Asset 14

Partijoverleg

Buiten regent het pijpenstelen. In het café is het donker en warm. Het ruikt er naar cacao en boenwas.
‘‘Zeg maar wat je wil drinken, jongen. Lekker koud pilsje doen?’’ vraagt Cees.
Hij is wat ronder en grijzer dan ik me had voorgesteld.
‘‘Een cappuccino graag.’’
‘‘O jee, een geheelonthouder. Die willen we niet op de lijst hebben hoor. Ja, we hebben Ibrahim natuurlijk, maar die mag niet van Allah. Wat is jouw excuus?’’
‘‘Wel, dat het elf uur ’s ochtends is?’’
‘‘Ah, de tijd, de tijd. Jij bent toch filosoof? Dan ga je toch niet in zo’n naïef construct als de tijd trappen? Dan weet je toch beter dan dat?’’
‘‘Nou, vooruit, doe maar een biertje dan.’’
‘‘Zo mag ik het graag horen. Frederick, een glas gerstenat voor deze verlichte denker hier en voor mij het bekende recept.’’
De barman, die geduldig naast ons tafeltje heeft staan wachten, knikt.

Met een ijskoude huilwind zwaait de deur open.
‘‘Daar zal je De Grote Leider hebben,’’ grinnikt Cees.
De natgeregende man draagt een grijze gleufhoed, en begint meteen te praten, alsof hij een gesprek vervolgt met niemand in het bijzonder.
‘‘Gloeiende grutten, dat hondenweer, dat is toch gewoon kaa-uu-tee met een peertje? Of niet dan, of niet dan? Wat zegt ons partijprogramma daar eigenlijk over?’’
‘‘Onze macht reikt ver, Grote Leider, maar er zijn grenzen,’’ zegt Cees.
Deze twee heren lijken te zijn vastgelopen in een ironie die ooit rebels moet zijn geweest. Ik vraag me af of ze ooit iets kunnen menen.

Cees ontdoet De Leider van zijn hoed, drukt de rand tot een tuit en bewatert er de kunstbloem op ons tafeltje mee. Dan klopt hij mij op de rug.
‘‘Kasper zal uw zorgen snel doen opdrogen. Hij is onze brug met de jonge generatie. Want die jonge generatie, die is toch wel belangrijk hoor. Wij zijn dan wel jong van geest, maar oud van gewrichten. Uw woorden, Grote Leider.’’
‘‘Dat heb ik dan weer eens verdomd mooi gezegd, Cees.’’
De Grote Leider en ik schudden elkaar een hand. Even ben ik bang dat hij mijn hand nooit meer los zal laten, zo stevig en lang houdt hij hem vast.
‘‘Wel, ik weet eerlijk gezegd niet of ik iets voor jullie partij kan betekenen. Ik ben nooit politiek actief geweest, en....’’
‘‘Ho, ho,’’ zegt De Grote Leider. ‘‘Dat is juist alleen maar goed, Kasper. Wij hebben ook niets met de politiek. Daarom zitten we nu hier.’’

