Asset 14

Lof der ledigheid

Column: Lof der ledigheid

We zitten samen op de grond, de tuindeuren staan open. ‘Jij verveelt je ook nooit hè?’ zegt mijn moeder. Haar stem klinkt blij en ook een beetje trots. Ik ben een jaar of drie en speel met mijn knopendoos. De hele inhoud heb ik met veel lawaai op het kleed gekieperd. Rood, blauw, geel, zwart, glimmend, glanzend, klein en groot – ik raak er niet op uitgekeken. Ik rangschik ze op het vloerkleed, aai ze en babbel tegen ze. Mijn moeder leunt tegen de tafelpoot en heft haar gezicht naar de zon, die door de open deuren naar binnen valt. Voeger was ze schooljuf, maar nadat ze met mijn vader trouwde mocht dat niet meer. Een mevrouw kan nu eenmaal geen juf zijn. Daarom zit ze nu lekker naast me. Totdat het tuinhek kleppert en mijn vader zijn fiets tegen het schuurtje zet. Tijd om een boterham te eten.

Ik denk hieraan terug als mensen mij vragen ‘wat doe jij nou zo’n hele dag?’ Sinds ik met pensioen ben, hoor ik het regelmatig. In een maatschappij waarin ‘keihard werken’ en ‘hollen, hollen, hollen’ de hoogst denkbare vorm van leven is, ligt die vraag voor de hand. Terwijl het voor mij zo natuurlijk voelt om in deze fase van mijn leven eindelijk weer eens ‘ledig’ te kunnen zijn. Natuurlijk pak ik nog steeds van alles aan, maar alleen als het zo uitkomt, als ik er zin in heb of als het niet anders kan. ‘Maar wat doe je dan als je niets te doen hebt?’ dringt men aan.

Dat zal ik je vertellen.

Op zo’n dag word ik wakker, maak koffie, snijd een plak koek, haal de krant uit de bus en sla die op de keukentafel open. Ongewassen plof ik neer en lees: Oermensje was vermoedelijk boomklimmer. Oermensje! Kan het vertederender? ‘Het wezen leefde meer dan 67 duizend jaar geleden op de Filipijnen,’ gaat het verder, ‘en zal niet groter zijn geweest dan een kleuter.’ Ik kan er niets aan doen, maar bij zo’n tekst gaat de fantasie onmiddellijk met me aan de haal. Trollen, hobbits en kabouters voeren me mee naar onbekende verten en als ik weer terug ben in de keuken, zijn we een half uur verder. Ik maak nog een kopje koffie.

‘Kwè kwè kwè’ klinkt het vanuit de tuin. Ik loop naar het raam. Kijk, in de kastanje zit een Vlaamse gaai. Maak niet zo’n herrie jongen, straks grijpt de buurpoes je nog bij de strot. Ik pak mijn koffie, open de deur en ga op het bankje tegen de schutting zitten. Een uur later zit ik er nog. De zon is inmiddels knap warm geworden. De gaai heeft plaatsgemaakt voor de familie Koolmees, die de aanval heeft ingezet op het nieuwe netje zaadbollen. Af en aan vliegend buitelen ze als dollemannen over elkaar heen, bang om ook maar één korreltje te kort te komen.

Wat was de vraag ook alweer? O ja, wat ik doe als ik niets doe. Nou, dit dus. En honderd andere dingen meer, het ene nog nuttelozer dan het andere.
‘Ach schat’, hoor ik mijn moedertje zeggen, ‘morgen komt er weer een dag.’
Ook dat heeft ze mij gelukkig geleerd.

Mail

Trudy Kunz werd in de jaren tachtig en negentig bekend door haar werk voor Libelle en Marie Claire. Voor Plus Magazine was zij bijna vijftien jaar columniste. Zij publiceerde meerdere interviewbundels en in 2013 verscheen haar eerste roman, Kroniek van een bange liefde. Als pensionado zonder pensioen verdeelt zij haar tijd, net als daarvoor, tussen schrijven, schilderen en ander (on)nuttigs.

Yasmin Veenman fotografeert en schrijft, voornamelijk in haar woonplaats Amsterdam. Ze is op zoek naar het bijzondere in het alledaagse – in onderwerp, kleur of compositie. Is het kunst of kan het weg?

Hard//hoofd is gratis en
heeft geen advertenties

Steun Hard//hoofd

Ontvang persoonlijke brieven
van redacteuren

Inschrijven
Lees meer
test
het laatste
Niet

Niet

'Naarmate die vakantie vorderde, begon ik die ‘niet’ te bezien in het licht van een oude angst die soms omhoogkomt. Wanneer namelijk mijn vriendin zei: ‘dat is een lantaarnpaal’ en ik zei ‘niet’, begon ik me af te vragen of we inderdaad wel dezelfde lantaarnpaal zagen.' In deze column schrijft Anne Schepers over het woord 'niet' en de gevolgen die het kan hebben voor een discussie. Lees meer

Links, wees niet zo bang om hypocriet te zijn

Mijn week met morele ambitie: wat ik leerde ondanks Rutger Bregman

Marthe van Bronkhorst probeerde morele ambitie een week uit en leerde ervan - ondanks Rutger Bregman. Lees meer

Eva heeft u toegevoegd aan een nieuwe groepschat

Eva heeft u toegevoegd aan een nieuwe groepschat

Eva nodigt twee vrienden uit om bij haar te komen eten. Ze hoopt dat dit het begin zal zijn van een nieuwe vriendengroep. Lees meer

