Asset 14
https://hardhoofd.com/10-jarig-bestaan-hard-hoofd/

Verboden te poepen

Dat het volgens bepaalde culturen niet is toegestaan een grote boodschap te doen in een openbare gelegenheid, was mij nog niet bekend toen ik mij terugtrok in het kleinste kamertje van café De Zwabber. Ik had zojuist een vette hap met hete saus geconsumeerd in het etablissement ernaast en zoals dat vaker gaat met dat type traktaties, moest het er meteen weer uit. Er zijn tijden geweest dat ik overwogen zou hebben hiervoor huiswaarts te keren, maar met de jaren ben ik steeds beter geworden de dingen te accepteren zoals ze zich aandienen. Dit was bovendien geen avond om je over futiliteiten - zoals de schaamte die gepaard kan gaan met biologische behoeften - druk te maken. Voor het eerst in lange tijd zag ik mijn goede vriend Felix weer eens en we waren goed op weg om prettig dronken te worden.

Felix kende ik van de middelbare school, maar hij verbleef sinds anderhalf jaar in Frankrijk waar hij promoveerde op het gebruik van de circonflexe in het interbellum. Over een paar dagen zou zijn verdediging in Nederland plaatsvinden en hij had mij gevraagd zijn paranimf te spelen. Dat ik weinig wist van de circonflexe, laat staan van het gebruik ervan in het interbellum, maakte volgens hem niets uit. Het enige wat ik hoefde te doen, zo had hij mij uitgelegd, was de commissie intimiderend aanstaren. Voor de eventuele inhoudelijke assistentie was er zijn boomlange collega Ewald, die ook mee was op deze kroegentocht. Vanmiddag had Felix ons rokkostuums aan laten passen, daarna waren we een hapje gaan eten en nu zaten we al geruime tijd aan het bier. Over circonflexen werd opvallend weinig gesproken, wel hadden we het over vrouwen, de vrije markt en het oeuvre van Prince. Volgens Ewald was Lovesexy zijn beste plaat, ik hield het bij Sign 'O' the Times en Felix vond het al met al een wat overschatte artiest. Inmiddels was De Zwabber het enige café dat nog open was en ik had slechts als grapje voorgesteld om ons daar dan maar naartoe te verplaatsen, het was immers geen plek om dood dan wel levend aangetroffen te worden. Maar nu zaten we er echt; Felix en Ewald aan de bar en ik op de pot.

Altijd als Felix en ik op pad zijn, komen we in de problemen en volgens hem ligt dat aan mij. Hij schept er een zeker genoegen in mij dat in te wrijven, maar lijkt toch vooral vermaakt door deze avonturen.

Zo werden wij op de interrailreis die wij op ons zeventiende maakten aan de Zweedse grens apart genomen ter drugscontrole. Felix mocht na een paar minuten het hokje weer verlaten, maar het grondig rectale onderzoek waar ik aan onderworpen werd - ‘normaal hebben we hier honden voor, maar die zijn nu op vakantie,’ hoorde ik achter mij de inspecteur enigszins beschroomd zeggen - zorgde ervoor dat we niet alleen onze trein misten, maar ook de daaropvolgende treinen, waardoor we op het station moesten overnachten.

Op een andere reis werden we in een treintje in Zuid-Frankrijk lastiggevallen door hangjongeren die het hadden voorzien op onze knalgele gettoblaster van het merk Yoko, die aan mijn backpack vastgebonden zat. ‘Laten we er hier maar uitgaan,’ had Felix gezegd bij het eerstvolgende stationnetje. Maar toen ik hem wilde volgen bleek dat de jongens zich aan mij hadden vastgeklemd. Met al mijn kracht lukte het na enige tijd mij los te rukken en werd ik uit de inmiddels weer rijdende trein geslingerd, om als een omgekeerde schildpad op de backpack te eindigen. Yoko overleefde het niet.

En toen ik vorig jaar Felix kwam opzoeken in zijn nieuwe woonplaats probeerde ik wel op zo’n omslachtige wijze twee Françaises te versieren, dat zij in de veronderstelling werden gebracht dat Felix op beiden uit was. Toen bleek dat hij keurig getrouwd was en geen enkele ambitie had dat op het spel te zetten, begonnen zij ons te krabben en te slaan en achtervolgden ons vervolgens de halve stad door.

niet poepen hh

Volgens Felix straal ik iets uit wat haaks staat op mijn onschuld, iets wat reacties uit kan lokken en commissies intimideren. Daarom was ik net zomin verbaasd als hij toen ik de loop van het pistool tegen mijn slaap voelde.

Toch dacht ik aanvankelijk dat de jongen een grapje maakte toen hij klaagde over de geur die ik op het toilet had achtergelaten.
‘Gadverdamme! Dit meen je toch niet? Dat ga je toch niet hier doen? Ben je ziek of zo?’ had hij met grote ontsteltenis geroepen.
‘Ach,’ hoorde ik mezelf met dubbele tong spreken, ‘toegegeven, fris is anders, maar het ophouden schijnt ook niet zo gezond te zijn.’
‘We hebben er weer een hoor,’ alarmeerde een identiek uitziend figuur de barvrouw. Die haalde zuchtend - alsof ze niet anders gewend was - een reusachtige spuitbus Ambi Pur vanonder de toog vandaan.
‘Wat heb je nu weer gedaan?’ fluisterde Felix mij toe.
‘Gepoept,’ zei ik.
Ewald betaalde gauw onze rekening. Waar de een ontlasting ruikt, ruikt de ander onraad.

