Asset 14

In de kruipruimte

Column: In de kruipruimte

Sinds kort woon ik in Utrecht samen met drie huisgenoten. Het huis waarin we wonen was in 2020 precies een eeuw oud. In sommige kamers zitten nog ornamenten op de plafonds, in de muur naast de voordeur zit een soort gipsen plaat met een tafereel van een boerderij erop afgebeeld. Van de voorgeschiedenis van het huis weten we bijna niks, behalve wat zichtbaar is overgebleven.

De vloer op de begane grond is aan vervanging toe. Huisgenoot T. vertelt dat hij jaren geleden het kapotte laminaat een stukje heeft opgetild. Volgens hem ligt er een oud mozaïek onder, inclusief een ingelegd familiewapen, en onder het achterste deel van de kamer zit een kruipruimte. Onze fantasie slaat op hol: wanneer zou die kruipruimte voor het laatst open geweest zijn? En wat zou zich daar hebben afgespeeld? De dag dat we de vloer eruit halen, wanen we ons vier archeologen. We voelen ons alsof we binnenshuis een tijdreis gaan maken, al is nog een raadsel in welke tijd we zullen belanden.

Ik denk terug aan de jaren negentig in Nijmegen. Basisschool de Klokkenberg stond naast de Kopse Hof, een klein natuurgebiedje op een oude Romeinse nederzetting. Om spullen meer waard te maken, om ze te bewaren of misschien gewoon om geheimzinnig te doen begroeven mijn zus en ik waardevolle bezittingen in de aarde. In ons geval waren dat onze mooiste knikkers. Het wilde weleens zo zijn dat we tijdens het graven een oud voorwerp vonden, dat volgens onze meesters misschien nog wel van de Romeinen was geweest. Menig klasgenoot had al een Romeins muntje opgegraven. We wroetten met onze handen een paar centimeter de grond in en zwoeren dit nooit te vergeten, maakten in gedachten vast contact met de vinders van onze schatten.

Ik koester een latente hoop op historische schatten

Als mijn huisgenoten en ik het laminaat optillen komt er in plaats van mozaïek kapot terrazzo tevoorschijn. Scheuren en gaten zijn gevuld met beton, verfspetters liggen in dikke klodders op het steen. Een familiewapen is nergens te bekennen. Alleen in de kruipruimte is nog plek voor onze fantasie. We slopen het houten deel van de vloer eruit en stuiten inderdaad op een aantal kubieke meters leegte. Het ruikt muf, er ligt zand en er lopen leidingen. Gek genoeg heb ik net als op de Kopse Hof het gevoel dat ik oog in oog sta met het verleden, alsof ik terugkijk in de tijd. Dat ik in feite een hoop zand zie met een paar buizen, mag de pret niet drukken.

Mijn huisgenoten en ik stappen de kruipruimte in. Ik koester nog een latente hoop op historische schatten. Wat we vinden is een verroest blikje soepgroenten en een plastic zak van een reisorganisatie.

De kruipruimte wordt genivelleerd, het laminaat gelegd, de gemoederen gesust. Onze blik in het verleden was niet zo spannend. Ik vraag me af wat de volgende bewoners die de vloer eruit trekken zullen denken, in welk verleden zij denken te kijken. Voor de vloer definitief over de kruipruimte gaat, leg ik nog snel een hedendaags equivalent van een Romeinse munt in het gat. De vinders van het blauwwitte mondkapje die generaties na ons de vloer openbreken zullen meteen weten: dat moet 2020 zijn geweest.

Mail

Eva van den Boogaard is docent en onderwijsinnovator bij St. Joost School of Art & Design en eindredacteur bij Hard//hoofd.

Femme ter Haar is illustrator en animator. Ze fietst rond door haar woonplaats Utrecht met een schetsboek vol krabbels en een hoofd vol ideeën. In haar werk zoekt ze naar manieren om juist datgene dat moeilijk onder woorden is te brengen te verbeelden, om zo de onbegrijpelijke wereld om haar heen iets beter te begrijpen.

Hard//hoofd is gratis en
heeft geen advertenties

Steun Hard//hoofd

Ontvang persoonlijke brieven
van redacteuren

Inschrijven

Steun de makers van de toekomst

Hard//hoofd is een vrije ruimte voor nieuwe makers. Een niet-commercieel platform waar talent online en offline de ruimte krijgt om te experimenteren en zich te ontwikkelen. We zijn bewust gratis toegankelijk en advertentievrij. Wij geloven dat nieuwe makers vooral een scherpe en eigenzinnige stem kunnen ontwikkelen als zij niet worden verleid tot clickbait en sensatie: die vrijheid vormt de basis voor originele verbeelding en nieuwe verhalen.

