Asset 14

Zwembad

Column: Zwembad

Het zwembad is één van de meest ongemakkelijke plekken die er zijn. Dat begint al in de kindertijd: stiekem plassen in het ondiepe, grote jongens die voordringen bij de glijbaan, de zwemleraar met zijn haak, de geur van chloor. Daar dacht ik aan terwijl ik me in mijn eentje omkleedde. Onder de douches staarde iedereen zwijgend voor zich uit. Toen liet ik me in het lauwe water glijden.

Tijdens het eerste rondje kon ik mijn medezwemmers goed observeren. Er was een Arabische vrouw met een badmuts op, die nooit beleefd opzij ging voor tegenliggers. Er was een sneu dik meneertje dat net als ik zijn bril had opgehouden en zich voor zijn hele wezen leek te schamen. Er was een Aziatische man die nauwelijks kon zwemmen en met ontroerende volharding van de ene naar de andere kant spartelde. En er waren twee meisjes, waarvan er eentje knap was.

Dat laatste had ik eigenlijk als eerste moeten vermelden, aangezien ik in elke ruimte meteen na binnenkomst alle vrouwen scan op hun aantrekkelijkheid en binnen enkele milliseconden volautomatisch een rangorde van seksuele begeerlijkheid heb samengesteld.

Tijdens het passeren keek ik haar even nieuwsgierig aan, niet per se om te flirten, maar het was al te laat, door onze jonge leeftijd en de semi-naakte setting ging er meteen een onbedoelde intensiteit van mijn blik uit. Ik zag hoe ze het oogcontact incasseerde en licht verward verder zwom – het gesprek met haar vriendin viel even stil. Ik realiseerde me nu pas dat je beter geen enkel contact met de andere baantjeszwemmers kunt maken, positief of negatief, omdat dit zich vervolgens sowieso tot in den treure zal herhalen.

Bij de tweede confrontatie zag ik dat ze besloten had dat ze me niet leuk vond, dus keek ik ook heel bewust de andere kant op. Bij de vijfde keer probeerde ik haar aan te kijken met een geruststellende oogopslag, die het natuurlijk alleen maar erger maakte. Tijdens het zevende rondje verstopte ik me achter de trage Aziaat.

Toen sloeg de vermoeidheid toe, ik was hier immers gekomen om mijn belabberde winterconditie op te krikken. Al snel passeerde ik de meisjes dus als een slobberende hond, met dito zwemtechniek. Nu werden ze echt bang. Als ze even stonden uit te rusten aan het ondiepe eind, maakten ze zich snel uit de voeten zodra ik wild hijgend en met beslagen bril naderbij kwam. Ik probeerde mijn tempo aan te passen, maar hierdoor kwam ik juist in een positie terecht waarbij ik ze letterlijk achtervolgde.

Ik was dan ook opgelucht toen ik zag dat ze richting het trappetje zwommen. Vervolgens was ik getuige van zwembadmagie: op het droge bleek het mooie meisje niet zo’n mooi lichaam te hebben, terwijl haar minder knappe vriendin over een enorm sexy lijf beschikte. Nauwelijks bekomen van deze omslag voltooide ik mijn eigen parcours.

Onder de douche bedacht ik dat ik mezelf zou belonen met een Snickers uit de automaat die ik bij binnenkomst al had gezien: ik had nog een euro in mijn broekzak. Ik liep met mijn spullen langs de rij kleedhokjes en zag net het mooie meisje een van de eerste hokjes binnengaan, dus besloot ik helemaal naar het uiteinde te lopen, maar daar trof ik tot mijn schrik de fitte vriendin aan, waardoor ik vlug in het hokje naast haar schoot.

Mijn toch al gigantische zelfbewustzijn spreidde zich nu naar alle uithoeken van mijn lichaam: elk kuchje, elke buiging, elk kreuntje dreunde na in mijn interpretatie van haar gehoor. 'Wacht even', dacht ik toen, 'ben je de situatie nu niet bewust aan het dramatiseren zodat je straks een goed verhaal kunt vertellen?' Dat hielp, ik kalmeerde enigszins. Opgelucht pakte ik mijn broek, waarop de door mij zo gekoesterde euro op de grond viel en onder het tussenschot door rolde.

Ik hoorde haar adem stokken. Of gebeurde dat alleen maar in mijn hoofd?

Mail

Rutger Lemm is schrijver, grappenmaker en scenarist. In 2015 verscheen zijn debuut, 'Een grootse mislukking'. Hij is een van de oprichters van Hard//hoofd.

Rosanne van Leusden is illustrator, wonend en werkend in Amsterdam.

Hard//hoofd is gratis en
heeft geen advertenties

Steun Hard//hoofd

Ontvang persoonlijke brieven
van redacteuren

Inschrijven
Lees meer
test
het laatste
Alles wat ik wil en absoluut niet nodig heb

Alles wat ik wil en absoluut niet nodig heb

Wanneer Eva op bezoek is bij haar zus, vraagt die of Eva haar eicellen al in heeft laten vriezen. Het laat Eva nadenken over hoe ze de vraag 'Wil ik een kind?' überhaupt kan beantwoorden. 'De vraag omtrent het ouderschap is bij uitstek een gevoelskwestie, en mijn gevoel volgen is nooit mijn sterkste punt geweest.' Lees meer

Niet

Niet

'Naarmate die vakantie vorderde, begon ik die ‘niet’ te bezien in het licht van een oude angst die soms omhoogkomt. Wanneer namelijk mijn vriendin zei: ‘dat is een lantaarnpaal’ en ik zei ‘niet’, begon ik me af te vragen of we inderdaad wel dezelfde lantaarnpaal zagen.' In deze column schrijft Anne Schepers over het woord 'niet' en de gevolgen die het kan hebben voor een discussie. Lees meer