Ze bleken met z’n vieren te zijn en volgden ons mee naar buiten.
‘Jullie horen bij hem?’ vroeg de jongen die bij de wc had staan wachten, duidelijk de leider van het stel.
‘Hij kan er niks aan doen, hij heeft een gevoelige maag,’ pleitte Felix.
‘Het komt door die pizza’s van jullie oom,’ probeerde Ewald gevat te zijn.
Op dat moment kwam het pistool tevoorschijn. Ik dacht dat de agressie zich nu naar Ewald zou verplaatsen, maar ik bleef het doelwit.
‘Zeg maar: "sorry dat ik gepoept heb",' beval de jongen.
‘Sorry, dat ik…’ Het lukte me niet de zin af te maken, ik vond het te merkwaardig. Het pistool werd nog wat steviger tegen me aangedrukt.
‘Je hoort toch wat hij zegt?’ bemoeide de kleinste van het kwartet zich ermee. ‘Of heb je soms ook stront in je oren?’ Een hysterisch lachje vulde de op ons na verlaten straat.
‘Zeg het nou maar gewoon,’ zei Felix ongeduldig.
‘…dat ik gepoept heb,’ sprak ik.
‘Nu de hele zin,’ zeiden de leider en zijn dubbelganger in koor.
‘Ja’, viel de kleine hen bij, ‘anders telt het niet.’
‘Sorry dat ik gepoept heb.’ De zin kwam er nu perfect uit, alsof ik het meende. Maar misschien meende ik het ook wel. Ik had het hoe dan ook beter niet kunnen doen, dat poepen.
De jongen verborg het pistool weer in zijn jas.
‘En nu je handen wassen.'
Ik wilde zeggen dat ik dat al gedaan had, met gloeiend heet water en veel zeep, heel uitgebreid, zoals ik dat altijd doe, maar Felix sleurde me mee. Dit avontuur zat er blijkbaar weer op.

--

Meer lezen van Kasper? Zijn boek En toen kwam Annika ligt nu in de boekhandel!

P.S. Geniet jij met enige regelmaat van onze artikelen? Overweeg dan om ons te steunen. Hard//hoofd heeft het hard nodig.

Mail

Kasper van Royen is Hard//hoofd-redactielid, is naast vader ook filosoof, ex-docent, ex-dichter, ex-echtgenoot, popfetisjist en postbode.

Jesse Strikwerda is illustrator en één van de drie winnnaars van de Fiep Westendorp stimuleringsprijs 2015.

Lees verder Lees verder

Sluit je aan en verzamel kunst

Hard//hoofd is een vrije ruimte voor verbeelding en verhalen. Een niet-commercieel platform waar talent de ruimte krijgt om te experimenteren en zich te ontwikkelen. Zonder advertenties en helemaal gratis.

En dat heeft resultaat. Hard//hoofd’ers Iduna Paalman en Joost Oomen werden dit jaar door de Volkskrant verkozen tot literair talent van het jaar.

Een plek als Hard//hoofd kan alleen bestaan met jouw steun. Sluit je daarom bij ons aan en ontvang kunstwerken van veelbelovende makers, een Hard//hoofd-tasje en voorrang voor ons jubileum.

Sluit je aan
het laatste
Ga zweven

Ga zweven

Ooit had ze er weinig mee, maar tegenwoordig staat Jihane Chaara open voor het zweverige. Ze maakt plezier met tarotkaarten en voelt de vibes van mensen op een feestje. Een tip om ‘de’ waarheid wat minder te serieus te nemen. Lees meer

Column: En zo is het goed?

En zo is het goed?

‘De toekomst ligt niet vast, ze ligt open,’ concludeert Iduna Paalman tijdens een intergalactische reis op 1 januari. 'Meer verantwoordelijkheid in 2020, en meer sterren zien.' Lees meer

 2020, tijd om te spelen met eten!

2020, tijd om te spelen met eten!

