Asset 14

Straf

Mijn dochter heeft een obsessie met ziekenhuizen en gevangenissen. Elke keer dat ze zich bezeerd heeft – en dat is met vrij grote regelmaat – vraagt ze na enkele seconden hoopvol door haar tranen heen ‘‘ziekenhuis?’’. Van de enige keer dat ze een hospitaal van binnen heeft gezien, lijkt ze zich niets meer te kunnen herinneren. De stoere foto waarop ze met haar armpje in het gips staat is het enige bewijsstuk van haar commodeval. Naar dit kiekje kan ze met zeer geconcentreerde blik turen, waarschijnlijk hopend dat er zo toch wat beelden naar boven zullen drijven. Misschien is het wel omdat ervoor gekozen werd haar in huiselijke sferen ter wereld te laten komen, dat ze altijd een verlangen naar een klinische omgeving zal blijven behouden. Haar verlangen naar gevangenissen is daarmee nog niet verklaard. Als ik haar betrapt heb op het pikken van een smartie uit de kast, vraagt ze na enkele seconden hoopvol door haar tranen heen ‘‘gevangenis?’’, maar ik heb haar niet meer te bieden dan een hoek van de gang. Misschien wordt Annika later chirurg, maar het kan ook zijn dat ze hypochonder wordt. Misschien gaat ze het criminele pad op, maar wie weet valt haar keuze wel op het vak van cipier.

Onlangs had ze mij opgesloten in de schuur.

‘‘Papa, je zit nu in de gevangenis!’’ hoorde ik haar glunderen aan de andere kant van de deur. Het was mijn eigen schuld. Ik had haar de laatste tijd met veel geduld uitgelegd hoe je een sleutel om moet draaien. Mijn sleutelbos laat ik altijd zitten in de schuurdeur, omdat ik in het krappe hokje weinig meer te zoeken heb dan het parkeren van mijn fiets.
‘‘Heel grappig, Annika. En nu ga jij papa weer bevrijden,’’ riep ik op een zo luchtig mogelijke toon. Er kwam geen reactie.
Annika was al in een baldadige bui toen we bij de crèche vandaan fietsten. ‘‘Dat mag niet, stoute papa!’’ beet ze me toe, toen we door een licht fietsten dat net op rood sprong. Nu moest ik boeten voor deze verkeersovertreding.

‘‘Mensen maken fouten. Je moet ze wel eerst een waarschuwing geven, of op z’n minst een eerlijk proces,’’ riep ik al bonzend op de deur. Het enige wat ik hoorde was het huilen van de wind. Ik vroeg me af om wie ik mij nu het meeste zorgen moest maken, mijn dochter of mijzelf. Zij kon met de sleutels ons huis betreden, wellicht was ze daar nu al een maaltijd aan het bereiden van smarties, smeerkaas en poezenvoer. Het enige wat ik hier had om te kunnen overleven was een vertrapte stroopwafel die al een half jaar op de grond lag en die mijn vrouw en ik al tientallen keren bijna hadden opgeruimd, maar die er toch altijd net te smerig uitzag voor het moment.

Illustratie: Merlijn van Bijsterveld

Vaag stond me bij dat mijn vrouw haar gereedschap hier ergens opborg. Het was aardedonker, want een licht hadden we nooit nodig geacht. Op de tast ging ik op zoek naar een zaagje, of iets anders waarmee ik mezelf zou kunnen bevrijden. Ik stootte tegen van alles aan, maar dat was goed, want als iemand die geluiden zou horen kon dat mijn redding betekenen. Vervolgens kwam ik op het idee om met mijn achterlicht morsesignalen te verspreiden, al had ik geen idee of dat van buiten te zien zou zijn. Mijn fiets werkte nog met een ouderwetse dynamo, dus met een voet op een van de trappers probeerde ik drie lange en dan drie korte bewegingen te maken. Of moesten het nou drie korte en dan drie lange zijn? Zou ik op deze plek aan mijn einde komen? Ik voelde een duizeling door mij heen gaan en stortte met mijn gezicht neer in de beschimmelde stroopwafel.

Een ijzige kou maakte mij wakker. Op mijn sokken na was ik helemaal naakt. ‘‘Hier word je beter van,’’ hoorde ik een kinderstem zeggen en een smartie werd in mijn mond gepropt. Blijkbaar was ze naar huis gegaan om dit medicijn uit de kast te halen. ‘‘Mag ik nu weer uit de gevangenis?’’ hoorde ik mezelf smeken.
‘‘Dit is het ziekenhuis,’’ zei mijn dochter op een vermoeide toon, alsof ze me al tientallen keren eerder verbeterd had.

