Asset 14

Weten of je ooit moeder wil worden

Column: Weten of je ooit moeder wil worden

Het is een maandagochtend aan het begin van het nieuwe schooljaar en op het station kom ik twee collega’s tegen. De lucht is grijs en fris zoals de Nederlandse luchten in september kunnen zijn, het is vroeg en ik ben moe. Traag komt het gesprek op gang. We passen net niet met zijn drieën naast elkaar op het fietspad waarover we naar ons werk fietsen: een school die buiten de stad gevestigd is in een oud seminarie. We proberen bij te praten over de vakanties. Al snel gaat het over jengelende kinderen op de achterbank. M. vraagt L. of zij ook kinderen heeft. M. blijkt een zoontje van drie te hebben, L. twee kinderen van twaalf en veertien jaar. Ze vragen niet aan mij of ik ook moeder ben.

Als vrouw van bijna 31 hebben gesprekken over kinderwensen en moederschap tegenwoordig een andere lading. Op de fiets merk ik dat ik me erger aan het gebabbel van mijn collega’s over hun kroost. Tegelijkertijd besef ik dat ze het in mijn ogen niet goed hadden kunnen doen. Ik wil niet dat ze me vragen of ik al moeder ben (soms komt na een negatief antwoord een meewarige opmerking in de trant van ‘oh wat jammer, maar dat komt vast nog wel’), maar ik wil ook niet dat ze de vraag helemaal overslaan (tel ik dan niet mee? Denken ze dat ik daar helemaal niet over nadenk?).

Hoe kun je weten of je ooit moeder wil worden, als je geen idee hebt hoe het is om er een te zijn?

Het krijgen van een kind is op dit moment in mijn leven niet aan de orde, maar vormt wel een vraagstuk dat de komende jaren ongevraagd aan urgentie zal winnen. In mijn hoofd verzamel ik uitspraken van andere vrouwen: eindelijk begrepen ze waarvoor ze leefden. Eindelijk hoefden ze zich niet meer af te vragen waarvoor ze iedere ochtend uit bed kwamen. Dit was waar hun lichaam voor was gemaakt. Zoveel liefde hadden ze nog nooit gevoeld, of misschien wel zoveel liefde, maar het was een ander sóórt liefde. De confrontatie met henzelf doordat hun kind hun een spiegel voorhield. Relaties die op scherp komen te staan (‘we hebben er echt afspraken over gemaakt, maar ik doe automatisch toch het meeste zorgwerk’). Hoe kun je weten of je ooit moeder wil worden, als je geen idee hebt hoe het is om er een te zijn?

Wat me niet leuk lijkt aan moeder zijn:

  • -  Je lichaam verandert meestal voordat je een kind krijgt.
  • -  Je kunt niet met je baby praten.
  • -  Vrienden zonder kinderen snappen minder goed waar je leven om draait.
  • -  Een manier moeten vinden om geile seks te hebben met je kind in je huis.
  • -  Luiers verschonen.
  • -  Het gevoel hebben iets te missen zodra je niet bij je kind in de buurt bent.
  • -  Dat er veel speelgoed is en dat dat overal rondslingert.
  • -  Dat je niet alleen maar in de troep van jezelf zit, maar ook in die van je gezin.
  • -  Iedereen die je kind wil aanraken of vasthouden.
  • -  Iedereen die zich anders gaat gedragen bij je kind.
  • -  Iedereen die leuk gevonden wil worden door je kind.
  • -  Ongevraagde opvoedadviezen krijgen.
  • -  Vroege ochtenden.
  • -  Weinig spontaans.
  • -  Van alles regelen.

 

Wat me leuk lijkt aan moeder zijn:

  • -  Er is iemand die niet zonder me denkt te kunnen, en die daardoor meteen van me zal houden.

