Asset 14

Ruzie?

Column: Ruzie?

Er draaide een documentaire in de bioscoop die mij tot in de diepste kelders van mijn ziel had geraakt. Het ging over het leven van een bovenmatig getalenteerde balletdanser uit Oekraïne, op zijn negentiende de jongste solist van The Royal Ballet in Londen ooit, die door alle druk die op hem was gelegd besloot nooit meer te dansen. De vriend met wie ik de documentaire bezocht was niet zo geroerd. ‘Beetje plat’, zei hij terwijl we naar buiten liepen, ‘beetje Wikipediapagina met muziek eronder.’

Toen we in een café aan een tafeltje zaten – ik had de tranen nog in mijn ogen en bestelde Spa rood terwijl ik eigenlijk zin had in een biertje – ging hij gewoon door. ‘Je kunt me snobistisch noemen maar ik vond de vorm gewoon niet zo spannend’, zei hij. ‘En daarbij snapte ik het ook gewoon niet helemaal. Ik bedoel: was dat einde een terugblik? En wanneer speelden die scènes met die ouders zich af? Het bleef heel erg op afstand allemaal.’

Het gebeurt niet vaak dat ik het oneens ben met mijn vrienden, en als het gebeurt ben ik altijd wat onzeker. Maakt het uit dat onze meningen verschillen? Moeten we onszelf verantwoorden? Is het de discussie waard? Toen ik onenigheid had met een vriendin, omdat zij opperde dat de Turkijedeal misschien best een goeie deal was ‘want er verdrinken nu in ieder geval minder mensen op zee’, moest ik eerst vier keer nadenken. Vindt ze dat echt? Weet ze wat ze zegt?

Maar nu schoten de bubbels van de Spa direct mijn mond uit want het verhaal in de documentaire kwam voor mij juist heel dichtbij en ik had precies door wanneer die scènes met die ouders zich afspeelden en dat het einde toch echt geen terugblik was.

Mijn vriend, kortom, snapte er niets van en moest verlicht worden. ‘Ik heb echt totáál niet gelet op de vorm’, zei ik, ‘daar was de inhoud me véél te prangend voor. En wat een práchtige muziek, en die spanningsboog! Tot het einde toe niet weten wat er met een hoofdpersoon zal gebeuren, dat overkomt me niet vaak bij een documentaire. Geweldig.’
De vriend bracht nog wat tegenargumenten die ik vakkundig uit de weg beukte. Om het af te toppen maakte ik een sarcastisch grapje over snobisme en nam ik een slok van zijn bier. Rechte pass, strakke voorzet, goal.

De vriend werd een beetje stil. Onrustig keek hij om zich heen.
‘Ben je boos?’ vroeg ik opgewekt.
‘Nou ja niet boos maar eh’, zei hij.
Toen schrok ik. ‘Eigenlijk wel?’
‘Nou eh, ik voel me wel een beetje aangevallen ja’, zei hij. ‘Het voelt alsof je ruzie wilt maken.’
Bal tegen de lat, net eroverheen. Niks geen goal. Ik nam een klein slokje Spa.
‘Shit dat was niet de bedoeling’, zei ik. ‘Sorry. Ik ben helemaal niet boos. Ik ben juist opgewonden omdat ik het spannend en leuk vind om met een dierbaar iemand van mening te verschillen.’

Hij keek verward. Hij vond er weinig leuks meer aan. Voorzichtig informeerde hij of we nu echt geen ruzie hadden. ‘Hemel nee!’, zei ik. Toen bestelde ik ook bier, zei ik dat dat van die diepste kelders misschien wel wat overdreven was, dat je soms je mening aandikt, juist als de ander het niet met je eens is, en hadden we het nog minstens een half uur over die uitzonderlijk mooie kutdocumentaire.
 

Mail

Iduna Paalman (1991) is al bijna vier jaar columnist voor Hard//hoofd. Haar poëziedebuut ‘De grom uit de hond halen’ verscheen in het najaar van 2019 bij Querido. Ze won er de Poëziedebuutprijs 2020 mee. Ze publiceerde onder meer in De Gids, De Revisor, De Groene Amsterdammer en NRC Handelsblad.

Tsjisse Talsma gaat het liefst met zijn schetsboek de wereld rond.

Hard//hoofd is gratis en
heeft geen advertenties

Steun Hard//hoofd

Ontvang persoonlijke brieven
van redacteuren

Inschrijven
Lees meer
test
het laatste
Levensweg

Levensweg

Als Aisha een trouwerij op een Limburgse boerderij bezoekt, mijmert ze ineens over haar eigen bruiloft. Ach, trouwen is niks voor haar. Toch? Lees meer

Marktplaatsgekkies

Marktplaatsgekkies

Marthe van Bronkhorst besluit de relatiemarkt opnieuw te betreden en vraagt zich af: ben ik een koopje, of een langetermijn-investering? Lees meer

:Dit is Europa: een half-ontspoorde trein

Dit is Europa: een half-ontspoorde trein

Marthe van Bronkhorst bekijkt Europa als een treinreis en stemmen voor de Europese Parlementsverkiezingen als het zijn van de conducteur op die rammelende trein. Lees meer

Ik wil het woord tokkie nooit meer horen

Ik wil het woord tokkie nooit meer horen

"Ofwel we noemen mij voortaan een tokkie, en ik zal de titel met trots dragen. Of we stoppen met het gebruik van het woord tokkie en laten het weer alleen een familienaam zijn." In deze gastcolumn geeft Anne Schepers een ijzersterk pleidooi tegen het negatieve gebruik van het woord 'tokkie'. Lees meer

