Asset 14

Geluk is een jurk

Column: Geluk is een jurk

Mijn vader bewaarde alles. Dat was meteen het enige puntje van kritiek dat mijn moeder ooit tegen hem uitte, maar ik ben er blij mee. Anders had ik het qua nalatenschap zonder zijn schoenendozen moeten doen. En juist die schoenendozen, tot de rand toe gevuld met nutteloze zaken, koester ik als een schat.

Het meest dierbare wat ik erin aantrof, waren een paar lapjes stof - restanten van de vele kinderjurkjes die mijn moeder voor ons naaide. Wat anderen met een geur of een liedje hebben, heb ik met mijn kleren van vroeger. Ik hoef er maar een fotootje van te zien – laat staan er een reepje van in handen te hebben! - of ik ben terug in de tijd waarin ik ze droeg. Ik proef de sfeer, voel de emotie die het moment van toen kleurde. Meestal is dat geluk.

1952. Ik lig in mijn bed en tuur in het donker. Daar, aan een knaapje tegen de kast, hangt hij in het donker op mij te wachten: mijn nieuwe jurk. Ik ben ziek en daarom heeft mijn moeder uit een oud overhemd van mijn vader een jurk voor me gemaakt. Die mag ik aan zodra ik weer beter ben. De stof voelt een beetje ribbelig. ‘Ruwe katoen’ heet het, en de kleur heet ‘crème’. Mooi vind ik die kleur. Jammer dat zij er van groen vilt een grote vis op heeft genaaid, met rode steken, vlak onder mijn kin. Ik houd niet van groen en ook niet van vis, maar anders is het zo saai, zei ze. De kast waar de vissenjurk tegenaan hangt, heeft mijn vader zelf getimmerd. Hij is groot, soms speel ik erin. Als ik het schuifje openmaak, bibbert de deur een beetje. Het is ook maar sigarenkistjeshout. Dat komt door de oorlog. Er is geen oorlog, maar er is net oorlog geweest. Dan is het hout altijd heel dun.

1961. We zitten in de volgeladen, snikhete Citroën. Het is zomervakantie, we gaan twee weken naar zee en morgen ben ik jarig. Aan mijn voeten zit Molly, ons vuilnisbakkenhondje. Hij zit aan een cadeauverpakking te sabbelen in de hengseltas van mijn moeder. Er komt een stukje streepjesstof tevoorschijn, wit, oranje, zwart en grijs. Ik vraag aan mijn moeder of ik soms een nieuwe jurk krijg, voor mijn verjaardag. Ze lacht. Zij kan nooit een geheim bewaren. ‘Maak dan maar open,’ zegt ze, ‘als je het toch al weet.’ Daarna mag ik ook mijn andere kadootjes uitpakken, omdat de reis dan sneller gaat. Een blauwe zonnebril en een modern bedlampje van wit plastic met rode en lichtgroene vegen. ‘Picasso!’ zegt mijn vader. Molly geeft over op de tas. Gelukkig zijn alle pakjes eruit.

Een paar jaar later zingen The Beatles Yesterday en lopen we allemaal in minirok. Mijn moeder naait nog steeds jurkjes voor me, maar ze vindt ‘tot op de knie’ kort genoeg. De driedubbele zoom die ik er eerst nog in leg (bij een vriendin, met rijgdraad, zodat ik hem er straks weer uit kan trekken), is geen gezicht.

Ons eerste conflict is een feit. Dag moeder, dag jeugd, dag onschuld. Voortaan koop ik mijn kleren lekker zelf. Maar zo blij als vroeger zullen ze me nooit meer maken.

Mail

Trudy Kunz werd in de jaren tachtig en negentig bekend door haar werk voor Libelle en Marie Claire. Voor Plus Magazine was zij bijna vijftien jaar columniste. Zij publiceerde meerdere interviewbundels en in 2013 verscheen haar eerste roman, Kroniek van een bange liefde. Als pensionado zonder pensioen verdeelt zij haar tijd, net als daarvoor, tussen schrijven, schilderen en ander (on)nuttigs.

Jesse Strikwerda is illustrator en één van de drie winnnaars van de Fiep Westendorp stimuleringsprijs 2015.

Hard//hoofd is gratis en
heeft geen advertenties

Steun Hard//hoofd

Ontvang persoonlijke brieven
van redacteuren

Inschrijven

Steun de makers van de toekomst

Hard//hoofd is een vrije ruimte voor nieuwe makers. Een niet-commercieel platform waar talent online en offline de ruimte krijgt om te experimenteren en zich te ontwikkelen. We zijn bewust gratis toegankelijk en advertentievrij. Wij geloven dat nieuwe makers vooral een scherpe en eigenzinnige stem kunnen ontwikkelen als zij niet worden verleid tot clickbait en sensatie: die vrijheid vormt de basis voor originele verbeelding en nieuwe verhalen.

