Asset 14

De nobele kunst van het missen

De nobele kunst van het missen

‘We moeten elkaar een tijdje niet zien.’ zei de mier (in Misschien wisten zij alles).

‘Waarom niet?’ vroeg de eekhoorn verbaasd.

‘Om erachter te komen of we elkaar zullen missen.’ Plotseling stapte de mier de deur uit.

De eekhoorn begon hem onmiddellijk te missen. ‘Mier,’ riep hij, ‘ik mis je!’

‘Dat kan nu nog niet!’ zei de mier. ‘Ik ben nog niet eens weg!’

De eekhoorn uit dit verhaal van Toon Tellegen, daar lijk ik wel op.
Net als voorgenoemd knaagdier kan ik iemand al missen voordat diegene weggaat. Ik durf zelfs te beweren dat mijn mis-talent dat van de eekhoorn overtreft. Overal waar het stil is, mis ik mijn familie. Overal waar lawaai is, mis ik weer mijn gedachtewereld, met daarin de fantasiepersonages die ik nota bene ooit bedacht om mijn familie niet zo te missen op zomerkamp. In andermans huis roep ik al onwillekeurig ‘miauw’ naar mijn kat. Een steek van gemis in mijn maag volgt als er niks aantrippelt.

Mijn missen strekt zich uit voorbij de levende natuur.
Ik mis haarelastiekjes als ik ze afdank in de prullenbak. Na een weekend weg verlang ik terug naar het vakantiehuisje. Niet alleen naar de vakantie, ook naar het huisje: de sepiakleurige gordijnen, de kartongeur van de vloer, het vaste deukje dat ik maakte op de leren bank.
Ik mis mijn playmobil, mijn barbies en mijn beginnerspokémon Heldi op de Nintendo (een Mudkip, level 100). Ik ben ook boos dat Philip Freriks weg is bij het journaal, de jingle van mijn telefoon is veranderd, en dat ik een sok kwijt ben.

Het is, kortom, genoeg geweest.
Mijn misorgaan is overontwikkeld. Preventie is de enige oplossing. De preventie van missen is al sinds jaar en dag een gezonde portie bindingsangst. Daarom heb ik besloten vanaf nu geen langetermijnverbindingen met personen, dieren of woningen aan te gaan en geen leuke zonovergoten herinneringen met andere mensen mee te maken.
Ik hou u op de hoogte van de voortgang.

Waar komt dat missen vandaan? Volgens Plato hebben we vòòr onze geboorte een perfecte wereld gekend die we niet kunnen namaken maar nog wel herkennen. Zo zijn we niet in staat met de hand een volmaakt rondje te reproduceren, toch weten we wat het idee van ‘rond’ is. Zodra we geboren worden, hebben we dus al een idee van perfectie én de wetenschap dat we die op aarde moeten missen. We missen dus zelfs dingen, die we nog nooit bij leven gezien hebben.
En missen betekent soms dus ook ‘mislopen.’ In Georges Perecs roman ’t Manco (La Disparition) zit geen enkele keer de letter ‘e’. In het verhaal komt een groep personages erachter dat er een fundamentele leegte is in hun leven. Net als ze de vinger op de zere plek willen leggen, verdwijnt één van hen voorgoed. Zo zitten ze vast in een verhaal zonder ‘e’, met een vaag besef van een ‘e’. Misschien zitten wij ook wel vast in een verhaal geschreven in een alfabet waarin een letter ontbreekt.
Toen ik probeerde een gedicht te schrijven zonder de letter ‘e’ lukte dat niet, in plaats daarvan werd er een vreemde taal geboren. Komt alle kunst voort uit het feit dat we iets missen? Misschien.

’t Canto

Wat mist baart uit ’n gat ’n taal

’n Ontbraking maakt dat wat mist kunbaar

’n Ontboring maakt wat solaas bad afwazig

Zondaar houvast gin hoop

Zondaar hoop gin lava

’t staakt, ’t zwart, ’t hult nooit.

Spraak wordt schuur, traanvocht ijs,

’t hart holt langzaam uit.

Slijtzwam klimt op ’t orgaan, maakt ’t koud.

