Asset 14

De avonturen van Kip en Vos bij het Prikkeldraadhek

De avonturen van Kip en Vos bij het Prikkeldraadhek

‘Wat doe je bij dat hek, Vos?’ vroeg Kip.
‘Bewaken,’ zei Vos.
‘Tegen wie?’ vroeg Kip.
‘Tegen jullie,’ zei Vos, ‘we denken dat jullie een gevaar zijn voor de vos-veiligheid.’
‘Wat?’
‘Dat haantje van jullie wil oorlog. Wij vossen moeten onszelf beschermen.’ Voor de zekerheid deed hij een plasje tegen zijn kant. ‘Je weet maar nooit.’
‘Maar wij zijn veel kleiner dan jullie,’ riep Kip omhoog naar Vos, ‘en jullie hebben vlijmscherpe tanden om ons elk moment mee te bijten. Wij hebben alleen veren.’
‘Onzin,’ lachte Vos met zijn mond vol tanden. ‘Jullie kunnen pikken.’
‘Pikken en bijten zijn heel anders. Zeg nou eens,’ zuchtte Kip, ‘Wat is de échte reden dat je bij het hek ijsbeert, Vos?’
‘Jullie zijn over het hek heen gevlogen. Onze vrouwtjes en welpen zijn doodsbang.’
‘Nee hoor,’ Vossin mengde zich in het gesprek. ‘Het spijt me buurvrouw. ’t Is mensbrutaal. Hij is in de rui, en sinds z’n staartje zo kromp is hij heel territoriaal geworden.’
‘Wij kunnen niet eens zo ver vliegen,’ zei Kip. ‘We zijn Kippen. We wíllen helemaal niet vliegen.’
‘Kipnieuws,’ gromde Vos. ‘Ik vertrouw dat niet.’
Ze zwegen even en keken naar de lucht. Er was geen kip te zien. Wel hoorden ze het geluid van vallende bomen.
‘Vos?’ zei Kip.
‘Ja?’
‘Even eerlijk. Jullie hebben al zó’n groot stuk land, wij hebben alleen maar deze kippenren. Waarom krabbelen jullie aan het hek?’
Vos dacht even na. ‘Voor de vrede.’
‘Kom op Vos. Geef nou gewoon toe dat je je verveelt en honger hebt.’
‘Ik verveel me helemaal niet. Leve Vosland.’
‘Vos, laat dat hek nou staan. We zijn altijd goede buren geweest.’
‘Mmpfff.’
‘Denk aan al die leuke herinneringen! De woestijnmuizenplaag! We hebben ze samen buiten gehouden.’
‘Ja, ja. Maar,’ jankte Vos, ‘Waarom staat het hek er eigenlijk?’
‘Dat is zo gegroeid.’ wist Kip zeker.
‘Hekken kunnen niet groeien. Hekken zijn gemaakt.’
‘Nietes. Gegroeid. Zo, uit de grond, als een boom.’
Vos keek gewiekst. ‘Dus overal waar ik een zaadje plant, kan ik een hek laten groeien?’
‘Ja. Maar wacht even, Vos wat doe je?’
‘Ik maak een hek.’ zei Vos plotseling. Hij groef zich onder het hek door en deed een plasje middenin de kippenren. ‘Hier.’
‘O nee.’
‘En daar een hekje.’
‘Hoor je dat, Vos? Een boom, die boom wordt omgezaagd!’
‘En daar nog een hekje.’
‘Kijk, daar! Bam! Vos, moet je nou kijken! O, wat een ramp.’
‘Ik kan niet kijken, ik heb het te druk met hekwerk van de ren verstevigen.’
‘Vos…’
‘Leve Vosland.’
‘Vos, er is geen ren meer…’
‘Leve Vosland!’

