Asset 14

Over geld

Column: Over geld

Lange tijd hadden mijn vrienden en ik ongeveer evenveel geld: we studeerden en we kregen allemaal een basisbeurs, maar moesten vaak nog geld bijlenen van DUO want van de 250 euro per maand die we (toen nog) van de overheid kregen kon niemand rondkomen. K. werkte in de horeca en leende 100 euro per maand bij, P. kreeg geld van haar ouders dat ze misschien ooit nog terug zou moeten betalen, S. zette haar lening maximaal. Zelf was ik een te ijverige student voor een bijbaan dus leende ik 400 euro per maand, maar ik at vooral boterhammen met smeerkaas en woonde op een spotgoedkope kamer. Geld hadden we allemaal niet echt, en dat wisten we van elkaar.

Inmiddels zijn we tien jaar verder, en beginnen zich verschillen af te tekenen die ik (noem het naïef) niet had zien aankomen. Zo had vriend W. toen we student waren nooit ergens geld voor, en vriendin S. zei altijd: ik betaal de boodschappen wel. Inmiddels kan W. een hypotheek krijgen omdat zijn ouders geld inleggen en hij geen studieschuld heeft, terwijl S. geen vermogende ouders heeft, een baan waar ze net van kan rondkomen en bijna 50.000 euro schuld.

Waar sommige onderwerpen uit de taboesfeer worden getrokken, lijkt geld er kalmpjes in te blijven zitten.

Geld is een beetje een ongemakkelijk onderwerp, en waar sommige ongemakkelijke onderwerpen (zoals seks of ziekten of politieke voorkeur) uit de taboesfeer worden getrokken, lijkt geld er kalmpjes in te blijven zitten. Tot voor kort begreep ik niet (noem me nog eens naïef) waarom mensen niet aan anderen vertellen hoeveel ze verdienen, of hoeveel ze op hun spaarrekening hebben staan. Zo vertelde ik laatst aan mijn huisgenoot dat ik nu eindelijk een parttimebaan heb waar ik best goed mee verdien. Hij vroeg hoeveel, onthield alleen het bruto fulltime bedrag dat ik noemde, en vond mij vanaf dat moment een krent als ik zei dat ik het niet nodig vond om een nieuw koffiezetapparaat te kopen. Een blender, een stofzuiger en een vloerkleed later riep hij ‘maar jij verdient toch vet goed’ en toen heb ik die mythe rondom mijn salaris (die dus eigenlijk geen mythe is, alleen nogal relatief) met de grond gelijk gemaakt.

Met dit soort informatie gaat het principe van gelijk oversteken op. Maar ik kan niets met hem vergelijken, want ik weet niet wat hij verdient, hoeveel hij spaart. Ik weet dat hij crypto’s gekocht heeft, maar hij zegt niet hoeveel, en dat is natuurlijk zijn goed recht. Ineens voel ik me in mijn hemd staan. Alsof ik alles prijs heb gegeven, en hij naar me staat te kijken.

Mijn studieschuld is inmiddels afgelost en omdat ik in mijn eentje natuurlijk geen huis kan kopen in een stad waar ik wil wonen, huur ik wederom een goedkope kamer, dus ik heb het geluk te kunnen sparen. Met een vriendin in een soortgelijke situatie oriënteer ik me met knikkende knieën op het kopen van aandelen op de beurs. Het voelt veel te volwassen, en tegelijk praten we weer over geld zoals we tien jaar geleden deden toen we niks te besteden hadden. We weten precies hoeveel de ander heeft zodat we elkaar kunnen helpen bij het uitdenken van een zogeheten beleggingsstrategie, en we proberen niet over die bedragen te oordelen of er trots op te zijn. Zo wanen we ons bijna weer student, met als enige verschil dat we af en toe toch even ongemakkelijk stilstaan bij hoe oneerlijk de wereld verdeeld is, en bij hoe bevoorrecht we inmiddels zijn.

