Waar het in Europa echt om draait." /> Waar het in Europa echt om draait." />
Asset 14

De blazers van Merkel

De blazers van Merkel, de meisjes van Berlusconi, de lach van Rutte en de handtasjes van Carla Bruni... Met de website The Spectacle of the Tragedy vertelt ontwerper Noortje van Eekelen het verhaal achter de symbolen uit de Europese politiek.

Wat in Brussel wordt besloten, blijft niet in Brussel. De Europese regelgeving werkt door tot op het zuidelijkste eilandje van Griekenland en tot in het kleinste dorpje van Gallië. Of de EU nu een idealistisch verbond is of een economische constructie, haar bestaansrecht ontleent ze aan het vertrouwen van de Europese burger. Wanneer dat ontbreekt kan het overkoepelende politieke systeem moeilijk functioneren. De leiders van Europa doen er dan ook alles aan om glimlach in plooi te houden. Crisis? Hoezo?

 

Europa verkeert in een lastige situatie. De munt die voor eenheid en economische voorspoed had moeten zorgen, drijft landen vandaag de dag juist verder uit elkaar. Sterke, Noord-Europese landen willen niet opdraaien voor de financiële rampspoed in het zuiden, maar gluren ook met argusogen in elkaars huishoudboekjes. De neuro is niet zomaar een kreet uit het verkiezingsprogramma van Hero Brinkman. Deze denkbeeldige munt werd de afgelopen tijd al in verschillende (welvarende) landen ter sprake gebracht. Het onderstreept nog maar eens hoezeer de unie door de economische crisis ontwricht geraakt is. Met man en macht proberen Europese leiders deze tegengestelde belangen om te smelten tot verdragen en conventies. Europese beslissingen die grote gevolgen hebben op nationale schaal. Maar hoewel de betrokkenheid en het vertrouwen van de burgers noodzakelijk is voor de daadkracht van Europa, is de communicatie vanuit dit politieke systeem ambigu en onduidelijk, en bovendien verdacht positief.

 

 

In dagbladen, op televisie en op het internet worden we doodgegooid met nieuws uit Europa. Maar waarvoor staat die IKEA-blauwe boodschap met gele sterretjes eigenlijk? Wat zegt die politieke glimlach, dat staatsbezoek en het gezamenlijk kijken naar een Champions League finale? In haar berichtgeving probeert Europa ten alle tijden gecontroleerd en uniform over te komen. De communicatie is echter zo overdadig dat dit niet zorgt voor transparantie maar juist voor vertroebeling. De politieke elite slaagt er niet in de burgers te betrekken bij hun onduidelijke systeem. Misschien is dat juist de bedoeling. Misschien is dat precies waarom Sarkozy telkens zo ontluikend glimlacht en wie weet wat voor een masterplan er zit achter de kleurkeuze van Merkels blazers.

 

Ontwerper Noortje van Eekelen legde een archief aan over de financiële crisis. Ze verzamelde artikelen en beeldmateriaal van de huidige politieke elite van Europa. Informatie uit de media die voor iedereen beschikbaar is. Door de beelden naast elkaar te zetten en op een website te presenteren, vertelt Noortje echter een nieuw verhaal. Op de website The Spectacle of the Tragedy wordt de informatie in een nieuwe context getoond. Door de hoofdrolspelers te isoleren en zo hun mediagedrag te observeren, legt Noortje pijnlijk bloot wat zo vaak onbelicht blijft. Ze toont de symbolen van de Europese politiek. Elementen die de leiders keer op keer inzetten. De collectie blazers van Merkel, een stalenkaart aan kleuren maar altijd dezelfde schnitt. Wat zegt dat over haar standvastigheid, haar politieke stijl? Of de meisjes van Berlusconi, pas nu ze naast elkaar staan, vertellen echt iets over hun minnaar. De lach van Rutte en een inventarisatie van minister-presidenten die tijdens de eurocrisis niet herkozen werden of vervroegd ontslag indienden. De website is een compilatie van informatie over de grote Europese Show. De onmiskenbare neergang van de euro als gevolg van onduidelijke financiële transacties en menselijk falen wordt visueel uiteengezet. Een verhaal dat de Europese top ongetwijfeld probeert te verhullen. De serie snapshots getiteld The German French Affair illustreert dit misschien wel het best. De begroetingen tussen Sarkozy en Merkel lezen als de fotoroman. Een verstandshuwelijk dat zich langzaam maar zeker ontwikkelt tot romantische affaire. 'Ach Sarko, so schön das du wieder da bist...' fluisterde ze.

--

The Spectacle of the Tragedy is het afstudeerproject van Noortje van Eekelen (1982) van haar studie aan het Sandberg Instituut Amsterdam, Master of Design Department.

Mail

Maartje Smits Maartje Smits is schrijvend detective en imker. In 2015 verscheen haar dichtbundel Als je een meisje bent bij uitgeverij De Harmonie.

