Asset 14

Dit kun je niet maken!

Liefhebbers van het populaire Game of Thrones hadden een goed gespreksonderwerp voor maandag. De meest recente aflevering van het derde seizoen heeft een hoop losgemaakt. Waar komen al deze emoties vandaan, vroeg Rutger zich af. Als je de desbetreffende aflevering nog niet hebt gekeken, dan is dit de spoiler alert waar je op zat te wachten.

Afgelopen week gingen veel mensen klaarzitten voor de nieuwste aflevering van Game of Thrones, de HBO-serie gebaseerd op de fantasyboekenserie A Song of Ice and Fire van George R.R. Martin. Vijftig minuten later was hun plezier vervangen door verontwaardiging en verbijstering, toen twee van de hoofdpersonen op brute wijze vermoord bleken te zijn. De sociale media ontploften van de gechoqueerde en woedende reacties. Op Youtube verschenen talloze filmpjes van mensen die de aflevering voor het eerst bekeken en met betraande ogen de handen voor de mond sloegen.

"George R.R. Martin moet sterven, HBO moet naar de hel, Game of Thrones heeft me verraden."

Wat was hier aan de hand? Game of Thrones draait om een aantal families, die allemaal strijden om de troon van Westeros. Twee families vertegenwoordigen goed en kwaad: respectievelijk de eervolle, robuuste Starks uit het noorden, en de rijke, gladde Lannisters uit het zuiden. Aan het eind van het eerste seizoen van de serie werd Ned Stark, tot op dat moment de hoofdpersoon, al volkomen onverwachts onthoofd door koning Joffrey (een Lannister-telg). Inmiddels zijn we in seizoen drie aanbeland: Neds oudste zoon Robb (de knappe, nobele leider) en zijn weduwe Catelyn (de sterke vrouw) proberen de dood van de vader te revancheren in een grote oorlog. Om een pact met de machtige Walder Frey aan te gaan, moest Robb trouwen met een van diens dochters, maar hij werd verliefd en brak zijn belofte. Dit wordt goedgemaakt met een nieuwe bruiloft, waarbij Robbs oom hem vervangt. Het is een geslaagd feest, alles lijkt in orde te zijn, tot het huwelijk een complot blijkt. Robb, zijn zwangere vrouw, zijn moeder, zijn wolf en zijn leger worden als honden afgemaakt door Freys mannen. Zijn moordenaar doet hem “de groeten van de Lannisters”.

Dit was absoluut een ongekende plotwending, waarbij de good guys en dus de hoop van de kijker plotseling verdwenen, op nog grovere wijze dan met de onthoofding van Ned Stark. Robbs vrouw had hem net verteld dat ze hun kind naar de overleden pater familias wilde vernoemen. Toch was de consternatie opvallend. Ten eerste was het grappig om te zien hoe mensen zich opwonden over een feit dat allang vaststond – het hoofdstuk The Red Wedding stond in het derde deel van de boekenserie dat reeds in 2000 verscheen. Maar het meest opzienbarende was wel de verontwaardiging over deze wrede twist, die binnen een speciale Twitter-account (@redweddingtears) werd verzameld. George R.R. Martin moet sterven, HBO moet naar de hel, Game of Thrones heeft me verraden. In caps lock werd steeds weer dezelfde boodschap geschreeuwd: hoe konden jullie mij dit aandoen? Waarom is dit gebeurd?

Blijkbaar verwachten de meeste mensen nog altijd dat verhalen hen geruststellen, zeker als ze op televisie of in de bioscoop verteld worden. Het goede moet overwinnen. Misschien is er een omweg of een tegenslag, maar uiteindelijk komt alles in orde. Dat is wat we gewend zijn; het is prettig voorspelbaar. Maar zo is het leven toch niet? George R.R. Martin reageerde in een interview met Entertainment Weekly: “Ik wil onvoorspelbare verhalen schrijven. (…) Mijn boeken proberen het leven realistisch weer te geven. Er is geluk, maar ook pijn en angst. Ik denk dat fictie die het leven met al zijn donkere én lichte kanten vangt, de beste fictie is.” Eerder zond HBO met The Wire (2002-2008) al een serie uit waarin nu eens het kwaad, dan weer het goede een overwinning boekte, maar de strijd vooral in stand bleef.

