Asset 14

Spoedeisende hulp

Column: Spoedeisende hulp

Op een vrijdagmiddag ging ik gezellig bij mijn zus en zwager logeren. Laptopje mee, want ik wilde nog iets afmaken. Terwijl het kookgrage duo zich aan de voorbereidingen voor het avondmaal zette, klapte ik aan de tuintafel mijn apparaat open. Over een uurtje – ruim voor de deadline van maandag - zou de klus geklaard zijn.

Dat had ik gedacht.

‘Iiieuw,’ zei het ding, zodra ik het had opgestart. Het klonk als een doodskreet en dat was het ook, want tegelijk met het geluid stierf ook het beeld zachtjes weg. Na twintig nieuwe opstartpogingen begreep ik: alleen digitale hartmassage kon mijn laptop nog aan de praat krijgen, en daarvan kenden noch ik noch mijn zus of zwager de finesses.

Probleem: hoe vond ik zo snel een computerdokter, hier, op het platteland, en dan ook nog op vrijdagmiddag?

Bij de grote jongens in de dichtstbijzijnde stad kwam ik als verwacht niet verder dan een bandje; de genoemde wachttijd was hemeltergend. Maar na wat nerveus speurwerk stuitte ik op een adresje, dat er op het scherm van mijn zus uitzag als een gewoon woonhuis, in een gewone straat. Er bleek ook een gewoon mens te wonen: iemand die zelf de telefoon opnam, met zijn eigen stem ‘Goedemiddag’ zei en mijn hartekreet – ‘Help!’ - beantwoordde met het onvoorstelbaar menselijke ‘Komt u maar langs met die laptop, dan gaan we het voor u oplossen.’

‘Vergeet je portemonnee niet!’ riep mijn zwager me veelbetekenend na. Ieder weldenkend man staat immers argwanend tegenover zoveel welwillendheid. Maar in tijden van nood leert men zijn nieuwe vrienden kennen, en hoe hoog de rekening straks ook mocht uitvallen, ik had de onbekende helper nu al in mijn hart gesloten.

De deur in kwestie stond, zoals het een spoedeisende hulpdienst betaamt, al op een kier toen ik aankwam. Liefdevol nam de dokter de zieltogende patiënt van mij over en vleide hem op de operatietafel: een wandplank in zijn voormalige garage, waar het een janboel van jewelste was maar waarin hij, dat zag je meteen, feilloos de weg kende.

Zoals gevreesd bleek de patiënt, mijn dierbare metgezel sinds tien jaar, niet meer te redden. Ik kreeg de tijd om ‘onder het genot van een kopje koffie’ afscheid van hem te nemen. Gelukkig konden zijn nog werkende organen worden overgeheveld naar een fonkelnieuw exemplaar, dat me vanaf een andere plank verwachtingsvol stond aan te kijken. De operatie zou wel even duren, maar geen nood – het eten bij mijn zus zou er straks nóg lekkerder door smaken.

En terwijl zijn kundige handen hun werk deden, kreeg ik op het mij toegewezen klapstoeltje tussen de dozen een visioen. Ik zag een wereld voor me waarin de menselijke maat tenslotte had gezegevierd; een wereld waarin de klant niet langer een lastige vlieg was die, vanwege zijn vertragende werking op het arbeidsproces, zo snel mogelijk moest worden doodgemept. Ik zag een land voor me, waar iedere straat wel een paar zolderkamers, tuinhuisjes of pipowagens telde als bescheiden huisvesting voor een vriendelijke professional die daar, zingend van arbeidsvreugd, zijn specifieke service verleende aan een medemens in nood. Ik zag files verdwijnen, ijskappen opvriezen, bonussen verdampen, uitkeringen overbodig worden. Ik zag …

‘Dat is dan 874 euro 65, inclusief 23% BTW,’ klonk het ineens naast mijn oor.
Prompt dacht ik aan de blik van mijn zwager. Maar ik was uit de brand. En de dokter had geen arbeidskosten berekend! Met dat wapenfeit zou ik mijn verhaal straks beginnen.

