Asset 14

Die klimaatmars, moet die niet kwaadschiks?

Klimaatmars - moet het niet kwaadschiks?

Marthe van Bronkhorst hield de afgelopen weken de stoel warm van Weerwoord-redacteur Julius Koetsier, die geblesseerd is. Zij vroeg zich af: hoe verhoud je je als jonge schrijver tot de wereld om je heen? Van Bronkhorst onderzoekt haar eigen engagement en dat van anderen. Vandaag het laatste deel van een drieluik.

Ach ja, duizenden tieners spijbelden vorige maand van school, en protesteerden in Den Haag voor een beter klimaatbeleid. Ach ja, ze hadden leuzen als “Wollah, gun toekomst”. En ja, ze gingen na het avontuur met z’n allen naar de McDonald’s. En ja, ze lieten troep achter in de treinen. En ja, ze hadden beter op school kunnen leren over duurzame energie dan een lesdag te missen om te hossen op het Malieveld. Allemaal waar, gelukkig, goddank, je hóórt de Grote Mensen van de samenleving opgelucht zuchten. Moeten we dit serieus nemen?

Welnee, het is maar een hypocriete puberactie.

Toch?

Het klimaatdebat is een generatieconflict geworden.

52% van de jongeren (18-25) vindt “duurzaamheid” belangrijk in hun stemkeuze bij de Tweede Kamerverkiezingen, ten opzichte van 24% van de rest van de stemgerechtigden. In 2017 werd gepolld: als scholieren mochten stemmen, had GroenLinks de Tweede Kamerverkiezingen gewonnen. Maar de bestuurders van het land zijn géén jongeren, de gemiddelde leeftijd in de Tweede Kamer is 46, in de Eerste Kamer is het 61(!). De gemiddelde leeftijd van een Nederlandse CEO? 53. De bestuurders zijn oud.

Het klimaatdebat is een generatieconflict geworden. Jong schopt aan tegen oud. Oud gooit kont tegen de krib. Zolang de kinderen zich misdragen en niet weten hoeveel school, slaap of alcohol goed voor ze is, blijven mama en papa gewoon dikke sigaren opsteken en ze de les lezen.

De huidige jongeren hypocriet noemen is debiel. Laat me je iets vertellen over hypocriete puberacties. Ik was ook een scholierenstaker. En vergeleken met mijn eigen generatie zijn deze jongeren – deze vaak welbespraakte, georganiseerde, goedgeïnformeerde jongeren – rasaltruïsten. Twaalf jaar geleden staakten wij tegen de ophokplicht: de 1040-urennorm die leerlingen dwong in een leslokaal te verblijven, zelfs bij gebrek aan personeel of les, voor een soort verplichte zelfstudie, wegens “40 weken recht op onderwijs”. Mijn school hád niet eens ophokuren, bij ons werd alles keurig omgeroosterd. Maar ook ik skipte een blokuur Nederlands, om naar het Museumplein te fietsen.

Moet het niet kwaadschiks? Een slecht voorbeeld geven, zodat de ouden van dagen in actie komen?

Waarom? Lekker tegenwerken. Het idealistisch vuur had nog lang geen bezit van me genomen, ik was 14 en dwars. Mijn generatie was een stuk egoïstischer dan deze, wij protesteerden voor onszélf. Niet voor de planeet, voor het algemeen belang, of toekomstige kinderen. Niet goedschiks. Wíj waren pas hypocriet en puberaal. Als machtsfiguren iets deden wat we niet wilden, deden we het omgekeerde. Méér uren verplicht in de klas? Dan gingen we dus júist spijbelen. Kregen we onze zin? Welnee. In een generatieconflict bereik je hoogstens het omgekeerde van wat je wilt. De staatssecretaris besloot: de 1040 uren moesten dan maar nóg onzinniger opgevuld met stages, scholen met minder dan 1040 lesuren kregen een dikke boete, de PVV voerde in 2011 de norm opnieuw in.

Jong schopte tegen oud. Oud gooide kont tegen de krib. Actie-reactie.