 

We komen aan op school, parkeren onze fietsen in de stalling en wensen elkaar een fijne dag. Ik loop het grote, oude seminarie binnen. Wandelend door de gangen denk ik aan alle vrouwen die hier ooit les kregen over God, over zijn vermeende wil dat we allemaal kinderen zouden moeten krijgen, het liefst zo snel en zo veel mogelijk. Ik denk aan de colleges die ik nu geef aan studenten over feminisme, over De Beauvoir en Kristeva en wat het betekent om een vrouw te zijn. Over dat vrouw zijn tegenwoordig helemaal niet per se betekent dat je ook moeder bent. Ik hang mijn jas op, ga naar de wc, en zie dat ik bloed.

Mail

Eva van den Boogaard is literatuurwetenschapper, docent en onderwijsinnovator bij St. Joost School of Art & Design en eindredacteur bij Hard//hoofd. Haar verborgen talent is slapen en haar minder verborgen talent twijfelen. Ze rent graag langs de Vecht, zingt met karaoke het liefst George Michael en droomt van een Heilige Birmaan als huisdier.

Dymphie Huijssen (1995) is een illustrator en animator die zich bezighoudt met het visualiseren van complexe gevoelens. Haar werk kenmerkt zich door een zekere elegantie, kwetsbaarheid en een tikkeltje melancholie.

Hard//hoofd is gratis en
heeft geen advertenties

Steun Hard//hoofd

Ontvang persoonlijke brieven
van redacteuren

Inschrijven
test
het laatste
Levensweg

Levensweg

Als Aisha een trouwerij op een Limburgse boerderij bezoekt, mijmert ze ineens over haar eigen bruiloft. Ach, trouwen is niks voor haar. Toch? Lees meer

Marktplaatsgekkies

Marktplaatsgekkies

Marthe van Bronkhorst besluit de relatiemarkt opnieuw te betreden en vraagt zich af: ben ik een koopje, of een langetermijn-investering? Lees meer

:Dit is Europa: een half-ontspoorde trein

Dit is Europa: een half-ontspoorde trein

Marthe van Bronkhorst bekijkt Europa als een treinreis en stemmen voor de Europese Parlementsverkiezingen als het zijn van de conducteur op die rammelende trein. Lees meer

Ik wil het woord tokkie nooit meer horen

Ik wil het woord tokkie nooit meer horen

"Ofwel we noemen mij voortaan een tokkie, en ik zal de titel met trots dragen. Of we stoppen met het gebruik van het woord tokkie en laten het weer alleen een familienaam zijn." In deze gastcolumn geeft Anne Schepers een ijzersterk pleidooi tegen het negatieve gebruik van het woord 'tokkie'. Lees meer

Tot morgen

Tot morgen

Na bijna vier jaar als columnist voor Hard//hoofd is het voor Eva tijd voor iets nieuws, maar afscheid nemen is niet haar ding. 'Dus lieve lezers: voor jullie nu een kus op de wang, en tot morgen!' Lees meer

Wat je niet zult zien op het nieuws

Wat je niet zult zien op het nieuws

Marthe van Bronkhorst beschrijft dat wat ongezien blijft op het nieuws over de demonstaties bij de UvA. 'Maar het is wel gezien. Het is niet onopgemerkt gebleven.' Lees meer

Mooi weer spelen

Mooi weer spelen

Als Aisha’s eerste therapiesessie niet voelt als de warme deken waar ze op hoopte, mist ze groepsgenoot S., die haar een spiegel voorhield. Lees meer

Verdomme, ik heb wel geleefd

Maar verdomme, we hebben wel gelééfd

Marthe van Bronkhorst schreef in 2019 een toneelstuk dat bijna volledig werkelijkheid is geworden. Kan ze de slotscène nog weren uit de realiteit? Lees meer

Alles wat ik wil en absoluut niet nodig heb

Alles wat ik wil en absoluut niet nodig heb

Wanneer Eva op bezoek is bij haar zus, vraagt die of Eva haar eicellen al in heeft laten vriezen. Het laat Eva nadenken over hoe ze de vraag 'Wil ik een kind?' überhaupt kan beantwoorden. 'De vraag omtrent het ouderschap is bij uitstek een gevoelskwestie, en mijn gevoel volgen is nooit mijn sterkste punt geweest.' Lees meer