Mail

Trudy Kunz werd in de jaren tachtig en negentig bekend door haar werk voor Libelle en Marie Claire. Voor Plus Magazine was zij bijna vijftien jaar columniste. Zij publiceerde meerdere interviewbundels en in 2013 verscheen haar eerste roman, Kroniek van een bange liefde. Als pensionado zonder pensioen verdeelt zij haar tijd, net als daarvoor, tussen schrijven, schilderen en ander (on)nuttigs.

Rosanne van Leusden is illustrator, wonend en werkend in Amsterdam.

Hard//hoofd is gratis en
heeft geen advertenties

Steun Hard//hoofd

Ontvang persoonlijke brieven
van redacteuren

Inschrijven

Steun de makers van de toekomst

Hard//hoofd is een vrije ruimte voor nieuwe makers. Een niet-commercieel platform waar talent online en offline de ruimte krijgt om te experimenteren en zich te ontwikkelen. We zijn bewust gratis toegankelijk en advertentievrij. Wij geloven dat nieuwe makers vooral een scherpe en eigenzinnige stem kunnen ontwikkelen als zij niet worden verleid tot clickbait en sensatie: die vrijheid vormt de basis voor originele verbeelding en nieuwe verhalen.

Steun ons

  • Foto van Marte Hoogenboom
    Marte HoogenboomHoofdredacteur
  • Foto van Mark de Boorder
    Mark de BoorderUitgever
  • Foto van Kris van der Voorn
    Kris van der VoornAdjunct-hoofdredacteur
  • Foto van Sander Veldhuizen
    Sander VeldhuizenUitgeefassistent
Lees meer
het laatste
Slachtoffers van zinloos gekwel

Slachtoffers van zinloos gekwel

Marthe van Bronkhorst buigt zich met verbazing over wat mensen bereiken in een sportschool: "Duizend uur spieren trainen en ze nooit inzetten in het gevecht. Honderd keer gooien en nooit iets raken: lang leve de nutteloosheid." Lees meer

Koningen van de dansvloer 2

We zijn allemaal koningen en lakeien

Marthe van Bronkhorst vraagt zich af waarom zoveel mensen dol zijn op het koningshuis: "Ik heb de Oranjes nog nooit op één originele gedachte of uitzonderlijk talent kunnen betrappen. Waarom willen we dan toch zo graag klappen, juichen, buigen?" Lees meer

drie figuren zitten voor een groot raam aan een tafeltje iets te drinken, twee van de figuren zitten op een stoel, een van de figuren zit in een rolstoel

Het café

Rolstoelen en sigaretten, is er meer te beleven in een revalidatiecentrum? In de columnreeks “De Revalidanten” neemt Tiare van Paridon ons mee in haar angsten en ontdekkingen als revalidant. Ze beschrijft vijf weken lang haar groeiende gewaarwording van een weigerachtig lichaam en wat het betekent om buiten de veilige muren van het centrum een fysieke beperking te hebben. Deze week het laatste deel: over het belang van fysieke toegankelijkheid. Lees meer

een persoon duwt een rotsblok een berg op terwijl die ingehaald wordt door iemand op een fiets

Hoop

Rolstoelen en sigaretten, is er meer te beleven in een revalidatiecentrum? In de columnreeks “De Revalidanten” neemt Tiare van Paridon ons mee in haar angsten en ontdekkingen als revalidant. Ze beschrijft vijf weken lang haar groeiende gewaarwording van een weigerachtig lichaam en wat het betekent om buiten de veilige muren van het centrum een fysieke beperking te hebben. Deze week deel IV: over Sisyphus als raadgever. Lees meer

Column: Feestjes waar je niemand kent

Feestjes waar je niemand kent

Feestjes waar ze niemand kent vergen enige moed van Eva om naartoe te gaan, maar hebben tegelijkertijd hun voordelen. Lees meer

Zweten tegen beter weten in

Zweten tegen beter weten in

Rolstoelen en sigaretten, is er meer te beleven in een revalidatiecentrum? In de columnreeks “De Revalidanten” neemt Tiare van Paridon ons mee in haar angsten en ontdekkingen als revalidant. Ze beschrijft vijf weken lang haar groeiende gewaarwording van een weigerachtig lichaam en wat het betekent om buiten de veilige muren van het centrum een fysieke beperking te hebben. Deze week deel III: over sporten met een beperking. Lees meer