Maar in ’t voorjaar als ’t snood

dan kromt ’n krokus zich plots uit wit rijp,

op tijd, altijd op tijd, ’t knokt ’n wig

omhoog, vindt ’n zon of wat ‘r ook op schijnt.

Of dat vals is? Of dat blijft? Ach, ‘r was nooit ’n waarborg,

dat wat in ’n boom zingt, gaai is

koolmus, vink, maar nooit ‘n kraai is

Garant staat pas ’n dood.

Mail

Marthe van Bronkhorst schrijft, acteert en werkt als psycholoog. Ze woonde een tijd in Amerika, sloot zich aan bij een kungfuschool, een poëziegroep, ontsnapte aan een rijdend circus en schrijft nu verhalen voor Red Pers, Digressions en El Hizjra. // marthe.van.bronkhorst@hardhoofd.com

Jessica Bacuna (1996) vindt de wereld een vreemde plek die ze niet altijd begrijpt. Dat inspireert haar om op een speelse manier te illustreren in combinatie met vervreemdende elementen.

Hard//hoofd is gratis en
heeft geen advertenties

Steun Hard//hoofd

Ontvang persoonlijke brieven
van redacteuren

Inschrijven

Steun de makers van de toekomst

Hard//hoofd is een vrije ruimte voor nieuwe makers. Een niet-commercieel platform waar talent online en offline de ruimte krijgt om te experimenteren en zich te ontwikkelen. We zijn bewust gratis toegankelijk en advertentievrij. Wij geloven dat nieuwe makers vooral een scherpe en eigenzinnige stem kunnen ontwikkelen als zij niet worden verleid tot clickbait en sensatie: die vrijheid vormt de basis voor originele verbeelding en nieuwe verhalen.

Steun ons

  • Foto van Marte Hoogenboom
    Marte HoogenboomHoofdredacteur
  • Foto van Mark de Boorder
    Mark de BoorderUitgever
  • Foto van Kiki Bolwijn
    Kiki BolwijnAdjunct-hoofdredacteur, chef Literair
  • Foto van Sander Veldhuizen
    Sander VeldhuizenUitgeefassistent
het laatste
Column: Over geld

Over geld

Eva vergelijkt de manier waarop ze toen en nu tegen geld aankijkt en hoe het verschil in inkomen binnen haar vriendengroep de verhoudingen heeft veranderd. Lees meer

Stukje

Stukje

Marthe van Bronkhorst gelooft het niet: Al die schrijfadviezen van grote namen die beweren hun muze gevonden te hebben. Een oude Griekse visie op inspiratie was dat je zelf niet de inspiratie op moest zoeken, maar dat de muze jóú moest vinden. Ach, wat je maar vooruit brengt. En anders ga je gewoon net zolang boodschappen doen totdat je een ''stukje'' gevonden hebt? Lees meer

Tompouce 1

Tompouce

Eva vraagt zich af waarom de documentatie van haar jeugd ineens leuk moet zijn nu haar moeder alle oude videobanden heeft laten digitaliseren. Lees meer

Alleen samen krijgen we u eronder

Alleen samen krijgen we u eronder

Mark Rutte is het niet vergeten, vanaf vandaag wordt alles soepel! Geef vooral weer die drie zoenen en alsjeblieft: dicht op de mond graag. Waarom zou je denken aan de uitgeputte zorg en de oplopende IC-cijfers als je ook aan jezelf kan denken? Nou dan. Lees meer

Met (voor het eerst!) een illustratie van Melcher Oosterman. Lees meer

Column: Inferno onder de roltrap

Inferno onder de roltrap

Een defecte roltrap op het station herinnert Eva eraan hoe ze als kind soms verborgen werelden en niet per se bestaande systemen waarnam. Lees meer

Column: Wasverzachter

Wasverzachter

Een fietstochtje met twee vrienden voert Eva naar een nieuwbouwwijk, waar het leven bij nader inzien toch zo slecht nog niet zou zijn. Lees meer