Links, wees niet zo bang om hypocriet te zijn 1

Links, wees niet zo bang om hypocriet te zijn

Marthe van Bronkhorst bekijkt hypocrisie als spectrum: hoe hypocriet ben jij op een schaal van Frans Bauer tot Johan Derksen? Lees meer

In je eentje achterblijven

In je eentje achterblijven

Als vriendin K. op een date gaat, denkt Eva van den Boogaard na over hun onuitgesproken pact. Zo lang ze beiden ongelukkig in de liefde zijn, hebben ze elkaar. Maar wat als er iemand dat pact uitstapt? Lees meer

Geld lenen

Geld lenen

‘Het spijt me,’ zeg ik. ‘Voor dit alles.’ Ik gebaar om me heen. ‘Voor Nederland.’ In deze column van Anne Schepers ontmoeten twee vrouwen, die uitkijken naar hun avond in een wijnbar, een man die een treinkaartje naar Ter Apel bij elkaar probeert te sprokkelen. Lees meer

Als je wordt uitgenodigd voor een euthanasiefeest, dan ga je

Als je wordt uitgenodigd voor een euthanasiefeest, dan ga je

'Als je je psycholoog écht een brevet van onkunde wil geven, moet je haar uitnodigen voor je euthanasiefeest.' Lees meer

Ik ook op jou

Ik ook op jou

Op een avond zegt iemand tegen Eva dat hij verliefd op haar is. Terwijl hij wacht op een antwoord, denkt Eva na over wat verliefd zijn eigenlijk is. Lees meer

Herhaalrecept

Herhaalrecept

Op een ochtend wordt Aisha Mansaray wakker in een parelmoeren bubbel. Ze onderzoekt hoe ze met haar depressie op de randen van de realiteit kan leven, zonder de grip erop te verliezen. ‘Mijn aandoening was een zuigend ding geweest dat zich om mij heen had gewikkeld, lelijk, en meer levend dan ik.’ Lees meer

Geen geld maakt ook niet gelukkig

Geen geld maakt ook niet gelukkig

Marthe van Bronkhorst maakt de balans op tussen S en M, die beide alles kwijt zijn: de een is ingebed in het zorgsysteem, de ander moet niks hebben van de verzorgingsstaat. Lees meer

‘Stel je voor dat het gewoon wérkt’

‘Stel je voor dat het gewoon wérkt’

Grootgebracht met het idee dat 'natuurlijke' oplossingen de voorkeur hebben boven synthetische medicatie stond Eva niet te springen om angstremmers te gaan gebruiken. Maar wat als het nou gewoon werkt? Lees meer

Column: Keihard chillen 2

Keihard chillen

Eva zet haar vraagtekens bij het fenomeen chillen. 'Eerlijk gezegd denk ik dat een wereld als deze, waarin fascisme oprukt, waarin genocide nog steeds bestaat, waarin het onrecht en de pijn en het verdriet van mijn schermen afspat, weinig reden geeft tot chillen.' Lees meer

We zijn tenminste allemaal nog mensen

We zijn tenminste allemaal nog mensen

In een overvolle trein ontwaart Aisha de eerste tekenen van het nieuwe verhaal waar ze - of iedereen? - naar op zoek is. Lees meer

Column: Dat heet ‘een gesprek voeren met elkaar’

Dat heet ‘een gesprek voeren met elkaar’

Als een vriendin van Eva op date gaat met een man waarmee Eva zelf al eerder afsprak, is ze erg benieuwd naar haar bevindingen. Lees meer

Column: Het glas wijn waar ik zin in heb bestaat niet

Het glas wijn waar ik zin in heb bestaat niet

Twee jaar geleden vroeg Eva nog aan een collega waarom ze niet dronk. Inmiddels laat ook zij de alcohol links liggen en is ze zelf degene die wordt bevraagd. Lees meer

(Ont)hechting

(Ont)hechting

Als Aisha op proef intrekt bij haar geliefde en haar eigen gekoesterde plek achterlaat, is het net het alsof ze een onvaste vorm aanneemt. Lees meer

Hypnose

Op een dag breng ik alle wereldleiders onder hypnose

Een betere wereld begint bij een andere gedachte en daarom besluit Marthe van Bronkhorst hypnotiseur te worden. Lees meer

Column 1

Je opnemen in mijn testament

Een lugubere ontdekking tijdens een boswandeling doet Eva nadenken over wat we achterlaten voor onze nabestaanden als we overlijden. Lees meer

Automatische concepten 71

We hebben een probleem met de derde helft

Een voetbalwedstrijd stopt officieel misschien op het veld, maar Marthe van Bronkhorst merkt in de trein dat het slinkse spel doorgaat. Lees meer

Zeker weten dat hij een super goede vader wordt

Zeker weten dat hij een supergoede vader wordt

Eva wil blij zijn voor haar vriend, die na een halfjaar weer van zich liet horen, maar merkt dat het haar moeite kost. Lees meer

Word trouwe lezer van Hard//hoofd op papier!

Hard//hoofd verschijnt vanaf nu twee keer per jaar op papier! Dankzij de hulp van onze lezers kunnen we nog vaker een podium bieden aan aanstormend talent. Meld je aan als abonnee voor slechts €2,50 per maand en ontvang ons papieren magazine twee keer per jaar in de bus. Veel leesplezier!

Word trouwe lezer