Asset 14

Straf

Mijn dochter heeft een obsessie met ziekenhuizen en gevangenissen. Elke keer dat ze zich bezeerd heeft – en dat is met vrij grote regelmaat – vraagt ze na enkele seconden hoopvol door haar tranen heen ‘‘ziekenhuis?’’. Van de enige keer dat ze een hospitaal van binnen heeft gezien, lijkt ze zich niets meer te kunnen herinneren. De stoere foto waarop ze met haar armpje in het gips staat is het enige bewijsstuk van haar commodeval. Naar dit kiekje kan ze met zeer geconcentreerde blik turen, waarschijnlijk hopend dat er zo toch wat beelden naar boven zullen drijven. Misschien is het wel omdat ervoor gekozen werd haar in huiselijke sferen ter wereld te laten komen, dat ze altijd een verlangen naar een klinische omgeving zal blijven behouden. Haar verlangen naar gevangenissen is daarmee nog niet verklaard. Als ik haar betrapt heb op het pikken van een smartie uit de kast, vraagt ze na enkele seconden hoopvol door haar tranen heen ‘‘gevangenis?’’, maar ik heb haar niet meer te bieden dan een hoek van de gang. Misschien wordt Annika later chirurg, maar het kan ook zijn dat ze hypochonder wordt. Misschien gaat ze het criminele pad op, maar wie weet valt haar keuze wel op het vak van cipier.

Onlangs had ze mij opgesloten in de schuur.

‘‘Papa, je zit nu in de gevangenis!’’ hoorde ik haar glunderen aan de andere kant van de deur. Het was mijn eigen schuld. Ik had haar de laatste tijd met veel geduld uitgelegd hoe je een sleutel om moet draaien. Mijn sleutelbos laat ik altijd zitten in de schuurdeur, omdat ik in het krappe hokje weinig meer te zoeken heb dan het parkeren van mijn fiets.
‘‘Heel grappig, Annika. En nu ga jij papa weer bevrijden,’’ riep ik op een zo luchtig mogelijke toon. Er kwam geen reactie.
Annika was al in een baldadige bui toen we bij de crèche vandaan fietsten. ‘‘Dat mag niet, stoute papa!’’ beet ze me toe, toen we door een licht fietsten dat net op rood sprong. Nu moest ik boeten voor deze verkeersovertreding.

‘‘Mensen maken fouten. Je moet ze wel eerst een waarschuwing geven, of op z’n minst een eerlijk proces,’’ riep ik al bonzend op de deur. Het enige wat ik hoorde was het huilen van de wind. Ik vroeg me af om wie ik mij nu het meeste zorgen moest maken, mijn dochter of mijzelf. Zij kon met de sleutels ons huis betreden, wellicht was ze daar nu al een maaltijd aan het bereiden van smarties, smeerkaas en poezenvoer. Het enige wat ik hier had om te kunnen overleven was een vertrapte stroopwafel die al een half jaar op de grond lag en die mijn vrouw en ik al tientallen keren bijna hadden opgeruimd, maar die er toch altijd net te smerig uitzag voor het moment.

Illustratie: Merlijn van Bijsterveld

Vaag stond me bij dat mijn vrouw haar gereedschap hier ergens opborg. Het was aardedonker, want een licht hadden we nooit nodig geacht. Op de tast ging ik op zoek naar een zaagje, of iets anders waarmee ik mezelf zou kunnen bevrijden. Ik stootte tegen van alles aan, maar dat was goed, want als iemand die geluiden zou horen kon dat mijn redding betekenen. Vervolgens kwam ik op het idee om met mijn achterlicht morsesignalen te verspreiden, al had ik geen idee of dat van buiten te zien zou zijn. Mijn fiets werkte nog met een ouderwetse dynamo, dus met een voet op een van de trappers probeerde ik drie lange en dan drie korte bewegingen te maken. Of moesten het nou drie korte en dan drie lange zijn? Zou ik op deze plek aan mijn einde komen? Ik voelde een duizeling door mij heen gaan en stortte met mijn gezicht neer in de beschimmelde stroopwafel.

Een ijzige kou maakte mij wakker. Op mijn sokken na was ik helemaal naakt. ‘‘Hier word je beter van,’’ hoorde ik een kinderstem zeggen en een smartie werd in mijn mond gepropt. Blijkbaar was ze naar huis gegaan om dit medicijn uit de kast te halen. ‘‘Mag ik nu weer uit de gevangenis?’’ hoorde ik mezelf smeken.
‘‘Dit is het ziekenhuis,’’ zei mijn dochter op een vermoeide toon, alsof ze me al tientallen keren eerder verbeterd had.