Frederick zet twee biertjes en een jenever op tafel.
‘‘En wat kan ik voor u inschenken?’’ vraagt hij aan De Grote Leider.
‘‘Weet je wat? Laat ik eens gek doen. Doe mij maar een koppie thee. Van dat Chinese spul, dat schijnt heel goed te zijn voor je pisbuis. En kan je er een scheutje rum in doen, Frederick? Tegen de kou.’’
Ik neem een slok van schuim dat naar afwasmiddel smaakt.
‘‘Heb je ons programma gelezen, Kasper?’’ vraagt Cees.
‘‘Ja, ik heb dat doorgekeken, zaten wel een aantal mooie punten tussen. Maar drugs verstrekken op basisscholen? Ik weet dat toch niet zo goed.’’
Cees en De Grote Leider moeten beiden lachen. De lach van De Grote Leider slaat om in een hikkende hoestbui. Zijn hoofd wordt helemaal paars.
‘‘Is dat nog steeds die loempia?’’ vraagt Cees bezorgd.
‘‘Ik dacht godverdomme dat ik hem had weggeslikt,’’ piept De Leider.
‘‘We stonden gisteren te flyeren op de Dappermarkt,’’ legt Cees aan mij uit. ‘‘En we waren vlak voor zo’n Vietnamese kraam gepositioneerd. Die verkoper mocht ons wel, dus hij had zo’n schaaltje met van die dingen neergezet. Konden we gewoon van pakken, hoefde hij niks voor terug. Maar onze Grote Leider is natuurlijk veel te gretig en...’’
‘‘Hij is weer weg,’’ zegt De Leider opgelucht en neemt een grote slok van de thee die Frederick net op tafel heeft gezet. Deze is duidelijk nog veel te heet, waardoor zijn hoofd opnieuw paars aanloopt.
‘‘Altijd weer wat te beleven met De Grote Leider,’’ grijnst Cees.

Illustratie: Leila Merkofer

‘‘Dat van die drugs is natuurlijk een provocatie,’’ legt De Leider uit, wanneer hij weer bijgekomen is. ‘‘Zelfs als we dat echt zouden willen, krijgen we het er nooit door. Maar het geeft duidelijk aan waar wij voor staan: wij zijn tegen de betutteling. Amsterdam wordt kapot gemaakt, Kasper. Wij willen dat het weer gaat leven.’’
‘‘Ja,’’ zegt Cees. ‘‘En wij zijn ook tegen de bureaucratie, en voor de mensen.’’
‘‘De mensen-mensen,’’ vult De Grote Leider het aan. ‘‘Gewone mensen, van de straat. Met twee ogen, een neus en een mond.’’
‘‘En oren,’’ zegt Cees. ‘‘Want wij vinden het belangrijk dat er weer geluisterd wordt.’’
‘‘En dat je niet een halve kilometer moet slenteren voordat je eindelijk ergens een OV-oplaadpunt tegenkomt. Dat is toch van de zotte? Je zal maar een omaatje zijn.’’
‘‘We houden gewoon van mensen, Kasper. Daarom hebben we ook Ibrahim erbij zitten. Omdat dat ook een mens is. En van vrouwen houden we ook, dus die zijn eveneens vertegenwoordigd.’’
‘‘Weet Ibrahim eigenlijk al dat hij de nummer drie is op onze lijst, Cees?’’ vraagt De Grote Leider opeens bezorgd.
‘‘Zijn telefoon is afgesloten, en de mails krijg ik teruggestuurd. Ik zal hem eens een kaartje schrijven,’’ zegt Cees op geruststellende toon.

Wanneer Frederick een zoveelste biertje voor me neerzet, vraag ik me voor de zoveelste keer af hoe ik hier terecht gekomen ben en hoe ik hier weer zo snel mogelijk weg kan komen. Gelukkig komt er redding in de vorm van een stukje onverteerd Vietnamees voedsel. Ditmaal moet De Grote Leider zo hard hoesten, dat hij van zijn stoel valt.
‘‘Ik ken de Heimlichmanoeuvre,’’ zegt Cees enthousiast. Hij bukt zich voorover, maar De Grote Leider duwt hem weg.
‘‘Pak eerst je mobiel, snel,’’ piept hij vanaf het tapijt. ‘‘Dit is perfect voor de campagne.’’
‘‘Oh Grote Leider, wat bent u briljant!’’ juicht Cees, terwijl hij zijn toestel zoekt. ‘‘Nummer twee redt nummer één van de dood, daar gaan de mensen van smullen. Dit moet viraal gaan. Zo noemen ze dat toch, Kasper?’’
‘‘Ik ga het de mensen vertellen,’’ roep ik onbedoeld dreigend, terwijl ik het café uitren.

Mail

Kasper van Royen is Hard//hoofd-redactielid, is naast vader ook filosoof, ex-docent, ex-dichter, ex-echtgenoot, popfetisjist en postbode.

