Asset 14

Mammie

Column: Mammie

Bij de lift in het ziekenhuis staan we met z’n vieren te wachten: een gekromde heer met een stok, een jonge vrouw met een hoofddoek, een oude dame in een rolstoel en ik. Het duurt lang. De stok, de hoofddoek en ik nemen een gelaten houding aan. We turen zoveel mogelijk naar de grond, maar de rolstoel probeert overduidelijk onze aandacht te vangen.

De dame in kwestie is niet van de straat, dat zie je zo. Ze draagt een zwierige cape en op haar hoofd prijkt, vuurrood, een stoute baret. Met haar pientere oogjes kijkt ze stralend naar ons op, alsof de reden van haar ziekenhuisbezoek oneindig veel leuker is dan de onze. Ik weet niet waarom, maar ik heb geen zin in haar. Dat hoeft ook niet, want ineens klinkt het achter ons: ‘Mammie! Mammie!’ Een jongere uitvoering van de rolstoel komt breed lachend en met kwieke tred op haar moeder af. Zij omhelst haar omstandig en stort liefkozende woordjes over haar uit.

‘Sorry, mammie, ik kon mijn auto nergens kwijt, dat zal je altijd zien, terwijl ik toch zo vroeg van huis ben gegaan. Arme mammie, je was toch niet bang dat ik …?’ Mammie’s antwoord richt zich eerder tot haar publiek dan tot haar dochter. Als de heldin van het stuk kijkt ze ons één voor één triomfantelijk aan terwijl ze zegt: ‘Ach schat, schei toch uit. Ik weet toch dat ik altijd op mijn lieve dochter dan rekenen.’

Even later zit ik in een zaalgrote wachtruimte op mijn beurt te wachten. Mammie en haar dochter zijn op geruime afstand van mij neergestreken. Dat neemt niet weg dat ik hun opgewekte gekwetter nog goed kan horen. Ik probeer me ervoor af te sluiten, wat niet lukt. Ik voel toenemende ergernis over de twee zo nadrukkelijk aanwezige vrouwen. Komt het door dat gekoketteer met hun geweldige verstandhouding, op een plek waar zoveel ouderen – alleen of met een uitgebluste partner - hun lot zitten te verbeiden? Ja, dat ook, maar diep van binnen weerklinkt de pijn van een oude, nooit gedichte kloof tussen twee werelden. En dat heeft alles met het woordje ‘mammie’ te maken.

Mijn eigen moeder en die van mijn schoolvriendinnen heetten allemaal ma of mamma, zoals onze vaders pa of pappa heetten. Maar op mijn achttiende, toen ik naar de universiteit ging, betrad ik een ander universum. Daarin heetten de moeders van mijn nieuwe vriendinnen ‘mammie’ en hun vaders ‘pappie’. Het waren compleet andere wezens. Waar mamma’s truien breiden, thee dronken en om zes uur de aardappels op zetten, speelden mammies tennis, dronken sherry en kookten Italiaans. Mijn eerste schoonmoeder was een mammie. Zij vond mijn moeder ‘burgerlijk’, wat blijkbaar iets verwerpelijks was. Toen haar zoon mij bedroog lachte mammie om mijn tranen. Ook die waren burgerlijk: ‘kind, zo zijn mannen. Leer het maar accepteren.’

‘Hij is je niet waard,’ zei mijn eigen moeder, ‘er komt heus wel weer een ander.’
En zo geschiedde.

Een half uur later verlaat ik het ziekenhuis met een goede uitslag. Jammer dat ik mamma niet even kan bellen.

Mail

Trudy Kunz werd in de jaren tachtig en negentig bekend door haar werk voor Libelle en Marie Claire. Voor Plus Magazine was zij bijna vijftien jaar columniste. Zij publiceerde meerdere interviewbundels en in 2013 verscheen haar eerste roman, Kroniek van een bange liefde. Als pensionado zonder pensioen verdeelt zij haar tijd, net als daarvoor, tussen schrijven, schilderen en ander (on)nuttigs.

Myrthe Denkers houdt van tekenen en van praten. Ze besloot haar twee favoriete bezigheden te combineren en is nu naast illustrator ook docent beeldende kunst. Ze is net verhuisd naar Utrecht maar stiekem mist ze Groningen.

Hard//hoofd is gratis en
heeft geen advertenties

Steun Hard//hoofd

Ontvang persoonlijke brieven
van redacteuren

Inschrijven

Steun de makers van de toekomst

Hard//hoofd is een vrije ruimte voor nieuwe makers. Een niet-commercieel platform waar talent online en offline de ruimte krijgt om te experimenteren en zich te ontwikkelen. We zijn bewust gratis toegankelijk en advertentievrij. Wij geloven dat nieuwe makers vooral een scherpe en eigenzinnige stem kunnen ontwikkelen als zij niet worden verleid tot clickbait en sensatie: die vrijheid vormt de basis voor originele verbeelding en nieuwe verhalen.

