Asset 14

Eerste schooldag

Mijn dochter leidt haar eigen leven en daar gaat ze nogal prat op. Als ik haar tot voor kort vroeg hoe haar dag – op crèche, voorschool, of bij familie – was geweest, antwoordde ze steevast: ‘dat weet ik ook allemaal niet meer hoor’. Over haar kortetermijngeheugen heb ik mij echter nooit zorgen gemaakt, elke keer dat ik iets lekkers in het vooruitzicht had gesteld bleek daar weinig mis mee te zijn. Haar terugblikweigering lijkt eerder voort te komen uit een verlangen naar individuele ervaringen. De tijdsgeest waarin het als gezond wordt beschouwd om alles – van je diepste zielenroerselen tot de grootste futiliteiten – met Jan en alleman te delen, heeft blijkbaar nog geen vat op haar. Dat is mooi en aardig, maar ik ben niet Jan en ik ben ook niet alleman. Ik ben haar vader en wil weten wat Annika in mijn afwezigheid uitspookt.

Juffen en familieleden vertelden mij gelukkig meestal wel waarover mijn dochter wilde zwijgen. De crèche mailde zelfs in de loop van de middag verslagen, die zogenaamd door haar gedicteerd waren. Daarin stond dan bijvoorbeeld:
Vandaag hebben we een hele frisse neus gehaald buiten. Het was niet lang, want de handen konden het niet aan. Ze wilde weer naar binnen. Binnen hebben wij boekjes gelezen. Ook het boekje Pleisters plakken van Dikkie Dik.
Iedereen wilde een pleister. Vervolgens hebben we aan bewegingsactiviteiten gedaan, wat een pret. Straks gaan we aan tafel zitten en wat eten. Groetjes en prettige weekend.

Als ik Annika dan ophaalde, kon ik haar confronteren met de vooruitgesnelde kennis. ‘Je hebt een frisse neus gehaald, hè? En een boekje over pleisters gelezen? Mij een prettig weekend gewenst? Papa weet alles,’ zei ik dan met enig leedvermaak.
‘Moet je lekker zelf weten,’ sprak ze koeltjes, haar blik omkerend naar het zogenaamd urgentere heden van tekenvel of televisiescherm.

Alles zou echter veranderen. We hadden een deal die duizendmaal was doorgesproken. Annika zou naar de ‘grote school’ gaan, vol verlangen had ze het daar al bijna een jaar over. Ik ging dat wel eventjes voor haar regelen. Maar dan moest ze wel iedere dag bij thuiskomst, met een grote pot thee tussen ons in, verslag doen van al haar belevenissen.
‘De juffen en meesters daar hebben het veel te druk om alle ouders elke keer bij te praten of verslagjes te versturen. De informatieoverdracht is vanaf nu echt van jou afhankelijk,’ legde ik de situatie aan haar uit. En om te benadrukken dat het mij menens was, voegde ik daaraan toe: ‘En vanaf nu wil ik ‘‘dat weet ik niet meer’’ nooit meer horen, die woorden zijn verboden!’
‘En wat als ik het nou echt niet meer weet?’ vroeg Annika bedachtzaam, daarmee eindelijk haar bedrog van de afgelopen jaren bekennend.
‘Je maakt soms op een dag meer mee dan je voorheen in weken hebt beleefd, dus ik kan me voorstellen dat je niet altijd alle kennis paraat hebt. Maar in dat geval wil ik na elke schooldag op zijn minst twee dingen weten: wat het leukste en wat het stomste was. Selecteer daar je ervaringen maar op.’
Het leek ons beiden een aardig compromis.

Annika zat bij haar moeder voor op de fiets en zoals gewoonlijk fietsten ze een stuk sneller dan ik. Ik zag dat ze aan het praten waren.
‘Nog niets vertellen hoor,’ riep ik krampachtig hun kant op. ‘Zij mag niks eerder weten dan ik. Eerst moeten we thee zetten.’
‘Ja, ja,’ zeiden de dames nonchalant in koor.

Illustratie: Erik Wallert

Nog nooit had een waterkoker zo traag gekookt. Ik had tompoezen gehaald, want dit was een historische dag. Toen alles eindelijk klaar stond, maakte ik het gebaar van een spreekstalmeester die een act van wereldformaat het podium op laat komen.
‘Vertel,’ zei ik.
‘Eerst thee,’ zei Annika.
‘Die moet nog trekken,’ zei haar moeder.
‘Schenk het nou in, ze proeft het verschil toch niet,’ siste ik.
Met een blik vol spot werden de kopjes gevuld met versgekookt water.
‘Het was leuk,’ begon mijn dochter haar relaas. Dat was tevens meteen het einde. Vol concentratie schraapte ze het roze van haar tompoes.

