Asset 14

Toos en ik

Column: Toos en ik

Nu de katten van Istanbul dankzij de film Kedi een cultstatus hebben bereikt en de kat Abatutu – ‘de George Clooney onder de dierenacteurs’- triomfen viert als hoofdrolspeler in De wilde stad, wordt het tijd wijlen mijn poes Toos ook eens in het zonnetje te zetten. Zij schopte het weliswaar niet tot filmster, maar, lieve vloggertjes, ook buíten het oog van de camera is er leven. En wát voor een leven! Samen dronken wij het met volle teugen in, Toos en ik: ’s zomers in ons Betuwse boomgaardje, ’s winters aan mijn Haagse schrijftafel - zij pal naast (maar liever óp) mijn laptop, ik erachter.

Zoals zoveel katten- en hondenbaasjes ontwikkelde ik in de loop der tijd een nieuwe taal voor haar, inclusief koos- en bijnamen. Toos op haar beurt schaafde haar vocabulaire en lichaamstaal net zolang bij tot ze haar gemoedstoestand in alle finesses aan mij kon uitdrukken. Zelden verliep de communicatie tussen mij en een ander levend wezen zo vlekkeloos als met Toos.

Drie jaar geleden was ze ineens op. In haar laatste uren lagen we dicht bij elkaar op het vloerkleed, uitgepraat, maar wetend dat het goed was. Vervolgens kwam dokter Bob die haar, heel behoedzaam, naar gene zijde hielp. De volgende dag bracht ik haar naar ons zomerparadijs, waar ik samen met de buurkinderen, een mooie kuil voor haar groef, uit de wind, onder de rozenstruik.

Toos was weer thuis, in de tuin waar ik haar, als we aan het dollen waren, boompje in boompje uit joeg; de tuin waar ze tijdens het appels plukken op mijn schouder, via de ladder, mee omhoog liftte. De tuin waar ik haar vaak uitlachte, als ze van schrik een idiote luchtsprong maakte, vanwege een ekster die opvloog, een appel die op haar teen viel of een kater die de euvele moed had haar te belagen.

Met niemand – nou ja, bijna niemand - heb ik zoveel gelachen, aan niemand zoveel gefrunnikt als aan haar. Van niemand kreeg ik zoveel aandacht toen ik het plotseling zonder geliefde moest stellen en niet wist waar ik het zoeken moest. Zij bleef maar tegen me aankletsen, me met haar bontjasje verwarmen. ‘s Nachts plofte ze op de lege plek naast me neer, ’s ochtends kuste ze me met bedachtzame likjes wakker.

Toen we haar kuil hadden dichtgegooid, deed ik in gedachten een belofte. Ik zou voorlopig geen nieuwe kat nemen, of misschien wel nooit meer. Niet alleen uit piëteit tegenover haar, maar ook omdat ik later geen kattenvrouwtje wilde worden: zo’n mensje in sloebervest, rondscharrelend tussen haar herinneringen, met als enige aanspreekpunt een schare klaaglijke poezen. Bovendien wilde ik weer eens volop van mijn vrijheid genieten: nachtenlang van huis zijn en misschien wel een nieuwe liefde vinden - iemand met een groot poezenhart die, als hij echt van me hield, op een dag met me naar een dierenasiel zou rijden, me bij de hand nam en …

Pas dan, beloofde ik Toos en mezelf, zou ik me openstellen voor een nieuwe poes in mijn leven. Maar hoe het ook zou gaan, het zou nooit meer worden zoals met haar.

Mail

Trudy Kunz werd in de jaren tachtig en negentig bekend door haar werk voor Libelle en Marie Claire. Voor Plus Magazine was zij bijna vijftien jaar columniste. Zij publiceerde meerdere interviewbundels en in 2013 verscheen haar eerste roman, Kroniek van een bange liefde. Als pensionado zonder pensioen verdeelt zij haar tijd, net als daarvoor, tussen schrijven, schilderen en ander (on)nuttigs.

Tsjisse Talsma gaat het liefst met zijn schetsboek de wereld rond.

Hard//hoofd is gratis en
heeft geen advertenties

Steun Hard//hoofd

Ontvang persoonlijke brieven
van redacteuren

Inschrijven
Lees meer
test
het laatste
Niet

Niet

'Naarmate die vakantie vorderde, begon ik die ‘niet’ te bezien in het licht van een oude angst die soms omhoogkomt. Wanneer namelijk mijn vriendin zei: ‘dat is een lantaarnpaal’ en ik zei ‘niet’, begon ik me af te vragen of we inderdaad wel dezelfde lantaarnpaal zagen.' In deze column schrijft Anne Schepers over het woord 'niet' en de gevolgen die het kan hebben voor een discussie. Lees meer

Links, wees niet zo bang om hypocriet te zijn

Mijn week met morele ambitie: wat ik leerde ondanks Rutger Bregman

Marthe van Bronkhorst probeerde morele ambitie een week uit en leerde ervan - ondanks Rutger Bregman. Lees meer

Eva heeft u toegevoegd aan een nieuwe groepschat

Eva heeft u toegevoegd aan een nieuwe groepschat

Eva nodigt twee vrienden uit om bij haar te komen eten. Ze hoopt dat dit het begin zal zijn van een nieuwe vriendengroep. Lees meer