Leila Merkofer , afkomstig uit Zwitserland is een grafisch vormgeefster en illustratrice werkend en wonend in Amsterdam. Ze vertaalt thema’s zo groot als de Matterhorn naar heldere, scherp omlijnde illustraties. Door het handmatige karakter van haar illustraties creëert ze een gevoel van authenticiteit. Daarnaast houdt Leila van Nederlandse bijdehandheid, oude films, sneeuw en chocola.

Hard//hoofd is gratis en
heeft geen advertenties

Steun Hard//hoofd

Ontvang persoonlijke brieven
van redacteuren

Inschrijven

Steun de makers van de toekomst

Hard//hoofd is een vrije ruimte voor nieuwe makers. Een niet-commercieel platform waar talent online en offline de ruimte krijgt om te experimenteren en zich te ontwikkelen. We zijn bewust gratis toegankelijk en advertentievrij. Wij geloven dat nieuwe makers vooral een scherpe en eigenzinnige stem kunnen ontwikkelen als zij niet worden verleid tot clickbait en sensatie: die vrijheid vormt de basis voor originele verbeelding en nieuwe verhalen.

Steun ons

  • Foto van Marte Hoogenboom
    Marte HoogenboomHoofdredacteur
  • Foto van Mark de Boorder
    Mark de BoorderUitgever
  • Foto van Kris van der Voorn
    Kris van der VoornAdjunct-hoofdredacteur
  • Foto van Sander Veldhuizen
    Sander VeldhuizenUitgeefassistent
het laatste
Stadsmens (v, jong, cynisch) zoekt boer

Stadsmens (v, jong, cynisch) zoekt boer

Marthe van Bronkhorst wordt in een sprookjesachtig eilanddorp geconfronteerd met haar cynisme. Lees meer

Een mens zoals alle anderen

Een mens zoals alle anderen

Eva probeert zich in de metro te gedragen op een manier die voor normaal moet doorgaan, maar dat valt nog niet mee. Lees meer

Dé vluchteling bestaat niet

Dé vluchteling bestaat niet

Marthe van Bronkhorst hoort bij de huisartsenpraktijk verhalen van vluchtelingen. Ze raakt gefrustreerd, omdat de politiek niet ziet 'dat een individu meer is dan twee vierkante meter ruimte en een lichaam dat gevoed moet worden'. Lees meer

De bomen in Roemenië zijn ook vaderloos 2

De bomen in Roemenië zijn ook vaderloos

'ik miste collectieve haast / treinen waar de airco nooit gewerkt heeft / de eenheid die in eenzaamheid zit'. In gedichten die geuren naar 'oostblokstank' onderzoekt Francesca Birlogeanu vervreemding en verdwenen vaders. Lees meer

Column: Objectief gelukkiger met onszelf

Objectief gelukkiger met onszelf

Ook op vakantie blijkt de tijd niet stil te staan, merken Eva en haar vrienden in Zuid-Frankrijk. Gelukkig gaan ze er qua uiterlijk alleen maar op vooruit, vindt één van hen. Lees meer

Hard//talk: Evita 3.0 1

Evita 3.0

De voormalige Argentijnse president Cristina Fernández de Kirchner overleeft een aanslag op haar leven, maar een twaalfjarige gevangenisstraf vanwege corruptie hangt boven haar hoofd. Lees meer

In ieder geval bleven we stuurloos 3/3: Métro

In ieder geval bleven we stuurloos - Métro

Zelfs de sterkste vriendschappen leden aan betonrot. Vrienden verjaren hier als sprinkhanen, hele groepen ontstonden en verdwenen in enkele seizoenen. Lees meer

In ieder geval bleven we stuurloos 2/3: Á pied

In ieder geval bleven we stuurloos - À pied

 Voor eenzaamheid heb je geen kostschool nodig. Niemand keek op wanneer ik ‘DRRRAAAAK’ schreeuwde zonder mijn pas te vertragen. Lees meer

