Asset 14

Gezocht: een oppasman

Ik zat een blauwe maandag op een datingsite. Tijdens een etentje ten huize van mijn oppaskinderen deed ik verslag van mijn avonturen. Uiteraard dikte ik alles een beetje aan, want de naakte waarheid was zo treurig dat ik mezelf er niet aan wilde herinneren. Bovendien moet je kinderen niet bevestigen in hun toch al levensgrote vooroordeel dat het leven van oude mensen een poel van ellende is.

De ouders vroegen hun kroost wat ze daar nou van vonden, tante-Trudy-aan-het-daten. De middelste keek me aan met een mengeling van verlegenheid en onbegrip. ‘Jij bent dóód!’ zei hij, met neergeslagen ogen en het woord uitspuwend alsof het giftg was. Zijn moeder deed geschrokken, maar ik keek er niet van op. Het kind noemt zijn ouders al jaren ‘dood’. Dood is voor hem het nieuwe ‘fossiel’ – niks aan de hand. Het oordeel van zijn broer was duidelijk ouder en wijzer: ‘Leuk dat je een vriend wilt, maar ik snap het niet echt. Dat je al die dingen met elkaar doet als je oud bent.’ De jongste tenslotte vond het best, mits de aanstaande vreemdeling maar ophoepelde als zij bij me kwam logeren, want dat zou ze ‘ieuw’ vinden.

Ik moest denken aan mijn juf in de eerste klas lagere school. Zij heette juffrouw Kanaar, wat een passende naam was voor iemand die over de hele linie iets vogelachtigs had. Haar hoofd was langgerekt en vol plooien en aan haar kin hing een los vel dat bij de geringste beweging heen en weer zwiepte. Ik schatte haar een jaar of negentig, honderd. Groot was dan ook mijn ontzetting toen juffrouw Kanaar halverwege het schooljaar ging trouwen! Pas jaren later drong het tot mij door dat zij hooguit vijfenvijftig, zestig moet zijn geweest – in ieder geval niet zo halfdood als ik haar als kind inschatte.

Oude mensen en een nieuwe liefde – het blijft een ongemakkelijke combinatie. Niet in de laatste plaats voor mezelf. Het leven alleen bevalt me prima. Het is overzichtelijk, comfortabel en geheel in evenwicht. Nooit eerder was ik zo blij met de dingen zoals ze zijn, hier en nu. Waarom zou ik me dan de rompslomp, het gedoe van een man op de hals halen? Wéér zo’n persoon met wie je rekening moet houden en die overal iets van vindt. Laat me met rust!

En toch. De vertrouwdheid. De geborgenheid. Het samen delen. De nieuwe ervaringen!

Ik: ‘Maar dat geldt voor alles waar je eerder ‘nee’ tegen zei.’
Mijn andere ik: ‘Klopt, en daar heb je een goede oplossing voor gevonden. Je wilde geen kinderen, maar met je ‘oppaskinderen’ ben je dolgelukkig. Je wilt geen huisdier meer, maar waar zou je zijn zonder je oppashond? Je oppaskatten?’
Ik: ‘Ja ja, ik begrijp waar je naartoe wilt.’
Mijn andere ik: ‘Precies. En als hij niet bestaat moet je hem zelf maar uitvinden.’
In koor: ‘Het wordt tijd voor een oppasman’.

Mail

Trudy Kunz werd in de jaren tachtig en negentig bekend door haar werk voor Libelle en Marie Claire. Voor Plus Magazine was zij bijna vijftien jaar columniste. Zij publiceerde meerdere interviewbundels en in 2013 verscheen haar eerste roman, Kroniek van een bange liefde. Als pensionado zonder pensioen verdeelt zij haar tijd, net als daarvoor, tussen schrijven, schilderen en ander (on)nuttigs.

Reinout Dijkstra is illustrator uit Zwolle. Hij maakt tekeningen, schilderingen, foto's en soms ook nog een klein tekstje. Zijn werk is geaard in zijn eigen ervaringen, hij geniet van dingen als lichtval, kleur en is niet vies van een grapje.

Hard//hoofd is gratis en
heeft geen advertenties

Steun Hard//hoofd

Ontvang persoonlijke brieven
van redacteuren

Inschrijven

Steun de makers van de toekomst

Hard//hoofd is een vrije ruimte voor nieuwe makers. Een niet-commercieel platform waar talent online en offline de ruimte krijgt om te experimenteren en zich te ontwikkelen. We zijn bewust gratis toegankelijk en advertentievrij. Wij geloven dat nieuwe makers vooral een scherpe en eigenzinnige stem kunnen ontwikkelen als zij niet worden verleid tot clickbait en sensatie: die vrijheid vormt de basis voor originele verbeelding en nieuwe verhalen.

