Asset 14

Huizenkrapte en Marmite

Column: Huizenkrapte en Marmite 1

Alarmerende berichten zijn het, over de krapte op de woningmarkt. Vooral de zogeheten starters zijn de dupe: de huizen zijn op en het zal nog twintig jaar duren voordat er voldoende is bijgebouwd.

Voor mijn geestesoog zie ik rijen tenten waarin jeugdige tweeverdieners straks de winter moeten zien door te komen, verstoken als zij zijn van een gerieflijk dak boven hun hoofd. Gewoonlijk zie je dergelijke taferelen op tv, wanneer zich in een ver buitenland een natuurramp heeft voltrokken. Nu zullen de woonkampen binnenkort op de speelweides van onze eigen Randstad verrijzen. Het Leger des Heils loopt zich al warm om deze nieuwe doelgroep bij invallende kou van een kop erwtensoep te voorzien.

Ik moet denken aan al die pasgetrouwde stellen die, toen ik jong was, bij hun ouders introkken, in afwachting van een eigen huis. Aan de verhalen die je daarover hoorde: het was vaak lastig, omdat de zolderverdieping zo klein en gehorig was, maar het was ook praktisch, goedkoop en best gezellig, zo met z’n allen – tijdelijk – op een kluitje.

Ik moet denken aan al die alleenstaande, ongetrouwde mensen die in die dagen een kamer huurden bij particulieren, waar zij dan ook vaak ‘in de kost’ waren. Wie alleen was had niet eens recht op een eigen woning.

Kort na de oorlog was de woningnood zelfs zo hoog, dat gezinnen die een kamer over hadden van overheidswege werden gedwongen iemand op kamers te nemen. Zo kwam tante Joek in ons leven, een jonge sociaal werkster die de grote voorkamer op onze bovenverdieping betrok. Deze wat nuffige, door mijn ouders met ‘mejuffrouw’ aangeduide dame, ontwikkelde zij zich al snel tot een toffe tante, met wie mijn zusje en ik een hechte band ontwikkelden.

Haar leukste eigenschap was dat zij vaak ’s ochtends vroeg, als onze ouders nog sliepen, op onze deur klopte. Nooit kwamen wij sneller uit onze bedjes. Als dieven in de nacht slopen wij over de overloop naar haar kamer, waarvan de deur uitnodigend op een kier stond. De geur van geroosterd brood, bereid op een gloeiend ‘straalkacheltje’, deed ons watertanden.

Gedrieën zaten wij even later om de ronde tafel, tante Joek in haar roze duster en een hoofd vol krulspelden, wij in onze pyjamaatjes, ongegeneerd het brood uit tantes mond kijkend. Heel af en toe reikte zij ons een stukje aan, waarna wij voor een paar gelukzalige momenten het wonder proefden van die glanzend bruine, over de gesmolten roomboter uitgesmeerde jam die geen jam was (maar wat dan wel?) en die door tante Joek op samenzweerderige toon ‘marmiet’ werd genoemd.

Ons gedeelde geheim – iedereen vond het smerig, behalve wij drieën! – verbond ons voor het leven. Jammer genoeg werd haar, kort voor onze puberteit, een tweekamerflat toegewezen, maar ze verdween niet uit beeld. Geen verjaardag, trouwdag of examenfeest ging voorbij of tante Joek was onze getuige.
Zo verrijkte de woningnood van toen indirect mijn leven door de komst van deze tante, die met haar andere gewoontes en levensstijl een vleugje exotisme bracht in ons modelgezin.

Voor mij stond zij symbool voor vrijheid en eigenzinnigheid. Net als zij verdiende ik mijn eigen brood, hield ik van andermans kinderen en kan ik nog steeds geen dag zonder Marmite.

Mail

Trudy Kunz werd in de jaren tachtig en negentig bekend door haar werk voor Libelle en Marie Claire. Voor Plus Magazine was zij bijna vijftien jaar columniste. Zij publiceerde meerdere interviewbundels en in 2013 verscheen haar eerste roman, Kroniek van een bange liefde. Als pensionado zonder pensioen verdeelt zij haar tijd, net als daarvoor, tussen schrijven, schilderen en ander (on)nuttigs.

Micha Huigen is een Zwolse illustrator. Wat in zijn werk veel terugkomt is een spel met de werkelijkheid, waardoor in één oogopslag nog lang niet alles gezien is.

Hard//hoofd is gratis en
heeft geen advertenties

Steun Hard//hoofd

Ontvang persoonlijke brieven
van redacteuren

Inschrijven
Lees meer
test
het laatste
Niet

Niet

'Naarmate die vakantie vorderde, begon ik die ‘niet’ te bezien in het licht van een oude angst die soms omhoogkomt. Wanneer namelijk mijn vriendin zei: ‘dat is een lantaarnpaal’ en ik zei ‘niet’, begon ik me af te vragen of we inderdaad wel dezelfde lantaarnpaal zagen.' In deze column schrijft Anne Schepers over het woord 'niet' en de gevolgen die het kan hebben voor een discussie. Lees meer

Links, wees niet zo bang om hypocriet te zijn

Mijn week met morele ambitie: wat ik leerde ondanks Rutger Bregman

Marthe van Bronkhorst probeerde morele ambitie een week uit en leerde ervan - ondanks Rutger Bregman. Lees meer

Eva heeft u toegevoegd aan een nieuwe groepschat

Eva heeft u toegevoegd aan een nieuwe groepschat

Eva nodigt twee vrienden uit om bij haar te komen eten. Ze hoopt dat dit het begin zal zijn van een nieuwe vriendengroep. Lees meer