De handicapwalk

De handicapwalk

Tiare van Paridon neemt ons vijf weken lang mee in haar angsten en ontdekkingen als revalidant. Ze beschrijft haar groeiende gewaarwording van een weigerachtig lichaam en wat het betekent om buiten de veilige muren van het centrum een fysieke beperking te hebben. Deze week deel II: over het identificeren met je eigen ziektebeeld. Lees meer

Allemaal normies

Allemaal normies

Marthe van Bronkhorst probeert tijdens een voorstelrondje te achterhalen waarom ze zich zo onwennig voelt bij bepaalde mensen. Lees meer

Vraag het niet: De Revalidanten

Vraag het niet

Rolstoelen en sigaretten, is er meer te beleven in een revalidatiecentrum? In de columnreeks “De Revalidanten” neemt Tiare van Paridon ons mee in haar angsten en ontdekkingen als revalidant. Lees meer

Een machine om te repareren

Een machine om te repareren

Eva heeft last van haar oor en komt tot de ontdekking dat iets niet-menselijks onderdeel van haar lichaam was, of probeerde te worden. Lees meer

De avonturen van Kip en Vos bij het Prikkeldraadhek

De avonturen van Kip en Vos bij het Prikkeldraadhek

Marthe van Bronkhorst vat het nieuws over Oekraïne samen in een dierenfabel: ‘Wat doe je bij dat hek, Vos?’ vroeg Kip. ‘Bewaken,’ zei Vos. ‘Tegen wie?’ vroeg Kip. ‘Tegen jullie,’ zei Vos, ‘we denken dat jullie een gevaar zijn voor de vos-veiligheid.’ Lees meer

Bruiloften die nooit zullen plaatsvinden

Bruiloften die nooit zullen plaatsvinden

Tijdens een weerzien in Berlijn, dringt de waarde van Eva's jarenlange band met drie vrienden dringt goed tot haar door. Lees meer

Iedereen heeft bad guys nodig

Iedereen heeft bad guys nodig

Waarom zijn complotten zo aantrekkelijk? Marthe van Bronkhorst geeft eerlijk toe: 'Was het leven maar een complottheorie. En kon ik er maar in geloven.' Lees meer

Iets willen willen

Iets willen willen

Tijdens een autorit stelt Eva's zwangere zus haar een lastige vraag. Lees meer

Gewoon aan de bel trekken

Trek gewoon aan de bel

Het nieuws over The Voice maakte bij Marthe van Bronkhorst frustraties los: waarom wordt schuld nog altijd in de schoenen van slachtoffers geschoven?! Lees meer

Column: Ik wens je alle goeds

Ik wens je alle goeds

Een afwijzing komt Eva koud op haar dak vallen. ‘Ik vond hem leuk, hij vond mij ook leuk, hij vond mij dus niet leuk, ik ben gewoon niet leuk genoeg.’ Lees meer

Koop de roze bril

Koop de roze bril

Lang geloofde Shulamit Löwensteyn dat een ingebouwd stapelbed de oplossing zou zijn voor al haar moeilijkheden. Had ze daar gelijk in? Een tip over tulpen, taart en het kopen van troost. Lees meer

Column: Het enige woord dat het omschrijft

Het enige woord dat het omschrijft

Het voorlopig laatste uitstapje naar de bios met haar vader krijgt voor Eva een duistere lading. Lees meer

Kon je maar aanbeden worden

Kon je maar aanbeden worden

Hologrammen, goud licht en een religieus lam laten Marthe van Bronkhorst zich klein voelen tijdens een kerkbezoek. Lees meer

Wees talentloos

Wees talentloos

Tijdens een date raakt Wolter de Boer verwikkeld in een socratisch vraaggesprek rond talent. Een tip over het afschaffen van aanleg. Lees meer

Steun de makers van de toekomst. Sluit je aan bij Hard//hoofd! 

Als je je nu aansluit, dan ontvang je jaarlijks gesigneerde kunstwerken van veelbelovende kunstenaars. Meld je vóór 1 juni aan en ontvang deze zomer al je eerste kunstwerk én je eigen Hard//hoofd-tasje. Veel verzamelplezier!

Steun en verzamel