Steun ons

  • Foto van Marte Hoogenboom
    Marte HoogenboomHoofdredacteur
  • Foto van Mark de Boorder
    Mark de BoorderUitgever
  • Foto van Kiki Bolwijn
    Kiki BolwijnAdjunct-hoofdredacteur, chef Literair
  • Foto van Sander Veldhuizen
    Sander VeldhuizenUitgeefassistent
het laatste
Column: In de kruipruimte

In de kruipruimte

In het huis dat Eva van den Boogaard bewoont, bevindt zich een kruipruimte dat de nodige vragen oproept. Lees meer

Column: Veelzeggende kiepau

Veelzeggende kiepauto

In haar laatste column op Hard//hoofd deelt Iduna Paalman een mistroostig inzicht: hoe beter we kunnen praten, hoe minder we kunnen zeggen. Toch brengt het haar tot een hartverwarmende conclusie. Lees meer

Schuldig

Schuldig

Marthe van Bronkhorst maakt een innerlijke reis om haar overleden grootvader te gedenken, die met andere bedoelingen naar Indonesië reisde dan zij lange tijd dacht. Lees meer

 Vergeet de zomer maar (niet)

Vergeet de zomer maar (niet)

Nu fysiek reizen wereldwijd onmogelijk is, rest de verbeelding: fotograaf Cleo Goossens neemt ons mee naar de zonnige uithoeken van onze fantasie. Lees meer

Column: Rommelklanken

Rommelklanken

Het vele videobellen van de afgelopen tijd doet Eva van den Boogaard de waarde inzien van zogenaamde 'rommelklanken'. Lees meer

Tip: Laat alles vallen 1

Laat alles vallen

Annelies van Wijk onderzoekt haar fascinatie voor alledaagse objecten die onverwacht te pletter vallen. Een tip om zelf ook eens als een brokstuk te gronde te gaan, wie weet welke schoonheid er nog oprijst uit de scherven. Lees meer

Column: Zolang je maar geen zware machines bedient

Zolang je maar geen zware machines bedient

Als kind vond Iduna Paalman opvatting dat slapen voor grote mensen was en zij het dus niet nodig had. Nog steeds probeert ze af te komen van haar vooroordeel dat alleen mensen die niet genoeg van het leven houden, van slapen houden. Lees meer

Column: The mask is the face

The mask is the face

Een versleten meubelstuk zet Eva van den Boogaard tijdens haar verhuizing aan het denken over de betekenis van uiterlijk vertoon. Lees meer

Beeldspraak: The City is a Choreography

Vraag de stad eens ten dans

Fotograaf Melissa Schriek heeft oog voor het subtiele en eigenaardige ritme van de stad. 'Zodra we de straat op gaan, worden we daar deel van.' Lees meer

Column: Onherroepelijk nee

Onherroepelijk nee

Iduna Paalman leest brieven uit 1764 en herkent daar iets in: de angst voor het verlies van vrijheid. Lees meer

Tip: Tinder toch maar

Tinder toch maar

Nog geen jaar geleden schreef Emma Stomp de dating app af als een grabbelton zonder prijs. Maar na een succesvolle Tinder-date, slikt ze haar woorden weer in. Waar anders maak je in crisistijd kans op romantiek? Lees meer

De puinhopen van vier jaar Trump - een terugblik

De puinhopen van vier jaar Trump - een terugblik

Marthe van Bronkhorst ging langs in de crèche van het Witte Huis, om antwoord te vinden op de vraag: moeten we Donald nog vier jaar laten kleuteren? Lees meer

Vriendschapsparadox

Vriendschapsparadox

Tijdens een etentje met vrienden wordt Eva van den Boogaard geconfronteerd met de relativiteit van vriendschappen. Lees meer

Volg de voetnoot

Volg de voetnoot

Laat je ogen vaker afdwalen. Je raadt namelijk nooit welke parels van details er in de voetnoten verborgen liggen. Een tip van Wolter de Boer, die in de marge van zijn ‘imposter syndrome’ een vruchtbare lust voor details ontdekte. Lees meer

Alfa's en Omega's

Alfa's en Omega's

Marthe van Bronkhorst verkent de verhoudingen in het dierenrijk, waarin de mens als absolute alfa de wereld domineert. Lees meer

Schrödingers Donnie

Schrödingers Donnie

De dood van Eva's kat Donnie beweegt haar tot filosofisch mijmeren over een natuurkundig experiment. Lees meer

Column: Boomstronk-achtig

Boomstronk-achtig

‘Is dit een gouden match of settelen we voor less omdat we te druk en niet wanhopig genoeg zijn om verder te zoeken?’, vraagt Iduna Paalman aan haar geliefde. Lees meer

Tip: Bereken je deadline

Bereken je deadline

Else Boer kreeg een deadline opgelegd waar niet alleen een kersverse roman uit voortkwam, maar ook een ontnuchterend inzicht. Een tip over stilstaan bij je eigen sterfelijkheid. Lees meer

Automatische concepten 46

Demoontjes

Marthe van Bronkhorst laat haar demoontjes uit. Dat scheelt, want dan hoeft ze ze even niet zelf te dragen. Lees meer

Fantoompijn Evangeline Habarurema

Fantoompijn

Alle dingen gaan voorbij, de mooiste, maar ook de pijnlijkste dingen. Een troostvolle tip voor iedereen die verliest en rouwt, en het officiële Hard//hoofd-debuut van schrijver en illustrator Evangeline Agape. Lees meer

Steun de makers van de toekomst. Sluit je aan bij Hard//hoofd.

Jouw steun maakt mogelijk dat wij onze makers een vrije ruimte kunnen blijven bieden en hen optimaal kunnen ondersteunen. Sluit je nu aan en ontvang kunst van talentvolle kunstenaars.

Sluit je aan