Asset 14

Financiële boswandeling

Column: Financiële boswandeling

Sinds ik geaccepteerd heb dat ‘financiële administratie’ niet alleen iets is voor mensen die op zondagmiddag na de boswandeling, het klassieke concert en de kop koffie in de voorkamer (waar het middaglicht zo mooi door het glas-in-loodraam schijnt) tijd over hebben, en zich dan met de voor hen zo kenmerkende ‘lichte tegenzin’ – waarin tegelijkertijd tevredenheid schuilt, zo van: ik heb geen zin, maar mijn zaakjes wél goed geregeld – over hun boekhoudsysteem buigen, nou, sinds ik dus geaccepteerd heb dat financiële administratie niet alleen voor die mensen is weggelegd maar ook voor mij, moet ik regelmatig aan Erik denken.

Erik was lang de accountant van mijn moeder. Als kind bewonderde ik hem, hij was groot en had volle wangen die de kleur hadden van oude koperen centen. ‘Erik komt mijn geld repareren,’ zei mijn moeder, en dan dacht ik echt dat hij een gereedschapskist bij zich had en aan het slijpen en vijlen zou slaan.

Jaren later, ik wist inmiddels wat inflatie was, hielp Erik me met een werkstuk voor economie. Ik had, zoals de opdracht omschreef, de inkomsten en uitgaven van een modaal gezin in kaart gebracht; de familie Netto, met de twee vaders Cor en Mario, en kinderen Klari en Bruto. Erik zei: ‘Leuke verhaaltjes kun je bedenken, maar geld is geen verhaaltje. Geld is waarom deze wereld nog niet in de afgrond is geflikkerd.’ Ik zei dat het ook kon zijn dat de wereld al in de afgrond was geflikkerd, juist vanwege al dat geld. ‘Spannende gedachte,’ zei Erik, ‘leg eens uit?’

Soms droeg Erik voor uit Gedichten van geld, de bloemlezing die hij zelf had samengesteld. Ik herinner me die keer dat hij in de gang stond en mijn kleine broertje vertelde dat hij best eens een muntje door kon slikken. ‘Adriaan Jaeggi schreef het ook,’ zei hij. ‘Luister. “Ze zeiden: geld kun je niet eten. Toch kwam/een dubbeltje er ongeschonden uit. Je slikte/kwartjes, guldens, zelfs rijksdaalders/en alles bleef glanzen.” Zie je wel!’

Toen ik twintig was won Erik – het kon ook niet anders – de loterij. Zes ton, vertelde mijn moeder me aan de telefoon, Erik heeft zeshonderdduizend euro gewonnen. Mijn moeder heeft moeite met getallen en het helpt haar om het woord voor zich te zien. Dus niet € 600.000, maar zeshonderdduizend euro. Erik had het altijd over ‘ruggen’. Ik weet nog dat ik dan bergrichels voor me zag waar briefjes geld op lagen die een beetje dwarrelden in de wind. Erik had zeshonderd ruggen gewonnen, en vertrok met zijn vrouw naar Indonesië.
‘Heeft hij een vrouw?’ vroeg ik verbaasd. Ik was er altijd vanuit gegaan dat Erik met zijn bankrekeningen getrouwd was. Dat hij ’s avonds omgeven door stapels afschriften zijn bord leeg at.
‘Blijkbaar wel, ja,’ zei mijn moeder verdrietig.

Sinds kort is het me duidelijk dat ik niet meer om mijn eigen financiële administratie heen kan, en zoek ik een boekhouder. Eentje die mij een beetje kan helpen met factureren en belastingen, die wellicht ook van klassieke muziek houdt en een glas-in-loodraam in mijn huis wil zetten. En zoals God voor mij altijd het gezicht bleef houden van mijn godsdienstleraar, zo is elke boekhouder Erik. Ik zoek een Erik. Hij hoeft geen koperen wangen te hebben, maar als hij me tijdens een boswandeling op zondag gedichten wil voorlezen of wil praten over de afgrond waar de wereld wel of niet in flikkert, is dat een pré.

