Asset 14

Groot en klein

‘‘Ik ben héél groot,’’ zegt Annika de laatste tijd regelmatig. Soms heeft ze een punt. Als ze het roept naar een slak die wij op straat passeren, bijvoorbeeld. ‘‘Ik denk niet dat je hem daarvan hoeft te overtuigen,’’ wil ik dan nog weleens murmelen. Ik vraag me trouwens af waar al die slakken opeens vandaan komen. Voordat mijn dochter kon lopen zag ik ze nooit.

Annika is niet altijd even goed te volgen. ‘‘Ik ben héél groot,’’ snauwt ze als ze haar jas aan moet. ‘‘Nou, ik ben héél véél groter dan jij,’’ zeg ik dan, ‘‘en ik moet mijn jas ook aan. Het wel of niet aandoen van een jas staat geheel los van lengte dan wel leeftijd. Het heeft veeleer te maken met meteorologische omstandigheden.’’ Dat lijkt haar meestal wel te overtuigen. En dat terwijl het natuurlijk niet eens helemaal waar is. Wanneer ik alleen ben wil ik nog weleens doodleuk de deur uitlopen zonder eerst een blik uit het raam te hebben geworpen. Dat is onverantwoord gedrag waar je toch echt héél groot voor moet zijn, maar laat dat vooral een groot geheim voor kleine mensen blijven.

Er zijn dagen dat mijn dochter mij kleineert. Op zo’n dag moet alles precies zo gaan zoals zij het voor zich ziet. ‘‘Jij achter kompjoeter zitten,’’ gebiedt ze met wijzende vinger vanuit haar keukentje, wanneer ik even opsta om thee te zetten. ‘‘Nou, nou, jij kleine dictator,’’ lach ik. Stampvoetend brult mijn nageslacht: ‘‘ik ben geen dictator, ik ben een peuter.’’

Soms vindt Annika zichzelf klein. Wanneer ze gevallen is en moet huilen. Of als ik haar uit bad haal en in een handdoek tegen me aanhoud. ‘‘Ben een baby’tje,’’ spreekt ze dan dromerig tegen de beslagen spiegel. ‘Baby’ is trouwens het voorvoegsel dat ze aan alles geeft wat klein is. Zo heet een stukje kaas dat van haar boterham gevallen is ‘babykaas’, een chihuahua een ‘babyhond’ en een 7 inch-singeltje een ‘babyplaat’.

Illustratie: Gino Bud Hoiting

Dat niet iedereen alles aandoenlijk vindt wat uit mijn dochters mond komt, bleek wel toen we eergisteren achter een invalidenauto aan fietsten. Vervelende dingen vind ik dat; ze dwingen je constant je tempo te vertragen, maar ik durf ze ook niet in te halen, want zelfs als het fietspad daar breed genoeg voor is, ben ik bang daarmee mijn beperkte medemens te krenken. We fietsten dus op een laffe draf, tot Annika vanuit haar stoeltje achter mij het wagentje voor ons in het vizier kreeg. ‘‘Babyauto!’’ riep ze, op een toon alsof ze een Hollywoodster had herkend. Het voertuig remde zo plotseling dat we bijna van onze fiets gelanceerd werden.

