Asset 14

Goeie genen

Column: Goeie genen

Nathalie zit in de hoek en kijkt alsof ze elk moment kan worden afgemaakt. Dat is haar normale blik, ze is onderdanig als een knecht en volgt haar baas in elke aanwijzing die hij geeft. ‘In de hoek blijven zitten’, zei hij toen ze de winkel binnenkwamen, ‘wachten.’

Nathalie is een volle Dobermann Pinscher en naast haar sta ik, achter de kassa. Het baantje in deze buurtwinkel heb ik maanden geleden opgezegd om stuurse pubers de schoonheid van de Duitse taal aan de kop te spijkeren, maar eens in de zoveel tijd spring ik in en sta ik een middag stukken kaas te vacumeren, brood door de grommende snijmachine te halen, de bladsla nat te spuiten en Nathalie over haar droevige kop te aaien.

‘Zoooo dag mooi juffie’, zegt haar baas als hij zijn boodschappen op de toonbank kiepert, ‘daar ben je weer, opgetrokken uit de mist, nog even prachtig, maak ik nog kans? Hoe is het met je vriendje?’ Deze vraag komt niet onverwacht. Straks gaat hij informeren of we al samenwonen.

De winkel ligt op anderhalve minuut lopen van mijn huis en heeft enkele honderden vaste klanten. Mijn favoriet is een man die verslaafd is aan wierook snuiven; twee keer per week komt hij volledig high de winkel binnen, bazelt vijf minuten onverstaanbaar over welke masala Nag Champa hij nu weer heeft ontdekt, krabt met zijn nagels zo geel als narcissen het kleingeld uit zijn broekzak en sloft dan zielsgelukkig, snuffelend aan zijn nieuwe aanwinst, de winkel weer uit. Ook is er het mantelpakmeisje dat me telkens als ik haar bon uitdraai zo hartstochtelijk aankijkt dat het lijkt alsof ze me elk moment kan gaan tongen. Of de kaasjongetjes: twee broertjes die regelmatig de winkel in hollen, hun handen tegen de koeling drukken en net zo lang ‘Kaas kaas kaas kaas kaas kaas kaas kaas’ prevelen totdat ik ze een plakje geef. Het leuke aan vaste klanten is dat je geen gesprek hoeft te voeren om het gevoel te hebben vertrouwd te zijn met elkaar.
Bij de baas van Nathalie gaat dat anders. Die heeft juist het idee dat hij – omdat hij vaste klant is – mag vragen wat hij wil. Mijn zwangere collega heeft hij eens dikkie dik genoemd.

‘En, wonen jullie al samen?’ Bijna alle boodschappen zijn gescand.
‘Nee Paul, zo lang zijn we nog niet samen’, zeg ik. Wasmiddel, soepstengels, ontbijtkoek.
‘Groot gelijk, eerst kijken welk vlees je te pakken hebt’, zegt hij.
‘Vlees, vlees’, zeg ik, ‘elkaar gewoon goed leren kennen lijkt me.’
‘Exact!’ Een gulle glimlach. ‘Kijken of het in bed leuk blijft. En natuurlijk of ‘ie goed materiaal heeft. Wil je kinderen?’
Rode wijn, hondenvoer. Subtotaal. ‘Zevenendertig negentig alsjeblieft. Kinderen? Ik heb nog even hè?’
De baas van Nathalie buigt zich naar me toe. ‘Of ‘ie geen erfelijke ziektes in de familie heeft bedoel ik. Goeie genen en zo, een sterk gestel. En natuurlijk een portemonnee met meerdere etages – haha! Eerst leren kennen, precies wat je zegt. Weten dat je hem duurzaam in kunt zetten.’ Hij overhandigt me vijftig euro. Nathalie kijkt me aan alsof haar hoofd op het hakblok ligt. Ik krijg zin in een flinke walm Nag Champa.
‘Nou Paul’, zeg ik, ‘ik bedoelde meer kijken of je elkaar als persoon zeg maar redelijk geweldig blijft vinden.’
Daar moet hij even over nadenken. ‘Ah ja’, zegt hij terwijl hij het wisselgeld van me aanneemt en zijn dunne lippen weer in een grote lach vouwt. ‘Ja jij bent natuurlijk een emotionele vrouw. Dan tellen dat soort dingen.’

De deur piept als Paul hem opent, zijn hond roept en vrolijk naar me zwaait. Nathalie sjokt met haar goeie genen achter hem aan, stribbelt niet tegen als hij haar riem strak aantrekt.