Voorzichtig krabbelde ik overeind. Ik had geen idee hoeveel tijd er verstreken was, maar wat mij betreft was het speelkwartier nu wel voorbij.

-

DIENSTMEDEDELING: Deze zondag viert hard//hoofd zijn vijfde verjaardag. Kom ook naar HET PROCES! Kasper interviewt Peter Jan Rens!

Mail

Kasper van Royen is Hard//hoofd-redactielid, is naast vader ook filosoof, ex-docent, ex-dichter, ex-echtgenoot, popfetisjist en postbode.

Merlijn van Bijsterveld is illustrator. Zijn illustraties zijn vaak humoristisch van aard waarbij hij een andere draai aan de context geeft.

Hard//hoofd is gratis en
heeft geen advertenties

Steun Hard//hoofd

Ontvang persoonlijke brieven
van redacteuren

Inschrijven

Steun de makers van de toekomst

Hard//hoofd is een vrije ruimte voor nieuwe makers. Een niet-commercieel platform waar talent online en offline de ruimte krijgt om te experimenteren en zich te ontwikkelen. We zijn bewust gratis toegankelijk en advertentievrij. Wij geloven dat nieuwe makers vooral een scherpe en eigenzinnige stem kunnen ontwikkelen als zij niet worden verleid tot clickbait en sensatie: die vrijheid vormt de basis voor originele verbeelding en nieuwe verhalen.

Steun ons

  • Foto van Marte Hoogenboom
    Marte HoogenboomHoofdredacteur
  • Foto van Mark de Boorder
    Mark de BoorderUitgever
  • Foto van Kiki Bolwijn
    Kiki BolwijnAdjunct-hoofdredacteur, chef Literair
  • Foto van Sander Veldhuizen
    Sander VeldhuizenUitgeefassistent
het laatste
Hoeveel doden voor ons feestje?

Hoeveel doden voor ons feestje?

Hoe komt het toch dat we onze pleziertjes niet willen opgeven, zelfs al weten we dat ze aan de andere kant van de wereld levens kosten? Dennis Faase werd getroffen door een simpele manier om deze mensenlevens niet uit het oog te verliezen. Lees meer

Het verlaten café blijft een haven 1

Tijdens corona blijft het café een vangnet

Tijdens de lockdown bezoekt Joost Ingen-Housz een Berlijns café dat nog een aantal stamgasten toelaat. Door de plotselinge rust valt het hem op hoe onmisbaar de kroeg is voor de mensen die er nog steeds naartoe gaan. Al is het maar voor een praatje. Lees meer

Hard//talk: Eerdmans is niet beter dan Baudet

Eerdmans is niet beter dan Baudet

Waarom kwam Eerdmans antisemitisme niet ter sprake, in de onschatbare hoeveelheid televisie-interviews die hij de afgelopen maanden gaf over zijn nieuwe partij? Lees meer

Festival Nieuwe Types vond een nieuwe vorm

Festival Nieuwe Types vond een nieuwe vorm

Hard//hoofd is trotse mediapartner van literair festival Nieuwe Types, dat gedurende de hele maand maart plaatsvindt in Arnhem én online. Lees meer

Nieuws in beeld: In Memoriam Daft Punk (1993-2021)

In Memoriam Daft Punk (1993-2021)

Illustrator Sebastian Eisenberg is aangedaan door het uit elkaar gaan van Daft Punk. Lees meer

Alles Vijf Sterren: Revolutie in kleine stappen

In plaats van te praten

Deze week worden onze redacteuren nogmaals blij van Micha Wertheim en vinden ze alternatieve wijzen om gesprekken te voeren (of juist niet). Lees meer

Geef de hoop niet op. Elke graad is er een.

Geef de hoop niet op. Elke graad is er een.