Voorzichtig krabbelde ik overeind. Ik had geen idee hoeveel tijd er verstreken was, maar wat mij betreft was het speelkwartier nu wel voorbij.

-

DIENSTMEDEDELING: Deze zondag viert hard//hoofd zijn vijfde verjaardag. Kom ook naar HET PROCES! Kasper interviewt Peter Jan Rens!

Mail

Kasper van Royen is Hard//hoofd-redactielid, is naast vader ook filosoof, ex-docent, ex-dichter, ex-echtgenoot, popfetisjist en postbode.

Merlijn van Bijsterveld is illustrator. Zijn illustraties zijn vaak humoristisch van aard waarbij hij een andere draai aan de context geeft.

Hard//hoofd is gratis en
heeft geen advertenties

Steun Hard//hoofd

Ontvang persoonlijke brieven
van redacteuren

Inschrijven

Steun de makers van de toekomst

Hard//hoofd is een vrije ruimte voor nieuwe makers. Een niet-commercieel platform waar talent online en offline de ruimte krijgt om te experimenteren en zich te ontwikkelen. We zijn bewust gratis toegankelijk en advertentievrij. Wij geloven dat nieuwe makers vooral een scherpe en eigenzinnige stem kunnen ontwikkelen als zij niet worden verleid tot clickbait en sensatie: die vrijheid vormt de basis voor originele verbeelding en nieuwe verhalen.

Steun ons

  • Foto van Marte Hoogenboom
    Marte HoogenboomHoofdredacteur
  • Foto van Mark de Boorder
    Mark de BoorderUitgever
  • Foto van Kiki Bolwijn
    Kiki BolwijnAdjunct-hoofdredacteur, chef literair
  • Foto van Gatool Katawazi
    Gatool KatawaziAdjunct-uitgever
het laatste
Tip: Ga naar je werk

Ga naar je werk

Ook als je kantoortuin of favoriete koffietentje met laptopaansluiting gesloten is, kun je naar werk. Nora van Arkel liet zich betoveren door het sprankje magie dat nodig is om onszelf van eindeloze pyjamadagen te bevrijden. Lees meer

 O, Big Brother, Where Art Thou?

O, Big Brother, Where Art Thou?

Camera's op kruispunten en in gebouwen die je niet alleen volgen, maar zelfs herkennen en gegevens van je verzamelen. Hoe dichtbij is die dystopische toekomst? Lees meer

 1

Een radslag weg

Deze week worden we blij van kleine dingen die je tijdens je zelfisolatie kan doen. Zonder dat we de druk voelen deze tijd te gebruiken om een Ottolenghi-recept uit te proberen of de badkamer opnieuw te betegelen. Lees meer

Ons hulsel ligt verscholen

Emma Zuiderveen onderzoekt de digitale werkelijkheid in deze twee gedichten over performance, schijn en vega-worst. Lees meer

Tip: Ga een potje schaken

Ga een potje schaken

Jihane Chaara heeft een hobby uit de oude doos nieuw leven ingeblazen: het schaken. Het spel blijkt een grote metafoor voor het echte leven. Een tip om niet te haasten, je verbeelding in te zetten en natuurlijk om een vermakelijk spel te spelen. Lees meer

Kosmische Mixtape 1

Kosmische Mixtape

Een playlist met kosmische muziek om onze themaweek uit te luiden in stijl! Lees meer

Automatische concepten 36

So simple that we couldn't

Twee mannen zoeken antwoorden op vragen die ze niet begrijpen, om tot een allesomvattend inzicht te komen. Lees meer

 Als je je hoofd niet gebruikt, hoef je inderdaad geen mondkapje te dragen

Als je je hoofd niet gebruikt, hoef je inderdaad geen mondkapje te dragen

Hemel en aarde worden bewogen om levens te redden, en je slaat aan het protesteren tegen het dragen van mondkapjes en de kortstondige inperking van je vrijheid. Illustrator Rueben Millenaar keek van boven op de aarde neer en zag een mensheid die elk gevoel van perspectief kwijt is. Lees meer

