Asset 14

Lachen, missen, voelen

Column: Lachen, missen, voelen

Ik kwam bij hem omdat ik mijn gevoel kwijt was. Dat was curieus, voor iemand die gewend was bij ieder dood vogeltje in tranen neer te zitten.

‘Hm,’ zei hij, terwijl hij zijn eerste aantekeningen maakte, ‘wat verstaat u precies onder ‘gevoel’?’

Hij heette Marcel en ik schatte hem een jaar of 60. Als zelfstandig gevestigd neuropsychiater hield hij praktijk in de tot spreekkamer omgebouwde garage naast zijn huis. Hij was me aanbevolen door een goede kennis, die dankzij Marcels pillen van een groot seksueel probleem verlost was. Marcel was een internationale grootheid op het gebied van vroegtijdige zaadlozing, vandaar.

Zo’n dokter moest ik hebben: iemand die wist dat je sommige problemen niet kunt verhelpen met gedragsverandering - ‘stap uit je blokkades!’, ‘ga in je kracht staan!’ - maar die er op wetenschappelijke gronden van overtuigd was dat veel van onze ellende samenhangt met stofjes in onze hersenen.

De gesprekken met Marcel waren van het begin af aan een feest, al had hij geen oplossing voor de klacht waarmee ik gekomen was. We bespraken zo’n beetje alles wat mijn, en soms zijn, hart bezwaarde en barstten daarbij regelmatig in lachen uit.

‘Lachen is ook voelen’, merkte hij eens fijntjes op.

Een keer pakte hij zijn pen en tikte daarmee tegen de blootliggende hersenen in het plastic mensenhoofd op zijn bureau.

‘Hier’, wees hij, ‘dit is het limbisch systeem, hier zit de amygdala en dat is de frontale kwab. Alle emoties zitten in dit gebiedje. Als dit jouw hersenen waren en ik prikte hier - tik - of daar - tak -, dan zou je spontaan blij, bang, boos of bedroefd worden. Afhankelijk van de plek waar ik je aanraakte.’

Op de een of andere manier troostte hij me daarmee. Ik mocht dan niet meer kunnen huilen, het gevoel zát er nog wel. Eén goed gemikt prikje en het zou weer gaan stromen.

Bijzonder aan Marcel was ook dat hij zo vaak moest gapen. Niet omdat ik hem verveelde, zoals hij me verzekerde, maar als gevolg van zijn harde werken, zeven dagen per week, vaak tot diep in de nacht. Overdag - ook in het weekend - had hij zijn patiënten, ’s avonds gaf hij college of schreef een van zijn vele bevlogen artikelen. Daarin maakte hij zich bijvoorbeeld kwaad over de onduidelijke herkomst van grondstoffen in goedkope medicijnen, met alle – soms blijvende - schadelijke gevolgen van dien voor de patiënt die ze slikte. Ook ik, concludeerde hij nog maar kortgeleden, was daar waarschijnlijk de dupe van.

In mei wilde ik mijn afspraak met hem verzetten. Ik stuurde hem een mail maar kreeg geen antwoord. Ook niet op mijn tweede mail en een ingesproken bericht op zijn telefoon. Dan maar een appje, de dag voor de gemaakte afspraak: ‘Beste Marcel, lééf je nog?!’

Pas toen, door het zo te formuleren, kreeg ik een akelig vermoeden. Dankzij internet was het snel bevestigd. In memoriam. Gewaardeerde collega. Plotseling. Hartaanval. 64.

Ik mis hem nog iedere dag.
‘Missen is ook voelen’, hoor ik hem zeggen, en ik zie hem weer met zijn pen tegen roze-kleurige hersenen tikken. Deze keer zijn het de mijne, en ze zijn echt.

Mail

Trudy Kunz werd in de jaren tachtig en negentig bekend door haar werk voor Libelle en Marie Claire. Voor Plus Magazine was zij bijna vijftien jaar columniste. Zij publiceerde meerdere interviewbundels en in 2013 verscheen haar eerste roman, Kroniek van een bange liefde. Als pensionado zonder pensioen verdeelt zij haar tijd, net als daarvoor, tussen schrijven, schilderen en ander (on)nuttigs.

Pirmin Rengers is illustrator en docent. Hij woont in Assen, werkt overal en houdt van hobby's.

Hard//hoofd is gratis en
heeft geen advertenties

Steun Hard//hoofd

Ontvang persoonlijke brieven
van redacteuren

Inschrijven

Steun de makers van de toekomst

Hard//hoofd is een vrije ruimte voor nieuwe makers. Een niet-commercieel platform waar talent online en offline de ruimte krijgt om te experimenteren en zich te ontwikkelen. We zijn bewust gratis toegankelijk en advertentievrij. Wij geloven dat nieuwe makers vooral een scherpe en eigenzinnige stem kunnen ontwikkelen als zij niet worden verleid tot clickbait en sensatie: die vrijheid vormt de basis voor originele verbeelding en nieuwe verhalen.

