Asset 14

Zonder mijn moeder

Zonder mijn moeder

Ik sta op het punt om een kunstwerk te kopen bij een galerie. Het voelt nogal volwassen. Ik heb een print van een foto op het oog, maar ben nog niet zeker van mijn beslissing. Het zou de grootste uitgave van mijn leven zijn (op mijn huur na), maar ik wil graag iemand zijn die kunstwerken koopt. Het wikken en wegen (koop ik het of koop ik het niet?) vermoeit me.

Weemoedig denk ik terug aan de tijd dat ik niet alles zelf hoefde te beslissen. Zo bepaalde mijn moeder welke schoenen ik droeg als kind. Ze wilde daar niet per se doorslaggevend in zijn, en ik moet hier bij zeggen: voor mijn moeder was het een absolute nachtmerrie om in goed overleg met mij schoenen te kopen. Ik voelde altijd dat mijn kleine teentje een beetje bekneld zat, dat de hobbel achterop mijn voet misschien maakte dat ik toch een maat groter moest, dat mijn grote teen lichtjes de bovenkant raakte. Bovendien wilde ik al op jonge leeftijd uitsluitend hakken dragen, het liefst met roze glitters, en die schoenen voldeden vaak niet aan mijn moeders ergonomische eisen. Meestal eindigde het in een huilbui in de schoenenwinkel, en zo liep ik vaak wekenlang op te kleine schoenen, gewoonweg omdat ik geen nieuwe wilde (durfde?) te kopen, tot mijn moeder het zat was, een paar schoenen aanschafte en ik het daar maar mee te doen had.

Mijn moeder opbellen om te vragen of ik het kunstwerk wel moet kopen, vind ik niet zo volwassen.

Ik ben geneigd haar op te bellen over de op handen zijnde kunstaankoop. Net zoals in de schoenenwinkel kan ze een einde maken aan mijn getwijfel: goed idee, koop die print. Of: ben je gek, wat een geldverspilling voor zo’n foto aan je muur. Maar een kunstwerk kopen vond ik juist zo volwassen. En mijn moeder opbellen om te vragen of ik het wel moet doen, niet bepaald.

In plaats van bij mijn moeder ga ik te rade bij mijn boekenkast. De Franse theoreticus Roland Barthes woonde zijn hele leven bij zijn moeder, tot ze overleed en hij in zijn eentje achterbleef in hun huis, waarna hij aan het schrijven sloeg. In zijn laatste boek over fotografie schemert de dood tussen de regels door. Het verlangen om zijn moeder terug te vinden vormt een rode draad. Hij onderzoekt de frustratie over het feit dat geen enkele foto waar ze op afgebeeld staat zijn verlangen naar haar kan bevredigen, dat iedere foto hem confronteert met haar afwezigheid, met dat wat voorbij is. Ineens vind ik het een stuk minder sneu dat ik merk dat ik mijn moeder wil bellen. Ik kijk naar de lege muur, naar de plank in mijn boekenkast met boeken van Barthes erop.

Ik bel de galerie op om de foto te kopen. Eenmaal aan de muur herinnert de print me aan het feit dat ik mijn moeder best had kunnen bellen, maar dat niet meer hoefde. Dat wat op de foto staat definitief voorbij is, net als de tijd dat mijn moeder besliste welke schoenen ik droeg. Ik wil immers iemand zijn die kunst koopt, maar nog liever iemand die zelf beslist om dat te doen. Zonder haar moeder.

Mail

Eva van den Boogaard is docent en onderwijsinnovator bij St. Joost School of Art & Design en eindredacteur bij Hard//hoofd.

Femme ter Haar is illustrator en animator. Ze fietst rond door haar woonplaats Utrecht met een schetsboek vol krabbels en een hoofd vol ideeën. In haar werk zoekt ze naar manieren om juist datgene dat moeilijk onder woorden is te brengen te verbeelden, om zo de onbegrijpelijke wereld om haar heen iets beter te begrijpen.

Hard//hoofd is gratis en
heeft geen advertenties

Steun Hard//hoofd

Ontvang persoonlijke brieven
van redacteuren

Inschrijven

Steun de makers van de toekomst

Hard//hoofd is een vrije ruimte voor nieuwe makers. Een niet-commercieel platform waar talent online en offline de ruimte krijgt om te experimenteren en zich te ontwikkelen. We zijn bewust gratis toegankelijk en advertentievrij. Wij geloven dat nieuwe makers vooral een scherpe en eigenzinnige stem kunnen ontwikkelen als zij niet worden verleid tot clickbait en sensatie: die vrijheid vormt de basis voor originele verbeelding en nieuwe verhalen.

Steun ons

  • Foto van Marte Hoogenboom
    Marte HoogenboomHoofdredacteur
  • Foto van Mark de Boorder
    Mark de BoorderUitgever
  • Foto van Kiki Bolwijn
    Kiki BolwijnAdjunct-hoofdredacteur, chef Literair
  • Foto van Sander Veldhuizen
    Sander VeldhuizenUitgeefassistent
Lees meer
het laatste
Tompouce 1

Tompouce

Eva vraagt zich af waarom de documentatie van haar jeugd ineens leuk moet zijn nu haar moeder alle oude videobanden heeft laten digitaliseren. Lees meer

Alleen samen krijgen we u eronder

Alleen samen krijgen we u eronder

Mark Rutte is het niet vergeten, vanaf vandaag wordt alles soepel! Geef vooral weer die drie zoenen en alsjeblieft: dicht op de mond graag. Waarom zou je denken aan de uitgeputte zorg en de oplopende IC-cijfers als je ook aan jezelf kan denken? Nou dan. Lees meer

