Asset 14

Doe mij maar The Amazing Spiderman

Op een onaangekondigde heerlijke avond sleepte een lievelingsvriendin me mee naar een nieuwe film met Cameron Diaz. Deze naam op het affiche gaf mij niet direct vertrouwen, maar we hadden vrijkaartjes dus het was een gokje waard om een keer de filmhuisfilms te verruilen voor een Hollywood-blockbuster. Het laatste wat ik had gezien met Diaz in de hoofdrol was Charlie’s Angels, veertien jaar geleden, en ik schrok me dan ook het leplazerus toen de volledig gebotoxte kop van de immer lachende actrice op het grote scherm verscheen. Haar natuurlijke, frisse en knappe gezicht was veranderd in een volgespoten en gladgestreken glimmende kop waarvan je er zoveel ziet op de rode loper. Heel Hollywood begint zo langzamerhand op elkaar te lijken.

Eigenlijk gebeurde in The Other Woman, want daar gingen we naar toe, hetzelfde als in Charlie’s Angels: onder het mom van ‘Kijk, we stoppen vrouwen in de hoofdrol en die zijn empowered en daarom zelfstandig en daarom feministisch, YEAH!’ wordt er een enorme klotefilm geproduceerd waarin vrouwen alles behalve geëmancipeerd zijn en enkel de vrouwenzaak kwaad doen. In deze nieuwe film van Nick Cassavetes, die hiervoor onder andere The Notebook regisseerde, wordt Diaz neergezet als een succesvolle carrièrevrouw; natuurlijk met leren rokjes, kort haar en een vrijgezellenbestaan, want zo ziet vrouwelijk succes er nu eenmaal uit.

Ze krijgt toch een relatie, maar na een maand komt ze erachter dat de man in kwestie getrouwd is en dus vreemdgaat (want: een man). Dit komt weer terecht bij de echtgenote Kate, die natuurlijk bloemig en zachtaardig en dom en huisvrouw is (want dat zijn vrouwen die trouwen). De Andere Vrouw en haar rivale weten na een woelige kennismaking toch vriendschap te sluiten om vervolgens de man in kwestie een hak te zetten. Denk ik tenminste, want mijn vriendin en ik konden het niet langer aan en liepen na een halfuur de zaal uit.

Het is gênant dat zo een film tot stand kan komen. Het script en het acteerwerk zijn zo bedroevend slecht dat ik niet begrijp dat tijdens het hele productieproces – altijd een lange weg waarmee veel mensen gemoeid zijn – er niemand is geweest die heeft gezegd: ‘Wat een poep, dit gaan we echt niet maken’. Ook is het jammer dat de film niet kan bijdragen aan een gelijkwaardiger beeld van vrouwen in films, al lijkt dat in eerste instantie wel zo. Schijn bedriegt. Als je vrouwen portretteert als hoopjes hysterische ellende dan wel bitchy ‘powerchicks’, voor wie de enige drijfveer in het leven De Man is, dan schieten we daar natuurlijk niets mee op.

Met een onaangenaam gevoel van opluchting – we waren wel weg uit de zaal, maar getverderrie wat een troep wordt er gemaakt – liepen we de statige trappen van Tuschinski af, richting de entree. “Kom,” zei de vriendin, “we kijken gewoon wat er in de andere zaal draait.” We zagen daar het laatste halfuurtje van The Amazing Spiderman 2, een titel die mij normaal gesproken nooit een bioscoopzaal in zou lokken, maar nu een fijn contrast vormde met de blamage van zoëven.

Illustratie: Aart-Jan Venema

 

Zonder context konden we direct mee in het verhaal. We zagen hoe De Held tijdens een hevig gevecht met een vermeende vriend die toch zijn vijand bleek te zijn heen en weer sprong tussen hoge gebouwen, dat Het Meisje werd ingezet als lokaas, dat zij uiteindelijk te pletter viel en in de armen van de held stierf. Daarna wilde hij geen mensen meer redden, hij was er te verdrietig voor, maar uiteindelijk herrezen zijn krachten en vloog hij weer door de lucht en redde de angstige stad van gevaarlijke monsters.

Een klassiek plot dat we al honderdduizend keer hebben gezien, waarin de vrouw functioneert als mooie pion: ze is slechts een beloning of motivatie voor de mannelijke held. Maar liever dat dan een pretentieus sterkevrouwenverhaal waarin onze ‘sisters’ niets meer zijn dan een stereotiep neergezet stelletje sneue mannenbashers.