‘Laten we het chronologisch aanpakken,’ opperde ik onverdroten. ‘We lieten je vanmorgen achter in de kring. Wat gebeurde er toen wij het lokaal verlieten?’
‘Dat weet ik n...’, slikte Annika haar woorden in. Ze was onze afspraak dus blijkbaar nog niet vergeten.
‘Ging de juf iets vertellen?’ hielp haar moeder.
‘Ja, zij ging iets vertellen,’ beaamde Annika met een blik van grote tevredenheid. De daaropvolgende minuten was enkel tompoezengekraak tussen melktanden te horen.
‘Kom op, ga nou verder,’ hoorde ik mezelf zeggen met trillende stem.
‘Ik heb alles al verteld,’ mompelde Annika.
‘Je hebt toch niet de hele dag alleen maar in de kring gezeten?’
‘O nee,’ zei ze, alsof ze zich opeens van alles herinnerde. ‘We hebben ook een filmpje gekeken. En getekend.’
‘Nou, hè hè. Getekend en een filmpje gekeken. Dat begint ergens op te lijken. En wat nog meer?’
‘Dat was het.’
‘Je hebt toch niet de afgelopen zes-en-een-half uur alleen maar getekend en films gekeken? Dan had je net zo goed thuis kunnen blijven. Als dat zo is ga ik een klacht indienen.’
‘Wel hoor,’ zei de kleuter volhardend. ‘Getekend en filmpje gekeken.’
‘Oké,’ zuchtte ik, ‘laten we dan in hemelsnaam maar overgaan op onze hulplijn. Wat was het leukste?’
‘Het filmpje was mooi, ging over een prinses die ziek was.’
‘En het stomste?’
‘Het tekenen. Zo saai.’

De sadistische glimlach van het kersverse scholiertje kon ik niet langer aanzien. Ook haar moeder leek schik te hebben in de situatie. Ik sloeg het gloeiendhete water in één teug achterover en stond op.
‘Oké, jij hebt gewonnen. Zoals altijd heb jij weer gewonnen. Bekijk het ook allemaal maar, met je school en zo. Leid lekker je eigen leven.’
Nadat ik de kamerdeur had dichtgesmeten hoorde ik het gesprek achter mij op gang komen.

Mail

Kasper van Royen is Hard//hoofd-redactielid, is naast vader ook filosoof, ex-docent, ex-dichter, ex-echtgenoot, popfetisjist en postbode.

Erik Wallert gaf zijn baan als journalist eraan om aan de Koninklijke Academie te Antwerpen schilderkunst te studeren. Op die academie worden nog technische vaardigheden geleerd, vaardigheden die Erik nu inzet in autonome tekeningen en illustraties. Hij put inspiratie uit oude grafiek, zoals krantenillustraties en strips uit het fin-de-siècle waarvan hij de sfeer en gratie toepast in tekeningen die evenwel over hedendaagse onderwerpen handelen.

Hard//hoofd is gratis en
heeft geen advertenties

Steun Hard//hoofd

Ontvang persoonlijke brieven
van redacteuren

Inschrijven

Steun de makers van de toekomst

Hard//hoofd is een vrije ruimte voor nieuwe makers. Een niet-commercieel platform waar talent online en offline de ruimte krijgt om te experimenteren en zich te ontwikkelen. We zijn bewust gratis toegankelijk en advertentievrij. Wij geloven dat nieuwe makers vooral een scherpe en eigenzinnige stem kunnen ontwikkelen als zij niet worden verleid tot clickbait en sensatie: die vrijheid vormt de basis voor originele verbeelding en nieuwe verhalen.

Steun ons

  • Foto van Marte Hoogenboom
    Marte HoogenboomHoofdredacteur
  • Foto van Mark de Boorder
    Mark de BoorderUitgever
  • Foto van Kiki Bolwijn
    Kiki BolwijnAdjunct-hoofdredacteur, chef Literair
  • Foto van Sander Veldhuizen
    Sander VeldhuizenUitgeefassistent
het laatste
Automatische concepten 46

Demoontjes

Marthe van Bronkhorst laat haar demoontjes uit. Dat scheelt, want dan hoeft ze ze even niet zelf te dragen. Lees meer

 The Notorious RBG is niet meer

The Notorious RBG is niet meer

Illustrator Pirmin Rengers maakte dit prachtige portret ter ere van Ruth Bader Ginsburg, de Amerikaanse opperrechter die afgelopen vrijdag overleed. Lees meer

In ‘Adult Alternative’ verleggen transgender modellen de grenzen van het begeerlijke

In ‘Adult Alternative’ verleggen transgender modellen de grenzen van het begeerlijke

Met Adult Alternative, ‘de eerste erotische fototentoonstelling met transgender, intersekse en non-binaire modellen ooit’, wil Pride Photo Nijmegen een taboedoorbrekende expo neerzetten. Die belofte wordt slechts ten dele waargemaakt, zag Marte Hoogenboom – al is ook dat de moeite waard. Lees meer

Heimweek Mixtape

Heimweek Mixtape

Heimwee kan niet zonder muziek, en een themaweek niet zonder mixtape. Traditiegetrouw sluiten we onze themaweek af met liedjes gekozen door redacteuren. Lees meer

Heimwee is de wreedste pijn

Heimwee is de wreedste pijn

Is heimwee vertaalbaar? Marthe van Bronkhorst reflecteert op de emotie in haar vertalingen van drie romantische dichters die zeer onder hun heimwee leden. Lees meer

