Asset 14

Gevaarlijke vrouw

Tegenwoordig zegt iedereen mevrouw en u tegen mij want ze zien een oudere, grijze vrouw. Oudere grijze vrouwen zijn sociaal onzichtbaar en worden per definitie beschouwd als ongevaarlijk. Dat blijft wennen.

Maar laatst gebeurde het omgekeerde: ik werd ingeschat als een serieus risico en potentieel gevaar. Door een vrachtwagenchauffeur nota bene. Dat zat zo.

Ik zat in een opdracht voor mijn opleiding fictie schrijven. Mijn verhaal voltrok zich grotendeels in een vrachtwagencabine. Dat had ik mooi verzonnen, maar ik moest toch weten hoe zo’n cabine er precies uitziet en hoe — cruciaal moment in het verhaal — de chauffeur het bijrijdersportier opent voor een liftster. Research doen, het is niet anders dan voor de krant.

Ik reed naar het havengebied in IJmuiden. Veel vrachtwagens, nergens chauffeurs. Het was nog zoeken. Maar uiteindelijk, bij een transportbedrijf, stond een wagen op het punt van vertrekken. Ik kon de chauffeur nog net aanspreken: ‘Goedemiddag, mag ik u iets vragen? Kan ik even bij u binnen kijken?’
De man, een blonde veertiger met een scherp getekend gezicht, schoof zijn zonnebril omhoog en keek alsof ik hem een schunnig voorstel deed. ‘Wacht even’, zei hij toen, ‘Ik zet hem even aan de kant.’
Hij stapte uit, keek eerst om zich heen en vroeg met enige argwaan: ‘Wat is precies de bedoeling?
Dat legde ik hem uit. De woorden schrijfles en scène leken hem niet echt te overtuigen.
Hij keek weer de straat rond.
‘We lopen even naar achter’, zei hij en posteerde zich bij achterkant van zijn wagen, waar hij de vergrendeling van de zware deuren controleerde.
Hij bekeek mij van top tot teen. ‘Dus je wilde in mijn cabine kijken?’
Ik zag mezelf staan, wat had hij te vrezen? Hij vervolgde: ‘Het is echt niet veel anders dan bij een personenwagen hoor.'
Ik legde het nog eens uit; dat ik bij voorbeeld wilde weten of hij het andere portier opende met een knop op afstand, of met een grendel. En dat het toch moest kloppen allemaal.

Opeens begon het bij mij te dagen. De vrachtwagenchauffeur vertrouwde het helemaal niet. Hij dacht duidelijk: dit is niet pluis. Hij dacht dat ik hem aan het afleiden was en dat intussen dertien Eritreeërs in zijn wagen zouden kruipen.
En ik dacht: Ja, tut, zonnebril op, zwartleren jack… Ik deed gauw mijn bril af en toonde mijn meest geruststellende glimlach.
‘Nou,’ zei hij, ‘Vooruit dan maar, je mag er niet in, maar je mag wel even van buitenaf kijken.’
Ik klom op de tree omhoog en keek rond. Het was minder spectaculair dan verwacht, maar ik bedankte met groot enthousiasme.
Hij draaide bij. ‘Je moest eens weten wat er hier in de haven allemaal gebeurt, voor je het weet heb je een paar van die gasten tussen je lading. ’s Nachts gaan hier de wagens allemaal achter het hek. Dus ik ben tegenwoordig een beetje voorzichtig.’
Ik gaf hem groot gelijk.

Hij klom achter het stuur, zette zijn zonnebril op, schakelde, beantwoordde mijn opgestoken hand met een zuinig knikje en reed weg.
Ik zag hem in zijn spiegel kijken, helemaal vertrouwen deed hij het nog steeds niet.
Ik liep terug naar mijn auto, bekeek mezelf in het weerspiegelende raam en gaf hem gelijk.
Ik zag eruit als een gevaarlijke vrouw.
Eindelijk weer eens.