Verzamel kunst en steun ons
of word magazine abonnee

Sluit je aan

Wil je meer Hard//hoofd?
Meld je aan voor een nieuwsbrief!

Schrijf je in
test
het laatste
Meehuilen met ijskruid

Meehuilen met ijskruid

‘We zijn zo ver verwijderd van ons eigen eten dat we kunst nodig hebben om die verbinding zichtbaar te maken.’ Lisanne Brouwer laaft zich aan (theater)kunst met voedsel in de hoofdrol en neemt je mee in de manieren waarop kunstenaars ecologisch bewustzijn aan de eettafel creëren. Het blijkt een ontdekking van zowel verlangen als walging. Lees meer

De gisting

De gisting

Mara van Herpen vertelt het poëtische en surrealistische verhaal van Toni. Hen werkt in een broodfabriek en begint daardoor te gisten en te schimmelen en verandert in… Ja, in wat eigenlijk? Lees meer

We moeten vaker synchroon dansen

We moeten vaker synchroon dansen

‘Ik betrap mezelf erop dat het moeilijk is hoopvol te zijn in deze tijden, soms voelt het zelfs verkeerd.’ Toch vindt Loïs in haar column ruimte voor hoop. Niet door ons terug te trekken, maar door ons uit te spreken én elkaar te vinden. Minder polarisatie, meer synchronisatie. Lees meer

Soms mis ik mijn handen

Soms mis ik mijn handen

‘Soms mis ik de magnetron / soep uit blik / ingevroren aardappels in partjes.’ Middels essay en poëzie illustreert Martijn van Bruggen met stekende precisie het verband tussen voedsel en klasse en wat het betekent je aan te moeten passen naar hiërarchisch geladen verwachtingen. Lees meer

Moeder van een mislukt idee

Moeder van een mislukt idee

‘Breek ik een idee echt af zoals een zwangerschap beëindigd wordt?’ Roosje van der Kamp voelt een grote noodzaak om iets blijvends te creëren, maar komt niet verder dan vluchtig neergepende fragmenten in haar notities. In dit essay onderzoekt ze – naast de vraag of ouderschap eventueel een valide, tweede optie is – haar worsteling met het professionele schrijverschap. Lees meer

Auto Draft 23

we verbleven in ledikanten / in het huis met zeventig kinderen

'Dat ik gil in een vreemde taal / elke moedertaal breekt zonder bekenden.' Wat voor sporen laat het na als je je moedertaal verliest? Waar blijft de taal en hoe verhoudt je je tot je eigen identiteit na gedwongen migratie? In dit gedicht vangt Bożena Kacica de rouw en de vervreemding die volgden. Lees meer

Als taal de werkelijkheid schept, wat doet oorlogstaal dan?

Als taal de werkelijkheid schept, wat doet oorlogstaal dan?

In de media wemelt het van oorlogstaal. Marthe van Bronkhorst laat zien hoe je de frames kan herkennen: 'Sterf je liever terwijl je je verdedigt of passief?' Lees meer

Denkbeeldige ruimte

Denkbeeldige ruimte

In dit essay onderzoekt Sytske Frederika van Koeveringe hoe schrijven een ruimte opent waarin kwetsbaarheid, verbinding en saamhorigheid zichtbaar worden. ‘Sinds ik ziek ben, voel ik bij vlagen een afgesneden gevoel van de medemens die geen kanker van binnenuit kent.’ Lees meer

Meneer Ouka en de streep

Meneer Ouka en de streep

'‘Het gaat over uw kabouter,’ zegt meneer Ouka.' En dat doet het: in dit verhaal verheft Makki Aimar een niet-lachende tuinkabouter tot het glinsterende middelpunt van zijn verhaal. Waar ieder ander een tuinkabouter niet eens zou zien staan, lijkt het voor de hoofdpersoon in dit verhaal een metafoor voor zingeving te worden. Met dit verhaal won Makki Aimar de schrijfwedstrijd 'Door de ogen van Palomar', georganiseerd door uitgeverij Cossee en Hard//hoofd. Lees meer

No Spend September, maar zou het leven niet meer moeten zijn dan vaste lasten?

No Spend September, maar zou het leven niet meer moeten zijn dan vaste lasten?