Links, wees niet zo bang om hypocriet te zijn

Mijn week met morele ambitie: wat ik leerde ondanks Rutger Bregman

Marthe van Bronkhorst probeerde morele ambitie een week uit en leerde ervan - ondanks Rutger Bregman. Lees meer

Eva heeft u toegevoegd aan een nieuwe groepschat

Eva heeft u toegevoegd aan een nieuwe groepschat

Eva nodigt twee vrienden uit om bij haar te komen eten. Ze hoopt dat dit het begin zal zijn van een nieuwe vriendengroep. Lees meer

Links, wees niet zo bang om hypocriet te zijn 1

Links, wees niet zo bang om hypocriet te zijn

Marthe van Bronkhorst bekijkt hypocrisie als spectrum: hoe hypocriet ben jij op een schaal van Frans Bauer tot Johan Derksen? Lees meer

In je eentje achterblijven

In je eentje achterblijven

Als vriendin K. op een date gaat, denkt Eva van den Boogaard na over hun onuitgesproken pact. Zo lang ze beiden ongelukkig in de liefde zijn, hebben ze elkaar. Maar wat als er iemand dat pact uitstapt? Lees meer

Geld lenen

Geld lenen

‘Het spijt me,’ zeg ik. ‘Voor dit alles.’ Ik gebaar om me heen. ‘Voor Nederland.’ In deze column van Anne Schepers ontmoeten twee vrouwen, die uitkijken naar hun avond in een wijnbar, een man die een treinkaartje naar Ter Apel bij elkaar probeert te sprokkelen. Lees meer

Als je wordt uitgenodigd voor een euthanasiefeest, dan ga je

Als je wordt uitgenodigd voor een euthanasiefeest, dan ga je

'Als je je psycholoog écht een brevet van onkunde wil geven, moet je haar uitnodigen voor je euthanasiefeest.' Lees meer

Ik ook op jou

Ik ook op jou

Op een avond zegt iemand tegen Eva dat hij verliefd op haar is. Terwijl hij wacht op een antwoord, denkt Eva na over wat verliefd zijn eigenlijk is. Lees meer

Herhaalrecept

Herhaalrecept

Op een ochtend wordt Aisha Mansaray wakker in een parelmoeren bubbel. Ze onderzoekt hoe ze met haar depressie op de randen van de realiteit kan leven, zonder de grip erop te verliezen. ‘Mijn aandoening was een zuigend ding geweest dat zich om mij heen had gewikkeld, lelijk, en meer levend dan ik.’ Lees meer

Geen geld maakt ook niet gelukkig

Geen geld maakt ook niet gelukkig

Marthe van Bronkhorst maakt de balans op tussen S en M, die beide alles kwijt zijn: de een is ingebed in het zorgsysteem, de ander moet niks hebben van de verzorgingsstaat. Lees meer

‘Stel je voor dat het gewoon wérkt’

‘Stel je voor dat het gewoon wérkt’

Grootgebracht met het idee dat 'natuurlijke' oplossingen de voorkeur hebben boven synthetische medicatie stond Eva niet te springen om angstremmers te gaan gebruiken. Maar wat als het nou gewoon werkt? Lees meer

Column: Keihard chillen 2

Keihard chillen

Eva zet haar vraagtekens bij het fenomeen chillen. 'Eerlijk gezegd denk ik dat een wereld als deze, waarin fascisme oprukt, waarin genocide nog steeds bestaat, waarin het onrecht en de pijn en het verdriet van mijn schermen afspat, weinig reden geeft tot chillen.' Lees meer

We zijn tenminste allemaal nog mensen

We zijn tenminste allemaal nog mensen

In een overvolle trein ontwaart Aisha de eerste tekenen van het nieuwe verhaal waar ze - of iedereen? - naar op zoek is. Lees meer

Column: Dat heet ‘een gesprek voeren met elkaar’

Dat heet ‘een gesprek voeren met elkaar’

Als een vriendin van Eva op date gaat met een man waarmee Eva zelf al eerder afsprak, is ze erg benieuwd naar haar bevindingen. Lees meer

Column: Het glas wijn waar ik zin in heb bestaat niet

Het glas wijn waar ik zin in heb bestaat niet

Twee jaar geleden vroeg Eva nog aan een collega waarom ze niet dronk. Inmiddels laat ook zij de alcohol links liggen en is ze zelf degene die wordt bevraagd. Lees meer

(Ont)hechting

(Ont)hechting

Als Aisha op proef intrekt bij haar geliefde en haar eigen gekoesterde plek achterlaat, is het net het alsof ze een onvaste vorm aanneemt. Lees meer

Hypnose

Op een dag breng ik alle wereldleiders onder hypnose

Een betere wereld begint bij een andere gedachte en daarom besluit Marthe van Bronkhorst hypnotiseur te worden. Lees meer

Column 1

Je opnemen in mijn testament

Een lugubere ontdekking tijdens een boswandeling doet Eva nadenken over wat we achterlaten voor onze nabestaanden als we overlijden. Lees meer

Automatische concepten 71

We hebben een probleem met de derde helft

Een voetbalwedstrijd stopt officieel misschien op het veld, maar Marthe van Bronkhorst merkt in de trein dat het slinkse spel doorgaat. Lees meer

Word trouwe lezer van Hard//hoofd op papier!

Hard//hoofd verschijnt vanaf nu twee keer per jaar op papier! Dankzij de hulp van onze lezers kunnen we nog vaker een podium bieden aan aanstormend talent. Meld je aan als abonnee voor slechts €2,50 per maand en ontvang ons papieren magazine twee keer per jaar in de bus. Veel leesplezier!

Word trouwe lezer