Mail

Loes de Fauwe is journalist en oud-verslaggever van Het Parool. Ze publiceerde twee boeken, Kasba Holland (met Arthur van Amerongen) en Een moeilijke jeugd. Sinds Loes afscheid nam van de krant verheugt ze zich in haar bestaan als gepensioneerde. Zonder plichten, zonder wekker, maar nog steeds met een nieuwsgierige blik op de wereld.

Lisa-Marie van Barneveld is editorial illustrator. Ze houdt van korte deadlines en moeilijke onderwerpen. Haar geheime superkracht is meer verf op haar handen/kleren/tafel/kat krijgen dan op het papier.

Hard//hoofd is gratis en
heeft geen advertenties

Steun Hard//hoofd

Ontvang persoonlijke brieven
van redacteuren

Inschrijven
Lees meer
test
het laatste
Niet

Niet

'Naarmate die vakantie vorderde, begon ik die ‘niet’ te bezien in het licht van een oude angst die soms omhoogkomt. Wanneer namelijk mijn vriendin zei: ‘dat is een lantaarnpaal’ en ik zei ‘niet’, begon ik me af te vragen of we inderdaad wel dezelfde lantaarnpaal zagen.' In deze column schrijft Anne Schepers over het woord 'niet' en de gevolgen die het kan hebben voor een discussie. Lees meer

Waarom nog schrijven na ChatGPT?

Waarom nog schrijven na ChatGPT?

Waarom blijven we schrijven als kunstmatige intelligentie dat straks beter kan dan wij? In dit essay bespreekt Shimanto Reza de verbinding die teksten bieden. Ze gaan in dialoog met elkaar, met onszelf, met anderen. Lees meer

Links, wees niet zo bang om hypocriet te zijn

Mijn week met morele ambitie: wat ik leerde ondanks Rutger Bregman

Marthe van Bronkhorst probeerde morele ambitie een week uit en leerde ervan - ondanks Rutger Bregman. Lees meer

Vacature Lid Raad van Toezicht

Vacature Lid Raad van Toezicht

Hard//hoofd wil per 1 juni de driekoppige Raad van Toezicht uitbreiden met twee nieuwe leden waaronder een voorzitter. Mocht je willen reageren dan ontvangen wij graag voor 1 mei een reactie. Lees meer

:Oproep: Wie illustreert de erotische verhalen van het Rode Oor?

Oproep: Wie illustreert de erotische verhalen van het Rode Oor?

De Stoute Stift is de gloednieuwe illustratiewedstrijd van deBuren, Stripgids, Hard//hoofd en Stichting Nieuwe Helden. Meedoen? De deadline is 1 mei 2024 (10:00). Lees meer

Eva heeft u toegevoegd aan een nieuwe groepschat

Eva heeft u toegevoegd aan een nieuwe groepschat

Eva nodigt twee vrienden uit om bij haar te komen eten. Ze hoopt dat dit het begin zal zijn van een nieuwe vriendengroep. Lees meer

Witte tranen

Witte tranen

Vaak kan geconfronteerd worden met een racistische misstap veel losmaken in witte vrouwen. Waar komt dat door? Fleur den Boer onderzocht het perfectionisme van witte vrouwen en hoe zogeheten 'witte tranen' racisme in de hand werken. Lees meer

Stieren en vrouwen hebben iets gemeen

Stieren en vrouwen hebben iets gemeen

Wat hebben stieren en vrouwen gemeen? In dit essay ziet Barbara Haenen tijdens het bezoeken van een stierengevecht gelijkenissen met haar eigen ervaringen. Lees meer

Links, wees niet zo bang om hypocriet te zijn 1

Links, wees niet zo bang om hypocriet te zijn

Marthe van Bronkhorst bekijkt hypocrisie als spectrum: hoe hypocriet ben jij op een schaal van Frans Bauer tot Johan Derksen? Lees meer

Bijsturen 1

Bijsturen

In dit essay legt Belle de Rode de vinger op de zere plek. Ze beschrijft hoe zij de rol van bijsturende kapitein op zich moet nemen omwille van haar zieke vader, terwijl ze juist afscheid had willen nemen van de kritische kapitein die in haar huisde. Lees meer

