Asset 14

Feestjes waar je niemand kent

Column: Feestjes waar je niemand kent

Het is vrijdagavond en ik ben uitgenodigd voor een feestje waar ik niemand ken. Beter gezegd: ik ken de organisator van het feestje, een collega, maar verder bungel ik als individu buiten de sociale kringen van deze persoon. De gastvrouw stuurt me van tevoren een bericht: misschien komt er ook een andere collega van ons, samen met zijn vriendin die ik ken uit zijn Instagramstories (daarin ziet ze er aardig uit). Ik draag mijn mooie bh en had uitgekiend dat ik mijn haar vanochtend kon wassen zodat het nu, twaalf uur later, goed zou zitten, en ik was niet gaan hardlopen zodat ik geen vermoeide benen zou hebben mocht ik nog willen gaan dansen vanavond. Nu ik op het punt sta te vertrekken, heb ik geen zin meer. Iets doet me toch de trein instappen.

Ondanks dat er afgelopen jaren niet zoveel te feesten viel, kreeg ik het op de een of andere manier regelmatig voor elkaar om op feestjes te belanden waar ik (bijna) niemand kende en om via mijn nieuwe kennissen aldaar verzeild te raken in huizen van mensen die ik nog nooit gesproken had. Zo danste ik in een sjiek huis in de Hartenstraat in Amsterdam waar Gorillas halve liters bier kwam bezorgen en waar natuurlijk de politie aanbelde om twee uur ’s nachts, ontbeet ik op de oude redactie van een journalistiek platform dat anti-kraak gehuurd werd en vol oude kantoormeubelen stond en rookte ik sigaretten in een woonkamer in Berlijn gevuld met zwartgeklede architecten en mooie vrouwen met Turkse namen.

Met wie moet ik praten, wie wil er met mij praten?

Voor ik naar een feestje ga waar ik (bijna) niemand ken vraag ik me vaak af: waarom doe ik mezelf dit aan? Met wie moet ik praten, wie wil er met mij praten? Tegelijkertijd is er een reden waarom ik mezelf kennelijk goed vermaak: alle ballast die ik heb, alle verhalen die ik met me meesleep maar liever niet deel blijven netjes verborgen achter een luikje waar geen van die personen toegang toe heeft. Ik vertel alleen wat ik wil vertellen, zet een karakter neer dat ik op die avond ben. Het strookt nog wel met wie ik ben op mijn werk, of op vakantie, of als ik schrijf, maar alle troep waar ik geen zin in heb kan ik achterhouden en tijdelijk van mijn persona af laten glijden. Het is een soort vrijheid die ik alleen nog heb kunnen vinden in een verduisterde kamer met muziek en veel bier, een balkon om op te roken en nieuwe gezichten waarachter verhalen zitten die ik nog niet ken, en waarvan ik weet dat ik evengoed maar een deel te zien en te horen krijg.

Na acht kilometer Google Maps volgen op mijn ov-fiets arriveer ik bij een appartementencomplex. Door de intercom roept iemand ‘derde verdieping!’ Binnen hoor ik een bas dreunen, een voordeur staat open, de gastvrouw komt enthousiast naar de deuropening gerend en stelt me voor aan iemand die ook schrijft, mijn collega en zijn vriendin komen binnenvallen. Na een uur kletsen over werk, beweeg ik me naar het lege balkon. De schuifdeur opent en ik adem de frisse lucht in, kijk vanaf het balkon uit over de stille stad. Het is zacht weer, de nacht is helder en ik besef dat ik overal naartoe kan. De deur gaat open, iemand stapt het balkon op. ‘Hi! I’m Eva, how are you?’

Mail

Eva van den Boogaard is literatuurwetenschapper, docent en onderwijsinnovator bij St. Joost School of Art & Design en eindredacteur bij Hard//hoofd. Haar verborgen talent is slapen en haar minder verborgen talent twijfelen. Ze rent graag langs de Vecht, zingt met karaoke het liefst George Michael en droomt van een Heilige Birmaan als huisdier.

Bjorn Gort is een illustrator uit Oosterhout die altijd op zoek is naar nieuwe perspectieven. Hij speelt met de vormen van de werkelijkheid en gebruikt zijn lijnenspel om zijn blik op de realiteit weer te geven.

Hard//hoofd is gratis en
heeft geen advertenties

Steun Hard//hoofd

Ontvang persoonlijke brieven
van redacteuren

Inschrijven
test
het laatste
De man die geen vragen stelt

De man die geen vragen stelt

Aisha's single, hetero vriendinnen worden op dates overspoeld door dominante sales pitches. Stel een vraag, lieve man, stel een vraag! Lees meer

Levensweg

Levensweg

Als Aisha een trouwerij op een Limburgse boerderij bezoekt, mijmert ze ineens over haar eigen bruiloft. Ach, trouwen is niks voor haar. Toch? Lees meer

Marktplaatsgekkies

Marktplaatsgekkies

Marthe van Bronkhorst besluit de relatiemarkt opnieuw te betreden en vraagt zich af: ben ik een koopje, of een langetermijn-investering? Lees meer

:Dit is Europa: een half-ontspoorde trein

Dit is Europa: een half-ontspoorde trein

Marthe van Bronkhorst bekijkt Europa als een treinreis en stemmen voor de Europese Parlementsverkiezingen als het zijn van de conducteur op die rammelende trein. Lees meer

Ik wil het woord tokkie nooit meer horen

Ik wil het woord tokkie nooit meer horen

"Ofwel we noemen mij voortaan een tokkie, en ik zal de titel met trots dragen. Of we stoppen met het gebruik van het woord tokkie en laten het weer alleen een familienaam zijn." In deze gastcolumn geeft Anne Schepers een ijzersterk pleidooi tegen het negatieve gebruik van het woord 'tokkie'. Lees meer

