Asset 14

De on//smakelijke week: Door ingrediënten bij elkaar te voegen, creëer je iets nieuws

illustratie van een eettafel met escargots die nog leven, een spartelende octopus, wijn, oesters en een hand met een sigaret die naar eten grijpt.

Feline Wigman laat zich als illustrator inspireren door al haar zintuiglijke ervaringen, de sociale dynamiek en cultuur rond de eettafel. Ze is altijd gefascineerd geweest door wat vies is en toch lekker, of wat lelijk is en toch mooi. Neuzen, wijn, oesters, garnalencocktails en meer eten (met je handen); je vindt het allemaal terug in haar illustraties en schilderijen. Voor onze themaweek, De on//smakelijke week, maakte zij het campagnebeeld. Jorne Vriens ging met haar in gesprek.

Hey Feline, je bent kok en illustrator. Hoe beïnvloedt jouw kennis van eten jouw weergave van het tafelen?
Het onderscheid tussen smakelijk en onsmakelijk vind ik heel interessant, daarom ben ik blij dat jullie me benaderden voor de themaweekillustratie. Mijn tekeningen zijn soms provocatief: wat als delicatesse of als walgelijk wordt gezien is sterk cultureel bepaald. Met mijn illustraties wil ik de kijker laten nadenken of ze een spartelende octopus, glibberige oester of levende slak durven eten. Ik hoop dat de kijker zich durft in te beelden hoe dat zou voelen en hoe dat zou smaken.

Je hebt een levendige tekenstijl: de contouren die je gebruikt bibberen een beetje, de kleuren vloeien soms buiten die lijntjes. Hoe is die stijl ontstaan?
Eigenlijk ging dat vanzelf. Ik heb aan de Koninklijke Academie van Beeldende Kunsten de afstudeerrichting Interactive Media Design gevolgd. Tijdens die opleiding heb ik me op veel verschillende dingen gericht, maar ik heb er bewust voor gekozen om daar weinig van mijn illustratiewerk te laten zien – ik wilde dat voor mezelf houden. Op dit moment werk ik juist vooral als illustrator, van alle kunstdisciplines ligt mijn hart daar het meest, omdat ik er veel in kwijt kan. Ik gebruik in mijn tekeningen veel kleur en wil dat mijn werk vrolijk is. Ik hoop dat mensen zin krijgen om aan te schuiven aan die tafel die ik heb getekend. Aan een gezellige tafel wordt van alles gegeten, gedronken of gerookt. Het moet wat mij betreft vooral niet te netjes zijn.

Wat betekent illustreren voor jou?
Ik vind het leuk dat ik een scène die eerst alleen in mijn hoofd zat zichtbaar kan maken voor anderen. Dat is voor mij de overeenkomst tussen koken en tekenen: door ideeën en indrukken als ingrediënten bij elkaar te voegen, kun je iets nieuws creëren. Tijdens het tekenen pluk ik overal beelden vandaan: ik kijk in de groentelade in mijn koelkast, ik kijk naar een film of kookvideo’s op YouTube of ik ga naar een restaurant, vismarkt of snackbar. Ik probeer zo eten met kunst te verbinden.

Ik ben gefascineerd door geur en door smaak, twee zintuigelijke ervaringen die je bijna niet in woorden kan beschrijven, maar wel sterke reacties oproepen. Ze kunnen bijvoorbeeld herinneringen losmaken – dat zal iedereen herkennen. Ik wil die zintuigelijke ervaring overbrengen. Ik hoop dat mensen bij het zien van mijn illustratie zich meteen inbeelden dat ze met vrienden pasta eten aan een lange tafel, of in dat je in je eentje een oester opslurpt.

Wat kunnen we in de toekomst van je verwachten?
Ik heb eindelijk atelierruimte gevonden. Daar kan ik op groot doek met verf nog vrijer werken. Als het werk groter is voelt het nog meer alsof je mijn ‘wereld’ in kunt stappen. Dus jullie kunnen vooral nog vreemder werk van me verwachten!

Dit interview is onderdeel van de themaweek De on//smakelijke week.