Natuurlijk hebben sommige mensen al veel ellende in hun leven, en zoeken zij daar juist afleiding van in een boek of een serie. Maar uiteindelijk is de steeds terugkerende happy ending een gevaarlijke illusie, die mensen verdooft of wanhopig door het leven laat gaan. Het leidt tot een levensinstelling van permanent optimisme en valse hoop. De door films opgevoede generaties negeren de ellende om hen heen en zoeken naar een perfect soort geluk dat alleen in de menselijke fantasie bestaat. De keuze is vervolgens tussen een hersenloos soort hedonisme of permanente teleurstelling. Dat het pijnlijke realisme van Game of Thrones vooral bij jongeren zoveel woede opwekte, maakt dat hun reacties iets verwends hebben: nee, zo is het leven niet! Vertel het me niet! Ik wil het niet horen! Vertel me een fijn verhaaltje!

“Dood ze allemaal, dood ze allemaal! Zodat er niet één overblijft om het mij later te verwijten.”

Het verleden toont aan dat verhalen in het echt even vaak wel als niet goed aflopen. Martin gaf dan ook aan dat hij geïnspireerd werd door de Schotse geschiedenis. In de vijftiende eeuw werd de adellijke Douglas-clan steeds machtiger in het hoge noorden. De tienjarige koning James II nodigde in 1440 graaf William Douglas en zijn broer uit voor een vredesdiner op zijn kasteel in Edinburgh, samen met de Crichton-clan. Na het eten begonnen de Koninklijke wachten op een trommel te slaan. De kop van een zwarte stier werd binnengedragen: het symbool van de dood, die deze bijeenkomst de naam The Black Dinner zou geven. William en zijn broer werden naar buiten gesleept, en onthoofd.

Zelfs tijdens de Middeleeuwen riep een dergelijke daad verontwaardiging op. Het verraden van de regels van de gastvrijheid was het laagste wat iemand kon doen. Ook in Westeros zal Walder Frey niet veel vrienden hebben gemaakt, door “het delen van brood en zout” te onteren. Maar het gebeurde al eeuwenlang in fictie: de Trojaanse prins Paris profiteerde van een etentje bij de koning van Sparta door diens mooie vrouw Helena te schaken en Judas zat schijnheilig aan tafel bij het laatste avondmaal van Jezus. Er zijn talloze andere historische voorbeelden van dit soort ‘goedmaakdiners’ uit Denemarken, Engeland en Japan.

Maar toch niet tijdens een bruiloft? Ja, ook. In 1572 groeide het conflict tussen de katholieke Franse koning Karel IX en de protestantse adel. Een huwelijk tussen de protestantse leider Hendrik van Navarre en een zus van de koning moest de ruzie sussen. Maar de spanning werd te groot in Parijs: in de dagen na de bruiloft werd een aanslag op een prominente protestant gepleegd, en uit angst voor wraak besloot de koning al zijn gasten uit te laten moorden. Hij zou geroepen hebben: “Dood ze allemaal! Dood ze allemaal! Zodat er niet één overblijft om het mij later te verwijten.” Na de moord op de protestantse adel brak er een volkswoede uit, waardoor er in Parijs 2000 andersgelovigen werden omgelegd, en in heel Frankrijk nog zo’n 18.000. Deze heugelijke bijeenkomst kreeg de bijnaam De Bloedbruiloft.

Het deed Martin ook veel verdriet om Robb en Catelyn te doden: hij stelde het schrijven van het hoofdstuk The Red Wedding uit totdat hij de rest van A Storm of Swords (deel drie van de serie) af had. We mogen rouwen. Maar als je de ellende van ons bestaan ontkent, kun je ook niets leren. Dat betekent niet dat je van de weeromstuit alle fijne kanten van het leven moet gaan negeren en depressief in een hoekje van de kamer stof moet gaan zitten verzamelen. Er gebeuren altijd verschrikkelijke dingen, en verschrikkelijk mooie dingen, en je moet beide accepteren om volledig te leven. Het valt te prijzen dat schrijvers als Martin en een zender als HBO beide extremen durven te laten zien, en ons zo met harde hand wat realiteitszin bijbrengen. Uiteindelijk heb je daar meer aan, dan aan een zoet hapje.

