Asset 14

De avonturen van Kip en Vos bij het Prikkeldraadhek

De avonturen van Kip en Vos bij het Prikkeldraadhek

‘Wat doe je bij dat hek, Vos?’ vroeg Kip.
‘Bewaken,’ zei Vos.
‘Tegen wie?’ vroeg Kip.
‘Tegen jullie,’ zei Vos, ‘we denken dat jullie een gevaar zijn voor de vos-veiligheid.’
‘Wat?’
‘Dat haantje van jullie wil oorlog. Wij vossen moeten onszelf beschermen.’ Voor de zekerheid deed hij een plasje tegen zijn kant. ‘Je weet maar nooit.’
‘Maar wij zijn veel kleiner dan jullie,’ riep Kip omhoog naar Vos, ‘en jullie hebben vlijmscherpe tanden om ons elk moment mee te bijten. Wij hebben alleen veren.’
‘Onzin,’ lachte Vos met zijn mond vol tanden. ‘Jullie kunnen pikken.’
‘Pikken en bijten zijn heel anders. Zeg nou eens,’ zuchtte Kip, ‘Wat is de échte reden dat je bij het hek ijsbeert, Vos?’
‘Jullie zijn over het hek heen gevlogen. Onze vrouwtjes en welpen zijn doodsbang.’
‘Nee hoor,’ Vossin mengde zich in het gesprek. ‘Het spijt me buurvrouw. ’t Is mensbrutaal. Hij is in de rui, en sinds z’n staartje zo kromp is hij heel territoriaal geworden.’
‘Wij kunnen niet eens zo ver vliegen,’ zei Kip. ‘We zijn Kippen. We wíllen helemaal niet vliegen.’
‘Kipnieuws,’ gromde Vos. ‘Ik vertrouw dat niet.’
Ze zwegen even en keken naar de lucht. Er was geen kip te zien. Wel hoorden ze het geluid van vallende bomen.
‘Vos?’ zei Kip.
‘Ja?’
‘Even eerlijk. Jullie hebben al zó’n groot stuk land, wij hebben alleen maar deze kippenren. Waarom krabbelen jullie aan het hek?’
Vos dacht even na. ‘Voor de vrede.’
‘Kom op Vos. Geef nou gewoon toe dat je je verveelt en honger hebt.’
‘Ik verveel me helemaal niet. Leve Vosland.’
‘Vos, laat dat hek nou staan. We zijn altijd goede buren geweest.’
‘Mmpfff.’
‘Denk aan al die leuke herinneringen! De woestijnmuizenplaag! We hebben ze samen buiten gehouden.’
‘Ja, ja. Maar,’ jankte Vos, ‘Waarom staat het hek er eigenlijk?’
‘Dat is zo gegroeid.’ wist Kip zeker.
‘Hekken kunnen niet groeien. Hekken zijn gemaakt.’
‘Nietes. Gegroeid. Zo, uit de grond, als een boom.’
Vos keek gewiekst. ‘Dus overal waar ik een zaadje plant, kan ik een hek laten groeien?’
‘Ja. Maar wacht even, Vos wat doe je?’
‘Ik maak een hek.’ zei Vos plotseling. Hij groef zich onder het hek door en deed een plasje middenin de kippenren. ‘Hier.’
‘O nee.’
‘En daar een hekje.’
‘Hoor je dat, Vos? Een boom, die boom wordt omgezaagd!’
‘En daar nog een hekje.’
‘Kijk, daar! Bam! Vos, moet je nou kijken! O, wat een ramp.’
‘Ik kan niet kijken, ik heb het te druk met hekwerk van de ren verstevigen.’
‘Vos…’
‘Leve Vosland.’
‘Vos, er is geen ren meer…’
‘Leve Vosland!’

 

Boemerang

 

Een kind

gooit een boemerang, een hond rent, de boemerang

schiet door de spijlen van het park, straatlantaarnverlichte dagen

blijft weg

in het niets, het niets achter het hek

ver voorbij het speldenkussen van zijn leven, moeder zegt

er is niets aan te doen, er is daar niets

maar wie voorjaar zaait zal najaar oogsten

ver voorbij dit zonberoerde land waar het rubbertegels regent

en de kinderen niet stuiteren maar vallen als dominostenen

 

en de boemerang wordt een granaat

een kind vangt een granaat, gooit een slingerworp

de hond

wordt een amfibie

een spijl een prikkeldraad, weggecamoufleerde nachten

bang, een boemerang

 

de boemerang wordt een helikopter

de moeder een negotie

het kind nog voor twaalven man

het zoekspel wordt een expeditie

en de tikker wordt voorbijgerend door de dood

bang, een boemerang

 

het park wordt een slingerpad

wordt een slingerplant, de rubbertegel barst

de hond wordt de brenger van de boodschap

en de boodschap uit zijn bek gerukt, wie is er

bang, een boemerang

maar wie voorspoed zaait zal de terugslag oogsten

iemand gooit opnieuw

vang dan, vang

vang dan, vang!