Steun ons

  • Foto van Marte Hoogenboom
    Marte HoogenboomHoofdredacteur
  • Foto van Mark de Boorder
    Mark de BoorderUitgever
  • Foto van Kris van der Voorn
    Kris van der VoornAdjunct-hoofdredacteur
  • Foto van Sander Veldhuizen
    Sander VeldhuizenUitgeefassistent
Lees meer
het laatste
10 procent is genoeg om een klimaatramp te voorkomen

10 procent is al genoeg om een klimaatramp te voorkomen

Volgens het laatste IPCC-rapport zijn we al cruciale kantelpunten in de opwarming van de aarde gepasseerd. Toch vindt Max Beijneveld hoop in de sociale wetenschap, die aantoont dat we voor duurzame verandering ook bereikbare kantelpunten bestaan. Lees meer

Column: Weten of je ooit moeder wil worden

Weten of je ooit moeder wil worden

Eva wordt geconfronteerd met de beruchte wel-of-geen-kinderen-vraag en zet de voor- en nadelen tegenover elkaar. Lees meer

Vrees de cocon niet: ze is nog warm

Vrees de cocon niet

Nu de feestjes voorzichtig weer op gang komen, beseft Rijk Kistemaker hoeveel hij níet heeft gemist. Gestrand tussen veganistische sneakers en gesprekken over Jeff Bezos verzint hij voor zichzelf een stiller leven. Een tip over verlangen naar lauwe thee en warme cocons. Lees meer

Nieuws in beeld: Remkes haalt de rem eraf

Remkes haalt de rem eraf

De nieuwe informateur Johan Remkes heeft duidelijk minder geduld dan zijn voorgangers. En terecht, vindt Rueben Millenaar. Lees meer

Alles Vijf Sterren: 51

Wees jezelf, ook achter glittercoulissen

Deze week worden onze redacteurs blij van authenticiteit, een nieuw boek van een favoriete schrijver en glitter. Lees meer

Deksels! Voor wie is huren nog betaalbaar?

Deksels! Voor wie is huren nog betaalbaar?

Net als in Amsterdam rijzen de huren in Berlijn de pan uit. Regelingen om die stijging tegen te houden - zoals de zogenaamde Mietendeckel ('huurdeksel') - worden teruggedraaid, met grote protesten als resultaat. Nina Läuger sloot zich bij een van de protesten aan. Lees meer

Nu wordt er niet meer in mijn wangen geknepen 5

Nu wordt er niet meer in mijn wangen geknepen

Hoe schrijf je over iets wat niet meer tastbaar is? Miray van der Bend schreef een collagegedicht over vakanties van vroeger in Turkije. Over de geur van het vliegveld, de granaatappels in de tuin van haar oma, de rimpels op haar gezicht. Lees meer

Pijn en glorie

Pijn en glorie

Jonathan van der Horst onderzoekt mannelijkheid aan de hand van kunstwerken die hem ontroerden. Vandaag deel 3, over Pedro Almodóvars film Dolor y Gloria. Lees meer

Gebroken Kaars van Sanne Balen over yoga, liefde en leed

Gebroken Kaars

De hoofdpersoon schrikt ondersteboven wakker. Hoe geef je jezelf een houding als je wereld op zijn kop staat? De titel van dit kortverhaal van Sanne van Balen over yoga, liefde en leed is tevens de aanbevolen leeshouding. Leg je kamer eens langs je benen omhoog, en begin. Lees meer

Hard//hoofd zoekt eindredacteuren! 1

Hard//hoofd zoekt eindredacteuren!

Hard//hoofd is op zoek naar scherpzinnige eindredacteuren (fictie/non-fictie) die ons tijdschrift structureel willen komen versterken. Lees meer

Nieuws in beeld: Alleen samen houden we de crisis gaande?

Alleen samen houden we de crisis gaande?

Vaker dan elk ander Europees volk geven Nederlanders hun medemens ervan de schuld dat de coronacrisis nog steeds voortduurt. Lees meer

Blik of een Lappendeken 3

Blik of een lappendeken

Een fragment uit het afstudeerwerk van Dino de Haas, een sciencefictionstrip over de alledaagse horror van productiviteit, over queer relaties en queer geluk. Lees meer

Alles Vijf Sterren: Steek die maar in je zak!

Steek die maar in je zak!

Deze week worden onze redacteurs blij van enthousiaste opstekers (op gepast volume), kunst in je broekzak en een wisselaccount op Twitter. Lees meer

De maakbare mens

De maakbare mens

Zijn mensen net als machines? Het bezoek van een monteur laat Marthe van Bronkhorst nadenken over haar eigen bedrading. Lees meer

Baldwin en het vuur dat de illusie verbrandt

Baldwin en het vuur dat de illusie verbrandt

Naast de indrukwekkende documentaire 'I Am Not Your Negro' zijn ook de boeken en essays van James Baldwin de moeite waard, meent Roel Meijvis. Baldwin leert ons wat het betekent om mens te zijn, juist door geen antwoord te geven op die vraag. Lees meer

tot de zon onder gaat / de kleine dingen

tot de zon onder gaat / de kleine dingen

In de gedichten van Nora van Arkel spoelen herinneringen aan en wordt er lego in de sloot gegooid. 'Alsof een eindeloze hoeveelheid tijd zich voor me uitstrekte / loom achterover ging liggen totdat het hele /landschap tijd was geworden'. Lees meer

(Geen onderwerp)

(geen onderwerp)

Vijf huisgenoten proberen via e-mails in contact te blijven over hun huis dat steeds viezer wordt. Lees meer

Column: Tot op het bot

Tot op het bot

Een oude brief van een vriendin voert Eva terug naar een periode waarin het wat minder lekker met haar ging. Lees meer

Nieuws in beeld: 16

Als de kwakzalver per ongeluk gelijk heeft

Het vinden van nieuwe toepassingen voor bestaande medicijnen is een serieus nieuw onderzoeksveld geworden. Lees meer

Geen dubbele bodems bij Hans Klok

Geen dubbele bodems bij Hans Klok

Kwam Hans Klok een mooie show geven, of kregen we hem echt te kennen? Lees meer