Asset 14

De nachtmerrie van Nel Schenk

In een hete zomer wordt een volkstuinencomplex opgeschrikt door de komst van een onbekende man. Een verhaal in zeven delen. Deze week: Nel Schenk droomt over de vreemdeling.

De boete

Jaap was degene die de brief over de boete naar de vreemdeling moest brengen. Hij liep over het dichtbegroeide paadje naar de voordeur van huisje nummer 13. Het was vervelend, maar regels waren regels. Als iedereen maar ongestraft grind kon pakken van de grindplaats zou er binnen de kortste keren niets meer overblijven om de paden mee te onderhouden. Jaap stond stil voor de deur van het huisje en veegde zijn handen af aan zijn hemd. Vroeger handelde Jasper dit soort dingen altijd af en hoefde Jaap alleen het kasboek bij te houden.
‘Hallo,’ klonk er uit het huis.
De vreemdeling zat aan tafel. Hij had nog steeds de zonnebril op.
‘Goedemiddag,’ zei Jaap. Hij bleef in de deuropening staan.
Jaspers huisje zag iets anders uit dan hij zich herinnerde. Aan de muren hingen nu kleden, gekleurde kleden, die niet van Jasper waren geweest. In de hoek naast het bed stond een grote koffer. Jaap keek naar de vreemdeling die in de straal zonlicht zat die via het raam naar binnen viel. Hij had een zwart pak aan, met een stropdas. Zijn haar glom. Het was het meest glanzende kapsel dat Jaap ooit had gezien.
‘Ik heb een brief,’ zei Jaap. ‘U heeft een boete gekregen in verband met het onrechtmatig gebruiken van het grind dat is bestemd voor het onderhoud van de algemene paden en de hoofdingang.’ Jaap veegde over zijn voorhoofd. Hij zweette. Hij had ook aardevlekken op zijn hemd. Hoewel de vreemdeling degene was die er vreemd uitzag voor een tuinencomplex, wilde Jaap ineens dat hij iets netters had aangedaan.
‘Ik ben de penningmeester,’ zei Jaap . Hij stak de brief uit naar de vreemdeling. ‘De boete is dertig euro. Dat lijkt misschien wat veel, maar we moeten streng zijn.’
De vreemdeling keek niet naar de brief. Hij keek naar Jaap.
‘Als iedereen maar ongestraft grind zou pakken van de voorraadplaats zou er binnen de kortste keren niets meer over zijn om de paden mee te onderhouden,’ herhaalde Jaap.
‘Ik geef je geld voor een nieuwe zak grind,’ zei de vreemdeling. ‘Dat kost vijf euro.’
‘U moet dertig euro betalen,’ zei Jaap. ‘De boete is de boete.’
‘Dat is te veel,’ zei de vreemdeling.
Hij leunde over de tafel heen en keek Jaap minachtend aan, tenminste, dat voelde Jaap zo, hij kon het niet zeker weten vanwege de zonnebril. Hij trok aan de onderkant van zijn hemd.
‘Ik betaal vijf euro,’ zei de vreemdeling. ‘De rest is onzin.’
‘Dat is de boete,’ zei Jaap. ‘De boete is niet alleen de kosten van het grind, maar ook extra kosten bij wijze van straf.’
‘Ja,’ zei Jaap. ‘Straf ja. Dat klinkt misschien een beetje kinderachtig, maar we moeten toch iets doen zodat de mensen zich aan de regels houden. Als iedereen maar ongestraft grind zou pakken, dan zou er binnen de kortste keren-’ Jaap herinnerde zich dat hij dat al gezegd had. Hij kuchte. ‘Zo is het gewoon,’ zei hij.
‘Ik heb mijn eigen regels,’ zei de vreemdeling. Hij trok een stapel bankbiljetten uit zijn achterzak en bladerde er met zijn vinger doorheen.
Jaap staarde naar het geld. Hij voelde zich vuurrood worden. ‘U heeft anders geld genoeg,’ zei hij.
‘Sst,’ zei de vreemdeling. Hij trok een briefje van vijf uit de stapel en stopte die in Jaaps hand. Daarna sloeg hij de deur met een klap dicht.
Jaap keek om naar het buurthuis, waar Avar, Nel Schenk, Peter en Sunshine zaten te wachten en haalde diep adem. ‘De reglementen van het tuinencomplex gelden voor iedereen,’ zei Jaap tegen de deur. ‘U hoort nog van mij.’

