Asset 14

Hossen onder de zon

Column: Hossen onder de zon

Het was een paar dagen mooi weer en dat zouden we weten ook. ‘Eindelijk is het zover’, juichte de weerman alsof hij er persoonlijk voor gezorgd had, ‘De temperaturen stijgen, de winterjassen kunnen naar de kelder!’

Ieder jaar verbaas ik me weer over de opgewonden toon waarop de blijde voorjaarsboodschap wordt verkondigd. Alsof de winter een grimmige vijand is die we na veel bloedvergieten hebben verslagen. Zelf houd ik van ieder jaargetijde, dus wanneer de kou het veld moet ruimen voor de warmte word ik altijd een beetje droevig. Vooral als het zo abrupt gaat. Ik heb tijd nodig om fatsoenlijk afscheid te nemen. De winter heeft mij veel goeds gebracht. Buiten het zicht van de wereld kon ik heerlijk met een boek bij de kachel zitten, terwijl het buiten stormde en regende. Ik had het nog maanden kunnen volhouden. Maar ja, de winter is dood, leve de lente. In de praktijk betekent dat in ons land: laat lillen dat vlees en hossen maar!

Nu ik toch wakker was geschud, kon ik net zo goed even op de boulevard gaan kijken. Daar dromden honderden oude en nieuwe Nederlanders langs vis- en patatkramen, met in hun kielzog evenzoveel honden, karren, kinderen en andere uitbreidingen van het Ik. Talloze bierbuiken gaven blijk van onze welvaart en ook de muziek die ons van alle kanten tegemoet klonk, getuigde van een grenzeloos optimisme.

Ik was al snel toe aan een wijntje. Op een terras waar nauwelijks plek was en waar het personeel overal zin in had, behalve werken, kreeg ik na drie kwartier iets wat ik niet besteld had. Ik was blijkbaar niet de enige die moeite had met de weersomslag.

Vroeg in de middag was ik weer thuis. Daar dacht ik terug aan de Paastijd, nog maar een week geleden. Ook toen waren er, subtieler, voorbodes van de lente geweest: in de media, op de kansels, in de theaters. Zo had ik de prachtfilm Gods own country gezien, waarin twee boerenjongens voor een kudde schapen zorgen. Van de vele lammetjes die worden geboren, verliest er eentje zijn moeder. De arme zuigeling wordt in een soort krat apart gezet en door een van de jongens liefdevol verzorgd en gevoederd. Totdat een van de schapen een dood lam ter wereld brengt.

De scène die dan volgt verbeeldt op pijnlijke maar wonderschone wijze hoe nauw sterven en geboren worden met elkaar verweven zijn. Het dode lam wordt door een van de jongens vakkundig, zonder het middenstuk te versnijden, van zijn vacht ontdaan. Zo ontstaat een prachtig rompertje voor het moederloze lam. Het past hem natuurlijk precies, en in zijn nieuwe outfit wordt het beestje naar het pas bevallen schaap geleid, dat het besnuffelt en als haar ‘eigen bloed’ ontvangt. Wat een prachtige metafoor. Het dode lam legt zijn jas af om het levende een kans te geven; de winter verliest zijn kleed om de lente te kunnen laten spetteren. Over wederopstanding gesproken!

De volgende keer laat ik me niet meer zo snel uit mijn winterslaap tetteren. Er is een tijd voor alles. Hossen onder de zon kan de hele zomer nog.

Mail

Trudy Kunz werd in de jaren tachtig en negentig bekend door haar werk voor Libelle en Marie Claire. Voor Plus Magazine was zij bijna vijftien jaar columniste. Zij publiceerde meerdere interviewbundels en in 2013 verscheen haar eerste roman, Kroniek van een bange liefde. Als pensionado zonder pensioen verdeelt zij haar tijd, net als daarvoor, tussen schrijven, schilderen en ander (on)nuttigs.

Jesse Strikwerda is illustrator en één van de drie winnnaars van de Fiep Westendorp stimuleringsprijs 2015.

Hard//hoofd is gratis en
heeft geen advertenties

Steun Hard//hoofd

Ontvang persoonlijke brieven
van redacteuren

Inschrijven

Steun de makers van de toekomst

Hard//hoofd is een vrije ruimte voor nieuwe makers. Een niet-commercieel platform waar talent online en offline de ruimte krijgt om te experimenteren en zich te ontwikkelen. We zijn bewust gratis toegankelijk en advertentievrij. Wij geloven dat nieuwe makers vooral een scherpe en eigenzinnige stem kunnen ontwikkelen als zij niet worden verleid tot clickbait en sensatie: die vrijheid vormt de basis voor originele verbeelding en nieuwe verhalen.