Tot morgen

Tot morgen

Na bijna vier jaar als columnist voor Hard//hoofd is het voor Eva tijd voor iets nieuws, maar afscheid nemen is niet haar ding. 'Dus lieve lezers: voor jullie nu een kus op de wang, en tot morgen!' Lees meer

Wat je niet zult zien op het nieuws

Wat je niet zult zien op het nieuws

Marthe van Bronkhorst beschrijft dat wat ongezien blijft op het nieuws over de demonstaties bij de UvA. 'Maar het is wel gezien. Het is niet onopgemerkt gebleven.' Lees meer

Mooi weer spelen

Mooi weer spelen

Als Aisha’s eerste therapiesessie niet voelt als de warme deken waar ze op hoopte, mist ze groepsgenoot S., die haar een spiegel voorhield. Lees meer

Verdomme, ik heb wel geleefd

Maar verdomme, we hebben wel gelééfd

Marthe van Bronkhorst schreef in 2019 een toneelstuk dat bijna volledig werkelijkheid is geworden. Kan ze de slotscène nog weren uit de realiteit? Lees meer

Alles wat ik wil en absoluut niet nodig heb

Alles wat ik wil en absoluut niet nodig heb

Wanneer Eva op bezoek is bij haar zus, vraagt die of Eva haar eicellen al in heeft laten vriezen. Het laat Eva nadenken over hoe ze de vraag 'Wil ik een kind?' überhaupt kan beantwoorden. 'De vraag omtrent het ouderschap is bij uitstek een gevoelskwestie, en mijn gevoel volgen is nooit mijn sterkste punt geweest.' Lees meer

Niet

Niet

'Naarmate die vakantie vorderde, begon ik die ‘niet’ te bezien in het licht van een oude angst die soms omhoogkomt. Wanneer namelijk mijn vriendin zei: ‘dat is een lantaarnpaal’ en ik zei ‘niet’, begon ik me af te vragen of we inderdaad wel dezelfde lantaarnpaal zagen.' In deze column schrijft Anne Schepers over het woord 'niet' en de gevolgen die het kan hebben voor een discussie. Lees meer

Links, wees niet zo bang om hypocriet te zijn

Mijn week met morele ambitie: wat ik leerde ondanks Rutger Bregman

Marthe van Bronkhorst probeerde morele ambitie een week uit en leerde ervan - ondanks Rutger Bregman. Lees meer

Eva heeft u toegevoegd aan een nieuwe groepschat

Eva heeft u toegevoegd aan een nieuwe groepschat

Eva nodigt twee vrienden uit om bij haar te komen eten. Ze hoopt dat dit het begin zal zijn van een nieuwe vriendengroep. Lees meer

Links, wees niet zo bang om hypocriet te zijn 1

Links, wees niet zo bang om hypocriet te zijn

Marthe van Bronkhorst bekijkt hypocrisie als spectrum: hoe hypocriet ben jij op een schaal van Frans Bauer tot Johan Derksen? Lees meer

In je eentje achterblijven

In je eentje achterblijven

Als vriendin K. op een date gaat, denkt Eva van den Boogaard na over hun onuitgesproken pact. Zo lang ze beiden ongelukkig in de liefde zijn, hebben ze elkaar. Maar wat als er iemand dat pact uitstapt? Lees meer

Geld lenen

Geld lenen

‘Het spijt me,’ zeg ik. ‘Voor dit alles.’ Ik gebaar om me heen. ‘Voor Nederland.’ In deze column van Anne Schepers ontmoeten twee vrouwen, die uitkijken naar hun avond in een wijnbar, een man die een treinkaartje naar Ter Apel bij elkaar probeert te sprokkelen. Lees meer

Als je wordt uitgenodigd voor een euthanasiefeest, dan ga je

Als je wordt uitgenodigd voor een euthanasiefeest, dan ga je

'Als je je psycholoog écht een brevet van onkunde wil geven, moet je haar uitnodigen voor je euthanasiefeest.' Lees meer

Ik ook op jou

Ik ook op jou

Op een avond zegt iemand tegen Eva dat hij verliefd op haar is. Terwijl hij wacht op een antwoord, denkt Eva na over wat verliefd zijn eigenlijk is. Lees meer

Herhaalrecept

Herhaalrecept

Op een ochtend wordt Aisha Mansaray wakker in een parelmoeren bubbel. Ze onderzoekt hoe ze met haar depressie op de randen van de realiteit kan leven, zonder de grip erop te verliezen. ‘Mijn aandoening was een zuigend ding geweest dat zich om mij heen had gewikkeld, lelijk, en meer levend dan ik.’ Lees meer

Geen geld maakt ook niet gelukkig

Geen geld maakt ook niet gelukkig

Marthe van Bronkhorst maakt de balans op tussen S en M, die beide alles kwijt zijn: de een is ingebed in het zorgsysteem, de ander moet niks hebben van de verzorgingsstaat. Lees meer

Hard//hoofd zoekt vóór 28 juli 2.000 trouwe lezers!

Hard//hoofd verschijnt weer op papier! In ‘Lief kutland’ klinken de begintonen van waaruit vrije utopieën werkelijkheid worden, of waarmee we ongelimiteerd verdriet en woede botvieren op alles wat er misgaat. Fantaseer je met ons mee? Schrijf je vóór 28 juli in voor slechts €2,50 per maand en ontvang ‘Lief kutland’ in september in de brievenbus, inclusief drie Lief kutland-stickers. Veel lees- en plakplezier!

Word trouwe lezer