Mail

Eva van den Boogaard is literatuurwetenschapper, docent en onderwijsinnovator bij St. Joost School of Art & Design en eindredacteur bij Hard//hoofd. Haar verborgen talent is slapen en haar minder verborgen talent twijfelen. Ze rent graag langs de Vecht, zingt met karaoke het liefst George Michael en droomt van een Heilige Birmaan als huisdier.

Dymphie Huijssen (1995) is een illustrator en animator die zich bezighoudt met het visualiseren van complexe gevoelens. Haar werk kenmerkt zich door een zekere elegantie, kwetsbaarheid en een tikkeltje melancholie.

Hard//hoofd is gratis en
heeft geen advertenties

Steun Hard//hoofd

Ontvang persoonlijke brieven
van redacteuren

Inschrijven
test
het laatste
Ik wil het woord tokkie nooit meer horen

Ik wil het woord tokkie nooit meer horen

"Ofwel we noemen mij voortaan een tokkie, en ik zal de titel met trots dragen. Of we stoppen met het gebruik van het woord tokkie en laten het weer alleen een familienaam zijn." In deze gastcolumn geeft Anne Schepers een ijzersterk pleidooi tegen het negatieve gebruik van het woord 'tokkie'. Lees meer

Tot morgen

Tot morgen

Na bijna vier jaar als columnist voor Hard//hoofd is het voor Eva tijd voor iets nieuws, maar afscheid nemen is niet haar ding. 'Dus lieve lezers: voor jullie nu een kus op de wang, en tot morgen!' Lees meer

Wat je niet zult zien op het nieuws

Wat je niet zult zien op het nieuws

Marthe van Bronkhorst beschrijft dat wat ongezien blijft op het nieuws over de demonstaties bij de UvA. 'Maar het is wel gezien. Het is niet onopgemerkt gebleven.' Lees meer

Mooi weer spelen

Mooi weer spelen

Als Aisha’s eerste therapiesessie niet voelt als de warme deken waar ze op hoopte, mist ze groepsgenoot S., die haar een spiegel voorhield. Lees meer

Verdomme, ik heb wel geleefd

Maar verdomme, we hebben wel gelééfd

Marthe van Bronkhorst schreef in 2019 een toneelstuk dat bijna volledig werkelijkheid is geworden. Kan ze de slotscène nog weren uit de realiteit? Lees meer

Alles wat ik wil en absoluut niet nodig heb

Alles wat ik wil en absoluut niet nodig heb

Wanneer Eva op bezoek is bij haar zus, vraagt die of Eva haar eicellen al in heeft laten vriezen. Het laat Eva nadenken over hoe ze de vraag 'Wil ik een kind?' überhaupt kan beantwoorden. 'De vraag omtrent het ouderschap is bij uitstek een gevoelskwestie, en mijn gevoel volgen is nooit mijn sterkste punt geweest.' Lees meer

Niet

Niet

'Naarmate die vakantie vorderde, begon ik die ‘niet’ te bezien in het licht van een oude angst die soms omhoogkomt. Wanneer namelijk mijn vriendin zei: ‘dat is een lantaarnpaal’ en ik zei ‘niet’, begon ik me af te vragen of we inderdaad wel dezelfde lantaarnpaal zagen.' In deze column schrijft Anne Schepers over het woord 'niet' en de gevolgen die het kan hebben voor een discussie. Lees meer

Links, wees niet zo bang om hypocriet te zijn

Mijn week met morele ambitie: wat ik leerde ondanks Rutger Bregman

Marthe van Bronkhorst probeerde morele ambitie een week uit en leerde ervan - ondanks Rutger Bregman. Lees meer

Eva heeft u toegevoegd aan een nieuwe groepschat

Eva heeft u toegevoegd aan een nieuwe groepschat

Eva nodigt twee vrienden uit om bij haar te komen eten. Ze hoopt dat dit het begin zal zijn van een nieuwe vriendengroep. Lees meer