De nachtmerrie van Nel Schenk

Nel Schenk stond op tijdens de vergadering.
‘Ik moet wat vertellen,’ zei ze, dwars door Jaaps verhandeling over de muskusratproblematiek en kastekorten heen.
‘Er is iets gebeurd.’
Ze zei het woord ‘iets’ langzaam, en ze keek over haar schouder naar de deur alsof er iemand binnen zou komen. Er kwam niemand.
Jaap tikte met zijn potlood op de grafiek die hij had getekend en op het schoolbord had opgehangen.
‘Het kastekort is erg belangrijk,’ zei hij luid, maar niemand luisterde meer naar hem.
Avar en Sunshine hadden hun stoelen omgedraaid en keken naar Nel Schenk en de rook van haar sigaret die in het zonlicht omhoog kringelde. Sinds haar man was overleden rookte ze aan één stuk door.
‘Gisternacht ging ik om half twee naar bed,’ zei ze. ‘ Ik had de koelkast schoongemaakt en mijn soap gekeken.’
Ze inhaleerde diep en haalde haar hand door haar haren. Ze droeg het los die ochtend.
‘Ik wilde de herhaling zien omdat het vorige keer net was afgelopen op het moment dat Rick Sara ten huwelijk vroeg.’ Ze tikte haar sigaret af aan de asbak. ‘Maar Sara wist niet dat hij degene was die haar zoontje had ontvoerd.’
‘Als dit over die serie gaat,’ zei Jaap.
‘Om mijn verhaal verder te vertellen,’ zei Nel Schenk luid, ‘ging ik om half twee naar bed, maar ik kon niet slapen.’
‘Waarom niet?’ vroeg Avar.
‘Weet ik niet,’ zei Nel Schenk. ‘Soms kan ik niet slapen.’
‘Slapeloosheid,’ knikte Avar.
‘In ieder geval,’ zei Nel Schenk, ‘lag ik met mijn rug naar de kamer. Ik keek naar de wolken die er geel uitzagen in het maanlicht. Ze bewogen helemaal niet. Alsof de tijd stil staat, dacht ik. Ineens kreeg ik het gevoel dat er achter mijn rug iemand door mijn kamer liep. Ik lag heel stil en luisterde, ik moet wel een half uur zo hebben gelegen, tot ik duidelijk iemands ademhaling kon onderscheiden. Heel langzaam, met zo min mogelijk geluid draaide ik me op mijn andere schouder en keek tussen mijn wimpers door de kamer in. Het was de vreemdeling.’
‘De vreemdeling,’ zei Avar.
Er viel een korte stilte.
‘Wat deed hij daar?’ vroeg Jaap uiteindelijk.
‘Hij zat op een stoel naast mijn bed,’ zei Nel Schenk.
‘Wat zei hij dan?’ vroeg Jaap.
‘Niks. Hij zei helemaal niks. Hij zat daar maar. En toen ineens was hij weg.’
‘Ineens,’ zei Jaap. ‘Door de voordeur of door het raam?’
‘Nee,’ zei Nel Schenk. ‘Hij was er gewoon ineens niet meer.’
‘Dat kan niet,’ zei Sunshine.
Sunshine zei anders nooit iets tijdens de vergadering. Ze zat meestal in de hoek, in een te krap jurkje met een cola light te wachten tot de vergadering voorbij was. Maar nu was ze opgestaan en wees ze met haar vinger naar Nel Schenk.
‘Mensen kunnen er niet ineens zijn en er dan ineens niet meer zijn. Mensen komen altijd ergens vandaan. En waarom zou hij uitgerekend naar jouw huis komen? Je kent hem niet eens.’
‘Dat weet ik allemaal niet,’ zei Nel Schenk. ‘Ik ben geen detective.’
‘Je hebt het je ingebeeld,’ zei Sunshine.
Nel Schenk glimlachte. Ze stak een papier in de lucht. In de hoek van het papier stond een zwart silhouet.
‘Ik heb vanochtend toen ik wakker werd meteen een tekening gemaakt van wat ik heb gezien,’ zei Nel Schenk. Ze wees naar de figuur op het blaadje. ‘Hier is mijn stoel, en je ziet hem duidelijk zitten.’

