Hard//hoofd

Zomerboek 'Summer of 2069'
Column: Vrienden voor het leven

Vrienden voor het leven

Column

Tekst Trudy Kunz &
Beeld Rosanne van Leusden

In de tijd dat ik nog een snelle reporter was kwam ik regelmatig over de vloer bij een zekere Iteke Weeda. Wat haar core business was weet ik niet meer, maar mede dankzij mijn interviews kreeg zij landelijke bekendheid als ‘vriendschapsprofessor’. Met haar ronde, meisjesachtige gezicht en grappige krullenbos leek zij in niets op de felle feministe die ze was, maar haar uitspraken logen er niet om. Wijs geworden door haar eigen, ongewilde echtscheiding, hield zij een warm pleidooi voor het aanleggen van een solide ‘vriendschapsnetwerk’. Dan waren vrouwen in ieder geval verzekerd van de troost en steun van een grote vriendinnenschaar, mocht hun huwelijk dan onverhoeds op de klippen lopen.

Je kunt je nu nauwelijks meer voorstellen dat haar oproep nodig was. Tegenwoordig hebben we allemaal zoveel vriendschappen te onderhouden dat we aan onze bloedeigen partner nauwelijks meer toekomen. Toch herinner ik me nog goed dat er in de kringen van mijn ouders nog helemaal niet over ‘vrienden’ werd gesproken. Je had toen ‘kennissen’, geen vrienden. Met die kennissen legde je op zaterdagavond een kaartje en dronk je een borrel, maar als er een wezenlijk probleem was, besprak je dat hooguit met je familie. En als die te ver weg woonde, of je familie begreep je niet, dan slikte je maar een kalmeringspil, de zogenoemde mother’s little helpers. In ieder geval liet je het wel uit je hoofd om je vuile was buiten te hangen; dat je man vreemdging of je puberzoon je gezin terroriseerde ging niemand iets aan.

Enfin. Tegen de tijd, midden jaren tachtig, dat huwelijken massaal begonnen te stranden, had iedere zichzelf respecterende vrouw haar eigen vriendinnennetwerk. Dat dat geen overbodige luxe was mocht ik zelf ervaren toen ik, na een pijnlijke relatiebreuk, met de moed der wanhoop naar een nieuwe woning verhuisde. Daar zaten ze allemaal: de vriendin die mijn bed opmaakte, de vriend die champagne aansleepte, de zus die voor salades zorgde, en al die andere helpers die me over de drempel van mijn nieuwe leven wilden tillen. Zonder hen zou ik nergens geweest zijn.

Toch is er één ding dat de vriendschapsprofessor over het hoofd zag: met het ouder worden raak je die vrienden stuk voor stuk weer kwijt, aan de dood, of aan het leven. Dat laatste is bijna nog pijnlijker, want het was meestal niet nodig geweest. Met een beetje meer inspanning had je het contact, ook na die verhuizing, best warm kunnen houden. En als je denkt dat je elkaar niets meer te vertellen hebt, kun je daar ook over práten in plaats van de boel te laten doodbloeden. Waarom deed ik dat dan niet? De laatste keer dat ik een vriend aan het leven verloor, was door een som van misverstanden. Daar doe je weinig aan. Wat je ervan leert? Iets wat je allang wist: de enige van wie je het uiteindelijk zult moeten hebben, ben je zelf.


We willen je iets vertellen. Hard//hoofd is al bijna tien jaar een vrijhaven voor jonge en experimentele kunst, journalistiek en literatuur. Een walhalla voor hemelbestormers en constructieve twijfelaars, een speeltuin voor talentvolle dromers en ontheemde jonge honden. Elke dag verschijnen op onze site eigenzinnige artikelen, verhalen, poëzie, kunst, fotografie en illustraties van onze jonge makers. Én onze site is helemaal gratis. Hoe graag we ook zouden willen; zonder jou kunnen we dit niet blijven doen. We hebben namelijk te weinig inkomsten om dit vol te houden. Met jouw hulp kunnen we de journalistiek, kunst en literatuur van de toekomst mogelijk blijven maken, en zelfs versterken. Als je ons steunt, dan maken wij jou meteen kunstverzamelaar door je speciaal geselecteerde kunstwerken toe te sturen. Verzamel kunst en help je favoriete tijdschrift het volgende decennium door. We zullen je eeuwig dankbaar zijn. Draag Hard//hoofd een warm hart toe. Word kunstverzamelaar
Deel
Trudy Kunz werd in de jaren tachtig en negentig bekend door haar werk voor Libelle en Marie Claire. Voor Plus Magazine was zij bijna vijftien jaar columniste. Zij publiceerde meerdere interviewbundels en in 2013 verscheen haar eerste roman, Kroniek van een bange liefde. Als pensionado zonder pensioen verdeelt zij haar tijd, net als daarvoor, tussen schrijven, schilderen en ander (on)nuttigs.
Rosanne van Leusden is illustrator, wonend en werkend in Amsterdam.
b
a
a

Hard//hoofd vecht voor de vrijheid van jonge makers om te kunnen maken wat ze willen. Word nu kunstverzamelaar en ontvang een gesigneerde Jan Hoek (én een prachtig Hard//hoofd-tasje).

Steun Hard//Hoofd