Brengt tijdelijke onthouding van kleding, koffie en verjaardagscadeaus ons dichter bij een koopwoning? Of is het enkel in onze dromen dat een financiële detox grote, blijvende veranderingen weet te bewerkstelligen? Loïs Blank vraagt zich af wat er buiten beeld raakt wanneer we ons verliezen in de survival van No Spend September. Lees meer

:Verdreven naar de zee: Een zoektocht naar de onvertelde verhalen van Vietnamese bootvluchtelingen 2

Verdreven naar de zee: Een zoektocht naar de onvertelde verhalen van Vietnamese bootvluchtelingen

Lam Ngo was vierentwintig toen hij vluchtte uit een ideologisch verscheurd Vietnam. In dit essay vertelt hij hoe hij weer leerde luisteren naar de pijnlijke en lang verzwegen herinneringen, hoe het was om in Nederland opnieuw te moeten beginnen en over de blijvende band met zijn geboortestad Saigon. ‘Want pas als we zien wat er verzwegen is, kunnen we echt luisteren.’ Lees meer

 1

pantser / piertotum locomotor

In deze twee gedichten van Roan Kasanmonadi kijken we naar een aflevering van Kamp Van Koningsbrugge, leren we onszelf op te rollen als pissebedden, en vliegen de zwaarden, harnassen en kikkers je om de oren. Lees meer

Het weefsel van geheugen

Het weefsel van geheugen

Vanaf de jaren zestig strijdden avant-garde kunstenaars Ana Lupas en Magdalena Abakanowicz tegen het vooroordeel dat textiel alleen decoratief kan zijn. Sander Bortier laat zien dat hun verwantschap verder gaat dan het innovatieve gebruik van het materiaal dat mede door hen van betekenis verschoof, van traditioneel naar subversief. Vezels werden drager van een stille taal: een vertaling van menselijke kwetsbaarheid binnen een collectieve orde. Lees meer

Westerse schoonheidsidealen onder een hoofddoek

Westerse schoonheidsidealen onder een hoofddoek

Tessy Ouwens kreeg op jonge leeftijd te maken met onrealistische schoonheidsidealen en dit leidde tot een strijd met haar eigen lichaam en zelfbeeld. Onverwachts was het de islam en het bedekken van haar lichaam, dat haar uit deze strijd hielp. ‘Met mijn hoofddoek op, voelde mijn lichaam voor het eerst weer als de mijne.’ Lees meer

 1

Zinkstukken

Dealen met fysieke ongemakken, de dood, en afgelegen, kale landschappen spelen vaak een centrale rol in de boeken van Jilt Jorritsma - zelfs zijn proefschrift ging over zinkende steden. Het is daarom niet verrassend dat Jilt Jorritsma gegrepen werd door de Biesbosch en haar spookachtige arbeidshistorie toen literair productiehuis Tilt en Cultuurfonds Noord-Brabant hem vroegen het achtste Brabants Boek Present te schrijven. De verhalen die hij ontdekte en opschreef zijn des te grilliger - vandaag lichten we alvast een tipje van de sluier. Lees meer

:De DSM is science fiction, iedereen is gek: psychiater Jim van Os in de laatste Zomergasten

De DSM is science fiction, iedereen is gek: psychiater Jim van Os in de laatste Zomergasten

Hij wil de DSM weggooien, spreekt controversieel over euthanasie, drank, de ggz... wat niet? Wie ís de allerlaatste Zomergast? Psychiater Jim van Os, dus. ‘Wat je uiteindelijk nodig hebt, is een ander mens.’ Lees meer

Oh Sultan, pахмат, maar ik voel niet hetzelfde

Oh Sultan, pахмат, maar ik voel niet hetzelfde

Na een paardentocht in Kirgizië wordt voor Jip van Steenis duidelijk dat haar connectie met gids Sultan een andere wending nam dan ze had verwacht. Wat gaat er allemaal verloren in de interculturele vertaling wanneer je als toerist een band opbouwt met iemand in het buitenland? En hoe begeef je je in deze heteronormatieve dynamiek als biseksueel, in een land waar je niet queer mag of durft te zijn? Lees meer

Sigrid Kaag blijft diplomatisch bij Zomergasten, heel even komt ze los

Sigrid Kaag blijft diplomatisch bij Zomergasten, heel even komt ze los

Janine Abbring begint het gesprek met de woorden: “Je bent de afgelopen paar jaren veelvuldig bekeken door andermans ogen, maar vanavond kies jij de beelden.” Dat zet meteen de toon, maar roept ook de vraag op: zal doorgewinterde diplomaat Sigrid Kaag, met haar altijd politiek correcte antwoorden, het achterste van haar tong laten zien, of... Lees meer

Dingen die ik nooit gedaan heb

Dingen die ik nooit gedaan heb

Op een warme avond in een koele loods loopt een jonge vrouw een bekende professor tegen het lijf. Met de geur van opgedroogd zweet en de aanblik van een duur kapsel neemt Faye Schumacher ons mee in een ontmoeting tussen Vanessa en Meneer de Professor. Lees meer

:Zomergast Tommy Wieringa ziet ruimte: 'Er is nog heel veel te redden'

Zomergast Tommy Wieringa ziet ruimte: 'Er is nog heel veel te redden'

Tommy Wieringa verleidt je op fantastische wijze om samen met hem een doodlopende steeg in te lopen. Met een lach en een handig gebaar wijst hij de kijker op de fonkelende scherven onder ieders voeten. 'Er is nog heel veel te redden.' Lees meer