 
Mail

Iduna Paalman (1991) is al bijna vier jaar columnist voor Hard//hoofd. Haar poëziedebuut ‘De grom uit de hond halen’ verscheen in het najaar van 2019 bij Querido. Ze won er de Poëziedebuutprijs 2020 mee. Ze publiceerde onder meer in De Gids, De Revisor, De Groene Amsterdammer en NRC Handelsblad.

Tsjisse Talsma gaat het liefst met zijn schetsboek de wereld rond.

Hard//hoofd is gratis en
heeft geen advertenties

Steun Hard//hoofd

Ontvang persoonlijke brieven
van redacteuren

Inschrijven

Steun de makers van de toekomst

Hard//hoofd is een vrije ruimte voor nieuwe makers. Een niet-commercieel platform waar talent online en offline de ruimte krijgt om te experimenteren en zich te ontwikkelen. We zijn bewust gratis toegankelijk en advertentievrij. Wij geloven dat nieuwe makers vooral een scherpe en eigenzinnige stem kunnen ontwikkelen als zij niet worden verleid tot clickbait en sensatie: die vrijheid vormt de basis voor originele verbeelding en nieuwe verhalen.

Steun ons

  • Foto van Marte Hoogenboom
    Marte HoogenboomHoofdredacteur
  • Foto van Mark de Boorder
    Mark de BoorderUitgever
  • Foto van Kris van der Voorn
    Kris van der VoornAdjunct-hoofdredacteur
  • Foto van Sander Veldhuizen
    Sander VeldhuizenUitgeefassistent
Lees meer
het laatste
Dé vluchteling bestaat niet

Dé vluchteling bestaat niet

Marthe van Bronkhorst hoort bij de huisartsenpraktijk verhalen van vluchtelingen. Ze raakt gefrustreerd, omdat de politiek niet ziet 'dat een individu meer is dan twee vierkante meter ruimte en een lichaam dat gevoed moet worden'. Lees meer

Column: Objectief gelukkiger met onszelf

Objectief gelukkiger met onszelf

Ook op vakantie blijkt de tijd niet stil te staan, merken Eva en haar vrienden in Zuid-Frankrijk. Gelukkig gaan ze er qua uiterlijk alleen maar op vooruit, vindt één van hen. Lees meer

Wanneer je jezelf vergeet

Een klein beetje Selbstvergessenheit

Jezelf vergeten in een relatie, wat betekent dat eigenlijk? Marthe van Bronkhorst worstelt met hoe ze is veranderd door een geliefde. Lees meer

Als cavia's in de val

Als cavia's in de val

Marthe van Bronkhorst wil niet meer vliegen maar loopt tegen allerlei problemen aan als ze een duurzame vakantie probeert te boeken. Lees meer

Worden wie ik eigenlijk ben voor 150 euro

Worden wie ik eigenlijk ben voor 150 euro

Wat zegt het huis waarin je woont, en de meubels erin, over jou? En ben je in een ander huis, tussen andere spullen, nog wel precies dezelfde persoon? Eva past deze zomer op wat woningen van bekenden en onderzoekt wat ze beleeft. Lees meer

Woordenboek der Obscure Melancholieën

Woordenboek der Obscure Melancholieën

De schaamte en toch het gemis wanneer je in je oude dagboek je zorgen terugleest - waarom is er geen woord voor dat gevoel? Marthe van Bronkhorst bedenkt daarom een woordenboek voor melancholische emoties. Lees meer

De onwerkbare

De onwerkbare

Dit is het derde en tevens laatste deel van een serie columns/korte verhalen waarin Jorik Amit Galama sociaal-ecologische thema’s benadert via persoonlijke ontmoetingen. Seksualiteit, marginalisering, magie en trauma blijken hierbij geregeld op intieme wijze met elkaar verweven. Lees meer

Voor niemand vindbaar

Voor niemand vindbaar

Het kan fijn zijn als je familie aan je denkt wanneer je er niet bent. Maar voor af en toe onvindbaar zijn is ook iets te zeggen, vermoedt Eva tijdens een werkbezoek aan de Estse hoofdstad Tallinn. Lees meer

Je plaats op de weg 

Je plaats op de weg 

Dit is het tweede deel van een serie columns/korte verhalen waarin Jorik Amit Galama sociaal-ecologische thema’s benadert via persoonlijke ontmoetingen. Seksualiteit, marginalisering, magie en trauma blijken hierbij geregeld op intieme wijze met elkaar verweven. Lees meer

