Asset 14

Over geld

Column: Over geld

Lange tijd hadden mijn vrienden en ik ongeveer evenveel geld: we studeerden en we kregen allemaal een basisbeurs, maar moesten vaak nog geld bijlenen van DUO want van de 250 euro per maand die we (toen nog) van de overheid kregen kon niemand rondkomen. K. werkte in de horeca en leende 100 euro per maand bij, P. kreeg geld van haar ouders dat ze misschien ooit nog terug zou moeten betalen, S. zette haar lening maximaal. Zelf was ik een te ijverige student voor een bijbaan dus leende ik 400 euro per maand, maar ik at vooral boterhammen met smeerkaas en woonde op een spotgoedkope kamer. Geld hadden we allemaal niet echt, en dat wisten we van elkaar.

Inmiddels zijn we tien jaar verder, en beginnen zich verschillen af te tekenen die ik (noem het naïef) niet had zien aankomen. Zo had vriend W. toen we student waren nooit ergens geld voor, en vriendin S. zei altijd: ik betaal de boodschappen wel. Inmiddels kan W. een hypotheek krijgen omdat zijn ouders geld inleggen en hij geen studieschuld heeft, terwijl S. geen vermogende ouders heeft, een baan waar ze net van kan rondkomen en bijna 50.000 euro schuld.

Waar sommige onderwerpen uit de taboesfeer worden getrokken, lijkt geld er kalmpjes in te blijven zitten.

Geld is een beetje een ongemakkelijk onderwerp, en waar sommige ongemakkelijke onderwerpen (zoals seks of ziekten of politieke voorkeur) uit de taboesfeer worden getrokken, lijkt geld er kalmpjes in te blijven zitten. Tot voor kort begreep ik niet (noem me nog eens naïef) waarom mensen niet aan anderen vertellen hoeveel ze verdienen, of hoeveel ze op hun spaarrekening hebben staan. Zo vertelde ik laatst aan mijn huisgenoot dat ik nu eindelijk een parttimebaan heb waar ik best goed mee verdien. Hij vroeg hoeveel, onthield alleen het bruto fulltime bedrag dat ik noemde, en vond mij vanaf dat moment een krent als ik zei dat ik het niet nodig vond om een nieuw koffiezetapparaat te kopen. Een blender, een stofzuiger en een vloerkleed later riep hij ‘maar jij verdient toch vet goed’ en toen heb ik die mythe rondom mijn salaris (die dus eigenlijk geen mythe is, alleen nogal relatief) met de grond gelijk gemaakt.

Met dit soort informatie gaat het principe van gelijk oversteken op. Maar ik kan niets met hem vergelijken, want ik weet niet wat hij verdient, hoeveel hij spaart. Ik weet dat hij crypto’s gekocht heeft, maar hij zegt niet hoeveel, en dat is natuurlijk zijn goed recht. Ineens voel ik me in mijn hemd staan. Alsof ik alles prijs heb gegeven, en hij naar me staat te kijken.

Mijn studieschuld is inmiddels afgelost en omdat ik in mijn eentje natuurlijk geen huis kan kopen in een stad waar ik wil wonen, huur ik wederom een goedkope kamer, dus ik heb het geluk te kunnen sparen. Met een vriendin in een soortgelijke situatie oriënteer ik me met knikkende knieën op het kopen van aandelen op de beurs. Het voelt veel te volwassen, en tegelijk praten we weer over geld zoals we tien jaar geleden deden toen we niks te besteden hadden. We weten precies hoeveel de ander heeft zodat we elkaar kunnen helpen bij het uitdenken van een zogeheten beleggingsstrategie, en we proberen niet over die bedragen te oordelen of er trots op te zijn. Zo wanen we ons bijna weer student, met als enige verschil dat we af en toe toch even ongemakkelijk stilstaan bij hoe oneerlijk de wereld verdeeld is, en bij hoe bevoorrecht we inmiddels zijn.

