Asset 14

Interfriention

Interfriention

Waar mijn vriendschappen meestal geleidelijk ontstaan, liep het tussen vriendin I. en mij anders. Als vijftienjarigen pakten we op een februariavond in 2006 de trein naar Arnhem om te winkelen en een goedkope pizza te eten bij Donatello’s. We kwamen erachter dat we bij dezelfde klasgenoot een blauwtje hadden gelopen en vanaf dat moment was het ‘aan’.

Het beginnen en met name het laten eindigen van een vriendschap zonder dat te benoemen, gaf me lang het gevoel volwassen te zijn. Tot vriendin I. me kennis liet laten maken met de ‘interfriention’: een vriendschappelijke interventie. Ze weet op diplomatieke wijze twijfels bespreekbaar te maken, pijnpunten uit te lichten. Soms hebben I. en ik een interfriention en is die lastig, maar ook het teken dat we onze vriendschap serieus nemen. Tot nu toe komt het altijd weer goed.

Dat interfrientions anders kunnen aflopen, bewees mijn gesprek met N. Al twaalf jaar waren N. en ik goede vrienden toen ik probeerde mijn zorgen en ergernissen binnen onze vriendschap bespreekbaar te maken, maar er veranderde niets. Een breuk leek onvermijdelijk. Zenuwachtig als voor het uitmaken van een liefdesrelatie belde ik hem op en sleepte ik me ‘s middags naar onze afspraak.

Vriendschappen bloedden dood, en ik wilde dat dat prima was.

N. en ik hadden elkaar al een tijdje niet gesproken en kletsten bij. Hij had een leuke date gehad, mijn kat was overleden, we hadden allebei zin om naar het café te gaan als iedereen gevaccineerd was. Het was verwarrend gezellig. Ineens leek het zoveel comfortabeler om mijn mond te houden, om te blijven, om de deur open te laten en te doen alsof ik niet zag dat die piepend en scheurend dichtviel. Vriendschappen bloedden dood, en ik wilde dat dat prima was. Maar de vriendschap tussen N. en mij verdiende een uitspraak, juist omdat we zoveel met elkaar hadden gedeeld en het nu niet meer ging. Het gesprek nam een wending, verwijten vlogen over tafel en we braken met elkaar. Naast verdriet was er ook opluchting. We hadden elkaar serieus genomen, vonden elkaar belangrijk genoeg om eerlijk te zijn.

Een week later hebben I. en ik ons vijftienjarig vriendschapsjubileum te vieren. Nostalgisch als we zijn willen we naar Arnhem voor pizza, maar de treinen rijden niet (want: sneeuw), de avondklok zorgt ervoor dat we bijtijds op huis aan zouden moeten en bovendien is Donatello’s zoals alle restaurants al maanden gesloten. I. komt door dikke lagen ijs en sneeuw naar mijn huis geploeterd met twee funghi diepvriespizza’s. We zitten tegenover elkaar aan tafel, de oven staat aan. Ik leg N.’s verwijten aan I. voor: herkent zij iets van wat hij over me zei? Haar antwoord is kort: nee, ze herkent er niks van. En ik mag weleens wat minder bevestiging vragen, wat meer op mezelf vertrouwen. Als er tussen ons iets niet goed zit, dan had ik het toch al wel gehoord? De pizza is klef, de avondklok tikt, en ik heb me lang niet meer zo geborgen gevoeld.

Mail

Eva van den Boogaard is docent en onderwijsinnovator bij AKV|St.Joost, columnist bij Argus en eindredacteur bij Hard//hoofd.

Dymphie Huijssen (1995) is een illustrator en animator die zich bezighoudt met het visualiseren van complexe gevoelens. Haar werk kenmerkt zich door een zekere elegantie, kwetsbaarheid en een tikkeltje melancholie.

Hard//hoofd is gratis en
heeft geen advertenties

Steun Hard//hoofd

Ontvang persoonlijke brieven
van redacteuren

Inschrijven

Steun de makers van de toekomst

Hard//hoofd is een vrije ruimte voor nieuwe makers. Een niet-commercieel platform waar talent online en offline de ruimte krijgt om te experimenteren en zich te ontwikkelen. We zijn bewust gratis toegankelijk en advertentievrij. Wij geloven dat nieuwe makers vooral een scherpe en eigenzinnige stem kunnen ontwikkelen als zij niet worden verleid tot clickbait en sensatie: die vrijheid vormt de basis voor originele verbeelding en nieuwe verhalen.