En er is altijd hoop. De rest van de Douglas-clan bleef vechten en een prominente rol in Schotland spelen. Hendrik van Navarre werd gevangengezet, ontsnapte later en werd in 1589 Hendrik IV, koning van Frankrijk. In Game of Thrones leven er nog vier kinderen en een halfzoon van Ned Stark, waaronder de 12-jarige Arya, een meisje met een ijzeren wil en een hart vol vuur.

Aanstaande zondag wordt de seizoensfinale uitgezonden door HBO. Dit artikel verscheen ook in nrc.next.

Mail

Rutger Lemm is schrijver, grappenmaker en scenarist. In 2015 verscheen zijn debuut, 'Een grootse mislukking'. Hij is een van de oprichters van Hard//hoofd.

Hard//hoofd is gratis en
heeft geen advertenties

Steun Hard//hoofd

Ontvang persoonlijke brieven
van redacteuren

Inschrijven

Steun de makers van de toekomst

Hard//hoofd is een vrije ruimte voor nieuwe makers. Een niet-commercieel platform waar talent online en offline de ruimte krijgt om te experimenteren en zich te ontwikkelen. We zijn bewust gratis toegankelijk en advertentievrij. Wij geloven dat nieuwe makers vooral een scherpe en eigenzinnige stem kunnen ontwikkelen als zij niet worden verleid tot clickbait en sensatie: die vrijheid vormt de basis voor originele verbeelding en nieuwe verhalen.

Steun ons

  • Foto van Marte Hoogenboom
    Marte HoogenboomHoofdredacteur
  • Foto van Mark de Boorder
    Mark de BoorderUitgever
  • Foto van Kiki Bolwijn
    Kiki BolwijnAdjunct-hoofdredacteur, chef Literair
  • Foto van Sander Veldhuizen
    Sander VeldhuizenUitgeefassistent
het laatste
Sommige dagen kun je niet oplossen

Sommige dagen kun je niet oplossen

Twee geliefden die niet in elkaar opgaan blijven individuen en in Duo Penotti is eigenlijk best veel van jezelf terug te vinden. Marthe van Bronkhorst neemt een kijkje in haar ijskast, denkt na over wat je bewaart in je vriezer en komt tot de conclusie dat er voor sommige dingen geen oplossing bestaat. Lees meer

Blauwe maandagen

Blauwe maandagen

Max Beijneveld neemt de gevolgen van de coronamaatregelen onder de loep en observeert het gevoel van uitzichtloosheid dat hij zelf ervaart. Lees meer

Hoe je de maanden op je knokkels telt en andere vragen

Hoe je maanden op knokkels telt en andere vragen

Voor welke simpele zaken heb jij nooit meer opnieuw naar uitleg durven vragen? Voor Vivian MacGillavry was het maanden tellen op haar knokkels. Maar toen ze dat aan een vriendin durfde op te biechten, ontdekte ze iets moois. Lees meer

Automatische concepten 50

Eigen haard is fijnstof waard?

Bijna een kwart van de fijnstofuitstoot in Nederland wordt veroorzaakt door houtkachels. Daarmee zijn ze de voornaamste bron van uitstoot. Lees meer

Alles Vijf Sterren: Inkijkjes

Inkijkjes

Deze week worden onze redacteurs blij van een documentaire over Egypte, een succesvolle Zoomvoorstelling en een geheime tuin. Lees meer

Voltooid Herstelde Tijd 1

Voltooid Herstelde Tijd. Voorbij de schaamte rondom slachtofferschap

Beelden die we doorgaans te zien krijgen van intiem geweld zijn vaak oppervlakkig en sensationeel. Tessel ten Zweege deed mee aan het kunstproject van Lara van Gaalen, dat laat zien dat het ook anders kan. Lees meer

Interfriention

Interfriention

Eva van den Boogaard viert een vriendschapsjubileum met vriendin I. en blikt terug op een andere vriendschap, die kort daarvoor ten einde moest komen. Lees meer

Kleine witte slang (reptiel

Kleine witte slang (reptiel)

Drie mensen zorgen samen voor een kleine witte slang. De slang lijkt alleen niets van hen aan te willen nemen. Is dat iets ergs, of wordt er een probleem gemaakt waar geen oplossing voor is? Een kort verhaal van Eva Salman over een advertentie op marktplaats, een stoel waarin nooit iemand zit en over hoe soms je best doen niet alles oplost. Lees meer