In Beeldspraak richt Hard//hoofd de lens op de wereld en biedt een andere kijk op het dagelijks leven. Deze keer met Marc Elisabeth, die tegen de 30 loopt, maar het spelen met eten nooit verleerd is! Lees meer

Luister naar je coupé

Luister naar je coupé

Nora van Arkel las het liefst een boek in de trein, maar stoorde zich aan pratende mensen in de stiltecoupé. Tot ze besloot de gesprekken in haar voordeel te gebruiken. Een tip om je niet te ergeren in het OV. Lees meer

Tip: Zeg je reisverzekering op

Zeg je reisverzekering op

Redacteur Wieneke van Koppen is er klaar mee, ze sluit geen speciale reisverzekering meer af als ze op avontuur gaat. 'Brave burgers betalen in vrijwel alle gevallen meer aan reisverzekeringen dan ze in hun leven uitgekeerd krijgen.' Lees meer

Column: So nice

So nice

Iduna Paalman heeft een VIP-kaart voor het concert van Guy Sebastian in de Melkweg in Amsterdam. 'Naast een korte meet-en-greet mag ik op de foto en eventueel een handtekening.' Lees meer

Tip: Geef jezelf een winterbeurt

Geef jezelf een winterbeurt

Ruby Sanders voelt zich ouder dan ooit en vraagt zich af: waarom geven we onze auto en fiets een winterbeurt, maar niet ons lichaam? Om daad bij woord te voegen maakt ze een afspraak bij Dr. Wang. Een tip om je eens te laten doorlichten bij een acupuncturist. Lees meer

Column: Een traan op de kerstbal

Een traan op de kerstbal

Voor Trudy zijn kerst en afscheid onlosmakelijk met elkaar verbonden, vertelt ze in haar laatste column op Hard//hoofd. Zoals tijdens de kerstvakantie 22 jaar geleden, toen er een postbode aanbelde met een onheilspellende expresbrief. Lees meer

 De dingen in de kamer zouden levenloze dingen zijn, zonder jou

De dingen in de kamer zouden levenloze dingen zijn, zonder jou

In Beeldspraak richt Hard//hoofd de lens op de wereld en biedt een andere kijk op het dagelijks leven. In deze Beeldspraak van Lotte van Uittert is niemand zo aanwezig als de afwezige mens in zijn eigen kamer. Lees meer

Tip: Luister eens echt naar tips

Luister eens echt naar tips

De Tip is 10! Anouk Evertse kijkt terug op haar favoriete tips en vraagt zich af waarom we zo verlangen naar tips van vreemden, terwijl adviezen van mensen die dichtbij ons staan vaak afschrikken. Een tip voor liefhebbers van tips. Lees meer

Tip: Neem je beste vriend(in) mee naar een kerstdiner

Neem je beste vriend(in) mee naar een kerstdiner

In deze tip uit 2018 geeft Emma Stomp een onmisbaar advies voor de feestdagen. Lees meer

Tip: 1

Maak een toetje

De kleine keuken van Lotte Akkerman weerhoudt haar er niet van om toetjes te maken. Een tip voor winteravonden (inclusief recept). Lees meer

Column: Ongehoorzaam watje 1

Ongehoorzaam watje

Iduna Paalman ziet de IDFA-documentaire Objector en denkt na over de mens in opstand. Lees meer

Tip: Leren om het leren

Leren om het leren

Else Boer is het leren nog niet verleerd. Op YouTube is namelijk een schat aan smakelijke en nutteloze informatie te vinden, waar je toch een stuk wijzer van wordt. Een tip om eens wat te leren van de onvolprezen video-essays. Lees meer

Column: Een nieuwe man

Een nieuwe man

Trudy poetste haar tanden en dacht: 'als ik het nú niet probeer, hoeft het niet meer. Hoeveel jaar heb ik nog? Moet ik wachten tot ik achter een rollator loop? Tot ik mijn huis heb opgegeten? Nou dan!' Lees meer

Tip: Vraag het je filmpersonage 1

Vraag het je filmpersonage

'Hebben jullie wel eens goed geluisterd naar wat acteurs in films eigenlijk zeggen? En vooral ook hoe mooi ze dat in woorden weten te vangen?' Emma Stomp tipt de magie van dialogen. Lees meer

Meer bloed 2

Meer bloed

'Zoveel bloed, en toch zo onzichtbaar. Waarom telkens de hoop dat het niemand op zal vallen? ‘Ik ben ongesteld’ – wanneer leerden we dat dat beschamende woorden zijn?' Lees meer

Tip: Leer elkaars taal van de liefde

Leer elkaars taal van de liefde

Kiki Bolwijn heeft een bijzondere manier van communiceren met haar vader: zonder veel woorden te wisselen begrijpen ze elkaar heel goed. Een tip om elkaars taal van de liefde te leren spreken, ook als dat soms niet de jouwe is. Lees meer

Tip: Ga saneren

Ga saneren

De nachtmerrie van elke boekenliefhebber: Esmé van den Boom moet voor haar werk in de bibliotheek boeken wegdoen. Of word je hier juist ook wel zen van? Lees meer

Alles vijf sterren: Over straat in een andere wereld

Over straat in een andere wereld

Deze week worden we blij van een ontroerende, grappige bewerking van Oorlog en Vrede, een hilarische podcast over porno, en een app die hardlopen combineert met zombies. Lees meer

Sluit je aan en verzamel kunst

Hard//hoofd is een vrije ruimte voor verbeelding en verhalen. Een niet-commercieel platform waar talent de ruimte krijgt om te experimenteren en zich te ontwikkelen. Het bestaan van zo’n platform is niet vanzelfsprekend. Sluit je daarom bij ons aan en ontvang kunst, een Hard//hoofd-tasje en voorrang voor ons jubileum.

Sluit je aan