Steun ons

  • Foto van Marte Hoogenboom
    Marte HoogenboomHoofdredacteur
  • Foto van Mark de Boorder
    Mark de BoorderUitgever
  • Foto van Kiki Bolwijn
    Kiki BolwijnAdjunct-hoofdredacteur, chef Literair
  • Foto van Sander Veldhuizen
    Sander VeldhuizenUitgeefassistent
Lees meer
het laatste
Sommige dagen kun je niet oplossen

Sommige dagen kun je niet oplossen

Twee geliefden die niet in elkaar opgaan blijven individuen en in Duo Penotti is eigenlijk best veel van jezelf terug te vinden. Marthe van Bronkhorst neemt een kijkje in haar ijskast, denkt na over wat je bewaart in je vriezer en komt tot de conclusie dat er voor sommige dingen geen oplossing bestaat. Lees meer

Hoe je de maanden op je knokkels telt en andere vragen

Hoe je maanden op knokkels telt en andere vragen

Voor welke simpele zaken heb jij nooit meer opnieuw naar uitleg durven vragen? Voor Vivian MacGillavry was het maanden tellen op haar knokkels. Maar toen ze dat aan een vriendin durfde op te biechten, ontdekte ze iets moois. Lees meer

Tip van Else Boer Wees een meeloper

Wees een meeloper

Soms is een meeloper zijn gewoon een heel goed plan. Schrijver Else Boer legt uit waarom aan de hand van haar nieuwste niet-originele hobby: schaken. Lees meer

Zonder mijn moeder

Zonder mijn moeder

Het wel of niet aanschaffen van een kunstwerk voert Eva van den Boogaard terug naar tijden waarin ze nog niet alle beslissingen zelf nam. Lees meer

Column: In de kruipruimte

In de kruipruimte

In het huis dat Eva van den Boogaard bewoont, bevindt zich een kruipruimte dat de nodige vragen oproept. Lees meer

Column: Veelzeggende kiepau

Veelzeggende kiepauto

In haar laatste column op Hard//hoofd deelt Iduna Paalman een mistroostig inzicht: hoe beter we kunnen praten, hoe minder we kunnen zeggen. Toch brengt het haar tot een hartverwarmende conclusie. Lees meer

Schuldig

Schuldig

Marthe van Bronkhorst maakt een innerlijke reis om haar overleden grootvader te gedenken, die met andere bedoelingen naar Indonesië reisde dan zij lange tijd dacht. Lees meer

 Vergeet de zomer maar (niet)

Vergeet de zomer maar (niet)

Nu fysiek reizen wereldwijd onmogelijk is, rest de verbeelding: fotograaf Cleo Goossens neemt ons mee naar de zonnige uithoeken van onze fantasie. Lees meer

Column: Rommelklanken

Rommelklanken

Het vele videobellen van de afgelopen tijd doet Eva van den Boogaard de waarde inzien van zogenaamde 'rommelklanken'. Lees meer

Tip: Laat alles vallen 1

Laat alles vallen

Annelies van Wijk onderzoekt haar fascinatie voor alledaagse objecten die onverwacht te pletter vallen. Een tip om zelf ook eens als een brokstuk te gronde te gaan, wie weet welke schoonheid er nog oprijst uit de scherven. Lees meer

Column: Zolang je maar geen zware machines bedient

Zolang je maar geen zware machines bedient

Als kind vond Iduna Paalman opvatting dat slapen voor grote mensen was en zij het dus niet nodig had. Nog steeds probeert ze af te komen van haar vooroordeel dat alleen mensen die niet genoeg van het leven houden, van slapen houden. Lees meer

Column: The mask is the face

The mask is the face

Een versleten meubelstuk zet Eva van den Boogaard tijdens haar verhuizing aan het denken over de betekenis van uiterlijk vertoon. Lees meer

Beeldspraak: The City is a Choreography

Vraag de stad eens ten dans

Fotograaf Melissa Schriek heeft oog voor het subtiele en eigenaardige ritme van de stad. 'Zodra we de straat op gaan, worden we daar deel van.' Lees meer

Column: Onherroepelijk nee

Onherroepelijk nee

Iduna Paalman leest brieven uit 1764 en herkent daar iets in: de angst voor het verlies van vrijheid. Lees meer

Tip: Tinder toch maar

Tinder toch maar

Nog geen jaar geleden schreef Emma Stomp de dating app af als een grabbelton zonder prijs. Maar na een succesvolle Tinder-date, slikt ze haar woorden weer in. Waar anders maak je in crisistijd kans op romantiek? Lees meer

De puinhopen van vier jaar Trump - een terugblik

De puinhopen van vier jaar Trump - een terugblik

Marthe van Bronkhorst ging langs in de crèche van het Witte Huis, om antwoord te vinden op de vraag: moeten we Donald nog vier jaar laten kleuteren? Lees meer

Vriendschapsparadox

Vriendschapsparadox

Tijdens een etentje met vrienden wordt Eva van den Boogaard geconfronteerd met de relativiteit van vriendschappen. Lees meer

Volg de voetnoot

Volg de voetnoot

Laat je ogen vaker afdwalen. Je raadt namelijk nooit welke parels van details er in de voetnoten verborgen liggen. Een tip van Wolter de Boer, die in de marge van zijn ‘imposter syndrome’ een vruchtbare lust voor details ontdekte. Lees meer

Alfa's en Omega's

Alfa's en Omega's

Marthe van Bronkhorst verkent de verhoudingen in het dierenrijk, waarin de mens als absolute alfa de wereld domineert. Lees meer

Schrödingers Donnie

Schrödingers Donnie

De dood van Eva's kat Donnie beweegt haar tot filosofisch mijmeren over een natuurkundig experiment. Lees meer

De geruchten zijn waar. Lees Hard//hoofd nu ook op papier!

Bestel op tijd je eigen exemplaar van de eerste editie, met als thema: ‘Ik’. We hebben drie covers ontworpen. Kies je favoriet.

Bekijk de covers