‘‘Dát hoorde ik!’’ bulderde een stem in Mokumse tongval. Een bowlingbal van een hoofd aan een olievat van een nek stak uit het raampje.
‘‘Had u het tegen mij?’’ riep ik verdwaasd.
‘‘Nee, oetlul, tegen die koter van je. Maar ze zouden jouw soort eens moeten leren hoe je dat doet, opvoeden. Gadverdamme, nog geen greintje respect in je porum.’’
‘‘Meneer in babyauto,’’ kirde Annika en ze klapte in haar handjes, alsof ze getuige was van een onmogelijke circusact.
‘‘Ja, dat vind je leuk hè, misselijk kind,’’ rochelde het hoofd. ‘‘Maar voor die kut-Pool zijn stellage op mij liet vallen, was ik een hele meneer hoor.’’
Achter ons begon een file op het fietspad te ontstaan. Niemand kon of durfde er langs.
‘‘Ik had een Volvo en nu zit ik in een Canta,’’ snikte de man.
‘‘Meneer huilt, meneer is baby,’’ zei Annika.
‘‘Je bent zelf een baby!’’ brulde het hoofd, dat een dieppaarse kleur kreeg.
Het hoofd van mijn dochter verkleurde ook. Ik wist dat het nou echt hommeles was.
‘‘Ik ben héél groot. Ik ben een peuter’’, schreeuwde ze, haar knuistjes op mijn rug bonzend.
Ik wist niet wat ik moest zeggen, of ik wel iets moest zeggen. Ik was midden in een ruzie verzeild geraakt, waar ik zelf nauwelijks iets mee te maken leek te hebben. Gelukkig verdween het hoofd weer in het autootje. ‘‘Teringjeugd van tegenwoordig,’’ hoorde ik hem grommen en daarna tufte hij verder.

In een zijstraat stapte ik van mijn fiets en deed daar net zo lang Annikas jas open en dicht, tot de man uit het zicht verdwenen was. ‘‘Jij bent héél groot,’’ mompelde ik tegen de nasputterende mevrouw in het kinderzitje, maar ik wist niet meer zo goed wat dat betekende.

Mail

Kasper van Royen is Hard//hoofd-redactielid, is naast vader ook filosoof, ex-docent, ex-dichter, ex-echtgenoot, popfetisjist en postbode.

Hard//hoofd is gratis en
heeft geen advertenties

Steun Hard//hoofd

Ontvang persoonlijke brieven
van redacteuren

Inschrijven

Steun de makers van de toekomst

Hard//hoofd is een vrije ruimte voor nieuwe makers. Een niet-commercieel platform waar talent online en offline de ruimte krijgt om te experimenteren en zich te ontwikkelen. We zijn bewust gratis toegankelijk en advertentievrij. Wij geloven dat nieuwe makers vooral een scherpe en eigenzinnige stem kunnen ontwikkelen als zij niet worden verleid tot clickbait en sensatie: die vrijheid vormt de basis voor originele verbeelding en nieuwe verhalen.

Steun ons

  • Foto van Marte Hoogenboom
    Marte HoogenboomHoofdredacteur
  • Foto van Mark de Boorder
    Mark de BoorderUitgever
  • Foto van Kiki Bolwijn
    Kiki BolwijnAdjunct-hoofdredacteur, chef Literair
  • Foto van Sander Veldhuizen
    Sander VeldhuizenUitgeefassistent
het laatste
Hard//talk: het nieuwste EU-migratiepact houdt ongelijkheid in stand

Het EU-migratiepact versterkt ongelijkheid

Het nieuwe EU-migratiepact is geen ‘oplossing’ voor het ‘probleem’ van migratie. Lees meer

 Kerkgangers gaan viraal

Kerkgangers gaan viraal

Voor fervente kerkgangers is het te hopen dat het virus zich deze maand niet van zijn vrome kant laat zien. Lees meer

Alles Vijf Sterren: Niet direct vangbaar

Niet direct vangbaar

Deze week worden onze redacteurs blij van de lokale Perzische supermarkt, een tentoonstellingsruimte die er nu nog is en unnanaaanikotoq. Lees meer

Het Waait

Het Waait

'Een groot gedeelte van ouder zijn is voor mij niet begrijpen waarom iedereen hetzelfde klinkt.' Daniëlle Zawadi onderzoekt in deze poëtische monoloog de eenzaamheid van in het midden staan, het begrip Sonder en hoe je moet praten met een zielenknijper. Lees meer

Alfa's en Omega's

Alfa's en Omega's

Marthe van Bronkhorst verkent de verhoudingen in het dierenrijk, waarin de mens als absolute alfa de wereld domineert. Lees meer

Het Vertrek (2) - Alles brokkelt

Het Vertrek (2) - Alles brokkelt

Klankkunstenaar Marieke van de Ven wekt met audio bestaande en imaginaire plekken tot leven. Ze maakte een podcastserie over vertrekken: betekent vertrekken weggaan, of juist ruimtes om je in thuis te voelen? Vandaag de tweede aflevering. Lees meer

