Asset 14

Ingebeeld lijk

Column: Ingebeeld lijk

‘Ik groeide op met een gewurgd veenlijk,’ zeg ik tegen mijn geliefde. Het is zondagochtend, we liggen in bed. Mijn geliefde wil liever knuffelen dan praten, en ik weet: gewurgde veenlijken zijn niet het meest tedere onderwerp voor een knuffelochtend. Maar ik bedoel er niets lugubers mee. Ik bedoel het eigenlijk heel liefdevol. ‘Ze was zestien,’ zeg ik, ‘ze leek een beetje op mij.’

Ik denk na over mensen die ik niet persoonlijk ken, maar die wel grote invloed op mijn leven hebben gehad. Schrijvers, politici, filmmakers. Personages, muzikanten. Ik heb net toegegeven dat ik als tiener een kortstondige maar hevige crush had op Ruud van Nistelrooij. Tijdens het EK van 2004 maakte hij vier doelpunten en toen wist ik het zeker: zó’n man moest het zijn. ‘Die Ruud heeft geen idee dat hij voor een dertienjarige even het oermodel husband is geweest,’ zeg ik. ‘Eigenlijk heel raar.’
‘Absoluut héél raar leukie,’ zegt mijn geliefde en hij trekt een gek gezicht. ‘Ik zal het je nog raarder vertellen. Zonder Harry Potter was ik heel iemand anders geworden. Echt compleet iemand anders. Heeft die Rowling ook geen idee van.’ Dan buigt hij zich over me heen om me de mond te snoeren. Een mooi moment om over het veenlijk te beginnen.

‘Ze lag op zeven kilometer van ons huis in het Drents Museum in Assen,’ vertel ik. ‘Misschien ken je haar wel. Ze noemen haar het meisje van Yde. Ergens rond het begin van de jaartelling werd ze vermoord, en eind negentiende eeuw werd ze goed geconserveerd in het veen bij Yde gevonden. Er is een wassen replica gemaakt van haar hoofd, met rode krullen en blauwe ogen. Er zat een wollen koord om haar nek, archeologen denken dat ze geofferd is. Ik heb haar een aantal brieven geschreven.’
Het blijft even stil.
‘Eigenlijk best wel een boel brieven,’ zeg ik, ietsje harder nu.
‘Brieven? Aan wie?’ Mijn geliefde haalt zijn neus uit mijn hals.
‘Voor een schoolopdracht moesten we een brief schrijven aan iemand die we niet kenden,’ leg ik uit. ‘De klas vond het erg dom dat ik het meisje van Yde schreef, want zij was al lang dood. Zij zou dus sowieso niet terugschrijven. En welk adres schreef ik op de envelop? Maar ik vond het juist fijn dat ze niet meer leefde, dan zou ze ook niets doorvertellen. Ze was de eerste die wist dat ik verliefd was op Ruud van Nistelrooij.’

Laatst las ik dat wordt onderschat hoeveel adolescenten een imaginary companion hebben. Veel van die companions lijken erg op de adolescent zelf, ze dienen als kameraden die ondersteunen en aanmoedigen. Onderzocht was in hoeverre de ingebeelde vriend bij adolescenten het resultaat was van egocentrisme, en of de vriend een substituut was voor een betrouwbare vriend of familielid in real life. Dat bleek niet het geval. Integendeel: juist adolescenten die sociaal en creatief competent waren bleken imaginary companions te creëren.
‘Ik mis haar,’ zeg ik.
Wederom geen reactie.
‘Ze zat altijd geduldig op mijn overdenkingen te wachten,’ ga ik verder, ‘ze gaf me nooit het gevoel dat ik maar wat dom zat te bazelen. Ze luisterde altijd, echt altijd.’
‘Wat?’ zegt mijn geliefde. Hij schuift zijn arm onder mijn nek weg.
‘Ik denk dat ik haar weer eens een brief ga schrijven.’
‘Moet je doen.’ Hij zucht, kijkt me aan, zucht nog eens. Dan geeft hij me een kus, slaat de dekens van zich af en zegt terwijl hij opstaat: ‘Vraag je haar in die brief dan ook gelijk even of ze zin heeft om een ochtend met mij te komen knuffelen?’

Mail

Iduna Paalman (1991) is al bijna vier jaar columnist voor Hard//hoofd. Haar poëziedebuut ‘De grom uit de hond halen’ verscheen in het najaar van 2019 bij Querido. Ze won er de Poëziedebuutprijs 2020 mee. Ze publiceerde onder meer in De Gids, De Revisor, De Groene Amsterdammer en NRC Handelsblad.

Daphne Prochowski is een illustrator uit Groningen. Haar werk is te omschrijven als kleurrijk en verhalend.

Hard//hoofd is gratis en
heeft geen advertenties

Steun Hard//hoofd

Ontvang persoonlijke brieven
van redacteuren

Inschrijven

Steun de makers van de toekomst

Hard//hoofd is een vrije ruimte voor nieuwe makers. Een niet-commercieel platform waar talent online en offline de ruimte krijgt om te experimenteren en zich te ontwikkelen. We zijn bewust gratis toegankelijk en advertentievrij. Wij geloven dat nieuwe makers vooral een scherpe en eigenzinnige stem kunnen ontwikkelen als zij niet worden verleid tot clickbait en sensatie: die vrijheid vormt de basis voor originele verbeelding en nieuwe verhalen.