Mail

Marthe van Bronkhorst schrijft, acteert en werkt als psycholoog. Ze woonde een tijd in Amerika, sloot zich aan bij een kungfuschool, een poëziegroep, ontsnapte aan een rijdend circus en schrijft nu verhalen voor Red Pers, Digressions en El Hizjra. // marthe.van.bronkhorst@hardhoofd.com

Hanneke Rozemuller (1998) is een illustrator die zich bezighoudt met de mysteries van het leven: psychologie, religie, liefde, nostalgie, filosofie. Absurdisme, disconnectie en het terugvinden van jezelf zijn grote interesses. Hier en daar gewapend met een randje humor om volledig opstijgen en wegzweven te voorkomen.

Hard//hoofd is gratis en
heeft geen advertenties

Steun Hard//hoofd

Ontvang persoonlijke brieven
van redacteuren

Inschrijven

Steun de makers van de toekomst

Hard//hoofd is een vrije ruimte voor nieuwe makers. Een niet-commercieel platform waar talent online en offline de ruimte krijgt om te experimenteren en zich te ontwikkelen. We zijn bewust gratis toegankelijk en advertentievrij. Wij geloven dat nieuwe makers vooral een scherpe en eigenzinnige stem kunnen ontwikkelen als zij niet worden verleid tot clickbait en sensatie: die vrijheid vormt de basis voor originele verbeelding en nieuwe verhalen.

Steun ons

  • Foto van Marte Hoogenboom
    Marte HoogenboomHoofdredacteur
  • Foto van Mark de Boorder
    Mark de BoorderUitgever
  • Foto van Kris van der Voorn
    Kris van der VoornAdjunct-hoofdredacteur
  • Foto van Sander Veldhuizen
    Sander VeldhuizenUitgeefassistent
het laatste
Slachtoffers van zinloos gekwel

Slachtoffers van zinloos gekwel

Marthe van Bronkhorst buigt zich met verbazing over wat mensen bereiken in een sportschool: "Duizend uur spieren trainen en ze nooit inzetten in het gevecht. Honderd keer gooien en nooit iets raken: lang leve de nutteloosheid." Lees meer

Koningen van de dansvloer 2

We zijn allemaal koningen en lakeien

Marthe van Bronkhorst vraagt zich af waarom zoveel mensen dol zijn op het koningshuis: "Ik heb de Oranjes nog nooit op één originele gedachte of uitzonderlijk talent kunnen betrappen. Waarom willen we dan toch zo graag klappen, juichen, buigen?" Lees meer

drie figuren zitten voor een groot raam aan een tafeltje iets te drinken, twee van de figuren zitten op een stoel, een van de figuren zit in een rolstoel

Het café

Rolstoelen en sigaretten, is er meer te beleven in een revalidatiecentrum? In de columnreeks “De Revalidanten” neemt Tiare van Paridon ons mee in haar angsten en ontdekkingen als revalidant. Ze beschrijft vijf weken lang haar groeiende gewaarwording van een weigerachtig lichaam en wat het betekent om buiten de veilige muren van het centrum een fysieke beperking te hebben. Deze week het laatste deel: over het belang van fysieke toegankelijkheid. Lees meer

een persoon duwt een rotsblok een berg op terwijl die ingehaald wordt door iemand op een fiets

Hoop

Rolstoelen en sigaretten, is er meer te beleven in een revalidatiecentrum? In de columnreeks “De Revalidanten” neemt Tiare van Paridon ons mee in haar angsten en ontdekkingen als revalidant. Ze beschrijft vijf weken lang haar groeiende gewaarwording van een weigerachtig lichaam en wat het betekent om buiten de veilige muren van het centrum een fysieke beperking te hebben. Deze week deel IV: over Sisyphus als raadgever. Lees meer