Een ezel stoot zich geen twee keer aan dezelfde steen, maar een kiezer wel

Een ezel stoot zich geen twee keer aan dezelfde steen, maar een kiezer wel

Marthe van Bronkhorst verdiept zich ter voorbereiding van de verkiezingen in de Archieven der Vergeten Partijen. Ook dit jaar zijn er maar liefst 37 verkiesbare partijen. Wie zijn hen voorgegaan, en zat er dan echt niet een bij die de tand des tijds had moeten overleven? Lees meer

Column: Dingen die we niet gehoord hebben

Dingen die we niet gehoord hebben

Een gehoorbeschadiging is wat Eva van den Boogaard met haar opa gemeen heeft. Verder weet ze niet veel over hem en zijn oorlogsverleden, behalve dat het opgelopen trauma ook zijn nageslacht raakte. Lees meer

Sommige dagen kun je niet oplossen

Sommige dagen kun je niet oplossen

Twee geliefden die niet in elkaar opgaan blijven individuen en in Duo Penotti is eigenlijk best veel van jezelf terug te vinden. Marthe van Bronkhorst neemt een kijkje in haar ijskast, denkt na over wat je bewaart in je vriezer en komt tot de conclusie dat er voor sommige dingen geen oplossing bestaat. Lees meer

Hoe je de maanden op je knokkels telt en andere vragen

Hoe je maanden op knokkels telt en andere vragen

Voor welke simpele zaken heb jij nooit meer opnieuw naar uitleg durven vragen? Voor Vivian MacGillavry was het maanden tellen op haar knokkels. Maar toen ze dat aan een vriendin durfde op te biechten, ontdekte ze iets moois. Lees meer

Interfriention

Interfriention

Eva van den Boogaard viert een vriendschapsjubileum met vriendin I. en blikt terug op een andere vriendschap, die kort daarvoor ten einde moest komen. Lees meer

Tip van Else Boer Wees een meeloper

Wees een meeloper

Soms is een meeloper zijn gewoon een heel goed plan. Schrijver Else Boer legt uit waarom aan de hand van haar nieuwste niet-originele hobby: schaken. Lees meer

Zonder mijn moeder

Zonder mijn moeder

Het wel of niet aanschaffen van een kunstwerk voert Eva van den Boogaard terug naar tijden waarin ze nog niet alle beslissingen zelf nam. Lees meer

Column: In de kruipruimte

In de kruipruimte

In het huis dat Eva van den Boogaard bewoont, bevindt zich een kruipruimte dat de nodige vragen oproept. Lees meer

Column: Veelzeggende kiepau

Veelzeggende kiepauto

In haar laatste column op Hard//hoofd deelt Iduna Paalman een mistroostig inzicht: hoe beter we kunnen praten, hoe minder we kunnen zeggen. Toch brengt het haar tot een hartverwarmende conclusie. Lees meer

Schuldig

Schuldig

Marthe van Bronkhorst maakt een innerlijke reis om haar overleden grootvader te gedenken, die met andere bedoelingen naar Indonesië reisde dan zij lange tijd dacht. Lees meer

 Vergeet de zomer maar (niet)

Vergeet de zomer maar (niet)

Nu fysiek reizen wereldwijd onmogelijk is, rest de verbeelding: fotograaf Cleo Goossens neemt ons mee naar de zonnige uithoeken van onze fantasie. Lees meer

Column: Rommelklanken

Rommelklanken

Het vele videobellen van de afgelopen tijd doet Eva van den Boogaard de waarde inzien van zogenaamde 'rommelklanken'. Lees meer

Tip: Laat alles vallen 1

Laat alles vallen

Annelies van Wijk onderzoekt haar fascinatie voor alledaagse objecten die onverwacht te pletter vallen. Een tip om zelf ook eens als een brokstuk te gronde te gaan, wie weet welke schoonheid er nog oprijst uit de scherven. Lees meer

Column: Zolang je maar geen zware machines bedient

Zolang je maar geen zware machines bedient

Als kind vond Iduna Paalman opvatting dat slapen voor grote mensen was en zij het dus niet nodig had. Nog steeds probeert ze af te komen van haar vooroordeel dat alleen mensen die niet genoeg van het leven houden, van slapen houden. Lees meer