Mannen die leven in luxe en vrede vertellen ons dat we de klimaatapocalyps moeten accepteren in plaats van ertegen te vechten. Onzin, vindt Harriët Bergman. Elke graad is er een, en elke graad is onze vrijheid waard. Lees meer

Sommige dagen kun je niet oplossen

Sommige dagen kun je niet oplossen

Twee geliefden die niet in elkaar opgaan blijven individuen en in Duo Penotti is eigenlijk best veel van jezelf terug te vinden. Marthe van Bronkhorst neemt een kijkje in haar ijskast, denkt na over wat je bewaart in je vriezer en komt tot de conclusie dat er voor sommige dingen geen oplossing bestaat. Lees meer

Blauwe maandagen

Blauwe maandagen

Max Beijneveld neemt de gevolgen van de coronamaatregelen onder de loep en observeert het gevoel van uitzichtloosheid dat hij zelf ervaart. Lees meer

Hoe je de maanden op je knokkels telt en andere vragen

Hoe je maanden op knokkels telt en andere vragen

Voor welke simpele zaken heb jij nooit meer opnieuw naar uitleg durven vragen? Voor Vivian MacGillavry was het maanden tellen op haar knokkels. Maar toen ze dat aan een vriendin durfde op te biechten, ontdekte ze iets moois. Lees meer

Automatische concepten 50

Eigen haard is fijnstof waard?

Bijna een kwart van de fijnstofuitstoot in Nederland wordt veroorzaakt door houtkachels. Daarmee zijn ze de voornaamste bron van uitstoot. Lees meer

Alles Vijf Sterren: Inkijkjes

Inkijkjes

Deze week worden onze redacteurs blij van een documentaire over Egypte, een succesvolle Zoomvoorstelling en een geheime tuin. Lees meer

Voltooid Herstelde Tijd 1

Voltooid Herstelde Tijd. Voorbij de schaamte rondom slachtofferschap

Beelden die we doorgaans te zien krijgen van intiem geweld zijn vaak oppervlakkig en sensationeel. Tessel ten Zweege deed mee aan het kunstproject van Lara van Gaalen, dat laat zien dat het ook anders kan. Lees meer

Interfriention

Interfriention

Eva van den Boogaard viert een vriendschapsjubileum met vriendin I. en blikt terug op een andere vriendschap, die kort daarvoor ten einde moest komen. Lees meer

Kleine witte slang (reptiel

Kleine witte slang (reptiel)

Drie mensen zorgen samen voor een kleine witte slang. De slang lijkt alleen niets van hen aan te willen nemen. Is dat iets ergs, of wordt er een probleem gemaakt waar geen oplossing voor is? Een kort verhaal van Eva Salman over een advertentie op marktplaats, een stoel waarin nooit iemand zit en over hoe soms je best doen niet alles oplost. Lees meer

Alles Vijf Sterren: Ongehinderd door waarheid

Ongehinderd door waarheid

Deze week werden onze redacteurs blij van alternatieve werkelijkheden. Lees meer

Nieuws in beeld: Jongeren zijn moe en moedeloos

Jongeren zijn moe en moedeloos

Illustrator Simcha van der Veen zag het al in haar eigen vriendengroep, en haar vermoeden wordt nu steeds vaker in de media bevestigd: jongeren staan massaal op omvallen. Lees meer

Kinken in een ruggengraat

Kinken in een ruggengraat

''We liggen samen in bed en ik vraag je om een herhaling van de tijd.
‘Herhaling bestaat niet,’ zeg je, ‘alleen verandering.’''
Een kort verhaal van Welmoed Jonas over hoe nachtvlinders elkaar kunnen vinden in het donker en het wachten op een nieuwe huid. Lees meer

Hard//talk: Er schuilt een superkracht in autisme

Er schuilt een superkracht in autisme

Autisme wordt vaak gezien als een ingewikkelde afwijking. Sofie Hees vraagt zich af wie bepaalt wat normaal is. Het is tijd voor meer neurodiversiteit. Lees meer

Het Hoofd//stuk: Een ongepland moederboek

Een ongepland moederboek

Helena Hoogenkamp vertelt over hoe haar debuutroman helemaal geen verhaal over moeders moest worden, maar over liefde. Uiteindelijk schreef ze óók over moeders, maar vooral over een verlangen dat zo groot is dat niet uitgesproken kan worden. Maar wat laat je weg en wat vertel je juist wel als je wil vertellen over het onzegbare? Lees meer

De geruchten zijn waar. Lees Hard//hoofd nu ook op papier!

Bestel op tijd je eigen exemplaar van de eerste editie, met als thema: ‘Ik’. We hebben drie covers ontworpen. Kies je favoriet.

Bekijk de covers