Hemellichaamgedichten

Alle sterrenstelsels drijven langzaam uit elkaar

Yentl van Stokkum is behoorlijk fan van sterrenkunde. Voor de Kosmische Week schreef ze een reeks gedichten over astronauten, zwarte gaten en afgebeeld worden met een stralenkrans (ook al ben je daar eigenlijk te bescheiden voor). Lees meer

Alles Vijf Sterrenbeelden: Een kosmische quarantaine 7

De kosmische kijk- en luisterhoroscoop

Onze mediums hebben een horoscoop gemaakt om je weer terug op aarde te brengen. Voor als je even uit je hoofd en in je scherm of je speakers wilt. Lees meer

De droomwereld van Maaike Fransen

De videokunst van Maaike Fransen als droomwereld (deel 1)

Er is geen samenvatting, omdat dit een beveiligd bericht is. Lees meer

De aarde als jukebox

De aarde als jukebox

Imre van Son nodigt je met dit verhaal uit om deel te nemen aan een kosmische Zoom-vergadering. Wees gewaarschuwd: ‘Subtiele signalen die je in een offline-gesprek opvangt – lichaamstaal gezichtsuitdrukkingen, robot-expressie – ontbreken of worden vertekend in een online conversatie.’ Lees meer

Wat zich ontvouwt in de ruimte

Wat zich ontvouwt in de ruimte

Al jaren kijkt Marte Hoogenboom uit naar de lancering van James Webb, de opvolger van de beroemde Hubble-telescoop. We doen alles om onze plek in het heelal te begrijpen, terwijl we soms alleen maar willen horen dat het wel goedkomt met ons. Lees meer

Het Archief der Verloren Gedachten

Het Archief der Verloren Gedachten

Voor de Kosmische Week schreef Annemieke Dannenberg een kort verhaal over Gijsje Nachtegaal: een eenzame oudere die op zoek is naar een verloren gedachte... en daarbij wordt geholpen door een mysterieus call-center. Lees meer

 Kosmisch perspectief

Kosmisch perspectief

Tomas Mutsaers zoekt in zijn werk naar het wonderlijke van de wereld. Doelloos flanerend richt hij zijn lens met een kosmisch perspectief, zoals een telescoop door een wazige voorgrond van de atmosfeer kijkt, en scherpstelt op wat zich daarachter bevindt. Lees meer

Azul

Azul

'Azul', een kort verhaal van Nora van Arkel, verkent de uitwassen van een driehoeksverhouding. Hoe verwerk je verlies wanneer je aan de kant bent gezet? Lees meer

Het staat in de sterren geschreven - het begrijpen is een ander verhaal

Het staat in de sterren geschreven - het begrijpen is een ander verhaal

Wie leest er tegenwoordig nog een horoscoop om te weten wat de dag, de maand het jaar je brengt? Nou, best veel mensen dus. Het is zelfs een wereldwijde trend. Ook Else Boer geeft toe regelmatig de astrologie in te duiken. Op zoek naar een verklaring gaat ze na wat astrologie de moderne mens kan bieden. Lees meer

Tip: Bouw een tedere takkenhut

Bouw een tedere takkenhut

Rijk Kistemaker troost zich tijdens de coronacrisis met de kosmische vraagstukken die Lars von Triers Melancholia opwerpt. Hoe rouwen we om het verlies van de aarde of - iets kleiner - een achteloze manier van leven? Lees meer

Hard//hoofd gaat op een ruimte-odyssee

Hard//hoofd gaat op een ruimte-odyssee

Tijdens de Kosmische week stijgen we duizenden kilometers boven het aardoppervlak uit, om daar te reflecteren op het heelal en op onszelf, op de astrologie en op onze omgang met de aarde. Lees meer

 De ene bij is de andere niet

De ene bij is de andere niet

Wat als de ene bijensoort (onze geliefde honingbij) 299 andere bijensoorten verdrukt? Lees meer

Steun de makers van de toekomst. Sluit je aan bij Hard//hoofd.

Jouw steun maakt mogelijk dat wij onze makers zo goed mogelijk kunnen ondersteunen. Een niet-commerciële vrije ruimte als Hard//hoofd is in deze tijd bijzonder, en jouw steun hieraan is onmisbaar. Als je vóór 1 juni aanmeldt dan ontvang je als dank een kunstwerk van Raquel van Haver en mag je gratis naar ons jubileumevenement. Sluit je nu aan bij Hard//hoofd!

Meer info