Steun ons

  • Foto van Marte Hoogenboom
    Marte HoogenboomHoofdredacteur
  • Foto van Mark de Boorder
    Mark de BoorderUitgever
  • Foto van Kris van der Voorn
    Kris van der VoornAdjunct-hoofdredacteur
  • Foto van Sander Veldhuizen
    Sander VeldhuizenUitgeefassistent
het laatste
Column: Tegen vrienden zeg ik nooit goed 'doei'

Tegen vrienden zeg ik nooit goed 'doei'

Over de dood van haar grootouders dacht Eva van den Boogaard vroeger wel na, maar over die van een goede vriend? Lees meer

Achtbaantester 1

Achtbaantester

Marthe van Bronkhorst hangt op de kop in een looping en weet één ding zeker: achtbanen worden alleen spannend als ze een goed verhaal hebben. Lees meer

Column: Weten of je ooit moeder wil worden

Weten of je ooit moeder wil worden

Eva wordt geconfronteerd met de beruchte wel-of-geen-kinderen-vraag en zet de voor- en nadelen tegenover elkaar. Lees meer

Vrees de cocon niet: ze is nog warm

Vrees de cocon niet

Nu de feestjes voorzichtig weer op gang komen, beseft Rijk Kistemaker hoeveel hij níet heeft gemist. Gestrand tussen veganistische sneakers en gesprekken over Jeff Bezos verzint hij voor zichzelf een stiller leven. Een tip over verlangen naar lauwe thee en warme cocons. Lees meer

Alles Vijf Sterren: Steek die maar in je zak!

Steek die maar in je zak!

Deze week worden onze redacteurs blij van enthousiaste opstekers (op gepast volume), kunst in je broekzak en een wisselaccount op Twitter. Lees meer

De maakbare mens

De maakbare mens

Zijn mensen net als machines? Het bezoek van een monteur laat Marthe van Bronkhorst nadenken over haar eigen bedrading. Lees meer

Column: Tot op het bot

Tot op het bot

Een oude brief van een vriendin voert Eva terug naar een periode waarin het wat minder lekker met haar ging. Lees meer

Framer geframed

Framer geframed

Marthe van Bronkhorst ziet haar angst onder ogen en besluit haar ervaring als psycholoog te verrijken door zelf de patiënt te worden. De belangrijkste les? Ook therapeuten weten niet alles. Lees meer

Dingen die niet kloppen, maar die ik wel geloof

Dingen die niet kloppen, maar die ik wel geloof

Hoe goedgelovig mag een mens eigenlijk zijn? Waar Eva van den Boogaard soms dwangmatig eerlijk is, blijkt haar neef F. regelmatig informatie aan haar te verstrekken die niet klopt. Lees meer

 Weet je nog, de nacht?

Weet je nog, de nacht?

Het ‘vergeten’ nachtleven krabbelt terug, en onze eigen lichamen blijken zich als gisteren te herinneren hoe ze van hun eigen bewegingen kunnen genieten. Lees meer

Het Juttersmuseum, de plek van alles wat je vergeten bent

Het Juttersmuseum, de plek van alles wat je vergeten bent

Marthe van Bronkhorst leidt haar lezer rond tussen de verloren schoenen en vergeten herinneringen in het Juttersmuseum. We stuiten op drie vergeten gedichten. Lees meer

Column: More is more

More is more

Eva reflecteert op haar ambivalente relatie met matigheid. Lees meer

Neem je ouders mee naar het museum

Neem je ouders mee naar het museum

De idealen van ouders en hun kinderen komen niet altijd overeen. Schrijver Michael ter Maat legt zich daar niet bij neer en neemt zijn vader mee naar het Krölller Müller. Een tip om het niet bij 'ok, boomer' te laten.  Lees meer

Column: Over geld

Over geld

Eva vergelijkt de manier waarop ze toen en nu tegen geld aankijkt en hoe het verschil in inkomen binnen haar vriendengroep de verhoudingen heeft veranderd. Lees meer

Stukje

Stukje

Marthe van Bronkhorst gelooft het niet: Al die schrijfadviezen van grote namen die beweren hun muze gevonden te hebben. Een oude Griekse visie op inspiratie was dat je zelf niet de inspiratie op moest zoeken, maar dat de muze jóú moest vinden. Ach, wat je maar vooruit brengt. En anders ga je gewoon net zolang boodschappen doen totdat je een ''stukje'' gevonden hebt? Lees meer

Tompouce 1

Tompouce

Eva vraagt zich af waarom de documentatie van haar jeugd ineens leuk moet zijn nu haar moeder alle oude videobanden heeft laten digitaliseren. Lees meer

Alleen samen krijgen we u eronder

Alleen samen krijgen we u eronder

Mark Rutte is het niet vergeten, vanaf vandaag wordt alles soepel! Geef vooral weer die drie zoenen en alsjeblieft: dicht op de mond graag. Waarom zou je denken aan de uitgeputte zorg en de oplopende IC-cijfers als je ook aan jezelf kan denken? Nou dan. Lees meer

Met (voor het eerst!) een illustratie van Melcher Oosterman. Lees meer

Column: Inferno onder de roltrap

Inferno onder de roltrap

Een defecte roltrap op het station herinnert Eva eraan hoe ze als kind soms verborgen werelden en niet per se bestaande systemen waarnam. Lees meer

De nobele kunst van het missen

De nobele kunst van het missen

Marthe van Bronkhorst mist een hoop dingen in haar leven. Haarelastiekjes, de deuk in de bank die ze maakte in het vakantiehuisje, en ze kan maar niet vergeten dat Philip Freriks gestopt is met het journaal. (kom terug, Philip!). Maar waar komt dit missen vandaan?
Met (voor de laatste keer!) een illustratie van Jessica Bacuna. Lees meer

Column: Wasverzachter

Wasverzachter

Een fietstochtje met twee vrienden voert Eva naar een nieuwbouwwijk, waar het leven bij nader inzien toch zo slecht nog niet zou zijn. Lees meer