Asset 14

Feestjes waar je niemand kent

Column: Feestjes waar je niemand kent

Het is vrijdagavond en ik ben uitgenodigd voor een feestje waar ik niemand ken. Beter gezegd: ik ken de organisator van het feestje, een collega, maar verder bungel ik als individu buiten de sociale kringen van deze persoon. De gastvrouw stuurt me van tevoren een bericht: misschien komt er ook een andere collega van ons, samen met zijn vriendin die ik ken uit zijn Instagramstories (daarin ziet ze er aardig uit). Ik draag mijn mooie bh en had uitgekiend dat ik mijn haar vanochtend kon wassen zodat het nu, twaalf uur later, goed zou zitten, en ik was niet gaan hardlopen zodat ik geen vermoeide benen zou hebben mocht ik nog willen gaan dansen vanavond. Nu ik op het punt sta te vertrekken, heb ik geen zin meer. Iets doet me toch de trein instappen.

Ondanks dat er afgelopen jaren niet zoveel te feesten viel, kreeg ik het op de een of andere manier regelmatig voor elkaar om op feestjes te belanden waar ik (bijna) niemand kende en om via mijn nieuwe kennissen aldaar verzeild te raken in huizen van mensen die ik nog nooit gesproken had. Zo danste ik in een sjiek huis in de Hartenstraat in Amsterdam waar Gorillas halve liters bier kwam bezorgen en waar natuurlijk de politie aanbelde om twee uur ’s nachts, ontbeet ik op de oude redactie van een journalistiek platform dat anti-kraak gehuurd werd en vol oude kantoormeubelen stond en rookte ik sigaretten in een woonkamer in Berlijn gevuld met zwartgeklede architecten en mooie vrouwen met Turkse namen.

Met wie moet ik praten, wie wil er met mij praten?

Voor ik naar een feestje ga waar ik (bijna) niemand ken vraag ik me vaak af: waarom doe ik mezelf dit aan? Met wie moet ik praten, wie wil er met mij praten? Tegelijkertijd is er een reden waarom ik mezelf kennelijk goed vermaak: alle ballast die ik heb, alle verhalen die ik met me meesleep maar liever niet deel blijven netjes verborgen achter een luikje waar geen van die personen toegang toe heeft. Ik vertel alleen wat ik wil vertellen, zet een karakter neer dat ik op die avond ben. Het strookt nog wel met wie ik ben op mijn werk, of op vakantie, of als ik schrijf, maar alle troep waar ik geen zin in heb kan ik achterhouden en tijdelijk van mijn persona af laten glijden. Het is een soort vrijheid die ik alleen nog heb kunnen vinden in een verduisterde kamer met muziek en veel bier, een balkon om op te roken en nieuwe gezichten waarachter verhalen zitten die ik nog niet ken, en waarvan ik weet dat ik evengoed maar een deel te zien en te horen krijg.

Na acht kilometer Google Maps volgen op mijn ov-fiets arriveer ik bij een appartementencomplex. Door de intercom roept iemand ‘derde verdieping!’ Binnen hoor ik een bas dreunen, een voordeur staat open, de gastvrouw komt enthousiast naar de deuropening gerend en stelt me voor aan iemand die ook schrijft, mijn collega en zijn vriendin komen binnenvallen. Na een uur kletsen over werk, beweeg ik me naar het lege balkon. De schuifdeur opent en ik adem de frisse lucht in, kijk vanaf het balkon uit over de stille stad. Het is zacht weer, de nacht is helder en ik besef dat ik overal naartoe kan. De deur gaat open, iemand stapt het balkon op. ‘Hi! I’m Eva, how are you?’

Mail

Eva van den Boogaard is literatuurwetenschapper, docent en onderwijsinnovator bij St. Joost School of Art & Design en eindredacteur bij Hard//hoofd. Haar verborgen talent is slapen en haar minder verborgen talent twijfelen. Ze rent graag langs de Vecht, zingt met karaoke het liefst George Michael en droomt van een Heilige Birmaan als huisdier.

Bjorn Gort is een illustrator uit Oosterhout die altijd op zoek is naar nieuwe perspectieven. Hij speelt met de vormen van de werkelijkheid en gebruikt zijn lijnenspel om zijn blik op de realiteit weer te geven.

Hard//hoofd is gratis en
heeft geen advertenties

Steun Hard//hoofd

Ontvang persoonlijke brieven
van redacteuren

Inschrijven
test
het laatste
Alles wat ik wil en absoluut niet nodig heb

Alles wat ik wil en absoluut niet nodig heb

Wanneer Eva op bezoek is bij haar zus, vraagt die of Eva haar eicellen al in heeft laten vriezen. Het laat Eva nadenken over hoe ze de vraag 'Wil ik een kind?' überhaupt kan beantwoorden. 'De vraag omtrent het ouderschap is bij uitstek een gevoelskwestie, en mijn gevoel volgen is nooit mijn sterkste punt geweest.' Lees meer

Niet

Niet

'Naarmate die vakantie vorderde, begon ik die ‘niet’ te bezien in het licht van een oude angst die soms omhoogkomt. Wanneer namelijk mijn vriendin zei: ‘dat is een lantaarnpaal’ en ik zei ‘niet’, begon ik me af te vragen of we inderdaad wel dezelfde lantaarnpaal zagen.' In deze column schrijft Anne Schepers over het woord 'niet' en de gevolgen die het kan hebben voor een discussie. Lees meer