Steun ons

  • Foto van Marte Hoogenboom
    Marte HoogenboomHoofdredacteur
  • Foto van Mark de Boorder
    Mark de BoorderUitgever
  • Foto van Kiki Bolwijn
    Kiki BolwijnAdjunct-hoofdredacteur, chef Literair
  • Foto van Sander Veldhuizen
    Sander VeldhuizenUitgeefassistent
Lees meer
het laatste
Column: In de kruipruimte

In de kruipruimte

In het huis dat Eva van den Boogaard bewoont, bevindt zich een kruipruimte dat de nodige vragen oproept. Lees meer

Column: Veelzeggende kiepau

Veelzeggende kiepauto

In haar laatste column op Hard//hoofd deelt Iduna Paalman een mistroostig inzicht: hoe beter we kunnen praten, hoe minder we kunnen zeggen. Toch brengt het haar tot een hartverwarmende conclusie. Lees meer

Schuldig

Schuldig

Marthe van Bronkhorst maakt een innerlijke reis om haar overleden grootvader te gedenken, die met andere bedoelingen naar Indonesië reisde dan zij lange tijd dacht. Lees meer

 Vergeet de zomer maar (niet)

Vergeet de zomer maar (niet)

Nu fysiek reizen wereldwijd onmogelijk is, rest de verbeelding: fotograaf Cleo Goossens neemt ons mee naar de zonnige uithoeken van onze fantasie. Lees meer

Column: Rommelklanken

Rommelklanken

Het vele videobellen van de afgelopen tijd doet Eva van den Boogaard de waarde inzien van zogenaamde 'rommelklanken'. Lees meer

Tip: Laat alles vallen 1

Laat alles vallen

Annelies van Wijk onderzoekt haar fascinatie voor alledaagse objecten die onverwacht te pletter vallen. Een tip om zelf ook eens als een brokstuk te gronde te gaan, wie weet welke schoonheid er nog oprijst uit de scherven. Lees meer

Column: Zolang je maar geen zware machines bedient

Zolang je maar geen zware machines bedient

Als kind vond Iduna Paalman opvatting dat slapen voor grote mensen was en zij het dus niet nodig had. Nog steeds probeert ze af te komen van haar vooroordeel dat alleen mensen die niet genoeg van het leven houden, van slapen houden. Lees meer

Column: The mask is the face

The mask is the face

Een versleten meubelstuk zet Eva van den Boogaard tijdens haar verhuizing aan het denken over de betekenis van uiterlijk vertoon. Lees meer

Beeldspraak: The City is a Choreography

Vraag de stad eens ten dans

Fotograaf Melissa Schriek heeft oog voor het subtiele en eigenaardige ritme van de stad. 'Zodra we de straat op gaan, worden we daar deel van.' Lees meer

Column: Onherroepelijk nee

Onherroepelijk nee

Iduna Paalman leest brieven uit 1764 en herkent daar iets in: de angst voor het verlies van vrijheid. Lees meer

Tip: Tinder toch maar

Tinder toch maar

Nog geen jaar geleden schreef Emma Stomp de dating app af als een grabbelton zonder prijs. Maar na een succesvolle Tinder-date, slikt ze haar woorden weer in. Waar anders maak je in crisistijd kans op romantiek? Lees meer

De puinhopen van vier jaar Trump - een terugblik

De puinhopen van vier jaar Trump - een terugblik

Marthe van Bronkhorst ging langs in de crèche van het Witte Huis, om antwoord te vinden op de vraag: moeten we Donald nog vier jaar laten kleuteren? Lees meer

Vriendschapsparadox

Vriendschapsparadox

Tijdens een etentje met vrienden wordt Eva van den Boogaard geconfronteerd met de relativiteit van vriendschappen. Lees meer

Volg de voetnoot

Volg de voetnoot

Laat je ogen vaker afdwalen. Je raadt namelijk nooit welke parels van details er in de voetnoten verborgen liggen. Een tip van Wolter de Boer, die in de marge van zijn ‘imposter syndrome’ een vruchtbare lust voor details ontdekte. Lees meer

Alfa's en Omega's

Alfa's en Omega's

Marthe van Bronkhorst verkent de verhoudingen in het dierenrijk, waarin de mens als absolute alfa de wereld domineert. Lees meer

Schrödingers Donnie

Schrödingers Donnie

De dood van Eva's kat Donnie beweegt haar tot filosofisch mijmeren over een natuurkundig experiment. Lees meer

Column: Boomstronk-achtig

Boomstronk-achtig

‘Is dit een gouden match of settelen we voor less omdat we te druk en niet wanhopig genoeg zijn om verder te zoeken?’, vraagt Iduna Paalman aan haar geliefde. Lees meer

Tip: Bereken je deadline

Bereken je deadline

Else Boer kreeg een deadline opgelegd waar niet alleen een kersverse roman uit voortkwam, maar ook een ontnuchterend inzicht. Een tip over stilstaan bij je eigen sterfelijkheid. Lees meer

Automatische concepten 46

Demoontjes

Marthe van Bronkhorst laat haar demoontjes uit. Dat scheelt, want dan hoeft ze ze even niet zelf te dragen. Lees meer

Fantoompijn Evangeline Habarurema

Fantoompijn

Alle dingen gaan voorbij, de mooiste, maar ook de pijnlijkste dingen. Een troostvolle tip voor iedereen die verliest en rouwt, en het officiële Hard//hoofd-debuut van schrijver en illustrator Evangeline Agape. Lees meer

Steun de makers van de toekomst. Sluit je aan bij Hard//hoofd.

Jouw steun maakt mogelijk dat wij onze makers een vrije ruimte kunnen blijven bieden en hen optimaal kunnen ondersteunen. Sluit je nu aan en ontvang kunst van talentvolle kunstenaars.

Sluit je aan