 

Boemerang

 

Een kind

gooit een boemerang, een hond rent, de boemerang

schiet door de spijlen van het park, straatlantaarnverlichte dagen

blijft weg

in het niets, het niets achter het hek

ver voorbij het speldenkussen van zijn leven, moeder zegt

er is niets aan te doen, er is daar niets

maar wie voorjaar zaait zal najaar oogsten

ver voorbij dit zonberoerde land waar het rubbertegels regent

en de kinderen niet stuiteren maar vallen als dominostenen

 

en de boemerang wordt een granaat

een kind vangt een granaat, gooit een slingerworp

de hond

wordt een amfibie

een spijl een prikkeldraad, weggecamoufleerde nachten

bang, een boemerang

 

de boemerang wordt een helikopter

de moeder een negotie

het kind nog voor twaalven man

het zoekspel wordt een expeditie

en de tikker wordt voorbijgerend door de dood

bang, een boemerang

 

het park wordt een slingerpad

wordt een slingerplant, de rubbertegel barst

de hond wordt de brenger van de boodschap

en de boodschap uit zijn bek gerukt, wie is er

bang, een boemerang

maar wie voorspoed zaait zal de terugslag oogsten

iemand gooit opnieuw

vang dan, vang

vang dan, vang!

Mail

Marthe van Bronkhorst (zij/haar) is schrijver, theatermaker en psycholoog en studeerde aan de VU Amsterdam en Harvard Medical School. Ze schreef voor onder meer Theater Ins Blau, Sonnevanck, Over het IJ festival, Kluger Hans, Meander, De Revisor en werkt aan een roman over duikers bij uitgeverij De Geus.

Hanneke Rozemuller (1998) is een illustrator die zich bezighoudt met de mysteries van het leven: psychologie, religie, liefde, nostalgie, filosofie. Absurdisme, disconnectie en het terugvinden van jezelf zijn grote interesses. Hier en daar gewapend met een randje humor om volledig opstijgen en wegzweven te voorkomen.

Hard//hoofd is gratis en
heeft geen advertenties

Steun Hard//hoofd

Ontvang persoonlijke brieven
van redacteuren

Inschrijven
test
het laatste
Tot morgen

Tot morgen

Na bijna vier jaar als columnist voor Hard//hoofd is het voor Eva tijd voor iets nieuws, maar afscheid nemen is niet haar ding. 'Dus lieve lezers: voor jullie nu een kus op de wang, en tot morgen!' Lees meer

Wat je niet zult zien op het nieuws

Wat je niet zult zien op het nieuws

Marthe van Bronkhorst beschrijft dat wat ongezien blijft op het nieuws over de demonstaties bij de UvA. 'Maar het is wel gezien. Het is niet onopgemerkt gebleven.' Lees meer

Mooi weer spelen

Mooi weer spelen

Als Aisha’s eerste therapiesessie niet voelt als de warme deken waar ze op hoopte, mist ze groepsgenoot S., die haar een spiegel voorhield. Lees meer

Verdomme, ik heb wel geleefd

Maar verdomme, we hebben wel gelééfd

Marthe van Bronkhorst schreef in 2019 een toneelstuk dat bijna volledig werkelijkheid is geworden. Kan ze de slotscène nog weren uit de realiteit? Lees meer

Alles wat ik wil en absoluut niet nodig heb

Alles wat ik wil en absoluut niet nodig heb

Wanneer Eva op bezoek is bij haar zus, vraagt die of Eva haar eicellen al in heeft laten vriezen. Het laat Eva nadenken over hoe ze de vraag 'Wil ik een kind?' überhaupt kan beantwoorden. 'De vraag omtrent het ouderschap is bij uitstek een gevoelskwestie, en mijn gevoel volgen is nooit mijn sterkste punt geweest.' Lees meer

Niet

Niet

'Naarmate die vakantie vorderde, begon ik die ‘niet’ te bezien in het licht van een oude angst die soms omhoogkomt. Wanneer namelijk mijn vriendin zei: ‘dat is een lantaarnpaal’ en ik zei ‘niet’, begon ik me af te vragen of we inderdaad wel dezelfde lantaarnpaal zagen.' In deze column schrijft Anne Schepers over het woord 'niet' en de gevolgen die het kan hebben voor een discussie. Lees meer

Links, wees niet zo bang om hypocriet te zijn

Mijn week met morele ambitie: wat ik leerde ondanks Rutger Bregman

Marthe van Bronkhorst probeerde morele ambitie een week uit en leerde ervan - ondanks Rutger Bregman. Lees meer

Eva heeft u toegevoegd aan een nieuwe groepschat

Eva heeft u toegevoegd aan een nieuwe groepschat

Eva nodigt twee vrienden uit om bij haar te komen eten. Ze hoopt dat dit het begin zal zijn van een nieuwe vriendengroep. Lees meer