Motten en vlammen

Je hebt motten en vlammen

Marthe van Bronkhorst verwerkt een tegenslag in de liefde en observeert dat de wereld bestaat uit twee soorten mensen: de motten en de vlammen. Lees meer

Strengen

Strengen

Dit is het eerste deel van een serie columns/korte verhalen waarin Jorik Amit Galama sociaal-ecologische thema’s benadert via persoonlijke ontmoetingen. Seksualiteit, marginalisering, magie en trauma blijken hierbij geregeld op intieme wijze met elkaar verweven. Lees meer

Krabbels in de kantlijn

Krabbels in de kantlijn

Eva stuit op aantekeningen in de kantlijn van oud boek, gemaakt door haar jongere ik. Maar wie is dat eigenlijk? Lees meer

Slachtoffers van zinloos gekwel

Slachtoffers van zinloos gekwel

Marthe van Bronkhorst buigt zich met verbazing over wat mensen bereiken in een sportschool: "Duizend uur spieren trainen en ze nooit inzetten in het gevecht. Honderd keer gooien en nooit iets raken: lang leve de nutteloosheid." Lees meer

Koningen van de dansvloer 2

We zijn allemaal koningen en lakeien

Marthe van Bronkhorst vraagt zich af waarom zoveel mensen dol zijn op het koningshuis: "Ik heb de Oranjes nog nooit op één originele gedachte of uitzonderlijk talent kunnen betrappen. Waarom willen we dan toch zo graag klappen, juichen, buigen?" Lees meer

drie figuren zitten voor een groot raam aan een tafeltje iets te drinken, twee van de figuren zitten op een stoel, een van de figuren zit in een rolstoel

Het café

Rolstoelen en sigaretten, is er meer te beleven in een revalidatiecentrum? In de columnreeks “De Revalidanten” neemt Tiare van Paridon ons mee in haar angsten en ontdekkingen als revalidant. Ze beschrijft vijf weken lang haar groeiende gewaarwording van een weigerachtig lichaam en wat het betekent om buiten de veilige muren van het centrum een fysieke beperking te hebben. Deze week het laatste deel: over het belang van fysieke toegankelijkheid. Lees meer

een persoon duwt een rotsblok een berg op terwijl die ingehaald wordt door iemand op een fiets

Hoop

Rolstoelen en sigaretten, is er meer te beleven in een revalidatiecentrum? In de columnreeks “De Revalidanten” neemt Tiare van Paridon ons mee in haar angsten en ontdekkingen als revalidant. Ze beschrijft vijf weken lang haar groeiende gewaarwording van een weigerachtig lichaam en wat het betekent om buiten de veilige muren van het centrum een fysieke beperking te hebben. Deze week deel IV: over Sisyphus als raadgever. Lees meer

Column: Feestjes waar je niemand kent

Feestjes waar je niemand kent

Feestjes waar ze niemand kent vergen enige moed van Eva om naartoe te gaan, maar hebben tegelijkertijd hun voordelen. Lees meer

Zweten tegen beter weten in

Zweten tegen beter weten in

Rolstoelen en sigaretten, is er meer te beleven in een revalidatiecentrum? In de columnreeks “De Revalidanten” neemt Tiare van Paridon ons mee in haar angsten en ontdekkingen als revalidant. Ze beschrijft vijf weken lang haar groeiende gewaarwording van een weigerachtig lichaam en wat het betekent om buiten de veilige muren van het centrum een fysieke beperking te hebben. Deze week deel III: over sporten met een beperking. Lees meer

De handicapwalk

De handicapwalk

Tiare van Paridon neemt ons vijf weken lang mee in haar angsten en ontdekkingen als revalidant. Ze beschrijft haar groeiende gewaarwording van een weigerachtig lichaam en wat het betekent om buiten de veilige muren van het centrum een fysieke beperking te hebben. Deze week deel II: over het identificeren met je eigen ziektebeeld. Lees meer

Allemaal normies

Allemaal normies

Marthe van Bronkhorst probeert tijdens een voorstelrondje te achterhalen waarom ze zich zo onwennig voelt bij bepaalde mensen. Lees meer

Het is eindelijk zover: 12,5 jaar Hard//hoofd in Het HEM!

Op zaterdag 1 oktober viert Hard//hoofd haar 12,5-jarige jubileum in kunsthal Het HEM, een oude munitiefabriek die is omgetoverd tot culturele vrijplaats. In 2020 moesten we ons 10-jarige jubileum om bekende redenen helaas annuleren, nu vieren we alsnog het verleden, het heden en de toekomst van Hard//hoofd!

Bestel je ticket!