Mail

Jorne Vriens (Eindhoven 1991, hij/hem) is kunsthistoricus en schrijft graag over kunst. Als je dat ook doet, moet je zeker een mail sturen naar jorne@hardhoofd.com. Ook is hij docent aan de Reinwardt Academie in Amsterdam.

Feline Wigman is geïnspireerd door al haar zintuiglijke ervaringen en de sociale dynamiek en cultuur rond eten en de eettafel. Ze is altijd gefascineerd geweest door geur en ons reukvermogen, door wat vies is en toch lekker, of wat lelijk is en toch mooi. Neuzen, wijn, oesters, garnalen cocktails, en meer eten (met je handen); je vindt het allemaal terug in haar illustraties en schilderijen.

Hard//hoofd is gratis en
heeft geen advertenties

Steun Hard//hoofd

Ontvang persoonlijke brieven
van redacteuren

Inschrijven
test
het laatste
Niet

Niet

'Naarmate die vakantie vorderde, begon ik die ‘niet’ te bezien in het licht van een oude angst die soms omhoogkomt. Wanneer namelijk mijn vriendin zei: ‘dat is een lantaarnpaal’ en ik zei ‘niet’, begon ik me af te vragen of we inderdaad wel dezelfde lantaarnpaal zagen.' In deze column schrijft Anne Schepers over het woord 'niet' en de gevolgen die het kan hebben voor een discussie. Lees meer

Waarom nog schrijven na ChatGPT?

Waarom nog schrijven na ChatGPT?

Waarom blijven we schrijven als kunstmatige intelligentie dat straks beter kan dan wij? In dit essay bespreekt Shimanto Reza de verbinding die teksten bieden. Ze gaan in dialoog met elkaar, met onszelf, met anderen. Lees meer

Links, wees niet zo bang om hypocriet te zijn

Mijn week met morele ambitie: wat ik leerde ondanks Rutger Bregman

Marthe van Bronkhorst probeerde morele ambitie een week uit en leerde ervan - ondanks Rutger Bregman. Lees meer

Vacature Lid Raad van Toezicht

Vacature Lid Raad van Toezicht

Hard//hoofd wil per 1 juni de driekoppige Raad van Toezicht uitbreiden met twee nieuwe leden waaronder een voorzitter. Mocht je willen reageren dan ontvangen wij graag voor 1 mei een reactie. Lees meer

:Oproep: Wie illustreert de erotische verhalen van het Rode Oor?

Oproep: Wie illustreert de erotische verhalen van het Rode Oor?

De Stoute Stift is de gloednieuwe illustratiewedstrijd van deBuren, Stripgids, Hard//hoofd en Stichting Nieuwe Helden. Meedoen? De deadline is 1 mei 2024 (10:00). Lees meer

Eva heeft u toegevoegd aan een nieuwe groepschat

Eva heeft u toegevoegd aan een nieuwe groepschat

Eva nodigt twee vrienden uit om bij haar te komen eten. Ze hoopt dat dit het begin zal zijn van een nieuwe vriendengroep. Lees meer

Witte tranen

Witte tranen

Vaak kan geconfronteerd worden met een racistische misstap veel losmaken in witte vrouwen. Waar komt dat door? Fleur den Boer onderzocht het perfectionisme van witte vrouwen en hoe zogeheten 'witte tranen' racisme in de hand werken. Lees meer

Stieren en vrouwen hebben iets gemeen

Stieren en vrouwen hebben iets gemeen

Wat hebben stieren en vrouwen gemeen? In dit essay ziet Barbara Haenen tijdens het bezoeken van een stierengevecht gelijkenissen met haar eigen ervaringen. Lees meer

Links, wees niet zo bang om hypocriet te zijn 1

Links, wees niet zo bang om hypocriet te zijn

Marthe van Bronkhorst bekijkt hypocrisie als spectrum: hoe hypocriet ben jij op een schaal van Frans Bauer tot Johan Derksen? Lees meer

Bijsturen 1

Bijsturen

In dit essay legt Belle de Rode de vinger op de zere plek. Ze beschrijft hoe zij de rol van bijsturende kapitein op zich moet nemen omwille van haar zieke vader, terwijl ze juist afscheid had willen nemen van de kritische kapitein die in haar huisde. Lees meer