Mail

Eva van den Boogaard is docent en onderwijsinnovator bij St. Joost School of Art & Design en eindredacteur bij Hard//hoofd.

Dymphie Huijssen (1995) is een illustrator en animator die zich bezighoudt met het visualiseren van complexe gevoelens. Haar werk kenmerkt zich door een zekere elegantie, kwetsbaarheid en een tikkeltje melancholie.

Hard//hoofd is gratis en
heeft geen advertenties

Steun Hard//hoofd

Ontvang persoonlijke brieven
van redacteuren

Inschrijven

Steun de makers van de toekomst

Hard//hoofd is een vrije ruimte voor nieuwe makers. Een niet-commercieel platform waar talent online en offline de ruimte krijgt om te experimenteren en zich te ontwikkelen. We zijn bewust gratis toegankelijk en advertentievrij. Wij geloven dat nieuwe makers vooral een scherpe en eigenzinnige stem kunnen ontwikkelen als zij niet worden verleid tot clickbait en sensatie: die vrijheid vormt de basis voor originele verbeelding en nieuwe verhalen.

Steun ons

  • Foto van Marte Hoogenboom
    Marte HoogenboomHoofdredacteur
  • Foto van Mark de Boorder
    Mark de BoorderUitgever
  • Foto van Kris van der Voorn
    Kris van der VoornAdjunct-hoofdredacteur
  • Foto van Sander Veldhuizen
    Sander VeldhuizenUitgeefassistent
het laatste
Column: Weten of je ooit moeder wil worden

Weten of je ooit moeder wil worden

Eva wordt geconfronteerd met de beruchte wel-of-geen-kinderen-vraag en zet de voor- en nadelen tegenover elkaar. Lees meer

Vrees de cocon niet: ze is nog warm

Vrees de cocon niet

Nu de feestjes voorzichtig weer op gang komen, beseft Rijk Kistemaker hoeveel hij níet heeft gemist. Gestrand tussen veganistische sneakers en gesprekken over Jeff Bezos verzint hij voor zichzelf een stiller leven. Een tip over verlangen naar lauwe thee en warme cocons. Lees meer

Alles Vijf Sterren: Steek die maar in je zak!

Steek die maar in je zak!

Deze week worden onze redacteurs blij van enthousiaste opstekers (op gepast volume), kunst in je broekzak en een wisselaccount op Twitter. Lees meer

De maakbare mens

De maakbare mens

Zijn mensen net als machines? Het bezoek van een monteur laat Marthe van Bronkhorst nadenken over haar eigen bedrading. Lees meer

Column: Tot op het bot

Tot op het bot

Een oude brief van een vriendin voert Eva terug naar een periode waarin het wat minder lekker met haar ging. Lees meer

Framer geframed

Framer geframed

Marthe van Bronkhorst ziet haar angst onder ogen en besluit haar ervaring als psycholoog te verrijken door zelf de patiënt te worden. De belangrijkste les? Ook therapeuten weten niet alles. Lees meer

Dingen die niet kloppen, maar die ik wel geloof

Dingen die niet kloppen, maar die ik wel geloof

Hoe goedgelovig mag een mens eigenlijk zijn? Waar Eva van den Boogaard soms dwangmatig eerlijk is, blijkt haar neef F. regelmatig informatie aan haar te verstrekken die niet klopt. Lees meer

 Weet je nog, de nacht?

Weet je nog, de nacht?