Zondag 10 maart trekt een klimaatmars naar de Dam, onder de demonstranten zijn veel jongeren. Misschien pakken onze klimaatmarsers het wel helemaal verkeerd aan. Ze willen iets gedaan krijgen van de oude generatie, goedschiks. Ze hopen dat hun goede voorbeeld de bestuurders, CEO’s en politici de ogen zal openen. Maar moet het niet kwaadschiks? Een slecht voorbeeld geven, zodat de ouden van dagen in actie komen? Moeten de jongeren niet gewapend gaan met plastic wikkels en colablikken? Moeten ze niet massaal op vieze scooters en in ouwe auto’s komen? Moeten ze geen ballonnen oplaten, 10.000 flyers rondstrooien, hotdogs verkopen, deo sprayen, waterslangen leegspuiten, giftige verf in de berm dumpen, een spoor van McDonald’s-dozen achterlaten en een vliegtuig inhuren dat onnodige rondjes boven de Dam vliegt met de banner: WAT JE OOK DOET, DOE ALSJEBLIEFT NIETS AAN HET KLIMAAT!

Eens kijken of onze oude bestuurders dan wél het goede voorbeeld geven.

Beeld: StampMedia via Flickr.

Mail

Marthe van Bronkhorst schrijft, acteert en werkt als psycholoog. Ze woonde een tijd in Amerika, sloot zich aan bij een kungfuschool, een poëziegroep, ontsnapte aan een rijdend circus en schrijft nu verhalen voor Red Pers, Digressions en El Hizjra. // marthe.van.bronkhorst@hardhoofd.com

Hard//hoofd is gratis en
heeft geen advertenties

Steun Hard//hoofd

Ontvang persoonlijke brieven
van redacteuren

Inschrijven

Steun de makers van de toekomst

Hard//hoofd is een vrije ruimte voor nieuwe makers. Een niet-commercieel platform waar talent online en offline de ruimte krijgt om te experimenteren en zich te ontwikkelen. We zijn bewust gratis toegankelijk en advertentievrij. Wij geloven dat nieuwe makers vooral een scherpe en eigenzinnige stem kunnen ontwikkelen als zij niet worden verleid tot clickbait en sensatie: die vrijheid vormt de basis voor originele verbeelding en nieuwe verhalen.

Steun ons

  • Foto van Marte Hoogenboom
    Marte HoogenboomHoofdredacteur
  • Foto van Mark de Boorder
    Mark de BoorderUitgever
  • Foto van Kiki Bolwijn
    Kiki BolwijnAdjunct-hoofdredacteur, chef Literair
  • Foto van Sander Veldhuizen
    Sander VeldhuizenUitgeefassistent
Lees meer
het laatste
Het Waait

Het Waait

'Een groot gedeelte van ouder zijn is voor mij niet begrijpen waarom iedereen hetzelfde klinkt.' Daniëlle Zawadi onderzoekt in deze poëtische monoloog de eenzaamheid van in het midden staan, het begrip Sonder en hoe je moet praten met een zielenknijper. Lees meer

Kind zonder uitknop

Kind zonder uitknop

Frederike Luijten schreef een experimentele reeks gedichten over ADHD, waarin mensen in bomen veranderen en lucky paper stars vouwen als oplossing voor hun angsten. Lees meer

Hemellichamen

Hemellichamen

In drie gedichten beschrijft theatermaker en schrijver Anne Chris van Doesburg de ruimte tussen twee lichamen. Hoe houd je elkaar vast als je niet weet hoe je je tot elkaar moet verhouden? Over het hebben van mythische waarde, plaatjes in een weckpot en elkaar uren vasthouden. Lees meer

Heimwee is de wreedste pijn

Heimwee is de wreedste pijn

Is heimwee vertaalbaar? Marthe van Bronkhorst reflecteert op de emotie in haar vertalingen van drie romantische dichters die zeer onder hun heimwee leden. Lees meer

Ter Reparatie

Ter Reparatie

Soms past toch niet alles op de manier waarop je het je had voorgesteld. Vrienden doen alles voor elkaar, toch? Een kort verhaal over elkaar net missen, drie vrienden en een paarse trui. Lees meer

Nog even, langzaam

Nog even, langzaam

Soms heb je heimwee naar dingen die er nog zijn. Nora van Arkel schreef een gedicht over heimwee naar een relatie die nog niet voorbij is: 'hier, fluister ik maar alles / wat ik voel is morgen'. Lees meer