Links, wees niet zo bang om hypocriet te zijn 1

Links, wees niet zo bang om hypocriet te zijn

Marthe van Bronkhorst bekijkt hypocrisie als spectrum: hoe hypocriet ben jij op een schaal van Frans Bauer tot Johan Derksen? Lees meer

In je eentje achterblijven

In je eentje achterblijven

Als vriendin K. op een date gaat, denkt Eva van den Boogaard na over hun onuitgesproken pact. Zo lang ze beiden ongelukkig in de liefde zijn, hebben ze elkaar. Maar wat als er iemand dat pact uitstapt? Lees meer

Geld lenen

Geld lenen

‘Het spijt me,’ zeg ik. ‘Voor dit alles.’ Ik gebaar om me heen. ‘Voor Nederland.’ In deze column van Anne Schepers ontmoeten twee vrouwen, die uitkijken naar hun avond in een wijnbar, een man die een treinkaartje naar Ter Apel bij elkaar probeert te sprokkelen. Lees meer

Als je wordt uitgenodigd voor een euthanasiefeest, dan ga je

Als je wordt uitgenodigd voor een euthanasiefeest, dan ga je

'Als je je psycholoog écht een brevet van onkunde wil geven, moet je haar uitnodigen voor je euthanasiefeest.' Lees meer

Ik ook op jou

Ik ook op jou

Op een avond zegt iemand tegen Eva dat hij verliefd op haar is. Terwijl hij wacht op een antwoord, denkt Eva na over wat verliefd zijn eigenlijk is. Lees meer

Herhaalrecept

Herhaalrecept

Op een ochtend wordt Aisha Mansaray wakker in een parelmoeren bubbel. Ze onderzoekt hoe ze met haar depressie op de randen van de realiteit kan leven, zonder de grip erop te verliezen. ‘Mijn aandoening was een zuigend ding geweest dat zich om mij heen had gewikkeld, lelijk, en meer levend dan ik.’ Lees meer

Geen geld maakt ook niet gelukkig

Geen geld maakt ook niet gelukkig

Marthe van Bronkhorst maakt de balans op tussen S en M, die beide alles kwijt zijn: de een is ingebed in het zorgsysteem, de ander moet niks hebben van de verzorgingsstaat. Lees meer

‘Stel je voor dat het gewoon wérkt’

‘Stel je voor dat het gewoon wérkt’

Grootgebracht met het idee dat 'natuurlijke' oplossingen de voorkeur hebben boven synthetische medicatie stond Eva niet te springen om angstremmers te gaan gebruiken. Maar wat als het nou gewoon werkt? Lees meer

Column: Keihard chillen 2

Keihard chillen

Eva zet haar vraagtekens bij het fenomeen chillen. 'Eerlijk gezegd denk ik dat een wereld als deze, waarin fascisme oprukt, waarin genocide nog steeds bestaat, waarin het onrecht en de pijn en het verdriet van mijn schermen afspat, weinig reden geeft tot chillen.' Lees meer

We zijn tenminste allemaal nog mensen

We zijn tenminste allemaal nog mensen

In een overvolle trein ontwaart Aisha de eerste tekenen van het nieuwe verhaal waar ze - of iedereen? - naar op zoek is. Lees meer

Column: Dat heet ‘een gesprek voeren met elkaar’

Dat heet ‘een gesprek voeren met elkaar’

Als een vriendin van Eva op date gaat met een man waarmee Eva zelf al eerder afsprak, is ze erg benieuwd naar haar bevindingen. Lees meer

Column: Het glas wijn waar ik zin in heb bestaat niet

Het glas wijn waar ik zin in heb bestaat niet

Twee jaar geleden vroeg Eva nog aan een collega waarom ze niet dronk. Inmiddels laat ook zij de alcohol links liggen en is ze zelf degene die wordt bevraagd. Lees meer

Word trouwe lezer van Hard//hoofd op papier!

Hard//hoofd verschijnt vanaf nu twee keer per jaar op papier! Dankzij de hulp van onze lezers kunnen we nog vaker een podium bieden aan aanstormend talent. Meld je aan als abonnee voor slechts €2,50 per maand en ontvang ons papieren magazine twee keer per jaar in de bus. Veel leesplezier!

Word trouwe lezer