Alles Vijf Sterren: Ongehinderd door waarheid

Ongehinderd door waarheid

Deze week werden onze redacteurs blij van alternatieve werkelijkheden. Lees meer

Nieuws in beeld: Jongeren zijn moe en moedeloos

Jongeren zijn moe en moedeloos

Illustrator Simcha van der Veen zag het al in haar eigen vriendengroep, en haar vermoeden wordt nu steeds vaker in de media bevestigd: jongeren staan massaal op omvallen. Lees meer

Kinken in een ruggengraat

Kinken in een ruggengraat

''We liggen samen in bed en ik vraag je om een herhaling van de tijd.
‘Herhaling bestaat niet,’ zeg je, ‘alleen verandering.’''
Een kort verhaal van Welmoed Jonas over hoe nachtvlinders elkaar kunnen vinden in het donker en het wachten op een nieuwe huid. Lees meer

Hard//talk: Er schuilt een superkracht in autisme

Er schuilt een superkracht in autisme

Autisme wordt vaak gezien als een ingewikkelde afwijking. Sofie Hees vraagt zich af wie bepaalt wat normaal is. Het is tijd voor meer neurodiversiteit. Lees meer

Het Hoofd//stuk: Een ongepland moederboek

Een ongepland moederboek

Helena Hoogenkamp vertelt over hoe haar debuutroman helemaal geen verhaal over moeders moest worden, maar over liefde. Uiteindelijk schreef ze óók over moeders, maar vooral over een verlangen dat zo groot is dat niet uitgesproken kan worden. Maar wat laat je weg en wat vertel je juist wel als je wil vertellen over het onzegbare? Lees meer

Vervolgzomer

Vervolgzomer

In de rubriek Luister Even vragen we Hard//hoofd-makers om een kort stukje audio te maken over de toekomst, wanneer er weer feest kan zijn, of reizen, of drukte. Het is een proeftuin voor het maken van audio, maar ook voor onze werkelijkheid. De eerste aflevering is van Annelies van Wijk. Lees meer

Tip van Else Boer Wees een meeloper

Wees een meeloper

Soms is een meeloper zijn gewoon een heel goed plan. Schrijver Else Boer legt uit waarom aan de hand van haar nieuwste niet-originele hobby: schaken. Lees meer

Nieuws in beeld: Zij speelt met kanker (en wint)

Zij speelt met kanker (en wint)

Na de dood van een goede vriend en mentor, besloot een Tsjechische speltheoreticus haar kennis in te zetten in de strijd tegen kanker. Lees meer

Joost Oomen wil de maan bezielen 3

Joost Oomen wil de maan bezielen

Onlangs verscheen Het Perenlied, de eerste roman van Joost Oomen. Roos Wolthers ging met hem in gesprek over vrolijkheid en twinkelende schuimspanen. Lees meer

Tijdens de avondklok

Tijdens de avondklok

Deze week geven onze redacteurs een inkijkje in wat zij doen als je na 21.00 uur niet meer op straat mag komen. Lees meer

Maken worsten echt de man?

Maken worsten echt de man?

De mannelijkste manier om direct bij te dragen aan een duurzame planeet is het vermijden van dierlijke producten. Maar voornamelijk mannen vinden de overstap naar een veganistisch dieet lastig. 'Echte' mannen eten immers vlees, toch? Tijd om met die genderverwachtingen te spelen, vindt Esther Lamberigts. Lees meer

Informatie, desinformatie en onbegrijpelijke naaipatronen

Informatie, desinformatie en onbegrijpelijke naaipatronen

Telt iets als informatie als het voor de meeste mensen onleesbaar is? Alma Apt las de dichtbundel ‘Garments against Women’ van Anne Boyer. In die bundel legt zij een relatie tussen naaien en boekhouding: goede informatie hoeft net als een naaipatroon niet altijd transparant te zijn. Lees meer

De geruchten zijn waar. Lees Hard//hoofd nu ook op papier!

Bestel op tijd je eigen exemplaar van de eerste editie, met als thema: ‘Ik’. We hebben drie covers ontworpen. Kies je favoriet.

Bekijk de covers