Links, wees niet zo bang om hypocriet te zijn 1

Links, wees niet zo bang om hypocriet te zijn

Marthe van Bronkhorst bekijkt hypocrisie als spectrum: hoe hypocriet ben jij op een schaal van Frans Bauer tot Johan Derksen? Lees meer

In je eentje achterblijven

In je eentje achterblijven

Als vriendin K. op een date gaat, denkt Eva van den Boogaard na over hun onuitgesproken pact. Zo lang ze beiden ongelukkig in de liefde zijn, hebben ze elkaar. Maar wat als er iemand dat pact uitstapt? Lees meer

Geld lenen

Geld lenen

‘Het spijt me,’ zeg ik. ‘Voor dit alles.’ Ik gebaar om me heen. ‘Voor Nederland.’ In deze column van Anne Schepers ontmoeten twee vrouwen, die uitkijken naar hun avond in een wijnbar, een man die een treinkaartje naar Ter Apel bij elkaar probeert te sprokkelen. Lees meer

Als je wordt uitgenodigd voor een euthanasiefeest, dan ga je

Als je wordt uitgenodigd voor een euthanasiefeest, dan ga je

'Als je je psycholoog écht een brevet van onkunde wil geven, moet je haar uitnodigen voor je euthanasiefeest.' Lees meer

Ik ook op jou

Ik ook op jou

Op een avond zegt iemand tegen Eva dat hij verliefd op haar is. Terwijl hij wacht op een antwoord, denkt Eva na over wat verliefd zijn eigenlijk is. Lees meer

Herhaalrecept

Herhaalrecept

Op een ochtend wordt Aisha Mansaray wakker in een parelmoeren bubbel. Ze onderzoekt hoe ze met haar depressie op de randen van de realiteit kan leven, zonder de grip erop te verliezen. ‘Mijn aandoening was een zuigend ding geweest dat zich om mij heen had gewikkeld, lelijk, en meer levend dan ik.’ Lees meer

Geen geld maakt ook niet gelukkig

Geen geld maakt ook niet gelukkig

Marthe van Bronkhorst maakt de balans op tussen S en M, die beide alles kwijt zijn: de een is ingebed in het zorgsysteem, de ander moet niks hebben van de verzorgingsstaat. Lees meer

‘Stel je voor dat het gewoon wérkt’

‘Stel je voor dat het gewoon wérkt’

Grootgebracht met het idee dat 'natuurlijke' oplossingen de voorkeur hebben boven synthetische medicatie stond Eva niet te springen om angstremmers te gaan gebruiken. Maar wat als het nou gewoon werkt? Lees meer

Column: Keihard chillen 2

Keihard chillen

Eva zet haar vraagtekens bij het fenomeen chillen. 'Eerlijk gezegd denk ik dat een wereld als deze, waarin fascisme oprukt, waarin genocide nog steeds bestaat, waarin het onrecht en de pijn en het verdriet van mijn schermen afspat, weinig reden geeft tot chillen.' Lees meer

We zijn tenminste allemaal nog mensen

We zijn tenminste allemaal nog mensen

In een overvolle trein ontwaart Aisha de eerste tekenen van het nieuwe verhaal waar ze - of iedereen? - naar op zoek is. Lees meer

Column: Dat heet ‘een gesprek voeren met elkaar’

Dat heet ‘een gesprek voeren met elkaar’

Als een vriendin van Eva op date gaat met een man waarmee Eva zelf al eerder afsprak, is ze erg benieuwd naar haar bevindingen. Lees meer

Word trouwe lezer van Hard//hoofd op papier!

Hard//hoofd verschijnt vanaf nu twee keer per jaar op papier! Dankzij de hulp van onze lezers kunnen we nog vaker een podium bieden aan aanstormend talent. Meld je aan als abonnee voor slechts €2,50 per maand en ontvang ons papieren magazine twee keer per jaar in de bus. Veel leesplezier!

Word trouwe lezer