Asset 14

Het droeve gelijk van de vreeseter

Column: Het droeve gelijk van de vreeseter

Ooit werkte ik voor een medium waar het woord ‘oud’ ten koste van alles vermeden diende te worden. Deze verordening bracht mij voor het eerst op de gedachte dat oud zijn (of worden) iets ziekelijks was, en misschien zelfs besmettelijk. Vanuit diezelfde redeneertrant was het in mijn jeugd strikt verboden het woord ‘kanker’ voluit uit te spreken. Men fluisterde elkaar hooguit toe dat iemand ‘K’ had, heimelijk vrezend dat zelfs die ene letter al voldoende was om de ziekte over zichzelf af te roepen.

Nu de ouderdom mij toch te grazen heeft, kom ik erachter dat deze gevreesde staat van zijn ook best aardige kanten heeft. Een daarvan is dat ik ongevoelig ben geworden voor gezondheidshypes. Simpelweg omdat ik er in mijn leven al teveel gevolgd heb. Ik heb fases gekend waarin ik vol overtuiging óf geen eieren at (cholesterol!), óf geen gegrild vlees (kanker!), óf geen aardappelen (zetmeel!), óf geen boter (verkeerd soort vet!) - afgewisseld met periodes waarin één glas rode wijn de regel was vanwege allerlei heilzaams dat ik allang weer vergeten ben. Al deze richtlijnen hadden met elkaar gemeen dat ze na verloop van tijd door nieuw onderzoek werden weersproken en mij daarnaast erg mistroostig maakten.

Daarom vind ik het zo grappig om te zien dat veel leeftijdgenoten zich nog steeds laten koeioneren door de gezondheidscultus. Ik ken stellen waar eten eerder een straf dan een feestje lijkt. Geen tomaat, biefstuk of banaan komt er meer binnen; witte rijst geldt als gif, om maar te zwijgen van suiker, E-nummers en andere toevoegingen. Doodsbang om iets ‘fouts’ te eten onthouden deze lieden zich van alles wat het eten meer smaak, geur of kleur geeft. En waarom? Omdat een of andere voedselgoeroe hen daarmee driekwart jaar langer leven in het vooruitzicht stelt.

Behalve grappig vind ik het ook een beetje droevig. Want door het groeiend gezondheidsfanatisme zie ik de zoveelste tweedeling ontstaan in onze maatschappij. Ze proberen het nu nog te onderdrukken, maar de dag dat de vreeseters en de feesteters elkaar als fundamentalisten en goddelozen te lijf zullen gaan kan niet ver meer zijn. Onlangs zag ik in een praatprogramma al een voorproefje toen Midas Dekkers, voorstander van een flinke neut, smalend aan Dolf Jansen, afgetrainde gezondheidsfreak, vroeg of hij ‘zichzelf weleens in de spiegel’ had gezien. Niet zo fraai van Midas, maar vermoedelijk hield hij zich nog in. Als kijker voelde je dat hij het liefst zijn jeneverfles op Dolfs triomfantelijke doodshoofd had stuk geslagen.

‘Gezondheid’, las ik ergens, ‘is meer dan de afwezigheid van ongemakken en ziekten. Het is ook een gevoel van welbevinden in je sociale en economische leven. Plezier hoort daarbij.’

Zeker als je hoogtijdagen achter je liggen, zou ik denken. Proost, Midas!

Mail

Trudy Kunz werd in de jaren tachtig en negentig bekend door haar werk voor Libelle en Marie Claire. Voor Plus Magazine was zij bijna vijftien jaar columniste. Zij publiceerde meerdere interviewbundels en in 2013 verscheen haar eerste roman, Kroniek van een bange liefde. Als pensionado zonder pensioen verdeelt zij haar tijd, net als daarvoor, tussen schrijven, schilderen en ander (on)nuttigs.

Reinout Dijkstra is illustrator uit Zwolle. Hij maakt tekeningen, schilderingen, foto's en soms ook nog een klein tekstje. Zijn werk is geaard in zijn eigen ervaringen, hij geniet van dingen als lichtval, kleur en is niet vies van een grapje.

Hard//hoofd is gratis en
heeft geen advertenties

Steun Hard//hoofd

Ontvang persoonlijke brieven
van redacteuren

Inschrijven

Steun de makers van de toekomst

Hard//hoofd is een vrije ruimte voor nieuwe makers. Een niet-commercieel platform waar talent online en offline de ruimte krijgt om te experimenteren en zich te ontwikkelen. We zijn bewust gratis toegankelijk en advertentievrij. Wij geloven dat nieuwe makers vooral een scherpe en eigenzinnige stem kunnen ontwikkelen als zij niet worden verleid tot clickbait en sensatie: die vrijheid vormt de basis voor originele verbeelding en nieuwe verhalen.