Column: Feestjes waar je niemand kent

Feestjes waar je niemand kent

Feestjes waar ze niemand kent vergen enige moed van Eva om naartoe te gaan, maar hebben tegelijkertijd hun voordelen. Lees meer

Zweten tegen beter weten in

Zweten tegen beter weten in

Rolstoelen en sigaretten, is er meer te beleven in een revalidatiecentrum? In de columnreeks “De Revalidanten” neemt Tiare van Paridon ons mee in haar angsten en ontdekkingen als revalidant. Ze beschrijft vijf weken lang haar groeiende gewaarwording van een weigerachtig lichaam en wat het betekent om buiten de veilige muren van het centrum een fysieke beperking te hebben. Deze week deel III: over sporten met een beperking. Lees meer

De handicapwalk

De handicapwalk

Tiare van Paridon neemt ons vijf weken lang mee in haar angsten en ontdekkingen als revalidant. Ze beschrijft haar groeiende gewaarwording van een weigerachtig lichaam en wat het betekent om buiten de veilige muren van het centrum een fysieke beperking te hebben. Deze week deel II: over het identificeren met je eigen ziektebeeld. Lees meer

Allemaal normies

Allemaal normies

Marthe van Bronkhorst probeert tijdens een voorstelrondje te achterhalen waarom ze zich zo onwennig voelt bij bepaalde mensen. Lees meer

Vraag het niet: De Revalidanten

Vraag het niet

Rolstoelen en sigaretten, is er meer te beleven in een revalidatiecentrum? In de columnreeks “De Revalidanten” neemt Tiare van Paridon ons mee in haar angsten en ontdekkingen als revalidant. Lees meer

Een machine om te repareren

Een machine om te repareren

Eva heeft last van haar oor en komt tot de ontdekking dat iets niet-menselijks onderdeel van haar lichaam was, of probeerde te worden. Lees meer

Bruiloften die nooit zullen plaatsvinden

Bruiloften die nooit zullen plaatsvinden

Tijdens een weerzien in Berlijn, dringt de waarde van Eva's jarenlange band met drie vrienden dringt goed tot haar door. Lees meer

Iedereen heeft bad guys nodig

Iedereen heeft bad guys nodig

Waarom zijn complotten zo aantrekkelijk? Marthe van Bronkhorst geeft eerlijk toe: 'Was het leven maar een complottheorie. En kon ik er maar in geloven.' Lees meer

Iets willen willen

Iets willen willen

Tijdens een autorit stelt Eva's zwangere zus haar een lastige vraag. Lees meer

Gewoon aan de bel trekken

Trek gewoon aan de bel

Het nieuws over The Voice maakte bij Marthe van Bronkhorst frustraties los: waarom wordt schuld nog altijd in de schoenen van slachtoffers geschoven?! Lees meer

Column: Ik wens je alle goeds

Ik wens je alle goeds

Een afwijzing komt Eva koud op haar dak vallen. ‘Ik vond hem leuk, hij vond mij ook leuk, hij vond mij dus niet leuk, ik ben gewoon niet leuk genoeg.’ Lees meer

Koop de roze bril

Koop de roze bril

Lang geloofde Shulamit Löwensteyn dat een ingebouwd stapelbed de oplossing zou zijn voor al haar moeilijkheden. Had ze daar gelijk in? Een tip over tulpen, taart en het kopen van troost. Lees meer

Column: Het enige woord dat het omschrijft

Het enige woord dat het omschrijft

Het voorlopig laatste uitstapje naar de bios met haar vader krijgt voor Eva een duistere lading. Lees meer

Kon je maar aanbeden worden

Kon je maar aanbeden worden

Hologrammen, goud licht en een religieus lam laten Marthe van Bronkhorst zich klein voelen tijdens een kerkbezoek. Lees meer

Wees talentloos

Wees talentloos

Tijdens een date raakt Wolter de Boer verwikkeld in een socratisch vraaggesprek rond talent. Een tip over het afschaffen van aanleg. Lees meer

'Het kán dus wel.'

'Het kán dus wel'

Eva is dolblij voor (en stikjaloers op) haar smoorverliefde vriendin. Lees meer

Steun de makers van de toekomst. Sluit je aan bij Hard//hoofd! 

Als je je nu aansluit, dan ontvang je jaarlijks gesigneerde kunstwerken van veelbelovende kunstenaars. Meld je vóór 1 juni aan en ontvang deze zomer al je eerste kunstwerk én je eigen Hard//hoofd-tasje. Veel verzamelplezier!

Steun en verzamel