Met (voor het eerst!) een illustratie van Melcher Oosterman. Lees meer

Column: Inferno onder de roltrap

Inferno onder de roltrap

Een defecte roltrap op het station herinnert Eva eraan hoe ze als kind soms verborgen werelden en niet per se bestaande systemen waarnam. Lees meer

De nobele kunst van het missen

De nobele kunst van het missen

Marthe van Bronkhorst mist een hoop dingen in haar leven. Haarelastiekjes, de deuk in de bank die ze maakte in het vakantiehuisje, en ze kan maar niet vergeten dat Philip Freriks gestopt is met het journaal. (kom terug, Philip!). Maar waar komt dit missen vandaan?
Met (voor de laatste keer!) een illustratie van Jessica Bacuna. Lees meer

Column: Wasverzachter

Wasverzachter

Een fietstochtje met twee vrienden voert Eva naar een nieuwbouwwijk, waar het leven bij nader inzien toch zo slecht nog niet zou zijn. Lees meer

Een ezel stoot zich geen twee keer aan dezelfde steen, maar een kiezer wel

Een ezel stoot zich geen twee keer aan dezelfde steen, maar een kiezer wel

Marthe van Bronkhorst verdiept zich ter voorbereiding van de verkiezingen in de Archieven der Vergeten Partijen. Ook dit jaar zijn er maar liefst 37 verkiesbare partijen. Wie zijn hen voorgegaan, en zat er dan echt niet een bij die de tand des tijds had moeten overleven? Lees meer

Column: Dingen die we niet gehoord hebben

Dingen die we niet gehoord hebben

Een gehoorbeschadiging is wat Eva van den Boogaard met haar opa gemeen heeft. Verder weet ze niet veel over hem en zijn oorlogsverleden, behalve dat het opgelopen trauma ook zijn nageslacht raakte. Lees meer

Sommige dagen kun je niet oplossen

Sommige dagen kun je niet oplossen

Twee geliefden die niet in elkaar opgaan blijven individuen en in Duo Penotti is eigenlijk best veel van jezelf terug te vinden. Marthe van Bronkhorst neemt een kijkje in haar ijskast, denkt na over wat je bewaart in je vriezer en komt tot de conclusie dat er voor sommige dingen geen oplossing bestaat. Lees meer

Hoe je de maanden op je knokkels telt en andere vragen

Hoe je maanden op knokkels telt en andere vragen

Voor welke simpele zaken heb jij nooit meer opnieuw naar uitleg durven vragen? Voor Vivian MacGillavry was het maanden tellen op haar knokkels. Maar toen ze dat aan een vriendin durfde op te biechten, ontdekte ze iets moois. Lees meer

Interfriention

Interfriention

Eva van den Boogaard viert een vriendschapsjubileum met vriendin I. en blikt terug op een andere vriendschap, die kort daarvoor ten einde moest komen. Lees meer

Tip van Else Boer Wees een meeloper

Wees een meeloper

Soms is een meeloper zijn gewoon een heel goed plan. Schrijver Else Boer legt uit waarom aan de hand van haar nieuwste niet-originele hobby: schaken. Lees meer

Column: In de kruipruimte

In de kruipruimte

In het huis dat Eva van den Boogaard bewoont, bevindt zich een kruipruimte dat de nodige vragen oproept. Lees meer

Column: Veelzeggende kiepau

Veelzeggende kiepauto

In haar laatste column op Hard//hoofd deelt Iduna Paalman een mistroostig inzicht: hoe beter we kunnen praten, hoe minder we kunnen zeggen. Toch brengt het haar tot een hartverwarmende conclusie. Lees meer

Schuldig

Schuldig

Marthe van Bronkhorst maakt een innerlijke reis om haar overleden grootvader te gedenken, die met andere bedoelingen naar Indonesië reisde dan zij lange tijd dacht. Lees meer

 Vergeet de zomer maar (niet)

Vergeet de zomer maar (niet)

Nu fysiek reizen wereldwijd onmogelijk is, rest de verbeelding: fotograaf Cleo Goossens neemt ons mee naar de zonnige uithoeken van onze fantasie. Lees meer

Column: Rommelklanken

Rommelklanken

Het vele videobellen van de afgelopen tijd doet Eva van den Boogaard de waarde inzien van zogenaamde 'rommelklanken'. Lees meer

Tip: Laat alles vallen 1

Laat alles vallen

Annelies van Wijk onderzoekt haar fascinatie voor alledaagse objecten die onverwacht te pletter vallen. Een tip om zelf ook eens als een brokstuk te gronde te gaan, wie weet welke schoonheid er nog oprijst uit de scherven. Lees meer

Column: Zolang je maar geen zware machines bedient

Zolang je maar geen zware machines bedient

Als kind vond Iduna Paalman opvatting dat slapen voor grote mensen was en zij het dus niet nodig had. Nog steeds probeert ze af te komen van haar vooroordeel dat alleen mensen die niet genoeg van het leven houden, van slapen houden. Lees meer

Column: The mask is the face

The mask is the face

Een versleten meubelstuk zet Eva van den Boogaard tijdens haar verhuizing aan het denken over de betekenis van uiterlijk vertoon. Lees meer

Beeldspraak: The City is a Choreography

Vraag de stad eens ten dans

Fotograaf Melissa Schriek heeft oog voor het subtiele en eigenaardige ritme van de stad. 'Zodra we de straat op gaan, worden we daar deel van.' Lees meer