Mail

Iduna Paalman (1991) is al bijna vier jaar columnist voor Hard//hoofd. Haar poëziedebuut ‘De grom uit de hond halen’ verscheen in het najaar van 2019 bij Querido. Ze won er de Poëziedebuutprijs 2020 mee. Ze publiceerde onder meer in De Gids, De Revisor, De Groene Amsterdammer en NRC Handelsblad.

Daphne Prochowski is een illustrator uit Groningen. Haar werk is te omschrijven als kleurrijk en verhalend.

Hard//hoofd is gratis en
heeft geen advertenties

Steun Hard//hoofd

Ontvang persoonlijke brieven
van redacteuren

Inschrijven
Lees meer
test
het laatste
Tot morgen

Tot morgen

Na bijna vier jaar als columnist voor Hard//hoofd is het voor Eva tijd voor iets nieuws, maar afscheid nemen is niet haar ding. 'Dus lieve lezers: voor jullie nu een kus op de wang, en tot morgen!' Lees meer

Wat je niet zult zien op het nieuws

Wat je niet zult zien op het nieuws

Marthe van Bronkhorst beschrijft dat wat ongezien blijft op het nieuws over de demonstaties bij de UvA. 'Maar het is wel gezien. Het is niet onopgemerkt gebleven.' Lees meer

Mooi weer spelen

Mooi weer spelen

Als Aisha’s eerste therapiesessie niet voelt als de warme deken waar ze op hoopte, mist ze groepsgenoot S., die haar een spiegel voorhield. Lees meer

Verdomme, ik heb wel geleefd

Maar verdomme, we hebben wel gelééfd

Marthe van Bronkhorst schreef in 2019 een toneelstuk dat bijna volledig werkelijkheid is geworden. Kan ze de slotscène nog weren uit de realiteit? Lees meer

Alles wat ik wil en absoluut niet nodig heb

Alles wat ik wil en absoluut niet nodig heb

Wanneer Eva op bezoek is bij haar zus, vraagt die of Eva haar eicellen al in heeft laten vriezen. Het laat Eva nadenken over hoe ze de vraag 'Wil ik een kind?' überhaupt kan beantwoorden. 'De vraag omtrent het ouderschap is bij uitstek een gevoelskwestie, en mijn gevoel volgen is nooit mijn sterkste punt geweest.' Lees meer

Niet

Niet

'Naarmate die vakantie vorderde, begon ik die ‘niet’ te bezien in het licht van een oude angst die soms omhoogkomt. Wanneer namelijk mijn vriendin zei: ‘dat is een lantaarnpaal’ en ik zei ‘niet’, begon ik me af te vragen of we inderdaad wel dezelfde lantaarnpaal zagen.' In deze column schrijft Anne Schepers over het woord 'niet' en de gevolgen die het kan hebben voor een discussie. Lees meer

Links, wees niet zo bang om hypocriet te zijn

Mijn week met morele ambitie: wat ik leerde ondanks Rutger Bregman

Marthe van Bronkhorst probeerde morele ambitie een week uit en leerde ervan - ondanks Rutger Bregman. Lees meer

Eva heeft u toegevoegd aan een nieuwe groepschat

Eva heeft u toegevoegd aan een nieuwe groepschat

Eva nodigt twee vrienden uit om bij haar te komen eten. Ze hoopt dat dit het begin zal zijn van een nieuwe vriendengroep. Lees meer

Links, wees niet zo bang om hypocriet te zijn 1

Links, wees niet zo bang om hypocriet te zijn

Marthe van Bronkhorst bekijkt hypocrisie als spectrum: hoe hypocriet ben jij op een schaal van Frans Bauer tot Johan Derksen? Lees meer