Steun ons

  • Foto van Marte Hoogenboom
    Marte HoogenboomHoofdredacteur
  • Foto van Mark de Boorder
    Mark de BoorderUitgever
  • Foto van Kiki Bolwijn
    Kiki BolwijnAdjunct-hoofdredacteur, chef Literair
  • Foto van Sander Veldhuizen
    Sander VeldhuizenUitgeefassistent
Lees meer
het laatste
Column: In de kruipruimte

In de kruipruimte

In het huis dat Eva van den Boogaard bewoont, bevindt zich een kruipruimte dat de nodige vragen oproept. Lees meer

Column: Veelzeggende kiepau

Veelzeggende kiepauto

In haar laatste column op Hard//hoofd deelt Iduna Paalman een mistroostig inzicht: hoe beter we kunnen praten, hoe minder we kunnen zeggen. Toch brengt het haar tot een hartverwarmende conclusie. Lees meer

Schuldig

Schuldig

Marthe van Bronkhorst maakt een innerlijke reis om haar overleden grootvader te gedenken, die met andere bedoelingen naar Indonesië reisde dan zij lange tijd dacht. Lees meer

 Vergeet de zomer maar (niet)

Vergeet de zomer maar (niet)

Nu fysiek reizen wereldwijd onmogelijk is, rest de verbeelding: fotograaf Cleo Goossens neemt ons mee naar de zonnige uithoeken van onze fantasie. Lees meer

Column: Rommelklanken

Rommelklanken

Het vele videobellen van de afgelopen tijd doet Eva van den Boogaard de waarde inzien van zogenaamde 'rommelklanken'. Lees meer

Tip: Laat alles vallen 1

Laat alles vallen

Annelies van Wijk onderzoekt haar fascinatie voor alledaagse objecten die onverwacht te pletter vallen. Een tip om zelf ook eens als een brokstuk te gronde te gaan, wie weet welke schoonheid er nog oprijst uit de scherven. Lees meer

Column: Zolang je maar geen zware machines bedient

Zolang je maar geen zware machines bedient

Als kind vond Iduna Paalman opvatting dat slapen voor grote mensen was en zij het dus niet nodig had. Nog steeds probeert ze af te komen van haar vooroordeel dat alleen mensen die niet genoeg van het leven houden, van slapen houden. Lees meer

Column: The mask is the face

The mask is the face

Een versleten meubelstuk zet Eva van den Boogaard tijdens haar verhuizing aan het denken over de betekenis van uiterlijk vertoon. Lees meer

Beeldspraak: The City is a Choreography

Vraag de stad eens ten dans

Fotograaf Melissa Schriek heeft oog voor het subtiele en eigenaardige ritme van de stad. 'Zodra we de straat op gaan, worden we daar deel van.' Lees meer

Column: Onherroepelijk nee

Onherroepelijk nee

Iduna Paalman leest brieven uit 1764 en herkent daar iets in: de angst voor het verlies van vrijheid. Lees meer

Tip: Tinder toch maar

Tinder toch maar

Nog geen jaar geleden schreef Emma Stomp de dating app af als een grabbelton zonder prijs. Maar na een succesvolle Tinder-date, slikt ze haar woorden weer in. Waar anders maak je in crisistijd kans op romantiek? Lees meer

De puinhopen van vier jaar Trump - een terugblik

De puinhopen van vier jaar Trump - een terugblik

Marthe van Bronkhorst ging langs in de crèche van het Witte Huis, om antwoord te vinden op de vraag: moeten we Donald nog vier jaar laten kleuteren? Lees meer

Vriendschapsparadox

Vriendschapsparadox

Tijdens een etentje met vrienden wordt Eva van den Boogaard geconfronteerd met de relativiteit van vriendschappen. Lees meer

Volg de voetnoot

Volg de voetnoot

Laat je ogen vaker afdwalen. Je raadt namelijk nooit welke parels van details er in de voetnoten verborgen liggen. Een tip van Wolter de Boer, die in de marge van zijn ‘imposter syndrome’ een vruchtbare lust voor details ontdekte. Lees meer

Alfa's en Omega's

Alfa's en Omega's

Marthe van Bronkhorst verkent de verhoudingen in het dierenrijk, waarin de mens als absolute alfa de wereld domineert. Lees meer

Schrödingers Donnie

Schrödingers Donnie

De dood van Eva's kat Donnie beweegt haar tot filosofisch mijmeren over een natuurkundig experiment. Lees meer

Column: Boomstronk-achtig

Boomstronk-achtig

‘Is dit een gouden match of settelen we voor less omdat we te druk en niet wanhopig genoeg zijn om verder te zoeken?’, vraagt Iduna Paalman aan haar geliefde. Lees meer

Tip: Bereken je deadline

Bereken je deadline

Else Boer kreeg een deadline opgelegd waar niet alleen een kersverse roman uit voortkwam, maar ook een ontnuchterend inzicht. Een tip over stilstaan bij je eigen sterfelijkheid. Lees meer

Automatische concepten 46

Demoontjes

Marthe van Bronkhorst laat haar demoontjes uit. Dat scheelt, want dan hoeft ze ze even niet zelf te dragen. Lees meer

Fantoompijn Evangeline Habarurema

Fantoompijn

Alle dingen gaan voorbij, de mooiste, maar ook de pijnlijkste dingen. Een troostvolle tip voor iedereen die verliest en rouwt, en het officiële Hard//hoofd-debuut van schrijver en illustrator Evangeline Agape. Lees meer

Steun de makers van de toekomst. Sluit je aan bij Hard//hoofd.

Jouw steun maakt mogelijk dat wij onze makers een vrije ruimte kunnen blijven bieden en hen optimaal kunnen ondersteunen. Sluit je nu aan en ontvang kunst van talentvolle kunstenaars.

Sluit je aan