Asset 14

So nice

Column: So nice

Nog nooit had ik ergens een VIP-kaart voor. Ik ben fan geweest van hordes muzikanten, schrijvers, filmsterren, maar niet eerder voelde ik de behoefte een hand te schudden bij een meet-en-greet, of vooraan te zitten en iemands blik te vangen. Bewondering gaat bij mij altijd samen met de behoefte te verdwijnen.

Maar vandaag heb ik een VIP-kaart. Naast een korte meet-en-greet mag ik op de foto en eventueel een handtekening, ‘als de artiest akkoord gaat’. Voor Eurostory (een literair-journalistieke website over het Eurovisie Songfestival) bezoek ik het concert van de Australische zanger Guy Sebastian in de Melkweg in Amsterdam. Het is de bedoeling dat ik hem straks een paar vragen stel. Samen met ongeveer twintig fans sta ik in de lege concertzaal te wachten, vooral jonge meisjes en oudere vrouwen, ze worden langzaam ongeduldig.

Laatst las ik over celebrity culture. Sharon Marcus, die het boek The drama of celebrity schreef, legt daarin uit dat deze cultuur een constante onderhandeling inhoudt: tussen media – producenten, journalisten, radio-en televisie, fotografen, de beroemdheden zelf – en het publiek. Geen enkele groep bepaalt op zichzelf het narratief van de ster, maar samen zijn ze machtig. Dat is waarom we zo engaged zijn met beroemdheden: we willen onderdeel zijn van iets groots, we willen weten hoe het verdergaat. We willen het verhaal mee-vertellen.

Sebastian komt eindelijk binnen. ‘Hey,’ zegt hij verlegen, ‘so nice to be here.’ Hij kijkt moe, zijn manager zwaait achter hem met haar telefoon. ‘Who wants a picture? Make a line please!’ In Australië is Sebastian gigantisch bekend. In 2003 was hij de eerste winnaar van Australian Idol, sindsdien bracht hij tien platen uit. Je ziet dat hij het geleerd heeft: hoe hij zijn handtekening zet, hoe hij lacht, hoe hij met die lach alles op afstand houdt. Als ik aan de beurt ben krijg ik een knuffel van hem, bij het beantwoorden van mijn vragen gebruikt hij telkens dezelfde vier woorden: amazing, thankful, so nice. ‘Maar het is ook best uitputtend toch?’ vraag ik. ‘Thank you,’ zegt de manager en ze duwt zacht tegen mijn schouder, ‘thank you, bye!’

Marcus schrijft in haar boek over universal celibrity prinses Diana. Eén van de redenen dat zij zo snel zo beroemd kon worden: she knew how to work the press. Ze las zélf de roddelbladen. Al haar hele leven had ze tabloids en soapseries geabsorbeerd, dus ze begreep hoe je ergens een goed verhaal van kunt maken. Ik zie Sebastian zijn handtekening zetten, lach, knuffel, lach, en vraag me af of het waar is. Gaat het erom zelf een verhaal te kunnen maken, of is het belangrijker het verhaal dat voor je gemaakt wordt (so nice) te accepteren?

Het concert is geweldig. Sebastian lijkt niet meer moe, hij vertelt mooie verhalen, zijn liedjes raken me. Hij is dichterbij dan tijdens de meet-en-greet – dat is natuurlijk schijn, dat weet ik wel, maar toch. De behoefte om te verdwijnen zakt; tijdens het laatste applaus gil ik zelfs.

Mail

Iduna Paalman (1991) is al bijna vier jaar columnist voor Hard//hoofd. Haar poëziedebuut ‘De grom uit de hond halen’ verscheen in het najaar van 2019 bij Querido. Ze won er de Poëziedebuutprijs 2020 mee. Ze publiceerde onder meer in De Gids, De Revisor, De Groene Amsterdammer en NRC Handelsblad.

Joëlle de Ruiter (1994) is een illustrator uit Groningen met een stevig zwak voor vorm en vlak.

Hard//hoofd is gratis en
heeft geen advertenties

Steun Hard//hoofd

Ontvang persoonlijke brieven
van redacteuren

Inschrijven

Steun de makers van de toekomst

Hard//hoofd is een vrije ruimte voor nieuwe makers. Een niet-commercieel platform waar talent online en offline de ruimte krijgt om te experimenteren en zich te ontwikkelen. We zijn bewust gratis toegankelijk en advertentievrij. Wij geloven dat nieuwe makers vooral een scherpe en eigenzinnige stem kunnen ontwikkelen als zij niet worden verleid tot clickbait en sensatie: die vrijheid vormt de basis voor originele verbeelding en nieuwe verhalen.