Niet

Niet

'Naarmate die vakantie vorderde, begon ik die ‘niet’ te bezien in het licht van een oude angst die soms omhoogkomt. Wanneer namelijk mijn vriendin zei: ‘dat is een lantaarnpaal’ en ik zei ‘niet’, begon ik me af te vragen of we inderdaad wel dezelfde lantaarnpaal zagen.' In deze column schrijft Anne Schepers over het woord 'niet' en de gevolgen die het kan hebben voor een discussie. Lees meer

Links, wees niet zo bang om hypocriet te zijn

Mijn week met morele ambitie: wat ik leerde ondanks Rutger Bregman

Marthe van Bronkhorst probeerde morele ambitie een week uit en leerde ervan - ondanks Rutger Bregman. Lees meer

Eva heeft u toegevoegd aan een nieuwe groepschat

Eva heeft u toegevoegd aan een nieuwe groepschat

Eva nodigt twee vrienden uit om bij haar te komen eten. Ze hoopt dat dit het begin zal zijn van een nieuwe vriendengroep. Lees meer

Links, wees niet zo bang om hypocriet te zijn 1

Links, wees niet zo bang om hypocriet te zijn

Marthe van Bronkhorst bekijkt hypocrisie als spectrum: hoe hypocriet ben jij op een schaal van Frans Bauer tot Johan Derksen? Lees meer

In je eentje achterblijven

In je eentje achterblijven

Als vriendin K. op een date gaat, denkt Eva van den Boogaard na over hun onuitgesproken pact. Zo lang ze beiden ongelukkig in de liefde zijn, hebben ze elkaar. Maar wat als er iemand dat pact uitstapt? Lees meer

Geld lenen

Geld lenen

‘Het spijt me,’ zeg ik. ‘Voor dit alles.’ Ik gebaar om me heen. ‘Voor Nederland.’ In deze column van Anne Schepers ontmoeten twee vrouwen, die uitkijken naar hun avond in een wijnbar, een man die een treinkaartje naar Ter Apel bij elkaar probeert te sprokkelen. Lees meer

Als je wordt uitgenodigd voor een euthanasiefeest, dan ga je

Als je wordt uitgenodigd voor een euthanasiefeest, dan ga je

'Als je je psycholoog écht een brevet van onkunde wil geven, moet je haar uitnodigen voor je euthanasiefeest.' Lees meer

Ik ook op jou

Ik ook op jou

Op een avond zegt iemand tegen Eva dat hij verliefd op haar is. Terwijl hij wacht op een antwoord, denkt Eva na over wat verliefd zijn eigenlijk is. Lees meer

Herhaalrecept

Herhaalrecept

Op een ochtend wordt Aisha Mansaray wakker in een parelmoeren bubbel. Ze onderzoekt hoe ze met haar depressie op de randen van de realiteit kan leven, zonder de grip erop te verliezen. ‘Mijn aandoening was een zuigend ding geweest dat zich om mij heen had gewikkeld, lelijk, en meer levend dan ik.’ Lees meer

Geen geld maakt ook niet gelukkig

Geen geld maakt ook niet gelukkig

Marthe van Bronkhorst maakt de balans op tussen S en M, die beide alles kwijt zijn: de een is ingebed in het zorgsysteem, de ander moet niks hebben van de verzorgingsstaat. Lees meer

‘Stel je voor dat het gewoon wérkt’

‘Stel je voor dat het gewoon wérkt’

Grootgebracht met het idee dat 'natuurlijke' oplossingen de voorkeur hebben boven synthetische medicatie stond Eva niet te springen om angstremmers te gaan gebruiken. Maar wat als het nou gewoon werkt? Lees meer

Hard//hoofd zoekt vóór 28 juli 2.000 trouwe lezers!

Hard//hoofd verschijnt weer op papier! In ‘Lief kutland’ klinken de begintonen van waaruit vrije utopieën werkelijkheid worden, of waarmee we ongelimiteerd verdriet en woede botvieren op alles wat er misgaat. Fantaseer je met ons mee? Schrijf je vóór 28 juli in voor slechts €2,50 per maand en ontvang ‘Lief kutland’ in september in de brievenbus, inclusief drie Lief kutland-stickers. Veel lees- en plakplezier!

Word trouwe lezer