Mail

Noor Spanjer (Amsterdam, 1982) is freelance journaliste en mediawetenschapper. Als nieuwerwetse minstreel is zij altijd op zoek naar persoonlijke verhalen en daarnaast is ze ideologisch inzetbaar voor feministische zaken en andere nature-nurture kwesties.

Aart-Jan Venema is freelance illustrator en verhalenverteller. Hij werkt onder andere voor NRC.next, de Groene Amsterdammer en hard/hoofd.

Hard//hoofd is gratis en
heeft geen advertenties

Steun Hard//hoofd

Ontvang persoonlijke brieven
van redacteuren

Inschrijven
test
het laatste
AI: Nooit meer eenzaamheid?

AI: Nooit meer eenzaamheid?

Ferenz Jacobs bespreekt het futuristische kunstproject van Alicia Framis. Deze zomer trouwt Francis met een hologram gebaseerd op haar eerdere relaties. AI en liefde: een gelukkig huwelijk? Lees meer

Bericht vanaf de Biënnale van Venetië

Bericht vanaf de Biënnale van Venetië

Afgelopen woensdag opende het Nederlandse paviljoen op de Biënnale van Venetië. Onze chef kunst Jorne Vriens zag hoe kunstenaar Renzo Martens in huilen uitbarstte toen hij sprak over zijn samenwerking met zijn Congolese medekunstenaars. Lees meer

:Het is een ondiepe sloot voor een fantasyschrijver: deel 1

Het is een ondiepe sloot voor een fantasy-schrijver: deel 1

Bijna een kwart van de Nederlandse volwassenen leest het liefst fantasy of sciencefiction. Toch verschijnt er bijna geen Nederlandstalige fantasy. In dit eerste deel van een tweeluik onderzoekt Ida Hondelink waarom fantasy als volwassen literair genre zo ondergeschikt is in Nederland. Lees meer

Alles wat ik wil en absoluut niet nodig heb

Alles wat ik wil en absoluut niet nodig heb

Wanneer Eva op bezoek is bij haar zus, vraagt die of Eva haar eicellen al in heeft laten vriezen. Het laat Eva nadenken over hoe ze de vraag 'Wil ik een kind?' überhaupt kan beantwoorden. 'De vraag omtrent het ouderschap is bij uitstek een gevoelskwestie, en mijn gevoel volgen is nooit mijn sterkste punt geweest.' Lees meer

De buschauffeur

De buschauffeur

'Kijk door me heen als door de voorruit'. In deze gedichtenreeks van Angelika Geronymaki probeert een buschauffeur krampachtig de kortstondigheid - in tijd, plaats, interactie - te behouden die eigen is aan zijn baan. Lees meer

Niet

Niet

'Naarmate die vakantie vorderde, begon ik die ‘niet’ te bezien in het licht van een oude angst die soms omhoogkomt. Wanneer namelijk mijn vriendin zei: ‘dat is een lantaarnpaal’ en ik zei ‘niet’, begon ik me af te vragen of we inderdaad wel dezelfde lantaarnpaal zagen.' In deze column schrijft Anne Schepers over het woord 'niet' en de gevolgen die het kan hebben voor een discussie. Lees meer

Waarom nog schrijven na ChatGPT?

Waarom nog schrijven na ChatGPT?

Waarom blijven we schrijven als kunstmatige intelligentie dat straks beter kan dan wij? In dit essay bespreekt Shimanto Reza de verbinding die teksten bieden. Ze gaan in dialoog met elkaar, met onszelf, met anderen. Lees meer

Links, wees niet zo bang om hypocriet te zijn

Mijn week met morele ambitie: wat ik leerde ondanks Rutger Bregman

Marthe van Bronkhorst probeerde morele ambitie een week uit en leerde ervan - ondanks Rutger Bregman. Lees meer

Vacature Lid Raad van Toezicht

Vacature Lid Raad van Toezicht

Hard//hoofd wil per 1 juni de driekoppige Raad van Toezicht uitbreiden met twee nieuwe leden waaronder een voorzitter. Mocht je willen reageren dan ontvangen wij graag voor 1 mei een reactie. Lees meer

:Oproep: Wie illustreert de erotische verhalen van het Rode Oor?