 Kolven tegen corona

Kolven tegen corona

Vanaf volgende week wordt de moedermelk van zo'n 7500 oud-coronapatiënten opgehaald. Die bevat antistoffen, en is dus een perfect ingrediënt in - bijvoorbeeld - ijsjes! Lees meer

 1

Eenzaamheid ontleden in 'A-Lonely Show'

Met de pop-uptentoonstelling ‘A-Lonely Show’ nodigen Ka-Tjun Hau en Nanine van Smoorenburg ons uit om van een afstand te reflecteren op onze eigen eenzaamheid. Roos Wolthers nam de uitnodiging aan en zag: ‘A-Lonely Show’ deed veel meer dan eenzaamheid in beeld brengen. Lees meer

Alles Vijf Sterren: Proeven en zien

Proeven en zien

Deze week worden onze redacteurs (en een spontane inzender) blij van pittige patat, een dansdocumentaire en het laatste nummer van een kunstmagazine. Lees meer

Vacature Chef Kunst 1

Hard//hoofd zoekt kunstcritici!

Krijgt jouw toetsenbord ervanlangs, elke keer dat je een expo of voorstelling hebt bezocht? Lees meer

Schrödingers Donnie

Schrödingers Donnie

De dood van Eva's kat Donnie beweegt haar tot filosofisch mijmeren over een natuurkundig experiment. Lees meer

 Inktviswijsheid

Inktviswijsheid

Gaat de inktvis ons een pijnstillend medicijn leveren, beter leren plannen of de oorzaken van autisme blootleggen? Lees meer

Trialoog: Antebellum

Antebellum

Onze redacteuren durfden het aan om de horrorfilm Antebellum te gaan zien. Ze hopen op een golf aan sociaalbewuste horror, maar twijfelen of deze film een van de klassiekers van die stroming wordt. Lees meer

Alles Vijf Sterren: 34

Als het regent

Deze week geven onze redacteurs tips voor druilerig weer. Lees meer

Kind zonder uitknop

Kind zonder uitknop

Frederike Luijten schreef een experimentele reeks gedichten over ADHD, waarin mensen in bomen veranderen en lucky paper stars vouwen als oplossing voor hun angsten. Lees meer

Column: Boomstronk-achtig

Boomstronk-achtig

‘Is dit een gouden match of settelen we voor less omdat we te druk en niet wanhopig genoeg zijn om verder te zoeken?’, vraagt Iduna Paalman aan haar geliefde. Lees meer

Oproep: Hard//hoofd zoekt opiniemakers!

Hard//hoofd zoekt opiniemakers!

Voor de vaste rubriek Hard//talk zijn wij op zoek naar scherpe schrijvers met een mening die durven te verrassen en weten te overtuigen. Lees meer

Het Vertrek (1) - Het Raam 1

Het Vertrek (1) - Het Raam

Klankkunstenaar Marieke van de Ven wekt met audio bestaande en imaginaire plekken tot leven. Ze maakte een podcastserie over vertrekken: betekent vertrekken weggaan, of juist ruimtes om je in thuis te voelen? Vandaag de eerste aflevering. Lees meer

Tip: Bereken je deadline

Bereken je deadline

Else Boer kreeg een deadline opgelegd waar niet alleen een kersverse roman uit voortkwam, maar ook een ontnuchterend inzicht. Een tip over stilstaan bij je eigen sterfelijkheid. Lees meer

 Zij kozen níet voor deze mannen

Zij kozen níet voor deze mannen

Over iets meer dan vijf weken mogen de Amerikanen ja zeggen tegen een van deze mannen. Illustrator Veerle van der Veer toont ons de mensen die dat eerder níet deden. Lees meer

Steun de makers van de toekomst. Sluit je aan bij Hard//hoofd.

Jouw steun maakt mogelijk dat wij onze makers een vrije ruimte kunnen blijven bieden en hen optimaal kunnen ondersteunen. Sluit je nu aan en ontvang kunst van talentvolle kunstenaars.

Sluit je aan