Ter Reparatie

Ter Reparatie

Soms past toch niet alles op de manier waarop je het je had voorgesteld. Vrienden doen alles voor elkaar, toch? Een kort verhaal over elkaar net missen, drie vrienden en een paarse trui. Lees meer

 'Zijn we al thuis?' vragen 14.000 vluchtelingen in Nederland

'Zijn we al thuis?' vragen 14.000 vluchtelingen in Nederland

Maar liefst 14.000 asielaanvragen zouden nog voor het eind van 2020 behandeld moeten zijn, zo is de doelstelling van de Immigratie- en Naturalisatiedienst (IND). Lees meer

Nostalgische saus

Nostalgische saus

Onze maatschappij kent momenteel veel nostalgische oplevingen. Kunstenaar Sandra Mackus betrapt zichzelf erop dat ze in haar werk ook met het verlangen naar vroeger speelt. Hoe blijft ze authentiek en oprecht? Haar recept is verbluffend simpel. Lees meer

Alles Vijf Sterren: Nieuwe nostalgie 1

Nieuwe nostalgie

Normaal gesproken vragen wij onze redacteuren: wat maakt je blij? Tijdens de Heimweek: wat maakt je nostalgisch? Lees meer

Heimwee in het Heilig Land - een triptiek 1

Heimwee in het Heilig Land

Lies Defever passeerde de muur tussen Israël en Palestina, en ontmoette twee volken met heimwee naar de toekomst. Lees meer

Fantoompijn Evangeline Habarurema

Fantoompijn

Alle dingen gaan voorbij, de mooiste, maar ook de pijnlijkste dingen. Een troostvolle tip voor iedereen die verliest en rouwt, en het officiële Hard//hoofd-debuut van schrijver en illustrator Evangeline Agape. Lees meer

Als het doek valt

Als het doek valt

De gevoelens van heimwee waardoor Eva als kind geteisterd werd, ervaart ze als volwassen vrouw van tijd tot tijd nog steeds. Lees meer

 Samen alleen op de wereld

Samen alleen op de wereld

Speciaal voor de Heimweek delen tien fotografen beelden die hen doen terugverlangen naar een plek of een moment in hun leven. Het resultaat is een uniek inkijkje in de diversiteit van heimwee en nostalgie; misschien wel de allerindividueelste emoties. Lees meer

Over nostalgie en camp - smijt je waardeloze parels uit het raam

Over nostalgie en camp - smijt je waardeloze parels uit het raam

Wat hebben nostalgie en camp met elkaar van doen? Rijk Kistemaker kwam erachter dat deze twee fenomenen nauwer verbonden zijn dan we in eerste instantie misschien denken. Een essay over de troost van het abjecte en de overdaad, van schorseneren en Meryl Streep, van de glitters en parels in een gezamenlijke queercultuur. Lees meer

Nog even, langzaam

Nog even, langzaam

Soms heb je heimwee naar dingen die er nog zijn. Nora van Arkel schreef een gedicht over heimwee naar een relatie die nog niet voorbij is: 'hier, fluister ik maar alles / wat ik voel is morgen'. Lees meer

Wanneer zwaartekracht zich omdraait

Wanneer zwaartekracht zich omdraait

Imme lijdt aan gemis. Ze heeft houvast nodig. Maar hoe ziet dat eruit? Een evocatief verhaal over troost en verlangen van kunstenaar Sanne van Balen. Lees meer

Redactioneel

Hard//hoofd doet of ze thuis is

Hard//hoofd nodigt je van harte uit: doe alsof je thuis bent in deze heimweek. Wat betekent thuis zijn in tijden van pandemie? Of voor mensen die een plek zoeken om veilig te leven, maar daarvoor op de vlucht moeten? Hoe inspireert heimwee de kunstenaar? Het wordt een week om naar terug te verlangen. Lees meer

Alles Vijf Sterren: Strijdbaarheid (en wiskunde)

Strijdbaarheid (en wiskunde)

Deze week worden onze redacteurs blij van strijdbaarheid en een online tentoonstelling in New York. Lees meer

Morgen ruikt naar tijgers

Morgen ruikt naar tijgers

Een tijgerbrood, een zoektocht en een verzameling geurzakjes. Zullen Jefta en Ellis vinden waar ze naar op zoek zijn? Een voorpublicatie uit het afstudeerwerk van Francis Nagy. Lees meer

Fossil Free Culture NL over een Museumplein zonder Shell  1

In de kunst is Shell niet welkom, zegt Fossil Free Culture NL

Bedrijven als Shell hebben in de cultuursector nog een dikke vinger in de pap. Een gesprek met de kunstenaars-activisten van 'Fossil Free Culture' over artwashing, politieke kunst en feminisme in tijden van klimaatontwrichting. Lees meer

Steun de makers van de toekomst. Sluit je aan bij Hard//hoofd.

Jouw steun maakt mogelijk dat wij onze makers een vrije ruimte kunnen blijven bieden en hen optimaal kunnen ondersteunen. Sluit je nu aan en ontvang kunst van talentvolle kunstenaars.

Sluit je aan