Oproep: Wie illustreert de erotische verhalen van het Rode Oor?

De Stoute Stift is de gloednieuwe illustratiewedstrijd van deBuren, Stripgids, Hard//hoofd en Stichting Nieuwe Helden. Meedoen? De deadline is 1 mei 2024 (10:00). Lees meer

Eva heeft u toegevoegd aan een nieuwe groepschat

Eva heeft u toegevoegd aan een nieuwe groepschat

Eva nodigt twee vrienden uit om bij haar te komen eten. Ze hoopt dat dit het begin zal zijn van een nieuwe vriendengroep. Lees meer

Witte tranen

Witte tranen

Vaak kan geconfronteerd worden met een racistische misstap veel losmaken in witte vrouwen. Waar komt dat door? Fleur den Boer onderzocht het perfectionisme van witte vrouwen en hoe zogeheten 'witte tranen' racisme in de hand werken. Lees meer

Stieren en vrouwen hebben iets gemeen

Stieren en vrouwen hebben iets gemeen

Wat hebben stieren en vrouwen gemeen? In dit essay ziet Barbara Haenen tijdens het bezoeken van een stierengevecht gelijkenissen met haar eigen ervaringen. Lees meer

Links, wees niet zo bang om hypocriet te zijn 1

Links, wees niet zo bang om hypocriet te zijn

Marthe van Bronkhorst bekijkt hypocrisie als spectrum: hoe hypocriet ben jij op een schaal van Frans Bauer tot Johan Derksen? Lees meer

Bijsturen 1

Bijsturen

In dit essay legt Belle de Rode de vinger op de zere plek. Ze beschrijft hoe zij de rol van bijsturende kapitein op zich moet nemen omwille van haar zieke vader, terwijl ze juist afscheid had willen nemen van de kritische kapitein die in haar huisde. Lees meer

In je eentje achterblijven

In je eentje achterblijven

Als vriendin K. op een date gaat, denkt Eva van den Boogaard na over hun onuitgesproken pact. Zo lang ze beiden ongelukkig in de liefde zijn, hebben ze elkaar. Maar wat als er iemand dat pact uitstapt? Lees meer

Gelukkig zien jonge mensen het verband tussen toen en nu

Durf te leren van het verleden

Op Dag 150 van de wrede vergeldingsactie van Israël is een eind van de ‘slachting’ van Palestijnen nog niet in zicht. Schrijver Marte Hoogenboom vestigt haar hoop op activisten en journalisten die het verband tussen ‘toen’ en ‘nu’ durven zien. Lees meer

Fatma Shanan: de lichtelijke melancholie van het zomerse alleen zijn 1

Fatma Shanan | De lichtelijke melancholie van het zomerse alleen zijn

Een oase van rust midden in Berlijn. De kleine geschilderde landschappen en zelfportretten in de natuur van Fatma Shanan (1986, Israël) komen goed tot hun recht in de expositieruimte van Dittriech en Schlechtriem. De tentoonstelling ‘The Inn River’ bestaat uit een bescheiden aantal van negen schilderijen. Aucke Paulusma laat zien dat een aandachtige observatie loont, maar dat de schilderijen laten niet per se een vrolijke indruk achterlaten. Lees meer

Reden tot paniek

Reden tot paniek

In dit droomachtige en persoonlijke essay blikt Wouter Degreve terug op zijn jeugd, en hij onderzoekt de effecten daarvan op het heden. Want 'de kracht van de plek waar je bent opgegroeid mag je nooit onderschatten.' Lees meer

Geld lenen

Geld lenen

‘Het spijt me,’ zeg ik. ‘Voor dit alles.’ Ik gebaar om me heen. ‘Voor Nederland.’ In deze column van Anne Schepers ontmoeten twee vrouwen, die uitkijken naar hun avond in een wijnbar, een man die een treinkaartje naar Ter Apel bij elkaar probeert te sprokkelen. Lees meer

Word trouwe lezer van Hard//hoofd op papier!

Hard//hoofd verschijnt vanaf nu twee keer per jaar op papier! Dankzij de hulp van onze lezers kunnen we nog vaker een podium bieden aan aanstormend talent. Meld je aan als abonnee voor slechts €2,50 per maand en ontvang ons papieren magazine twee keer per jaar in de bus. Veel leesplezier!

Word trouwe lezer