Illustratie: Bette Adriaanse

-

Bette Adriaanse is schrijfster en beeldend kunstenaar. Ze maakt tekeningen, schrijft fabels, verhalen, en heeft net haar eerste boek af. Ze publiceert in Engeland en Nederland. www.betteadriaanse.nl

Mail

Hard//hoofd is gratis en
heeft geen advertenties

Steun Hard//hoofd

Ontvang persoonlijke brieven
van redacteuren

Inschrijven

Steun de makers van de toekomst

Hard//hoofd is een vrije ruimte voor nieuwe makers. Een niet-commercieel platform waar talent online en offline de ruimte krijgt om te experimenteren en zich te ontwikkelen. We zijn bewust gratis toegankelijk en advertentievrij. Wij geloven dat nieuwe makers vooral een scherpe en eigenzinnige stem kunnen ontwikkelen als zij niet worden verleid tot clickbait en sensatie: die vrijheid vormt de basis voor originele verbeelding en nieuwe verhalen.

Steun ons

  • Foto van Marte Hoogenboom
    Marte HoogenboomHoofdredacteur
  • Foto van Mark de Boorder
    Mark de BoorderUitgever
  • Foto van Kiki Bolwijn
    Kiki BolwijnAdjunct-hoofdredacteur, chef Literair
  • Foto van Sander Veldhuizen
    Sander VeldhuizenUitgeefassistent
het laatste
Vertrouwen op iets wat niet bestaat

Vertrouwen op iets wat niet bestaat

Else Boer is dol op praktisch advies over schrijven. Een scène schrijven, een verhaallijn uitwerken, overal is wel een stappenplan voor te vinden. Het belangrijkste is: volhouden en nooit maar dan ook nooit stoppen. Simpel toch? Makkelijker gezegd dan gedaan, zegt Else, die vertelt over hoe je soms wel en niet kan vertrouwen op je verhaal. Lees meer

Automatische concepten 57

Word jezelf (ook als je dat niet wilt)

Rietveld-student Vivian Mac Gillavry vraagt haar docenten naar de beste adviezen die zij ooit kregen. Allereerst: beeldend kunstenaar en publicist Q.S. Serafijn. Lees meer

'De derde generatie kijkt met een bredere blik naar dekolonisatie, zien het in een mondiaal verband'

'De derde generatie kijkt met een bredere blik naar dekolonisatie, zien die in een mondiaal verband'

Curator en onderzoeker Maria Rey-Lamslag is een graag geziene gast in de cultuursector. Jason Keizer gaat met haar in gesprek over haar Indische roots, over hoe het koloniale verleden doorklinkt in haar werk en over haar 'Indotiteit'. Lees meer

Automatische concepten 56

Een Afrikaanse kritiek op het Antropoceen

In het Antropoceen zou 'de mens' een bepalende factor zijn in het verstoren van het klimaat en de biodiversiteit. Maar wie kan zich eigenlijk tot mens rekenen? En wie wordt als object behandeld? Grâce Ndjako verwerpt het Antropoceen als een eurocentrisch idee. Lees meer

Alles Vijf Sterren: Uitzonderingen

Uitzonderingen daargelaten

Deze week worden onze redacteurs blij van een maas in de wet, meermaals dezelfde film kijken en de kunst van Isabelle Wenzel. Lees meer

Ruimtes

Een vertrouwd lichaam om in samen te zijn

Een jaar geleden moest Charlotte de Beus opnieuw leren praten, lezen en schrijven. In deze drie gedichten onderzoekt ze met poëtische scherpte haar herstel en het lichaam als “een onbetrouwbare woning voor dakloze gedachtes.” Lees meer

Je partner slaan is nog geen doodvonnis voor je carrière

Je partner slaan is (nog) geen doodvonnis voor je carrière

Het onderscheid tussen de publieke en de privésfeer is soms vaag, maar geweld achter de voordeur zouden we nóóit door de vingers moeten zien, meent Jihane Chaara. Waarom komen zoveel publieke figuren ermee weg? Lees meer