In je eentje achterblijven

In je eentje achterblijven

Als vriendin K. op een date gaat, denkt Eva van den Boogaard na over hun onuitgesproken pact. Zo lang ze beiden ongelukkig in de liefde zijn, hebben ze elkaar. Maar wat als er iemand dat pact uitstapt? Lees meer

Gelukkig zien jonge mensen het verband tussen toen en nu

Durf te leren van het verleden

Op Dag 150 van de wrede vergeldingsactie van Israël is een eind van de ‘slachting’ van Palestijnen nog niet in zicht. Schrijver Marte Hoogenboom vestigt haar hoop op activisten en journalisten die het verband tussen ‘toen’ en ‘nu’ durven zien. Lees meer

Fatma Shanan: de lichtelijke melancholie van het zomerse alleen zijn 1

Fatma Shanan | De lichtelijke melancholie van het zomerse alleen zijn

Een oase van rust midden in Berlijn. De kleine geschilderde landschappen en zelfportretten in de natuur van Fatma Shanan (1986, Israël) komen goed tot hun recht in de expositieruimte van Dittriech en Schlechtriem. De tentoonstelling ‘The Inn River’ bestaat uit een bescheiden aantal van negen schilderijen. Aucke Paulusma laat zien dat een aandachtige observatie loont, maar dat de schilderijen laten niet per se een vrolijke indruk achterlaten. Lees meer

Reden tot paniek

Reden tot paniek

In dit droomachtige en persoonlijke essay blikt Wouter Degreve terug op zijn jeugd, en hij onderzoekt de effecten daarvan op het heden. Want 'de kracht van de plek waar je bent opgegroeid mag je nooit onderschatten.' Lees meer

Geld lenen

Geld lenen

‘Het spijt me,’ zeg ik. ‘Voor dit alles.’ Ik gebaar om me heen. ‘Voor Nederland.’ In deze column van Anne Schepers ontmoeten twee vrouwen, die uitkijken naar hun avond in een wijnbar, een man die een treinkaartje naar Ter Apel bij elkaar probeert te sprokkelen. Lees meer

Vijftig jaar vrijheid van beweging

Vijftig jaar vrijheid van beweging

Tom Kniesmeijer leerde dansen op de remixes van discopionier Tom Moulton. Nu zijn eerste kennismaking met de muziek van deze sterproducent bijna vijftig jaar geleden is, blikt hij terug en komt hij tot een inzicht over onze tijd. Lees meer

Kür op muziek

Kür op muziek

”Onlangs las ik over wezentjes die alleen bestaan in de droom van een slapende vrouw.” Nelson Morus schreef een kort verhaal over geforceerde gezelligheid, chatbotgesprekken over lievelingsgerechten, hectiek en de alledaagse sleur. Lees meer

Als je wordt uitgenodigd voor een euthanasiefeest, dan ga je

Als je wordt uitgenodigd voor een euthanasiefeest, dan ga je

'Als je je psycholoog écht een brevet van onkunde wil geven, moet je haar uitnodigen voor je euthanasiefeest.' Lees meer

Neoliberaal Lang Covid 2

Neoliberaal Lang Covid

Voor ons 'Aaah'-magazine, schreef Harriët Bergman een essay over hoe long covid-patiënten vallen tussen pech en onrecht. "Er is iets grondig mis met hoe we in Nederland omgaan met mensen met een beperking en chronisch zieke mensen." Lees meer

Zo het begon 1

Zo het begon

Nele Peeters schreef een ontroerend verhaal, vol treffende zinnen en beelden. Het is dromerig verhaal, over eenzaamheid, hoop, zorgzaamheid en zwaarte. Lees meer

Word trouwe lezer van Hard//hoofd op papier!

Hard//hoofd verschijnt vanaf nu twee keer per jaar op papier! Dankzij de hulp van onze lezers kunnen we nog vaker een podium bieden aan aanstormend talent. Meld je aan als abonnee voor slechts €2,50 per maand en ontvang ons papieren magazine twee keer per jaar in de bus. Veel leesplezier!

Word trouwe lezer