Asset 14

De wunderkammer

Hard//hoofd zoekt donateurs/kunstverzamelaars! Geniet je met enige regelmaat van onze artikelen? Ondersteun Hard//hoofd dan en hang ons aan je muur.

Mees' vriendin Jasmijn wil een wunderkammer inrichten in hun huis, met beelden die verwijzen naar Griekse mythologie, en schilderijen met dobberende vissers. Een kort verhaal over hoe ver je kunt gaan om een beetje avant-garde te blijven.

Als er iemand is die haar innerlijke rust nog niet gevonden heeft, dan is het mijn vriendin wel. Laatst stond ze midden in de woonkamer met een pot verf in haar handen, omdat ze vond dat de muren een andere kleur moesten krijgen.
‘Wat is er mis met de muren die we nu hebben?’ vroeg ik.
‘Alles,’ zei Jasmijn vol overtuiging. ‘Ik kan er niet van slapen.’
Dus hebben we de muren een mintgroene kleur gegeven. ’s Avonds kroop Jasmijn tegen me aan en zei ze dat alles goed was zoals het was. Maar ik wist dat het niet lang zou duren voordat zich een nieuw plan aan zou dienen.

Nu wil ze een wunderkammer in ons huis. Ik weet niet precies waar ze het idee vandaan heeft, alleen dat het er nu is en we er niet omheen kunnen. Ze wil er schilderijen ophangen, beelden plaatsen die verwijzen naar de Griekse mythologie en meer van dat soort onzin.
‘Al onze vrienden gaan het ook geweldig vinden,’ zegt ze nu we op de bank zitten. ‘Dan komt iedereen bij ons langs. Vind je dat niet leuk, Mees? Alsjeblieft, zeg nou wat!’ ze trekt aan mijn arm. Jasmijn heeft een uitzonderlijk talent om ieder belachelijk idee te transformeren tot iets dat geweldig lijkt. Zo was er die keer dat ze me als sumoworstelaar naar een verkleedfeestje stuurde omdat ze in haar Japan-fase zat. Ik heb het haar nooit helemaal vergeven.
‘Het lijkt me gewoon iets voor oude mensen,’ zeg ik. ‘En ik heb een stofallergie. Weet je nog?’
‘Het is juist avant-garde,’ zegt Jasmijn. ‘En van een paar schilderijen is nog nooit iemand doodgegaan.’

Twee uur later staan we voor de deur van een galerie in het centrum. De witte muren doen me denken aan de tandarts waar ik een ongemakkelijk gevoel van in mijn buik krijg. Maar Jasmijn zegt dat dit precies is wat ze bedoelde en ze trekt me mee naar binnen. Bij de balie staat een meisje met zwartgeverfd haar en een neuspiercing dat ongelukkig uit haar ogen kijkt.
‘Komen jullie voor het werk van Johan Sonnichsen?’ vraagt ze.
‘Ja,’ zegt Jasmijn. ‘We willen een wunderkammer in ons huis.’
‘Dat willen er wel meer,’ zegt het meisje achter de balie. Ik snap niet zo goed wat ze daarmee bedoelt. Alsof een wunderkammer inrichten een heel moeilijk proces is waar maar weinig mensen in slagen. ‘Willen jullie informatie?’ vraagt ze.
‘Ja,’ zegt Jasmijn.
Het meisje begint met monotone stem een folder voor te lezen.
‘Johan Sonnichsen was een Noorse schilder die leefde van 28 september 1952 tot en met 19 augustus 2015. Zijn werk wordt gekenmerkt door het abstract expressionisme. Thema’s die in zijn schilderijen nadrukkelijk naar voren komen zijn eenzaamheid, de nietigheid van de mens en de dood. Sonnichsen kwam om het leven tijdens een expeditie in Antarctica.’
‘Wat romantisch,’ zegt Jasmijn.
Het meisje kijkt Jasmijn met een uitdrukkingloos gezicht aan. ‘Alle schilderijen die hier hangen zijn te koop. Hebben jullie nog vragen?’
Die hebben we niet, dus haalt het meisje haar telefoon tevoorschijn als teken dat het gesprek ten einde is.

Ik weet niet zo goed wat ik van de schilderijen moet vinden. Op één schilderij dobbert een visser moederziel alleen op zee. Op een andere staat een groep houthakkers verdwaasd om zich heen te kijken in een bos met enorme dennenbomen. En dan is er nog het schilderij waar ik niet naar durf te kijken: een gewonde vrouw die door een gebombardeerde stad strompelt met haar handen om haar gezicht gevouwen, en haar mond die zich opent voor een schreeuw.
‘Misschien moeten we op zoek gaan naar iets vrolijks,’ opper ik.
‘Ik vind het fantastisch,’ zegt Jasmijn. ‘Er zit zoveel emotie in.’

