven moment begon het digitale dagboek zich echter tegen mij te keren. Nu ben ik niet zo’n romantische kneus die beweert alleen daadwerkelijk te bestaan als hij schrijft, maar de rollen werden hier toch wel zorgwekkend omgedraaid. De beslissingen die ik in mijn leven nam wonnen aan betekenis als ze op mijn site waren aangekondigd en al wat ik meemaakte vond ik vrij ongeloofwaardig tot ik er verslag van had kunnen doen. Zo wilde ik een gezonder mens worden; stoppen met roken en naar de sportschool gaan waren de voornemens die ik had bedacht om dat doel te bereiken. Deze zaken met een enigszins goed humeur volhouden was voor mij enkel mogelijk als ik er dagelijks bericht van uitbracht aan het linkklikkende front.

Over stoppen met roken is prachtige literatuur geschreven, maar makkelijk is het niet om zo’n onderwerp over een lange periode spannend te houden. Ik zou er van alles bij kunnen verzinnen en aan een fantast als ik is dat wel uitbesteed, maar fictionalisering zou de waarachtigheid in de weg zitten. Mijn blog en ik moesten vooral waarachtig blijven, anders was er niets meer om mij tegenover te verantwoorden. God is immers dood en mijn ouders hebben me altijd vrij gelaten. Maar natuurlijk kun je de offline-realiteit wel een handje helpen. Daarom ging ik bewust naar rokerige feestjes, omdat de ontberingen die ik daar zou moeten doorstaan geweldig materiaal konden opleveren.

Ook heb ik een paffend meisje kilometers lang op de fiets achtervolgd, want mijn hoofd een halve dag doorbrengend in de aswolk van deze IJslandse toeriste kon een erotische lading opleveren die ongekend was in het genre. Het bedenken van nieuwe invalshoeken ging alleen wel steeds meer tijd kosten en aan de mogelijkheid op een spontaan leven (waar wij toch allemaal naar streven) kwam ik niet meer toe. En langzaam maar zeker begon het mij al met al meer moeite te kosten om over mijn niet-roken te schrijven dan om niet te roken. Dus ik beëindigde het zelfhelp-feuilleton met de mededeling dat ik genezen was en liep de deur uit om een baal stevige shag te kopen.

Sindsdien heb ik een dubbelleven moet leiden. Immers, mijn blog-volgers hielden de waarachtigheid van wat ik schreef hoog en zolang ik de draad van mijn verhaal niet oppakte om te vertellen dat mijn stoppoging mislukt was, kon ik in hun ogen dus onmogelijk roken. Vergezeld van pepermuntjes en een tandenborstel trok ik door de stad, twee personen vertegenwoordigend. Mijn nicotinegebruik kon alleen van bedrieglijke aard zijn, want hoe verder ik mij van mijn blog verwijderde, hoe moeilijker het zou zijn er ooit weer mee samen te vallen. Maar wie van ons beide was dan een vergissing? Deze vraag beangstigde mij en dus begon ik nog meer te roken dan ik ooit gedaan had.

Gelukkig diende zich een nieuw podium voor mij aan: hard//hoofd. Hier was ik een persoon zonder geschiedenis, dus kon ik een geheel nieuwe waarheid constitueren. Een waarheid die, als ik uitkeek, geen macht meer over mij zou hebben. Nu was het alleen nog zaak de comapatiënt van mijn vorige digitale werkplaats te euthanaseren. Maar daarvoor was het belangrijk dat ik de bezoekers van mijn blog die ik persoonlijke kende en er voor mij echt toe deden, familie en vrienden dus, bezocht om hun waan te doorbreken met een smeulende peuk in mijn hand. Op die manier kon ik hopelijk worden wie ik ooit geweest dacht te zijn, in een verleden voorbij de digitale ijdelheid: iemand die ook zonder toetsenbord kan ademen, huilen, lachen en aan z’n gezondheid werken. Tot mijn teleurstelling bleek niemand echter ooit een letter van mij geloofd te hebben en waren zij het die mij in de waan hadden gehouden, uit angst mijn tedere gevoelens te krenken. Het leven bleek behoorlijk zinloos.