In je eentje achterblijven

In je eentje achterblijven

Als vriendin K. op een date gaat, denkt Eva van den Boogaard na over hun onuitgesproken pact. Zo lang ze beiden ongelukkig in de liefde zijn, hebben ze elkaar. Maar wat als er iemand dat pact uitstapt? Lees meer

Geld lenen

Geld lenen

‘Het spijt me,’ zeg ik. ‘Voor dit alles.’ Ik gebaar om me heen. ‘Voor Nederland.’ In deze column van Anne Schepers ontmoeten twee vrouwen, die uitkijken naar hun avond in een wijnbar, een man die een treinkaartje naar Ter Apel bij elkaar probeert te sprokkelen. Lees meer

Als je wordt uitgenodigd voor een euthanasiefeest, dan ga je

Als je wordt uitgenodigd voor een euthanasiefeest, dan ga je

'Als je je psycholoog écht een brevet van onkunde wil geven, moet je haar uitnodigen voor je euthanasiefeest.' Lees meer

Ik ook op jou

Ik ook op jou

Op een avond zegt iemand tegen Eva dat hij verliefd op haar is. Terwijl hij wacht op een antwoord, denkt Eva na over wat verliefd zijn eigenlijk is. Lees meer

Herhaalrecept

Herhaalrecept

Op een ochtend wordt Aisha Mansaray wakker in een parelmoeren bubbel. Ze onderzoekt hoe ze met haar depressie op de randen van de realiteit kan leven, zonder de grip erop te verliezen. ‘Mijn aandoening was een zuigend ding geweest dat zich om mij heen had gewikkeld, lelijk, en meer levend dan ik.’ Lees meer

Geen geld maakt ook niet gelukkig

Geen geld maakt ook niet gelukkig

Marthe van Bronkhorst maakt de balans op tussen S en M, die beide alles kwijt zijn: de een is ingebed in het zorgsysteem, de ander moet niks hebben van de verzorgingsstaat. Lees meer

‘Stel je voor dat het gewoon wérkt’

‘Stel je voor dat het gewoon wérkt’

Grootgebracht met het idee dat 'natuurlijke' oplossingen de voorkeur hebben boven synthetische medicatie stond Eva niet te springen om angstremmers te gaan gebruiken. Maar wat als het nou gewoon werkt? Lees meer

Column: Keihard chillen 2

Keihard chillen

Eva zet haar vraagtekens bij het fenomeen chillen. 'Eerlijk gezegd denk ik dat een wereld als deze, waarin fascisme oprukt, waarin genocide nog steeds bestaat, waarin het onrecht en de pijn en het verdriet van mijn schermen afspat, weinig reden geeft tot chillen.' Lees meer

We zijn tenminste allemaal nog mensen

We zijn tenminste allemaal nog mensen

In een overvolle trein ontwaart Aisha de eerste tekenen van het nieuwe verhaal waar ze - of iedereen? - naar op zoek is. Lees meer

Column: Dat heet ‘een gesprek voeren met elkaar’

Dat heet ‘een gesprek voeren met elkaar’

Als een vriendin van Eva op date gaat met een man waarmee Eva zelf al eerder afsprak, is ze erg benieuwd naar haar bevindingen. Lees meer

Column: Het glas wijn waar ik zin in heb bestaat niet

Het glas wijn waar ik zin in heb bestaat niet

Twee jaar geleden vroeg Eva nog aan een collega waarom ze niet dronk. Inmiddels laat ook zij de alcohol links liggen en is ze zelf degene die wordt bevraagd. Lees meer

Word trouwe lezer van Hard//hoofd op papier!

Hard//hoofd verschijnt vanaf nu twee keer per jaar op papier! Dankzij de hulp van onze lezers kunnen we nog vaker een podium bieden aan aanstormend talent. Meld je aan als abonnee voor slechts €2,50 per maand en ontvang ons papieren magazine twee keer per jaar in de bus. Veel leesplezier!

Word trouwe lezer