Steun ons

  • Foto van Marte Hoogenboom
    Marte HoogenboomHoofdredacteur
  • Foto van Mark de Boorder
    Mark de BoorderUitgever
  • Foto van Kris van der Voorn
    Kris van der VoornAdjunct-hoofdredacteur
  • Foto van Sander Veldhuizen
    Sander VeldhuizenUitgeefassistent
Lees meer
het laatste
Column: Ik wens je alle goeds

Ik wens je alle goeds

Een afwijzing komt Eva koud op haar dak vallen. ‘Ik vond hem leuk, hij vond mij ook leuk, hij vond mij dus niet leuk, ik ben gewoon niet leuk genoeg.’ Lees meer

Koop de roze bril

Koop de roze bril

Lang geloofde Shulamit Löwensteyn dat een ingebouwd stapelbed de oplossing zou zijn voor al haar moeilijkheden. Had ze daar gelijk in? Een tip over tulpen, taart en het kopen van troost. Lees meer

Column: Het enige woord dat het omschrijft

Het enige woord dat het omschrijft

Het voorlopig laatste uitstapje naar de bios met haar vader krijgt voor Eva een duistere lading. Lees meer

Kon je maar aanbeden worden

Kon je maar aanbeden worden

Hologrammen, goud licht en een religieus lam laten Marthe van Bronkhorst zich klein voelen tijdens een kerkbezoek. Lees meer

Wees talentloos

Wees talentloos

Tijdens een date raakt Wolter de Boer verwikkeld in een socratisch vraaggesprek rond talent. Een tip over het afschaffen van aanleg. Lees meer

'Het kán dus wel.'

'Het kán dus wel'

Eva is dolblij voor (en stikjaloers op) haar smoorverliefde vriendin. Lees meer

Column

In een te specifieke vorm geslepen

Op ieder potje past een dekseltje, toch? Marthe van Bronkhorst vraagt zich af of ze daarvoor niet té veel eigenaardigheden heeft: "Als ik nog groter groei, dan moet een bosbrand mij snoeien. En wat voor allesverzengende liefde moet dat zijn waardoor het specifieke houtsnijwerkje dat je bent geworden af fikt, helemaal ombuigt, en opnieuw wortel schiet?" Lees meer

Column: Ik ben geen dreumes, ik ben Julie!

Ik ben geen dreumes, ik ben Julie!

Eva's nichtje van twee geeft tijdens een bezoek aan de speeltuin blijk van een opvallende afkeer van hokjesdenken. Lees meer

Breek het brutalisme

Breek het brutalisme

In een distrack over het brutalisme maakt Marthe van Bronkhorst duidelijk dat ze helemaal klaar is met de betonnen architectuurstijl: "Wat is de deal met al die bouw freaking putten, nog minder fundament voor kunst dan vier keer Rutte?" Lees meer

Column: Zullen we vrienden worden?

Zullen we vrienden worden?

Corona of geen corona, Eva blijft haar sociale cirkel onderhouden en zo nodig verversen met aanwas. Lees meer

Column: Tegen vrienden zeg ik nooit goed 'doei'

Tegen vrienden zeg ik nooit goed 'doei'

Over de dood van haar grootouders dacht Eva van den Boogaard vroeger wel na, maar over die van een goede vriend? Lees meer

Achtbaantester 1

Achtbaantester

Marthe van Bronkhorst hangt op de kop in een looping en weet één ding zeker: achtbanen worden alleen spannend als ze een goed verhaal hebben. Lees meer

Column: Weten of je ooit moeder wil worden

Weten of je ooit moeder wil worden

Eva wordt geconfronteerd met de beruchte wel-of-geen-kinderen-vraag en zet de voor- en nadelen tegenover elkaar. Lees meer

Vrees de cocon niet: ze is nog warm

Vrees de cocon niet

Nu de feestjes voorzichtig weer op gang komen, beseft Rijk Kistemaker hoeveel hij níet heeft gemist. Gestrand tussen veganistische sneakers en gesprekken over Jeff Bezos verzint hij voor zichzelf een stiller leven. Een tip over verlangen naar lauwe thee en warme cocons. Lees meer

Alles Vijf Sterren: Steek die maar in je zak!

Steek die maar in je zak!

Deze week worden onze redacteurs blij van enthousiaste opstekers (op gepast volume), kunst in je broekzak en een wisselaccount op Twitter. Lees meer

De maakbare mens

De maakbare mens

Zijn mensen net als machines? Het bezoek van een monteur laat Marthe van Bronkhorst nadenken over haar eigen bedrading. Lees meer

Column: Tot op het bot

Tot op het bot

Een oude brief van een vriendin voert Eva terug naar een periode waarin het wat minder lekker met haar ging. Lees meer

Framer geframed

Framer geframed

Marthe van Bronkhorst ziet haar angst onder ogen en besluit haar ervaring als psycholoog te verrijken door zelf de patiënt te worden. De belangrijkste les? Ook therapeuten weten niet alles. Lees meer

Dingen die niet kloppen, maar die ik wel geloof

Dingen die niet kloppen, maar die ik wel geloof

Hoe goedgelovig mag een mens eigenlijk zijn? Waar Eva van den Boogaard soms dwangmatig eerlijk is, blijkt haar neef F. regelmatig informatie aan haar te verstrekken die niet klopt. Lees meer

 Weet je nog, de nacht?

Weet je nog, de nacht?

Het ‘vergeten’ nachtleven krabbelt terug, en onze eigen lichamen blijken zich als gisteren te herinneren hoe ze van hun eigen bewegingen kunnen genieten. Lees meer