Links, wees niet zo bang om hypocriet te zijn

Mijn week met morele ambitie: wat ik leerde ondanks Rutger Bregman

Marthe van Bronkhorst probeerde morele ambitie een week uit en leerde ervan - ondanks Rutger Bregman. Lees meer

Eva heeft u toegevoegd aan een nieuwe groepschat

Eva heeft u toegevoegd aan een nieuwe groepschat

Eva nodigt twee vrienden uit om bij haar te komen eten. Ze hoopt dat dit het begin zal zijn van een nieuwe vriendengroep. Lees meer

Links, wees niet zo bang om hypocriet te zijn 1

Links, wees niet zo bang om hypocriet te zijn

Marthe van Bronkhorst bekijkt hypocrisie als spectrum: hoe hypocriet ben jij op een schaal van Frans Bauer tot Johan Derksen? Lees meer

In je eentje achterblijven

In je eentje achterblijven

Als vriendin K. op een date gaat, denkt Eva van den Boogaard na over hun onuitgesproken pact. Zo lang ze beiden ongelukkig in de liefde zijn, hebben ze elkaar. Maar wat als er iemand dat pact uitstapt? Lees meer

Geld lenen

Geld lenen

‘Het spijt me,’ zeg ik. ‘Voor dit alles.’ Ik gebaar om me heen. ‘Voor Nederland.’ In deze column van Anne Schepers ontmoeten twee vrouwen, die uitkijken naar hun avond in een wijnbar, een man die een treinkaartje naar Ter Apel bij elkaar probeert te sprokkelen. Lees meer

Als je wordt uitgenodigd voor een euthanasiefeest, dan ga je

Als je wordt uitgenodigd voor een euthanasiefeest, dan ga je

'Als je je psycholoog écht een brevet van onkunde wil geven, moet je haar uitnodigen voor je euthanasiefeest.' Lees meer

Ik ook op jou

Ik ook op jou

Op een avond zegt iemand tegen Eva dat hij verliefd op haar is. Terwijl hij wacht op een antwoord, denkt Eva na over wat verliefd zijn eigenlijk is. Lees meer

Herhaalrecept

Herhaalrecept

Op een ochtend wordt Aisha Mansaray wakker in een parelmoeren bubbel. Ze onderzoekt hoe ze met haar depressie op de randen van de realiteit kan leven, zonder de grip erop te verliezen. ‘Mijn aandoening was een zuigend ding geweest dat zich om mij heen had gewikkeld, lelijk, en meer levend dan ik.’ Lees meer

Geen geld maakt ook niet gelukkig

Geen geld maakt ook niet gelukkig

Marthe van Bronkhorst maakt de balans op tussen S en M, die beide alles kwijt zijn: de een is ingebed in het zorgsysteem, de ander moet niks hebben van de verzorgingsstaat. Lees meer

‘Stel je voor dat het gewoon wérkt’

‘Stel je voor dat het gewoon wérkt’

Grootgebracht met het idee dat 'natuurlijke' oplossingen de voorkeur hebben boven synthetische medicatie stond Eva niet te springen om angstremmers te gaan gebruiken. Maar wat als het nou gewoon werkt? Lees meer

Column: Keihard chillen 2

Keihard chillen

Eva zet haar vraagtekens bij het fenomeen chillen. 'Eerlijk gezegd denk ik dat een wereld als deze, waarin fascisme oprukt, waarin genocide nog steeds bestaat, waarin het onrecht en de pijn en het verdriet van mijn schermen afspat, weinig reden geeft tot chillen.' Lees meer

We zijn tenminste allemaal nog mensen

We zijn tenminste allemaal nog mensen

In een overvolle trein ontwaart Aisha de eerste tekenen van het nieuwe verhaal waar ze - of iedereen? - naar op zoek is. Lees meer

Column: Dat heet ‘een gesprek voeren met elkaar’

Dat heet ‘een gesprek voeren met elkaar’

Als een vriendin van Eva op date gaat met een man waarmee Eva zelf al eerder afsprak, is ze erg benieuwd naar haar bevindingen. Lees meer

Column: Het glas wijn waar ik zin in heb bestaat niet

Het glas wijn waar ik zin in heb bestaat niet

Twee jaar geleden vroeg Eva nog aan een collega waarom ze niet dronk. Inmiddels laat ook zij de alcohol links liggen en is ze zelf degene die wordt bevraagd. Lees meer

(Ont)hechting

(Ont)hechting

Als Aisha op proef intrekt bij haar geliefde en haar eigen gekoesterde plek achterlaat, is het net het alsof ze een onvaste vorm aanneemt. Lees meer

Hypnose

Op een dag breng ik alle wereldleiders onder hypnose

Een betere wereld begint bij een andere gedachte en daarom besluit Marthe van Bronkhorst hypnotiseur te worden. Lees meer

Column 1

Je opnemen in mijn testament

Een lugubere ontdekking tijdens een boswandeling doet Eva nadenken over wat we achterlaten voor onze nabestaanden als we overlijden. Lees meer

Automatische concepten 71

We hebben een probleem met de derde helft

Een voetbalwedstrijd stopt officieel misschien op het veld, maar Marthe van Bronkhorst merkt in de trein dat het slinkse spel doorgaat. Lees meer

Word trouwe lezer van Hard//hoofd op papier!

Hard//hoofd verschijnt vanaf nu twee keer per jaar op papier! Dankzij de hulp van onze lezers kunnen we nog vaker een podium bieden aan aanstormend talent. Meld je aan als abonnee voor slechts €2,50 per maand en ontvang ons papieren magazine twee keer per jaar in de bus. Veel leesplezier!

Word trouwe lezer