Het ‘vergeten’ nachtleven krabbelt terug, en onze eigen lichamen blijken zich als gisteren te herinneren hoe ze van hun eigen bewegingen kunnen genieten. Lees meer

Het Juttersmuseum, de plek van alles wat je vergeten bent

Het Juttersmuseum, de plek van alles wat je vergeten bent

Marthe van Bronkhorst leidt haar lezer rond tussen de verloren schoenen en vergeten herinneringen in het Juttersmuseum. We stuiten op drie vergeten gedichten. Lees meer

Column: More is more

More is more

Eva reflecteert op haar ambivalente relatie met matigheid. Lees meer

Neem je ouders mee naar het museum

Neem je ouders mee naar het museum

De idealen van ouders en hun kinderen komen niet altijd overeen. Schrijver Michael ter Maat legt zich daar niet bij neer en neemt zijn vader mee naar het Krölller Müller. Een tip om het niet bij 'ok, boomer' te laten.  Lees meer

Stukje

Stukje

Marthe van Bronkhorst gelooft het niet: Al die schrijfadviezen van grote namen die beweren hun muze gevonden te hebben. Een oude Griekse visie op inspiratie was dat je zelf niet de inspiratie op moest zoeken, maar dat de muze jóú moest vinden. Ach, wat je maar vooruit brengt. En anders ga je gewoon net zolang boodschappen doen totdat je een ''stukje'' gevonden hebt? Lees meer

Tompouce 1

Tompouce

Eva vraagt zich af waarom de documentatie van haar jeugd ineens leuk moet zijn nu haar moeder alle oude videobanden heeft laten digitaliseren. Lees meer

Alleen samen krijgen we u eronder

Alleen samen krijgen we u eronder

Mark Rutte is het niet vergeten, vanaf vandaag wordt alles soepel! Geef vooral weer die drie zoenen en alsjeblieft: dicht op de mond graag. Waarom zou je denken aan de uitgeputte zorg en de oplopende IC-cijfers als je ook aan jezelf kan denken? Nou dan. Lees meer

Met (voor het eerst!) een illustratie van Melcher Oosterman. Lees meer

Column: Inferno onder de roltrap

Inferno onder de roltrap

Een defecte roltrap op het station herinnert Eva eraan hoe ze als kind soms verborgen werelden en niet per se bestaande systemen waarnam. Lees meer

De nobele kunst van het missen

De nobele kunst van het missen

Marthe van Bronkhorst mist een hoop dingen in haar leven. Haarelastiekjes, de deuk in de bank die ze maakte in het vakantiehuisje, en ze kan maar niet vergeten dat Philip Freriks gestopt is met het journaal. (kom terug, Philip!). Maar waar komt dit missen vandaan?
Met (voor de laatste keer!) een illustratie van Jessica Bacuna. Lees meer

Column: Wasverzachter

Wasverzachter

Een fietstochtje met twee vrienden voert Eva naar een nieuwbouwwijk, waar het leven bij nader inzien toch zo slecht nog niet zou zijn. Lees meer

Een ezel stoot zich geen twee keer aan dezelfde steen, maar een kiezer wel

Een ezel stoot zich geen twee keer aan dezelfde steen, maar een kiezer wel

Marthe van Bronkhorst verdiept zich ter voorbereiding van de verkiezingen in de Archieven der Vergeten Partijen. Ook dit jaar zijn er maar liefst 37 verkiesbare partijen. Wie zijn hen voorgegaan, en zat er dan echt niet een bij die de tand des tijds had moeten overleven? Lees meer

Column: Dingen die we niet gehoord hebben

Dingen die we niet gehoord hebben

Een gehoorbeschadiging is wat Eva van den Boogaard met haar opa gemeen heeft. Verder weet ze niet veel over hem en zijn oorlogsverleden, behalve dat het opgelopen trauma ook zijn nageslacht raakte. Lees meer

Sommige dagen kun je niet oplossen

Sommige dagen kun je niet oplossen

Twee geliefden die niet in elkaar opgaan blijven individuen en in Duo Penotti is eigenlijk best veel van jezelf terug te vinden. Marthe van Bronkhorst neemt een kijkje in haar ijskast, denkt na over wat je bewaart in je vriezer en komt tot de conclusie dat er voor sommige dingen geen oplossing bestaat. Lees meer