Links, wees niet zo bang om hypocriet te zijn 1

Links, wees niet zo bang om hypocriet te zijn

Marthe van Bronkhorst bekijkt hypocrisie als spectrum: hoe hypocriet ben jij op een schaal van Frans Bauer tot Johan Derksen? Lees meer

In je eentje achterblijven

In je eentje achterblijven

Als vriendin K. op een date gaat, denkt Eva van den Boogaard na over hun onuitgesproken pact. Zo lang ze beiden ongelukkig in de liefde zijn, hebben ze elkaar. Maar wat als er iemand dat pact uitstapt? Lees meer

Geld lenen

Geld lenen

‘Het spijt me,’ zeg ik. ‘Voor dit alles.’ Ik gebaar om me heen. ‘Voor Nederland.’ In deze column van Anne Schepers ontmoeten twee vrouwen, die uitkijken naar hun avond in een wijnbar, een man die een treinkaartje naar Ter Apel bij elkaar probeert te sprokkelen. Lees meer

Als je wordt uitgenodigd voor een euthanasiefeest, dan ga je

Als je wordt uitgenodigd voor een euthanasiefeest, dan ga je

'Als je je psycholoog écht een brevet van onkunde wil geven, moet je haar uitnodigen voor je euthanasiefeest.' Lees meer

Ik ook op jou

Ik ook op jou

Op een avond zegt iemand tegen Eva dat hij verliefd op haar is. Terwijl hij wacht op een antwoord, denkt Eva na over wat verliefd zijn eigenlijk is. Lees meer

Herhaalrecept

Herhaalrecept

Op een ochtend wordt Aisha Mansaray wakker in een parelmoeren bubbel. Ze onderzoekt hoe ze met haar depressie op de randen van de realiteit kan leven, zonder de grip erop te verliezen. ‘Mijn aandoening was een zuigend ding geweest dat zich om mij heen had gewikkeld, lelijk, en meer levend dan ik.’ Lees meer

Geen geld maakt ook niet gelukkig

Geen geld maakt ook niet gelukkig

Marthe van Bronkhorst maakt de balans op tussen S en M, die beide alles kwijt zijn: de een is ingebed in het zorgsysteem, de ander moet niks hebben van de verzorgingsstaat. Lees meer

‘Stel je voor dat het gewoon wérkt’

‘Stel je voor dat het gewoon wérkt’

Grootgebracht met het idee dat 'natuurlijke' oplossingen de voorkeur hebben boven synthetische medicatie stond Eva niet te springen om angstremmers te gaan gebruiken. Maar wat als het nou gewoon werkt? Lees meer

Column: Keihard chillen 2

Keihard chillen

Eva zet haar vraagtekens bij het fenomeen chillen. 'Eerlijk gezegd denk ik dat een wereld als deze, waarin fascisme oprukt, waarin genocide nog steeds bestaat, waarin het onrecht en de pijn en het verdriet van mijn schermen afspat, weinig reden geeft tot chillen.' Lees meer

We zijn tenminste allemaal nog mensen

We zijn tenminste allemaal nog mensen

In een overvolle trein ontwaart Aisha de eerste tekenen van het nieuwe verhaal waar ze - of iedereen? - naar op zoek is. Lees meer

Column: Dat heet ‘een gesprek voeren met elkaar’

Dat heet ‘een gesprek voeren met elkaar’

Als een vriendin van Eva op date gaat met een man waarmee Eva zelf al eerder afsprak, is ze erg benieuwd naar haar bevindingen. Lees meer

Column: Het glas wijn waar ik zin in heb bestaat niet

Het glas wijn waar ik zin in heb bestaat niet

Twee jaar geleden vroeg Eva nog aan een collega waarom ze niet dronk. Inmiddels laat ook zij de alcohol links liggen en is ze zelf degene die wordt bevraagd. Lees meer

(Ont)hechting

(Ont)hechting

Als Aisha op proef intrekt bij haar geliefde en haar eigen gekoesterde plek achterlaat, is het net het alsof ze een onvaste vorm aanneemt. Lees meer

Hypnose

Op een dag breng ik alle wereldleiders onder hypnose

Een betere wereld begint bij een andere gedachte en daarom besluit Marthe van Bronkhorst hypnotiseur te worden. Lees meer

Column 1

Je opnemen in mijn testament

Een lugubere ontdekking tijdens een boswandeling doet Eva nadenken over wat we achterlaten voor onze nabestaanden als we overlijden. Lees meer

Automatische concepten 71

We hebben een probleem met de derde helft

Een voetbalwedstrijd stopt officieel misschien op het veld, maar Marthe van Bronkhorst merkt in de trein dat het slinkse spel doorgaat. Lees meer

Zeker weten dat hij een super goede vader wordt

Zeker weten dat hij een supergoede vader wordt

Eva wil blij zijn voor haar vriend, die na een halfjaar weer van zich liet horen, maar merkt dat het haar moeite kost. Lees meer

Word trouwe lezer van Hard//hoofd op papier!

Hard//hoofd verschijnt vanaf nu twee keer per jaar op papier! Dankzij de hulp van onze lezers kunnen we nog vaker een podium bieden aan aanstormend talent. Meld je aan als abonnee voor slechts €2,50 per maand en ontvang ons papieren magazine twee keer per jaar in de bus. Veel leesplezier!

Word trouwe lezer