In je eentje achterblijven

In je eentje achterblijven

Als vriendin K. op een date gaat, denkt Eva van den Boogaard na over hun onuitgesproken pact. Zo lang ze beiden ongelukkig in de liefde zijn, hebben ze elkaar. Maar wat als er iemand dat pact uitstapt? Lees meer

Gelukkig zien jonge mensen het verband tussen toen en nu

Durf te leren van het verleden

Op Dag 150 van de wrede vergeldingsactie van Israël is een eind van de ‘slachting’ van Palestijnen nog niet in zicht. Schrijver Marte Hoogenboom vestigt haar hoop op activisten en journalisten die het verband tussen ‘toen’ en ‘nu’ durven zien. Lees meer

Fatma Shanan: de lichtelijke melancholie van het zomerse alleen zijn 1

Fatma Shanan | De lichtelijke melancholie van het zomerse alleen zijn

Een oase van rust midden in Berlijn. De kleine geschilderde landschappen en zelfportretten in de natuur van Fatma Shanan (1986, Israël) komen goed tot hun recht in de expositieruimte van Dittriech en Schlechtriem. De tentoonstelling ‘The Inn River’ bestaat uit een bescheiden aantal van negen schilderijen. Aucke Paulusma laat zien dat een aandachtige observatie loont, maar dat de schilderijen laten niet per se een vrolijke indruk achterlaten. Lees meer

Reden tot paniek

Reden tot paniek

In dit droomachtige en persoonlijke essay blikt Wouter Degreve terug op zijn jeugd, en hij onderzoekt de effecten daarvan op het heden. Want 'de kracht van de plek waar je bent opgegroeid mag je nooit onderschatten.' Lees meer

Geld lenen

Geld lenen

‘Het spijt me,’ zeg ik. ‘Voor dit alles.’ Ik gebaar om me heen. ‘Voor Nederland.’ In deze column van Anne Schepers ontmoeten twee vrouwen, die uitkijken naar hun avond in een wijnbar, een man die een treinkaartje naar Ter Apel bij elkaar probeert te sprokkelen. Lees meer

Vijftig jaar vrijheid van beweging

Vijftig jaar vrijheid van beweging

Tom Kniesmeijer leerde dansen op de remixes van discopionier Tom Moulton. Nu zijn eerste kennismaking met de muziek van deze sterproducent bijna vijftig jaar geleden is, blikt hij terug en komt hij tot een inzicht over onze tijd. Lees meer

Kür op muziek

Kür op muziek

”Onlangs las ik over wezentjes die alleen bestaan in de droom van een slapende vrouw.” Nelson Morus schreef een kort verhaal over geforceerde gezelligheid, chatbotgesprekken over lievelingsgerechten, hectiek en de alledaagse sleur. Lees meer

Als je wordt uitgenodigd voor een euthanasiefeest, dan ga je

Als je wordt uitgenodigd voor een euthanasiefeest, dan ga je

'Als je je psycholoog écht een brevet van onkunde wil geven, moet je haar uitnodigen voor je euthanasiefeest.' Lees meer

Neoliberaal Lang Covid 2

Neoliberaal Lang Covid

Voor ons 'Aaah'-magazine, schreef Harriët Bergman een essay over hoe long covid-patiënten vallen tussen pech en onrecht. "Er is iets grondig mis met hoe we in Nederland omgaan met mensen met een beperking en chronisch zieke mensen." Lees meer

Zo het begon 1

Zo het begon

Nele Peeters schreef een ontroerend verhaal, vol treffende zinnen en beelden. Het is dromerig verhaal, over eenzaamheid, hoop, zorgzaamheid en zwaarte. Lees meer

Word trouwe lezer van Hard//hoofd op papier!

Hard//hoofd verschijnt vanaf nu twee keer per jaar op papier! Dankzij de hulp van onze lezers kunnen we nog vaker een podium bieden aan aanstormend talent. Meld je aan als abonnee voor slechts €2,50 per maand en ontvang ons papieren magazine twee keer per jaar in de bus. Veel leesplezier!

Word trouwe lezer