Ik had mezelf en de wereld weer eens danig overschat. De sporttas vol beschimmelde handdoeken staat al weken onaangetast in een hoek van mijn huis en ik rook als een hyperactieve schoorsteen in een bosrijke oorlogswinter. Was ik maar een fatalistische hedonist die van dit alles kon genieten. Maar ik ben een neurotische hypochonder en dus moet het allemaal weer anders, zoals altijd alles anders moet. Maar verandering is slechts mogelijk als ik onderken dat ik in een digitale leugen heb geleefd, dat ik onwaarachtig was naar mezelf en de rest van de mensheid. Dus publiceer ik op hard//hoofd een column die niets anders is dan pseudo-postmoderne masturbatie, als goedkoop excuus voor het eigen falen. Pathetisch, dat is het.

Mail

Kasper van Royen is Hard//hoofd-redactielid, is naast vader ook filosoof, ex-docent, ex-dichter, ex-echtgenoot, popfetisjist en postbode.

Hard//hoofd is gratis en
heeft geen advertenties

Steun Hard//hoofd

Ontvang persoonlijke brieven
van redacteuren

Inschrijven
test
het laatste
Niet

Niet

'Naarmate die vakantie vorderde, begon ik die ‘niet’ te bezien in het licht van een oude angst die soms omhoogkomt. Wanneer namelijk mijn vriendin zei: ‘dat is een lantaarnpaal’ en ik zei ‘niet’, begon ik me af te vragen of we inderdaad wel dezelfde lantaarnpaal zagen.' In deze column schrijft Anne Schepers over het woord 'niet' en de gevolgen die het kan hebben voor een discussie. Lees meer

Links, wees niet zo bang om hypocriet te zijn

Mijn week met morele ambitie: wat ik leerde ondanks Rutger Bregman

Marthe van Bronkhorst probeerde morele ambitie een week uit en leerde ervan - ondanks Rutger Bregman. Lees meer

Eva heeft u toegevoegd aan een nieuwe groepschat

Eva heeft u toegevoegd aan een nieuwe groepschat

Eva nodigt twee vrienden uit om bij haar te komen eten. Ze hoopt dat dit het begin zal zijn van een nieuwe vriendengroep. Lees meer

Links, wees niet zo bang om hypocriet te zijn 1

Links, wees niet zo bang om hypocriet te zijn

Marthe van Bronkhorst bekijkt hypocrisie als spectrum: hoe hypocriet ben jij op een schaal van Frans Bauer tot Johan Derksen? Lees meer

In je eentje achterblijven

In je eentje achterblijven

Als vriendin K. op een date gaat, denkt Eva van den Boogaard na over hun onuitgesproken pact. Zo lang ze beiden ongelukkig in de liefde zijn, hebben ze elkaar. Maar wat als er iemand dat pact uitstapt? Lees meer

Geld lenen

Geld lenen

‘Het spijt me,’ zeg ik. ‘Voor dit alles.’ Ik gebaar om me heen. ‘Voor Nederland.’ In deze column van Anne Schepers ontmoeten twee vrouwen, die uitkijken naar hun avond in een wijnbar, een man die een treinkaartje naar Ter Apel bij elkaar probeert te sprokkelen. Lees meer

Als je wordt uitgenodigd voor een euthanasiefeest, dan ga je

Als je wordt uitgenodigd voor een euthanasiefeest, dan ga je

'Als je je psycholoog écht een brevet van onkunde wil geven, moet je haar uitnodigen voor je euthanasiefeest.' Lees meer

Ik ook op jou

Ik ook op jou

Op een avond zegt iemand tegen Eva dat hij verliefd op haar is. Terwijl hij wacht op een antwoord, denkt Eva na over wat verliefd zijn eigenlijk is. Lees meer