Steun ons

  • Foto van Marte Hoogenboom
    Marte HoogenboomHoofdredacteur
  • Foto van Mark de Boorder
    Mark de BoorderUitgever
  • Foto van Kiki Bolwijn
    Kiki BolwijnAdjunct-hoofdredacteur, chef Literair
  • Foto van Sander Veldhuizen
    Sander VeldhuizenUitgeefassistent
Lees meer
het laatste
Column: In de kruipruimte

In de kruipruimte

In het huis dat Eva van den Boogaard bewoont, bevindt zich een kruipruimte dat de nodige vragen oproept. Lees meer

Column: Veelzeggende kiepau

Veelzeggende kiepauto

In haar laatste column op Hard//hoofd deelt Iduna Paalman een mistroostig inzicht: hoe beter we kunnen praten, hoe minder we kunnen zeggen. Toch brengt het haar tot een hartverwarmende conclusie. Lees meer

Schuldig

Schuldig

Marthe van Bronkhorst maakt een innerlijke reis om haar overleden grootvader te gedenken, die met andere bedoelingen naar Indonesië reisde dan zij lange tijd dacht. Lees meer

 Vergeet de zomer maar (niet)

Vergeet de zomer maar (niet)

Nu fysiek reizen wereldwijd onmogelijk is, rest de verbeelding: fotograaf Cleo Goossens neemt ons mee naar de zonnige uithoeken van onze fantasie. Lees meer

Column: Rommelklanken

Rommelklanken

Het vele videobellen van de afgelopen tijd doet Eva van den Boogaard de waarde inzien van zogenaamde 'rommelklanken'. Lees meer

Tip: Laat alles vallen 1

Laat alles vallen

Annelies van Wijk onderzoekt haar fascinatie voor alledaagse objecten die onverwacht te pletter vallen. Een tip om zelf ook eens als een brokstuk te gronde te gaan, wie weet welke schoonheid er nog oprijst uit de scherven. Lees meer

Column: Zolang je maar geen zware machines bedient

Zolang je maar geen zware machines bedient

Als kind vond Iduna Paalman opvatting dat slapen voor grote mensen was en zij het dus niet nodig had. Nog steeds probeert ze af te komen van haar vooroordeel dat alleen mensen die niet genoeg van het leven houden, van slapen houden. Lees meer

Column: The mask is the face

The mask is the face

Een versleten meubelstuk zet Eva van den Boogaard tijdens haar verhuizing aan het denken over de betekenis van uiterlijk vertoon. Lees meer

Beeldspraak: The City is a Choreography

Vraag de stad eens ten dans

Fotograaf Melissa Schriek heeft oog voor het subtiele en eigenaardige ritme van de stad. 'Zodra we de straat op gaan, worden we daar deel van.' Lees meer

Column: Onherroepelijk nee

Onherroepelijk nee

Iduna Paalman leest brieven uit 1764 en herkent daar iets in: de angst voor het verlies van vrijheid. Lees meer

Tip: Tinder toch maar

Tinder toch maar

Nog geen jaar geleden schreef Emma Stomp de dating app af als een grabbelton zonder prijs. Maar na een succesvolle Tinder-date, slikt ze haar woorden weer in. Waar anders maak je in crisistijd kans op romantiek? Lees meer

De puinhopen van vier jaar Trump - een terugblik

De puinhopen van vier jaar Trump - een terugblik

Marthe van Bronkhorst ging langs in de crèche van het Witte Huis, om antwoord te vinden op de vraag: moeten we Donald nog vier jaar laten kleuteren? Lees meer

Vriendschapsparadox

Vriendschapsparadox

Tijdens een etentje met vrienden wordt Eva van den Boogaard geconfronteerd met de relativiteit van vriendschappen. Lees meer

Volg de voetnoot

Volg de voetnoot

Laat je ogen vaker afdwalen. Je raadt namelijk nooit welke parels van details er in de voetnoten verborgen liggen. Een tip van Wolter de Boer, die in de marge van zijn ‘imposter syndrome’ een vruchtbare lust voor details ontdekte. Lees meer

Alfa's en Omega's

Alfa's en Omega's

Marthe van Bronkhorst verkent de verhoudingen in het dierenrijk, waarin de mens als absolute alfa de wereld domineert. Lees meer

Schrödingers Donnie

Schrödingers Donnie

De dood van Eva's kat Donnie beweegt haar tot filosofisch mijmeren over een natuurkundig experiment. Lees meer

Column: Boomstronk-achtig

Boomstronk-achtig

‘Is dit een gouden match of settelen we voor less omdat we te druk en niet wanhopig genoeg zijn om verder te zoeken?’, vraagt Iduna Paalman aan haar geliefde. Lees meer

Tip: Bereken je deadline

Bereken je deadline

Else Boer kreeg een deadline opgelegd waar niet alleen een kersverse roman uit voortkwam, maar ook een ontnuchterend inzicht. Een tip over stilstaan bij je eigen sterfelijkheid. Lees meer

Automatische concepten 46

Demoontjes

Marthe van Bronkhorst laat haar demoontjes uit. Dat scheelt, want dan hoeft ze ze even niet zelf te dragen. Lees meer

Fantoompijn Evangeline Habarurema

Fantoompijn

Alle dingen gaan voorbij, de mooiste, maar ook de pijnlijkste dingen. Een troostvolle tip voor iedereen die verliest en rouwt, en het officiële Hard//hoofd-debuut van schrijver en illustrator Evangeline Agape. Lees meer

Steun de makers van de toekomst. Sluit je aan bij Hard//hoofd.

Jouw steun maakt mogelijk dat wij onze makers een vrije ruimte kunnen blijven bieden en hen optimaal kunnen ondersteunen. Sluit je nu aan en ontvang kunst van talentvolle kunstenaars.

Sluit je aan