Tot morgen

Tot morgen

Na bijna vier jaar als columnist voor Hard//hoofd is het voor Eva tijd voor iets nieuws, maar afscheid nemen is niet haar ding. 'Dus lieve lezers: voor jullie nu een kus op de wang, en tot morgen!' Lees meer

Wat je niet zult zien op het nieuws

Wat je niet zult zien op het nieuws

Marthe van Bronkhorst beschrijft dat wat ongezien blijft op het nieuws over de demonstaties bij de UvA. 'Maar het is wel gezien. Het is niet onopgemerkt gebleven.' Lees meer

Mooi weer spelen

Mooi weer spelen

Als Aisha’s eerste therapiesessie niet voelt als de warme deken waar ze op hoopte, mist ze groepsgenoot S., die haar een spiegel voorhield. Lees meer

Verdomme, ik heb wel geleefd

Maar verdomme, we hebben wel gelééfd

Marthe van Bronkhorst schreef in 2019 een toneelstuk dat bijna volledig werkelijkheid is geworden. Kan ze de slotscène nog weren uit de realiteit? Lees meer

Alles wat ik wil en absoluut niet nodig heb

Alles wat ik wil en absoluut niet nodig heb

Wanneer Eva op bezoek is bij haar zus, vraagt die of Eva haar eicellen al in heeft laten vriezen. Het laat Eva nadenken over hoe ze de vraag 'Wil ik een kind?' überhaupt kan beantwoorden. 'De vraag omtrent het ouderschap is bij uitstek een gevoelskwestie, en mijn gevoel volgen is nooit mijn sterkste punt geweest.' Lees meer

Niet

Niet

'Naarmate die vakantie vorderde, begon ik die ‘niet’ te bezien in het licht van een oude angst die soms omhoogkomt. Wanneer namelijk mijn vriendin zei: ‘dat is een lantaarnpaal’ en ik zei ‘niet’, begon ik me af te vragen of we inderdaad wel dezelfde lantaarnpaal zagen.' In deze column schrijft Anne Schepers over het woord 'niet' en de gevolgen die het kan hebben voor een discussie. Lees meer

Links, wees niet zo bang om hypocriet te zijn

Mijn week met morele ambitie: wat ik leerde ondanks Rutger Bregman

Marthe van Bronkhorst probeerde morele ambitie een week uit en leerde ervan - ondanks Rutger Bregman. Lees meer

Eva heeft u toegevoegd aan een nieuwe groepschat

Eva heeft u toegevoegd aan een nieuwe groepschat

Eva nodigt twee vrienden uit om bij haar te komen eten. Ze hoopt dat dit het begin zal zijn van een nieuwe vriendengroep. Lees meer

Links, wees niet zo bang om hypocriet te zijn 1

Links, wees niet zo bang om hypocriet te zijn

Marthe van Bronkhorst bekijkt hypocrisie als spectrum: hoe hypocriet ben jij op een schaal van Frans Bauer tot Johan Derksen? Lees meer

In je eentje achterblijven

In je eentje achterblijven

Als vriendin K. op een date gaat, denkt Eva van den Boogaard na over hun onuitgesproken pact. Zo lang ze beiden ongelukkig in de liefde zijn, hebben ze elkaar. Maar wat als er iemand dat pact uitstapt? Lees meer

Geld lenen

Geld lenen

‘Het spijt me,’ zeg ik. ‘Voor dit alles.’ Ik gebaar om me heen. ‘Voor Nederland.’ In deze column van Anne Schepers ontmoeten twee vrouwen, die uitkijken naar hun avond in een wijnbar, een man die een treinkaartje naar Ter Apel bij elkaar probeert te sprokkelen. Lees meer

Als je wordt uitgenodigd voor een euthanasiefeest, dan ga je

Als je wordt uitgenodigd voor een euthanasiefeest, dan ga je

'Als je je psycholoog écht een brevet van onkunde wil geven, moet je haar uitnodigen voor je euthanasiefeest.' Lees meer

Ik ook op jou

Ik ook op jou

Op een avond zegt iemand tegen Eva dat hij verliefd op haar is. Terwijl hij wacht op een antwoord, denkt Eva na over wat verliefd zijn eigenlijk is. Lees meer

Herhaalrecept

Herhaalrecept

Op een ochtend wordt Aisha Mansaray wakker in een parelmoeren bubbel. Ze onderzoekt hoe ze met haar depressie op de randen van de realiteit kan leven, zonder de grip erop te verliezen. ‘Mijn aandoening was een zuigend ding geweest dat zich om mij heen had gewikkeld, lelijk, en meer levend dan ik.’ Lees meer

Geen geld maakt ook niet gelukkig

Geen geld maakt ook niet gelukkig

Marthe van Bronkhorst maakt de balans op tussen S en M, die beide alles kwijt zijn: de een is ingebed in het zorgsysteem, de ander moet niks hebben van de verzorgingsstaat. Lees meer

‘Stel je voor dat het gewoon wérkt’

‘Stel je voor dat het gewoon wérkt’

Grootgebracht met het idee dat 'natuurlijke' oplossingen de voorkeur hebben boven synthetische medicatie stond Eva niet te springen om angstremmers te gaan gebruiken. Maar wat als het nou gewoon werkt? Lees meer

Hard//hoofd zoekt vóór 28 juli 2.000 trouwe lezers!

Hard//hoofd verschijnt weer op papier! In ‘Lief kutland’ klinken de begintonen van waaruit vrije utopieën werkelijkheid worden, of waarmee we ongelimiteerd verdriet en woede botvieren op alles wat er misgaat. Fantaseer je met ons mee? Schrijf je vóór 28 juli in voor slechts €2,50 per maand en ontvang ‘Lief kutland’ in september in de brievenbus, inclusief drie Lief kutland-stickers. Veel lees- en plakplezier!

Word trouwe lezer