Links, wees niet zo bang om hypocriet te zijn 1

Links, wees niet zo bang om hypocriet te zijn

Marthe van Bronkhorst bekijkt hypocrisie als spectrum: hoe hypocriet ben jij op een schaal van Frans Bauer tot Johan Derksen? Lees meer

In je eentje achterblijven

In je eentje achterblijven

Als vriendin K. op een date gaat, denkt Eva van den Boogaard na over hun onuitgesproken pact. Zo lang ze beiden ongelukkig in de liefde zijn, hebben ze elkaar. Maar wat als er iemand dat pact uitstapt? Lees meer

Geld lenen

Geld lenen

‘Het spijt me,’ zeg ik. ‘Voor dit alles.’ Ik gebaar om me heen. ‘Voor Nederland.’ In deze column van Anne Schepers ontmoeten twee vrouwen, die uitkijken naar hun avond in een wijnbar, een man die een treinkaartje naar Ter Apel bij elkaar probeert te sprokkelen. Lees meer

Als je wordt uitgenodigd voor een euthanasiefeest, dan ga je

Als je wordt uitgenodigd voor een euthanasiefeest, dan ga je

'Als je je psycholoog écht een brevet van onkunde wil geven, moet je haar uitnodigen voor je euthanasiefeest.' Lees meer

Ik ook op jou

Ik ook op jou

Op een avond zegt iemand tegen Eva dat hij verliefd op haar is. Terwijl hij wacht op een antwoord, denkt Eva na over wat verliefd zijn eigenlijk is. Lees meer

Herhaalrecept

Herhaalrecept

Op een ochtend wordt Aisha Mansaray wakker in een parelmoeren bubbel. Ze onderzoekt hoe ze met haar depressie op de randen van de realiteit kan leven, zonder de grip erop te verliezen. ‘Mijn aandoening was een zuigend ding geweest dat zich om mij heen had gewikkeld, lelijk, en meer levend dan ik.’ Lees meer

Geen geld maakt ook niet gelukkig

Geen geld maakt ook niet gelukkig

Marthe van Bronkhorst maakt de balans op tussen S en M, die beide alles kwijt zijn: de een is ingebed in het zorgsysteem, de ander moet niks hebben van de verzorgingsstaat. Lees meer

‘Stel je voor dat het gewoon wérkt’

‘Stel je voor dat het gewoon wérkt’

Grootgebracht met het idee dat 'natuurlijke' oplossingen de voorkeur hebben boven synthetische medicatie stond Eva niet te springen om angstremmers te gaan gebruiken. Maar wat als het nou gewoon werkt? Lees meer

Column: Keihard chillen 2

Keihard chillen

Eva zet haar vraagtekens bij het fenomeen chillen. 'Eerlijk gezegd denk ik dat een wereld als deze, waarin fascisme oprukt, waarin genocide nog steeds bestaat, waarin het onrecht en de pijn en het verdriet van mijn schermen afspat, weinig reden geeft tot chillen.' Lees meer

We zijn tenminste allemaal nog mensen

We zijn tenminste allemaal nog mensen

In een overvolle trein ontwaart Aisha de eerste tekenen van het nieuwe verhaal waar ze - of iedereen? - naar op zoek is. Lees meer

Column: Dat heet ‘een gesprek voeren met elkaar’

Dat heet ‘een gesprek voeren met elkaar’

Als een vriendin van Eva op date gaat met een man waarmee Eva zelf al eerder afsprak, is ze erg benieuwd naar haar bevindingen. Lees meer

Column: Het glas wijn waar ik zin in heb bestaat niet

Het glas wijn waar ik zin in heb bestaat niet

Twee jaar geleden vroeg Eva nog aan een collega waarom ze niet dronk. Inmiddels laat ook zij de alcohol links liggen en is ze zelf degene die wordt bevraagd. Lees meer

(Ont)hechting

(Ont)hechting

Als Aisha op proef intrekt bij haar geliefde en haar eigen gekoesterde plek achterlaat, is het net het alsof ze een onvaste vorm aanneemt. Lees meer

Hypnose

Op een dag breng ik alle wereldleiders onder hypnose

Een betere wereld begint bij een andere gedachte en daarom besluit Marthe van Bronkhorst hypnotiseur te worden. Lees meer

Column 1

Je opnemen in mijn testament

Een lugubere ontdekking tijdens een boswandeling doet Eva nadenken over wat we achterlaten voor onze nabestaanden als we overlijden. Lees meer

Automatische concepten 71

We hebben een probleem met de derde helft

Een voetbalwedstrijd stopt officieel misschien op het veld, maar Marthe van Bronkhorst merkt in de trein dat het slinkse spel doorgaat. Lees meer

Zeker weten dat hij een super goede vader wordt

Zeker weten dat hij een supergoede vader wordt

Eva wil blij zijn voor haar vriend, die na een halfjaar weer van zich liet horen, maar merkt dat het haar moeite kost. Lees meer

Word trouwe lezer van Hard//hoofd op papier!

Hard//hoofd verschijnt vanaf nu twee keer per jaar op papier! Dankzij de hulp van onze lezers kunnen we nog vaker een podium bieden aan aanstormend talent. Meld je aan als abonnee voor slechts €2,50 per maand en ontvang ons papieren magazine twee keer per jaar in de bus. Veel leesplezier!

Word trouwe lezer