'Naar buiten toe zijn we allemaal familie, zo gaat dat in de Molukse gemeenschap'

'Naar buiten toe zijn we allemaal familie, zo gaat dat in de Molukse gemeenschap'

'Ontdekken wie je voorouders zijn geeft kracht en vertrouwen.' Zainal Umarella heeft diep verdriet gekend, maar zijn toekomstbeeld is er een van hoop dat hij aan zijn kinderen wil meegeven. Lees meer

Geef geen namen aan koeien die je van plan bent te slachten

Geef geen namen aan koeien die je van plan bent te slachten

Een voorpublicatie uit de afstudeerbundel van Elianne van Elderen 'Geef geen namen aan koeien die je van plan bent te slachten'. Over opgroeien als buitenstaander in een dorp, een vluchtmisdrijf op een veulen, over drie vrienden en iemand die probeert om onvoorzichtig te worden. Lees meer

Kunst is werk

Kunst is werk

Brood noemen we essentieel, theater niet. Maar wat als je in het theater je brood verdient? Lees meer

Column: Over geld

Over geld

Eva vergelijkt de manier waarop ze toen en nu tegen geld aankijkt en hoe het verschil in inkomen binnen haar vriendengroep de verhoudingen heeft veranderd. Lees meer

 Klop, klop, wie is waar?

Klop, klop, wie is waar?

De klopjacht op de voortvluchtige militair Jürgen Conings doet de in België woonachtige Amerikaanse illustrator Sebastian Eisenberg denken aan iets wat in zijn thuisland zou gebeuren; niet in Europa. Lees meer

Flaneur versus voyeur

Flaneur versus voyeur

Sarah Vergaerde onderzoekt het doelloos ronddwalen én het al dan niet onopgemerkt gluren naar de ander aan de hand van boeken, films, podcasts en documentaires, waaronder My Amsterdam van Ed van der Elsken. Lees meer

Filmtrialoog: Ruben Brandt: Collector

Ruben Brandt: Collector

Onze redacteuren Jorne Vriens en Oscar Spaans en illustrator Friso Blankevoort bekeken de animatiefilm Ruben Brandt: Collector en zagen een verhaal dat niet in een andere vorm had kunnen worden verteld. Lees meer

Slaapkamerraam, wereld

Slaapkamerraam, wereld

Buiten is het nacht. Maar wat gebeurt er als je je ogen sluit? Dan kan het buiten net zo goed een zomerse dag in New York zijn. Of een sneeuwlandschap uit je jeugd. De mogelijkheden zijn eindeloos. Lees meer

Nieuws in beeld: Is het kunst of geeft het winst?

Is het kunst of geeft het winst?

Illustrator Loes van Gils kijkt met afgrijzen naar de afwegingen die het kabinet maakt. Dierentuinen, sportscholen en binnenzwembaden werden geopend, culturele instellingen moesten de deuren gesloten houden. Lees meer

Lang leve de slush pile 1

Lang leve de slush pile

Hoe kan literair Nederland inclusiever worden als het steeds vaker weigert ongevraagde manuscripten aan te nemen? Een pleidooi voor een openboekbeleid. Lees meer

'Het 'Indische zwijgen’ werd een collectief fenomeen omdat er niet geluisterd werd'

'Het 'Indische zwijgen' werd een collectief fenomeen omdat er niet geluisterd werd'

Myrthe Groot en Romée Mulder deden samen onderzoek naar hun familiegeschiedenissen. En ze begonnen een modelabel dat nauw met die persoonlijke zoektocht samenhangt: Guave. Lees meer

ALL-IN

Een levendig gebrek aan bescheidenheid

De allereerste kunsttrialoog op Hard//hoofd. Wat vonden redacteuren Jorne Vriens, Iris van der Werff en Vivian Mac Gillavry van de tentoonstelling ALL-INN in het HEM? Lees meer

Alles Vijf Sterren: Schreeuwen naar de televisie

Schreeuwen naar de televisie

Deze week worden onze redacteurs blij van het voetenwerk van Het nationale Ballet, de schoenen van Chantal Janzen en aandacht voor Palestijnse filmmaaksters. Lees meer