Asset 14

Vroeg in de middag met mijn vader

Column: Vroeg in de middag met mijn vader

‘Schiet eens op, bejaarde!’ Ik hoor het mezelf regelmatig roepen als mijn voorganger bij het stoplicht niet snel genoeg optrekt. Maar als ik de trage autobestuurder dan met een boze blik passeer, krimpt mijn hart. Ineens zie ik mijn eigen vadertje voor me, en hoe die zich tot op hoge leeftijd vastklampte aan zijn auto. Die auto was zijn ultieme lijntje met de buitenwereld, het leven. Als het brak, zou de dood hem spoedig op de staart trappen.

Eenmaal boven de negentig raakte hij langzaam de draad kwijt. Autorijden was niet meer verantwoord en op een dag ontfutselden we hem zijn sleuteltje. Dat voelde een beetje gemeen, maar we maakten het goed door hem regelmatig in zijn eigen auto rond te rijden. Vaak kozen we als doel de garage waar hij zijn leven lang klant was geweest en waarvan hij de eigenaar – ene Koos, met wie hij graag een potje dolde – bijna als een zoon beschouwde. Hij kende het voltallige personeel bij naam en was er, toen hij na de dood van mijn moeder maar wat door het dorp doolde en de garage als hangplek gebruikte, uitgegroeid tot een soort stamgast. Soms maakte hij er een praatje, soms keek hij alleen wat rond en beperkte zich tot een grapje. Als de radio in de werkplaats zweeg, pakte hij zijn mondharmonica en blies er wat na-oorlogse Schlagers uit. In het plastic stoeltje naast de koffieautomaat zat hij niemand in de weg.

Tijdens een van zijn laatste logeerpartijen bij mij moest zijn auto een APK-keuring. Met Koos had ik een tijdstip afgesproken.
Een uur voor vertrek – we zaten samen aan de lunch – herinnerde ik mijn vader aan ons uitje.
'Zeg pa, we gaan straks naar de garage, dat weet je toch hè?’
'Ja, dat weet ik. Gezellig!'
‘Weet je ook nog waaróm we gaan?’
‘Ja zeg, ik ben niet gek.’

Stilte.

‘Zeg, hoe heet die boekhouder ook alweer?'
'Wie bedoel je, pa?’
‘De boekhouder van Koos!’
‘O, die. Hoe moet ik dat weten?’
‘Jawel, kom op! Die kale, met die bril.’
‘Karel?’
'Ja! Karel!'

Stilte.

‘Maar hoe heet-ie van achteren?'
'Karel? Geen idee, pa. Is dat belangrijk?’
‘Verdorie. A, B, C, D ... Gek hè, dat ik daar nou niet op kan komen. Aa, Bee, Bie, Boo... Bogaart! Ja! Karel Bogaart.’
‘Nee, Bogaart is die monteur.’
‘O ja. Verrek. Hoe heet die ook weer van voren?'
'Gijs.'
'O ja, Gijs Bogaart. Hè hè.'

Stilte.

‘Maar hoe heet Karel dan …’
‘Kom pa, eet nou maar door. We moeten zo weg.’

Stilte.

'Waarom gaan we eigenlijk naar de garage?’
Ik schrik. ‘Wat zeg je nóu?’
Zie ik nu een twinkel in zijn ogen? Of zat die er al die tijd al?
Pa: ‘Ha, nou heb ik je! Je dacht dat ik het niet meer wist, hè?’
Ik: ‘Dat kón toch?’
Weer die pretogen. ‘Natúúrlijk weet ik het. We gaan Karel vragen hoe hij van achteren heet.’

Zo was mijn vader. Zijn grapjes hadden het laatste woord. Waar hij ook kwam, liet hij de zon schijnen. Zelfs toen het langzaam nacht werd in zijn hoofd.

Mail

Trudy Kunz werd in de jaren tachtig en negentig bekend door haar werk voor Libelle en Marie Claire. Voor Plus Magazine was zij bijna vijftien jaar columniste. Zij publiceerde meerdere interviewbundels en in 2013 verscheen haar eerste roman, Kroniek van een bange liefde. Als pensionado zonder pensioen verdeelt zij haar tijd, net als daarvoor, tussen schrijven, schilderen en ander (on)nuttigs.

Reinout Dijkstra is illustrator uit Zwolle. Hij maakt tekeningen, schilderingen, foto's en soms ook nog een klein tekstje. Zijn werk is geaard in zijn eigen ervaringen, hij geniet van dingen als lichtval, kleur en is niet vies van een grapje.

Hard//hoofd is gratis en
heeft geen advertenties

Steun Hard//hoofd

Ontvang persoonlijke brieven
van redacteuren

Inschrijven
Lees meer
test
het laatste
Geld lenen

Geld lenen

‘Het spijt me,’ zeg ik. ‘Voor dit alles.’ Ik gebaar om me heen. ‘Voor Nederland.’ In deze column van Anne Schepers ontmoeten twee vrouwen, die uitkijken naar hun avond in een wijnbar, een man die een treinkaartje naar Ter Apel bij elkaar probeert te sprokkelen. Lees meer

Als je wordt uitgenodigd voor een euthanasiefeest, dan ga je

Als je wordt uitgenodigd voor een euthanasiefeest, dan ga je

'Als je je psycholoog écht een brevet van onkunde wil geven, moet je haar uitnodigen voor je euthanasiefeest.' Lees meer