Het is de dobberende visser geworden en hij hangt nu midden in onze voormalige studeerkamer die Jasmijn plechtig heeft omgedoopt. Op de deur heeft ze zelfs in sierlijke letters wunderkammer geschreven zodat het voor iedereen duidelijk is waar de kamer voor dient. Naast het schilderij staat een opgezette pauw die je met zijn glazen ogen nauwlettend in de gaten houdt, en op de grond ligt een Perzisch tapijt. Jasmijn heeft via internet nog meer schilderijen besteld, maar die moeten verscheept worden vanuit Japan. Als ze onze, champagne drinkende vrienden rondleidt, wiebelt ze van haar ene op haar andere been, als een enthousiaste kleuter.
‘De kunstenaar die dit heeft gemaakt kwam uit Noorwegen,’ ze wijst trots naar het schilderij. ‘Hij kwam om tijdens een expeditie naar Antarctica.’
‘Tragisch,’ zegt Hugo.
‘Romantisch,’ zegt Daphne.
Ik sta in de hoek van de kamer en drink mijn champagne. Ik neem mezelf voor gelukkig te zijn zolang Jasmijn dat ook is.

Nadat onze vrienden de deur uit zijn, vallen we uit vermoeidheid boven op elkaar in slaap. Misschien tolt mijn hoofd nog steeds wel van de alcohol als Jasmijn me een paar uur later wakker maakt, want ik heb even geen idee waar ik ben. Ze zit rechtop in bed en grijpt me vast.
‘Wat is er?’ vraag ik en Jasmijn kijkt me verward aan.
‘Ik droomde dat ik midden op zee zat,’ zegt ze. ‘Iemand had me vastgebonden, in een vissersbootje gestopt en de zee opgeduwd. Ik probeerde om hulp te roepen, maar ik was mijn stem verloren. Het was afschuwelijk.’
Het is heel even stil. Jasmijn kruipt tegen me aan.
‘Mees,’ fluistert ze. ‘Misschien wil ik wel geen wunderkammer meer.’

-
Gelukkig kun je ook zonder wunderkammer kunstverzamelaar worden:

Mail

Emma Stomp heeft net zo’n serieuze koffieverslaving als Lorelai Gilmore.

Mieke Stuiver

Hard//hoofd is gratis en
heeft geen advertenties

Steun Hard//hoofd

Ontvang persoonlijke brieven
van redacteuren

Inschrijven

Steun de makers van de toekomst

Hard//hoofd is een vrije ruimte voor nieuwe makers. Een niet-commercieel platform waar talent online en offline de ruimte krijgt om te experimenteren en zich te ontwikkelen. We zijn bewust gratis toegankelijk en advertentievrij. Wij geloven dat nieuwe makers vooral een scherpe en eigenzinnige stem kunnen ontwikkelen als zij niet worden verleid tot clickbait en sensatie: die vrijheid vormt de basis voor originele verbeelding en nieuwe verhalen.

Steun ons

  • Foto van Marte Hoogenboom
    Marte HoogenboomHoofdredacteur
  • Foto van Mark de Boorder
    Mark de BoorderUitgever
  • Foto van Kris van der Voorn
    Kris van der VoornAdjunct-hoofdredacteur
  • Foto van Sander Veldhuizen
    Sander VeldhuizenUitgeefassistent
Lees meer
het laatste
Je wordt niet thuisgebracht

Je wordt niet thuisgebracht

Een kort verhaal over Passoã, natte patat op de grond van het zwembad, ontsnappingsplannen en verlangens die schuren als zand. Lees meer

Achtbaantester 1

Achtbaantester

Marthe van Bronkhorst hangt op de kop in een looping en weet één ding zeker: achtbanen worden alleen spannend als ze een goed verhaal hebben. Lees meer

Zwamvolk 2

Zwamvolk

In de serie Natuurgeweld maakt schrijverscollectief Wildgewelf verhalen bij een zoekplaat van Emile Weisz. Welke verhalen weet jij te vinden? Lotte Bijl trapt af met een verhaal over het mos dat je komt halen, over hoe een heksenkring ontstaat en zwammen die op gezichten groeien. Lees meer

Nieuws in beeld: Geen heil in het 'onheilshuis'

Geen heil in het 'onheilshuis'

Het ogenschijnlijk onschuldige adres Qingcheng Park 14-3-202 in Bejing werd na een zesvoudige moord een 'xiongzhai': een huis dat ongeluk brengt en schier onverkoopbaar is. Lees meer

Alles Vijf Sterren: Horror, honden en verlangen 1

Horror, honden en verlangen

Deze week worden onze redacteurs blij van een film die de Gouden Palm waard is, een uitkomst voor hondenbezitters met een volle agenda en een debuutroman. Lees meer