Herhaalrecept

Herhaalrecept

Op een ochtend wordt Aisha Mansaray wakker in een parelmoeren bubbel. Ze onderzoekt hoe ze met haar depressie op de randen van de realiteit kan leven, zonder de grip erop te verliezen. ‘Mijn aandoening was een zuigend ding geweest dat zich om mij heen had gewikkeld, lelijk, en meer levend dan ik.’ Lees meer

Geen geld maakt ook niet gelukkig

Geen geld maakt ook niet gelukkig

Marthe van Bronkhorst maakt de balans op tussen S en M, die beide alles kwijt zijn: de een is ingebed in het zorgsysteem, de ander moet niks hebben van de verzorgingsstaat. Lees meer

‘Stel je voor dat het gewoon wérkt’

‘Stel je voor dat het gewoon wérkt’

Grootgebracht met het idee dat 'natuurlijke' oplossingen de voorkeur hebben boven synthetische medicatie stond Eva niet te springen om angstremmers te gaan gebruiken. Maar wat als het nou gewoon werkt? Lees meer

Column: Keihard chillen 2

Keihard chillen

Eva zet haar vraagtekens bij het fenomeen chillen. 'Eerlijk gezegd denk ik dat een wereld als deze, waarin fascisme oprukt, waarin genocide nog steeds bestaat, waarin het onrecht en de pijn en het verdriet van mijn schermen afspat, weinig reden geeft tot chillen.' Lees meer

We zijn tenminste allemaal nog mensen

We zijn tenminste allemaal nog mensen

In een overvolle trein ontwaart Aisha de eerste tekenen van het nieuwe verhaal waar ze - of iedereen? - naar op zoek is. Lees meer

Column: Dat heet ‘een gesprek voeren met elkaar’

Dat heet ‘een gesprek voeren met elkaar’

Als een vriendin van Eva op date gaat met een man waarmee Eva zelf al eerder afsprak, is ze erg benieuwd naar haar bevindingen. Lees meer

Column: Het glas wijn waar ik zin in heb bestaat niet

Het glas wijn waar ik zin in heb bestaat niet

Twee jaar geleden vroeg Eva nog aan een collega waarom ze niet dronk. Inmiddels laat ook zij de alcohol links liggen en is ze zelf degene die wordt bevraagd. Lees meer

(Ont)hechting

(Ont)hechting

Als Aisha op proef intrekt bij haar geliefde en haar eigen gekoesterde plek achterlaat, is het net het alsof ze een onvaste vorm aanneemt. Lees meer

Hypnose

Op een dag breng ik alle wereldleiders onder hypnose

Een betere wereld begint bij een andere gedachte en daarom besluit Marthe van Bronkhorst hypnotiseur te worden. Lees meer

Column 1

Je opnemen in mijn testament

Een lugubere ontdekking tijdens een boswandeling doet Eva nadenken over wat we achterlaten voor onze nabestaanden als we overlijden. Lees meer

Automatische concepten 71

We hebben een probleem met de derde helft

Een voetbalwedstrijd stopt officieel misschien op het veld, maar Marthe van Bronkhorst merkt in de trein dat het slinkse spel doorgaat. Lees meer

Zeker weten dat hij een super goede vader wordt

Zeker weten dat hij een supergoede vader wordt

Eva wil blij zijn voor haar vriend, die na een halfjaar weer van zich liet horen, maar merkt dat het haar moeite kost. Lees meer

Word trouwe lezer van Hard//hoofd op papier!

Hard//hoofd verschijnt vanaf nu twee keer per jaar op papier! Dankzij de hulp van onze lezers kunnen we nog vaker een podium bieden aan aanstormend talent. Meld je aan als abonnee voor slechts €2,50 per maand en ontvang ons papieren magazine twee keer per jaar in de bus. Veel leesplezier!

Word trouwe lezer