Steun ons

  • Foto van Marte Hoogenboom
    Marte HoogenboomHoofdredacteur
  • Foto van Mark de Boorder
    Mark de BoorderUitgever
  • Foto van Kiki Bolwijn
    Kiki BolwijnAdjunct-hoofdredacteur, chef Literair
  • Foto van Sander Veldhuizen
    Sander VeldhuizenUitgeefassistent
Lees meer
het laatste
Alleen samen krijgen we u eronder

Alleen samen krijgen we u eronder

Mark Rutte is het niet vergeten, vanaf vandaag wordt alles soepel! Geef vooral weer die drie zoenen en alsjeblieft: dicht op de mond graag. Waarom zou je denken aan de uitgeputte zorg en de oplopende IC-cijfers als je ook aan jezelf kan denken? Nou dan. Lees meer

Met (voor het eerst!) een illustratie van Melcher Oosterman. Lees meer

Column: Inferno onder de roltrap

Inferno onder de roltrap

Een defecte roltrap op het station herinnert Eva eraan hoe ze als kind soms verborgen werelden en niet per se bestaande systemen waarnam. Lees meer

De nobele kunst van het missen

De nobele kunst van het missen

Marthe van Bronkhorst mist een hoop dingen in haar leven. Haarelastiekjes, de deuk in de bank die ze maakte in het vakantiehuisje, en ze kan maar niet vergeten dat Philip Freriks gestopt is met het journaal. (kom terug, Philip!). Maar waar komt dit missen vandaan?
Met (voor de laatste keer!) een illustratie van Jessica Bacuna. Lees meer

Column: Wasverzachter

Wasverzachter

Een fietstochtje met twee vrienden voert Eva naar een nieuwbouwwijk, waar het leven bij nader inzien toch zo slecht nog niet zou zijn. Lees meer

Een ezel stoot zich geen twee keer aan dezelfde steen, maar een kiezer wel

Een ezel stoot zich geen twee keer aan dezelfde steen, maar een kiezer wel

Marthe van Bronkhorst verdiept zich ter voorbereiding van de verkiezingen in de Archieven der Vergeten Partijen. Ook dit jaar zijn er maar liefst 37 verkiesbare partijen. Wie zijn hen voorgegaan, en zat er dan echt niet een bij die de tand des tijds had moeten overleven? Lees meer

Column: Dingen die we niet gehoord hebben

Dingen die we niet gehoord hebben

Een gehoorbeschadiging is wat Eva van den Boogaard met haar opa gemeen heeft. Verder weet ze niet veel over hem en zijn oorlogsverleden, behalve dat het opgelopen trauma ook zijn nageslacht raakte. Lees meer

Sommige dagen kun je niet oplossen

Sommige dagen kun je niet oplossen

Twee geliefden die niet in elkaar opgaan blijven individuen en in Duo Penotti is eigenlijk best veel van jezelf terug te vinden. Marthe van Bronkhorst neemt een kijkje in haar ijskast, denkt na over wat je bewaart in je vriezer en komt tot de conclusie dat er voor sommige dingen geen oplossing bestaat. Lees meer

Hoe je de maanden op je knokkels telt en andere vragen

Hoe je maanden op knokkels telt en andere vragen

Voor welke simpele zaken heb jij nooit meer opnieuw naar uitleg durven vragen? Voor Vivian MacGillavry was het maanden tellen op haar knokkels. Maar toen ze dat aan een vriendin durfde op te biechten, ontdekte ze iets moois. Lees meer

Interfriention

Interfriention

Eva van den Boogaard viert een vriendschapsjubileum met vriendin I. en blikt terug op een andere vriendschap, die kort daarvoor ten einde moest komen. Lees meer

Tip van Else Boer Wees een meeloper

Wees een meeloper

Soms is een meeloper zijn gewoon een heel goed plan. Schrijver Else Boer legt uit waarom aan de hand van haar nieuwste niet-originele hobby: schaken. Lees meer

Zonder mijn moeder

Zonder mijn moeder

Het wel of niet aanschaffen van een kunstwerk voert Eva van den Boogaard terug naar tijden waarin ze nog niet alle beslissingen zelf nam. Lees meer

Column: In de kruipruimte

In de kruipruimte

In het huis dat Eva van den Boogaard bewoont, bevindt zich een kruipruimte dat de nodige vragen oproept. Lees meer

Column: Veelzeggende kiepau

Veelzeggende kiepauto

In haar laatste column op Hard//hoofd deelt Iduna Paalman een mistroostig inzicht: hoe beter we kunnen praten, hoe minder we kunnen zeggen. Toch brengt het haar tot een hartverwarmende conclusie. Lees meer

Schuldig

Schuldig

Marthe van Bronkhorst maakt een innerlijke reis om haar overleden grootvader te gedenken, die met andere bedoelingen naar Indonesië reisde dan zij lange tijd dacht. Lees meer

 Vergeet de zomer maar (niet)

Vergeet de zomer maar (niet)

Nu fysiek reizen wereldwijd onmogelijk is, rest de verbeelding: fotograaf Cleo Goossens neemt ons mee naar de zonnige uithoeken van onze fantasie. Lees meer

Column: Rommelklanken

Rommelklanken

Het vele videobellen van de afgelopen tijd doet Eva van den Boogaard de waarde inzien van zogenaamde 'rommelklanken'. Lees meer

Tip: Laat alles vallen 1

Laat alles vallen

Annelies van Wijk onderzoekt haar fascinatie voor alledaagse objecten die onverwacht te pletter vallen. Een tip om zelf ook eens als een brokstuk te gronde te gaan, wie weet welke schoonheid er nog oprijst uit de scherven. Lees meer

Column: Zolang je maar geen zware machines bedient

Zolang je maar geen zware machines bedient

Als kind vond Iduna Paalman opvatting dat slapen voor grote mensen was en zij het dus niet nodig had. Nog steeds probeert ze af te komen van haar vooroordeel dat alleen mensen die niet genoeg van het leven houden, van slapen houden. Lees meer

Column: The mask is the face

The mask is the face

Een versleten meubelstuk zet Eva van den Boogaard tijdens haar verhuizing aan het denken over de betekenis van uiterlijk vertoon. Lees meer

Beeldspraak: The City is a Choreography

Vraag de stad eens ten dans

Fotograaf Melissa Schriek heeft oog voor het subtiele en eigenaardige ritme van de stad. 'Zodra we de straat op gaan, worden we daar deel van.' Lees meer