Steun ons

  • Foto van Marte Hoogenboom
    Marte HoogenboomHoofdredacteur
  • Foto van Mark de Boorder
    Mark de BoorderUitgever
  • Foto van Kiki Bolwijn
    Kiki BolwijnAdjunct-hoofdredacteur, chef Literair
  • Foto van Sander Veldhuizen
    Sander VeldhuizenUitgeefassistent
Lees meer
het laatste
Sommige dagen kun je niet oplossen

Sommige dagen kun je niet oplossen

Twee geliefden die niet in elkaar opgaan blijven individuen en in Duo Penotti is eigenlijk best veel van jezelf terug te vinden. Marthe van Bronkhorst neemt een kijkje in haar ijskast, denkt na over wat je bewaart in je vriezer en komt tot de conclusie dat er voor sommige dingen geen oplossing bestaat. Lees meer

Hoe je de maanden op je knokkels telt en andere vragen

Hoe je maanden op knokkels telt en andere vragen

Voor welke simpele zaken heb jij nooit meer opnieuw naar uitleg durven vragen? Voor Vivian MacGillavry was het maanden tellen op haar knokkels. Maar toen ze dat aan een vriendin durfde op te biechten, ontdekte ze iets moois. Lees meer

Interfriention

Interfriention

Eva van den Boogaard viert een vriendschapsjubileum met vriendin I. en blikt terug op een andere vriendschap, die kort daarvoor ten einde moest komen. Lees meer

Tip van Else Boer Wees een meeloper

Wees een meeloper

Soms is een meeloper zijn gewoon een heel goed plan. Schrijver Else Boer legt uit waarom aan de hand van haar nieuwste niet-originele hobby: schaken. Lees meer

Zonder mijn moeder

Zonder mijn moeder

Het wel of niet aanschaffen van een kunstwerk voert Eva van den Boogaard terug naar tijden waarin ze nog niet alle beslissingen zelf nam. Lees meer

Column: In de kruipruimte

In de kruipruimte

In het huis dat Eva van den Boogaard bewoont, bevindt zich een kruipruimte dat de nodige vragen oproept. Lees meer

Column: Veelzeggende kiepau

Veelzeggende kiepauto

In haar laatste column op Hard//hoofd deelt Iduna Paalman een mistroostig inzicht: hoe beter we kunnen praten, hoe minder we kunnen zeggen. Toch brengt het haar tot een hartverwarmende conclusie. Lees meer

Schuldig

Schuldig

Marthe van Bronkhorst maakt een innerlijke reis om haar overleden grootvader te gedenken, die met andere bedoelingen naar Indonesië reisde dan zij lange tijd dacht. Lees meer

 Vergeet de zomer maar (niet)

Vergeet de zomer maar (niet)

Nu fysiek reizen wereldwijd onmogelijk is, rest de verbeelding: fotograaf Cleo Goossens neemt ons mee naar de zonnige uithoeken van onze fantasie. Lees meer

Column: Rommelklanken

Rommelklanken

Het vele videobellen van de afgelopen tijd doet Eva van den Boogaard de waarde inzien van zogenaamde 'rommelklanken'. Lees meer

Tip: Laat alles vallen 1

Laat alles vallen

Annelies van Wijk onderzoekt haar fascinatie voor alledaagse objecten die onverwacht te pletter vallen. Een tip om zelf ook eens als een brokstuk te gronde te gaan, wie weet welke schoonheid er nog oprijst uit de scherven. Lees meer

Column: Zolang je maar geen zware machines bedient

Zolang je maar geen zware machines bedient

Als kind vond Iduna Paalman opvatting dat slapen voor grote mensen was en zij het dus niet nodig had. Nog steeds probeert ze af te komen van haar vooroordeel dat alleen mensen die niet genoeg van het leven houden, van slapen houden. Lees meer

Column: The mask is the face

The mask is the face

Een versleten meubelstuk zet Eva van den Boogaard tijdens haar verhuizing aan het denken over de betekenis van uiterlijk vertoon. Lees meer

Beeldspraak: The City is a Choreography

Vraag de stad eens ten dans

Fotograaf Melissa Schriek heeft oog voor het subtiele en eigenaardige ritme van de stad. 'Zodra we de straat op gaan, worden we daar deel van.' Lees meer

Column: Onherroepelijk nee

Onherroepelijk nee

Iduna Paalman leest brieven uit 1764 en herkent daar iets in: de angst voor het verlies van vrijheid. Lees meer

Tip: Tinder toch maar

Tinder toch maar

Nog geen jaar geleden schreef Emma Stomp de dating app af als een grabbelton zonder prijs. Maar na een succesvolle Tinder-date, slikt ze haar woorden weer in. Waar anders maak je in crisistijd kans op romantiek? Lees meer

De puinhopen van vier jaar Trump - een terugblik

De puinhopen van vier jaar Trump - een terugblik

Marthe van Bronkhorst ging langs in de crèche van het Witte Huis, om antwoord te vinden op de vraag: moeten we Donald nog vier jaar laten kleuteren? Lees meer

Vriendschapsparadox

Vriendschapsparadox

Tijdens een etentje met vrienden wordt Eva van den Boogaard geconfronteerd met de relativiteit van vriendschappen. Lees meer

Volg de voetnoot

Volg de voetnoot

Laat je ogen vaker afdwalen. Je raadt namelijk nooit welke parels van details er in de voetnoten verborgen liggen. Een tip van Wolter de Boer, die in de marge van zijn ‘imposter syndrome’ een vruchtbare lust voor details ontdekte. Lees meer

Alfa's en Omega's

Alfa's en Omega's

Marthe van Bronkhorst verkent de verhoudingen in het dierenrijk, waarin de mens als absolute alfa de wereld domineert. Lees meer

De geruchten zijn waar. Lees Hard//hoofd nu ook op papier!

Bestel op tijd je eigen exemplaar van de eerste editie, met als thema: ‘Ik’. We hebben drie covers ontworpen. Kies je favoriet.

Bekijk de covers