10 procent is genoeg om een klimaatramp te voorkomen

10 procent is al genoeg om een klimaatramp te voorkomen

Volgens het laatste IPCC-rapport zijn we al cruciale kantelpunten in de opwarming van de aarde gepasseerd. Toch vindt Max Beijneveld hoop in de sociale wetenschap, die aantoont dat we voor duurzame verandering ook bereikbare kantelpunten bestaan. Lees meer

Column: Weten of je ooit moeder wil worden

Weten of je ooit moeder wil worden

Eva wordt geconfronteerd met de beruchte wel-of-geen-kinderen-vraag en zet de voor- en nadelen tegenover elkaar. Lees meer

Vrees de cocon niet: ze is nog warm

Vrees de cocon niet

Nu de feestjes voorzichtig weer op gang komen, beseft Rijk Kistemaker hoeveel hij níet heeft gemist. Gestrand tussen veganistische sneakers en gesprekken over Jeff Bezos verzint hij voor zichzelf een stiller leven. Een tip over verlangen naar lauwe thee en warme cocons. Lees meer

Nieuws in beeld: Remkes haalt de rem eraf

Remkes haalt de rem eraf

De nieuwe informateur Johan Remkes heeft duidelijk minder geduld dan zijn voorgangers. En terecht, vindt Rueben Millenaar. Lees meer

Alles Vijf Sterren: 51

Wees jezelf, ook achter glittercoulissen

Deze week worden onze redacteurs blij van authenticiteit, een nieuw boek van een favoriete schrijver en glitter. Lees meer

Deksels! Voor wie is huren nog betaalbaar?

Deksels! Voor wie is huren nog betaalbaar?

Net als in Amsterdam rijzen de huren in Berlijn de pan uit. Regelingen om die stijging tegen te houden - zoals de zogenaamde Mietendeckel ('huurdeksel') - worden teruggedraaid, met grote protesten als resultaat. Nina Läuger sloot zich bij een van de protesten aan. Lees meer

Nu wordt er niet meer in mijn wangen geknepen 5

Nu wordt er niet meer in mijn wangen geknepen

Hoe schrijf je over iets wat niet meer tastbaar is? Miray van der Bend schreef een collagegedicht over vakanties van vroeger in Turkije. Over de geur van het vliegveld, de granaatappels in de tuin van haar oma, de rimpels op haar gezicht. Lees meer

Pijn en glorie

Pijn en glorie

Jonathan van der Horst onderzoekt mannelijkheid aan de hand van kunstwerken die hem ontroerden. Vandaag deel 3, over Pedro Almodóvars film Dolor y Gloria. Lees meer

Gebroken Kaars van Sanne Balen over yoga, liefde en leed

Gebroken Kaars

De hoofdpersoon schrikt ondersteboven wakker. Hoe geef je jezelf een houding als je wereld op zijn kop staat? De titel van dit kortverhaal van Sanne van Balen over yoga, liefde en leed is tevens de aanbevolen leeshouding. Leg je kamer eens langs je benen omhoog, en begin. Lees meer

Hard//hoofd zoekt eindredacteuren! 1

Hard//hoofd zoekt eindredacteuren!

Hard//hoofd is op zoek naar scherpzinnige eindredacteuren (fictie/non-fictie) die ons tijdschrift structureel willen komen versterken. Lees meer

Nieuws in beeld: Alleen samen houden we de crisis gaande?

Alleen samen houden we de crisis gaande?

Vaker dan elk ander Europees volk geven Nederlanders hun medemens ervan de schuld dat de coronacrisis nog steeds voortduurt. Lees meer

Blik of een Lappendeken 3

Blik of een lappendeken

Een fragment uit het afstudeerwerk van Dino de Haas, een sciencefictionstrip over de alledaagse horror van productiviteit, over queer relaties en queer geluk. Lees meer

Alles Vijf Sterren: Steek die maar in je zak!

Steek die maar in je zak!

Deze week worden onze redacteurs blij van enthousiaste opstekers (op gepast volume), kunst in je broekzak en een wisselaccount op Twitter. Lees meer

De maakbare mens

De maakbare mens

Zijn mensen net als machines? Het bezoek van een monteur laat Marthe van Bronkhorst nadenken over haar eigen bedrading. Lees meer

Baldwin en het vuur dat de illusie verbrandt

Baldwin en het vuur dat de illusie verbrandt

Naast de indrukwekkende documentaire 'I Am Not Your Negro' zijn ook de boeken en essays van James Baldwin de moeite waard, meent Roel Meijvis. Baldwin leert ons wat het betekent om mens te zijn, juist door geen antwoord te geven op die vraag. Lees meer