Ik ook op jou

Ik ook op jou

Op een avond zegt iemand tegen Eva dat hij verliefd op haar is. Terwijl hij wacht op een antwoord, denkt Eva na over wat verliefd zijn eigenlijk is. Lees meer

Herhaalrecept

Herhaalrecept

Op een ochtend wordt Aisha Mansaray wakker in een parelmoeren bubbel. Ze onderzoekt hoe ze met haar depressie op de randen van de realiteit kan leven, zonder de grip erop te verliezen. ‘Mijn aandoening was een zuigend ding geweest dat zich om mij heen had gewikkeld, lelijk, en meer levend dan ik.’ Lees meer

Geen geld maakt ook niet gelukkig

Geen geld maakt ook niet gelukkig

Marthe van Bronkhorst maakt de balans op tussen S en M, die beide alles kwijt zijn: de een is ingebed in het zorgsysteem, de ander moet niks hebben van de verzorgingsstaat. Lees meer

‘Stel je voor dat het gewoon wérkt’

‘Stel je voor dat het gewoon wérkt’

Grootgebracht met het idee dat 'natuurlijke' oplossingen de voorkeur hebben boven synthetische medicatie stond Eva niet te springen om angstremmers te gaan gebruiken. Maar wat als het nou gewoon werkt? Lees meer

Column: Keihard chillen 2

Keihard chillen

Eva zet haar vraagtekens bij het fenomeen chillen. 'Eerlijk gezegd denk ik dat een wereld als deze, waarin fascisme oprukt, waarin genocide nog steeds bestaat, waarin het onrecht en de pijn en het verdriet van mijn schermen afspat, weinig reden geeft tot chillen.' Lees meer

We zijn tenminste allemaal nog mensen

We zijn tenminste allemaal nog mensen

In een overvolle trein ontwaart Aisha de eerste tekenen van het nieuwe verhaal waar ze - of iedereen? - naar op zoek is. Lees meer

Column: Dat heet ‘een gesprek voeren met elkaar’

Dat heet ‘een gesprek voeren met elkaar’

Als een vriendin van Eva op date gaat met een man waarmee Eva zelf al eerder afsprak, is ze erg benieuwd naar haar bevindingen. Lees meer

Column: Het glas wijn waar ik zin in heb bestaat niet

Het glas wijn waar ik zin in heb bestaat niet

Twee jaar geleden vroeg Eva nog aan een collega waarom ze niet dronk. Inmiddels laat ook zij de alcohol links liggen en is ze zelf degene die wordt bevraagd. Lees meer

(Ont)hechting

(Ont)hechting

Als Aisha op proef intrekt bij haar geliefde en haar eigen gekoesterde plek achterlaat, is het net het alsof ze een onvaste vorm aanneemt. Lees meer

Hypnose

Op een dag breng ik alle wereldleiders onder hypnose

Een betere wereld begint bij een andere gedachte en daarom besluit Marthe van Bronkhorst hypnotiseur te worden. Lees meer

Column 1

Je opnemen in mijn testament

Een lugubere ontdekking tijdens een boswandeling doet Eva nadenken over wat we achterlaten voor onze nabestaanden als we overlijden. Lees meer

Automatische concepten 71

We hebben een probleem met de derde helft

Een voetbalwedstrijd stopt officieel misschien op het veld, maar Marthe van Bronkhorst merkt in de trein dat het slinkse spel doorgaat. Lees meer

Zeker weten dat hij een super goede vader wordt

Zeker weten dat hij een supergoede vader wordt

Eva wil blij zijn voor haar vriend, die na een halfjaar weer van zich liet horen, maar merkt dat het haar moeite kost. Lees meer

Ondraaglijk gewicht

Ondraaglijk gewicht

Een opmerking van een kennis activeert bij Aisha een stroom van onzekere gedachten. Waarom wordt ons zelfbeeld zo beïnvloed door externe standaarden? Lees meer

Wegwerpliefde

Wegwerpliefde

Liefde overwint niet alles, en zeker niet het kapitalisme, merkt Marthe van Bronkhorst. Lees meer

Zomercolumn: Tussen swipes en onverwachte ontmoetingen 7

Tussen swipes en onverwachte ontmoetingen

In een zinderende zomerhitte deelt Stefanie Gordin, in een reeks van vier columns, haar persoonlijke gedachten en ervaringen over liefde, identiteit en kwetsbaarheid. Dit is deel vier. Lees meer

Une Belle Histoire

Une Belle Histoire

Als Aisha haar moeder vertelt over haar vakantieplannen in Bretagne reageert ze nuchter. ‘Dan kun je gelijk wel tante Ans uitstrooien’. Lees meer

Zomercolumn: Tussen swipes en onverwachte ontmoetingen 6

Tussen swipes en onverwachte ontmoetingen

In een zinderende zomerhitte deelt Stefanie Gordin, in een reeks van vier columns, haar persoonlijke gedachten en ervaringen over liefde, identiteit en kwetsbaarheid. Dit is deel drie. Lees meer

Word trouwe lezer van Hard//hoofd op papier!

Hard//hoofd verschijnt vanaf nu twee keer per jaar op papier! Dankzij de hulp van onze lezers kunnen we nog vaker een podium bieden aan aanstormend talent. Meld je aan als abonnee voor slechts €2,50 per maand en ontvang ons papieren magazine twee keer per jaar in de bus. Veel leesplezier!

Word trouwe lezer