In ieder geval bleven we stuurloos 1/3: Vélo

In ieder geval bleven we stuurloos - Vélo

Tijdens een afdaling vol kinderkoppen ging mijn hangslot uit zichzelf op slot, waarna mijn sleutelbos in een nabijgelegen afvoerputje verdween. Lees meer

Automatische concepten 77

Lang niet alles klopte bij Zomergast Bessel van der Kolk

Van een echt gesprek kwam het niet, zag Marthe van Bronkhorst. Lees meer

Nieuws in beeld: Het kind in het badwater terugvinden

Het kind in het badwater terugvinden

Amerikaanse onderzoekers wisten het geheugen van 150 ouderen te verbeteren middels een schokkend badmutsje. Lees meer

Dit is ook mijn vakantie

Dit is ook mijn vakantie

"Dit ben ik, met mijn nieuwe wandelschoenen, helemaal uitgerust en braaf nog." Hij hoogtevrees. Zij onverschrokken. In dit korte verhaal van Werner de Valk pakt een hike door de bergen wel heel anders uit dan verwacht. Na afloop zijn daar gelukkig altijd nog de foto's. Lees meer

Wat Chinees porselein ons kan leren over de geschiedenis van de Chinese vrouw

Wat Chinees porselein ons kan leren over de geschiedenis van de Chinese vrouw

Martine Bontjes legt een link tussen de porseleincollecties van het Rijksmuseum en de rol van vrouwen in de Chinese cultuurgeschiedenis. Lees meer

Automatische concepten 78

De natuur huilt droge tranen

Europa maakt waarschijnlijk het ergste droogteseizoen mee in ruim 500 jaar. Lees meer

Wanneer je jezelf vergeet

Een klein beetje Selbstvergessenheit

Jezelf vergeten in een relatie, wat betekent dat eigenlijk? Marthe van Bronkhorst worstelt met hoe ze is veranderd door een geliefde. Lees meer

Automatische concepten 76

Een ontwapenende Raven van Dorst kaatste de bal regelmatig terug

Zomergast Raven van Dorst was openhartig en verlangde hetzelfde van Janine Abbring. Lees meer

Bloed en havermout

Bloed en havermout

Een verhaal van Jan Wester over twee zussen, onvoorwaardelijke liefde, klauwende vingers, mantelzorg en Teletubbies. Lees meer

 1

Tijd voor een dekoloniale Indië-herdenking!

Benjamin Caton organiseert jaarlijks op 16 augustus een dekoloniale Indië/Indonesië-Nederland Herdenking, omdat een grote en groeiende groep mensen zich niet gezien voelt door de Nationale Indië-herdenking, een dag ervoor. Lees meer

Zomergast Lieke Marsman was eenzaam tussen de camera's

Zomergast Lieke Marsman was eenzaam tussen de camera's

Lieke Marsman bleek een eerlijke en grootmoedige Zomergast, met liefde voor het onverklaarbare en het ongemakkelijke. Lees meer

Nieuws in beeld: Van Trump mag de FBI de pot op

Van Trump mag de FBI de pot op

Elf 'topgeheime' documenten nam de FBI mee van Donald Trumps landgoed. Hij wil ze terug. Lees meer

Steun de makers van de toekomst. Sluit je aan bij Hard//hoofd!

Hard//hoofd is een vrije ruimte voor nieuwe kunstenaars en schrijvers. Een niet-commercieel platform waar talent online en offline de ruimte krijgt om te experimenteren en zich te ontwikkelen. Wij zijn al meer dan twaalf jaar bewust gratis toegankelijk en advertentievrij. Onze kunstverzamelaars maken dit mogelijk. Als je je nu aansluit, dan ontvang je jaarlijks gesigneerde kunstwerken van veelbelovende kunstenaars én je eigen Hard//hoofd-tasje. Veel verzamelplezier!

Steun en verzamel