Wanneer zwaartekracht zich omdraait

Wanneer zwaartekracht zich omdraait

Imme lijdt aan gemis. Ze heeft houvast nodig. Maar hoe ziet dat eruit? Een evocatief verhaal over troost en verlangen van kunstenaar Sanne van Balen. Lees meer

Morgen ruikt naar tijgers

Morgen ruikt naar tijgers

Een tijgerbrood, een zoektocht en een verzameling geurzakjes. Zullen Jefta en Ellis vinden waar ze naar op zoek zijn? Een voorpublicatie uit het afstudeerwerk van Francis Nagy. Lees meer

Woordenwerkplaats

Woordenwerkplaats

Na het verlies van haar partner laat Margriet zich nieuwe woorden aanmeten om haar gevoelens van rouw te begrijpen. Lees meer

Zomer als filler episode

Zomer als filler episode

Dit seizoen warmt Hard//hoofd zich aan de zomer in een samenwerking met de Seizoenszine: een reeks zines waarin wordt samengewerkt door schrijvers, illustratoren en fotografen om het seizoen te omvatten. Deze week is de beurt aan Jesse Gunsing. Lees meer

Een huis vol water

Een huis vol water

'Hoe leg je aan iemand die de wereld al kent uit dat hij zo kwaad niet is?' Een kort verhaal over verdriet en troost. Lees meer

Meissie

Meissie

Dit seizoen warmt Hard//hoofd zich aan de zomer in een samenwerking met de Seizoenszine: een reeks zines waarin wordt samengewerkt door schrijvers, illustratoren en fotografen om het seizoen te omvatten. Deze week is de beurt aan Mel Kikkert. Lees meer

Scheerlijn - Haring

Scheerlijn - Haring

Dit seizoen warmt Hard//hoofd zich aan de zomer in een samenwerking met de Seizoenszine: een reeks zines waarin wordt samengewerkt door schrijvers, illustratoren en fotografen om het seizoen te omvatten. Deze week is de beurt aan Liene Schipper. Lees meer

Een Betonskelet leggen (fragment)

Vertigo

Dit seizoen warmt Hard//hoofd zich aan de zomer in een samenwerking met de Seizoenszine: een reeks zines waarin wordt samengewerkt door schrijvers, illustratoren en fotografen om het seizoen te omvatten. Deze week is de beurt aan Ceren Uzuner. Lees meer

8 + 5 + 36 + 9

8 + 5 + 36 + 9

Het leven van de hoofdpersoon van dit korte verhaal speelt zich af in een kleine bubbel van drie personen: haar beste vriendin, het vriendje van haar beste vriendin en zijzelf. Een bubbel die vroeg of laat onvermijdelijk uiteen zal spatten. Lees meer

Re: Hier (CONCEPT)

Hier

In de interviewserie ‘Tijdsvensters’ laten De Bedachtzamen steeds een creatieve denker reflecteren op het begrip ‘tijd’. Op Hard//hoofd reageren collega’s in stijl. Vandaag: Anne Chris van Doesburg reageert op de reflecties van dichter Ingmar Heytze. Lees meer

Aantekeningen uit Aalten

Aantekeningen uit Aalten

Willemijn Kranendonk reflecteert in deze gedichtenreeks over koolmeesjes en eenzaamheid op haar verhuizing naar de Achterhoek. Lees meer

Pleinvrees

Pleinvrees

Ezra Hakze onderzoekt in deze actuele gedichtenreeks verschillende ervaringen die te maken hebben met thuis zijn. Lees meer

Vrije val

Vrije val

Een bekend gevoel voor velen: vastzitten op een feestje waar je niet wilt zijn. De vrouw in dit verhaal zoekt naar manieren om zichzelf en haar gebroken hart staande te houden in het nachtelijk gewoel. Lees meer

Hoe de zwarte dichteres May Ayim een slavenfort veroverde

Hoe de zwarte dichteres May Ayim een slavenfort veroverde

Een promenade die oorspronkelijk naar de oprichter van het fort was vernoemd, kreeg niet lang geleden een nieuwe naam. Lees meer

Steun de makers van de toekomst. Sluit je aan bij Hard//hoofd.

Jouw steun maakt mogelijk dat wij onze makers een vrije ruimte kunnen blijven bieden en hen optimaal kunnen ondersteunen. Sluit je nu aan en ontvang kunst van talentvolle kunstenaars.

Sluit je aan