Asset 14

Eerste liefde

Column: Eerste liefde

Hij was 20, ik 18 toen we elkaar tijdens onze studie ontmoetten. Alles aan hem was verpletterend. In zijn blik, nonchalante gebaren en nog zo wat karakteristieken las ik de belofte van ongeveer alles wat God mij, in de persoon van mijn ouders, verboden had. Nog voordat ik een woord met hem had gewisseld wist ik dat hij me het gloedvolle leven kon bezorgen waarvan ik, die nog niets had meegemaakt, droomde.
In zo’n begin ligt het einde al besloten. Na vier fantastische jaren gingen onze wegen uiteen, nadat hij eenzijdig had besloten dat dit beter was voor ons.

Met dat ‘ons’ bedoelde hij natuurlijk vooral zichzelf, al zou hij ons hiermee in de toekomst ongetwijfeld veel leed besparen. Maar voor mij voelde het als een amputatie, waarvan de fantoompijn mij in mijn latere liefdesleven nog veel last zou bezorgen.

Zo kwam het dat ik hem ruim dertig jaar later, op advies van mijn psychotherapeute, uitnodigde voor een gezamenlijke sessie. Nadat mijn laatste relatie was stukgelopen, was ik flink aan het puinruimen geslagen. Daar hoorde hij vanzelfsprekend ook bij.

Hij kwam. Ik blij. Maar behalve dat we na afloop ouderwets gingen doorzakken, leek hij weinig te kunnen bijdragen. Het kon er bij hem niet in dat onze verhouding zoveel invloed had gehad op de rest van mijn leven.

‘Met jou wilde ik kinderen,’ zei ik, om maar een dingetje te noemen, ‘maar na onze breuk was mijn kinderwens voorgoed verdwenen.’

Hoorde hij wat ik zei? ‘Ach,’ haalde hij zijn schouders op, ‘hoeveel water is er sindsdien niet door de Amstel gevloeid?’

Zijn onverschilligheid schokte me, maar in de weken daarna leek dat ene zinnetje me juist verder te helpen. Door de poëzie ervan – een variatie op een bekend Frans gedicht – begreep ik pas goed hoe ik me destijds door hem had laten begoochelen. In plaats van wrang vond ik het wel een vertederende gedachte: naïef burgermeisje laat zich door eloquente aristocraat inspinnen met bloemrijke dichtregels en citaten. In een musical zouden we niet hebben misstaan - wie kon ons dat nazeggen?

Gisteren was ik bij zijn crematie.

Wat ik er zocht wist ik niet, maar ik moest erbij zijn. Er klonken requiems en er klonk jazz. Er waren toespraken, tranen en hilarische momenten; er was een zee aan gele en dieprode bloemen en zelfs de zomerbries, die via de openstaande ramen verkoeling bracht, getuigde van een liefdevol en intens geleefd leven.

Een leven dat plotseling tot stilstand was gekomen en geëindigd in een rolstoel.
Zijn laatste inspanning was het opruimen van zijn omvangrijke bibliotheek geweest.

En ineens stond ik oog in oog met zijn jongste zoon. En tuimelde terug in de tijd. Hetzelfde bleke gezicht, dezelfde verholen branie in die onderzoekende blik. Zelfs het pak dat hij droeg, grijs met een licht streepje, leek op het pak waarin zijn vader mij - lichtjaren geleden - voor het eerst ten dans vroeg.

Misschien had ik daarom moeten komen. Om de hand van de zoon in de mijne te voelen. Zijn zoon. Die ook de mijne had kunnen zijn.

Mail

Trudy Kunz werd in de jaren tachtig en negentig bekend door haar werk voor Libelle en Marie Claire. Voor Plus Magazine was zij bijna vijftien jaar columniste. Zij publiceerde meerdere interviewbundels en in 2013 verscheen haar eerste roman, Kroniek van een bange liefde. Als pensionado zonder pensioen verdeelt zij haar tijd, net als daarvoor, tussen schrijven, schilderen en ander (on)nuttigs.

Jesse Strikwerda is illustrator en één van de drie winnnaars van de Fiep Westendorp stimuleringsprijs 2015.

Hard//hoofd is gratis en
heeft geen advertenties

Steun Hard//hoofd

Ontvang persoonlijke brieven
van redacteuren

Inschrijven

Steun de makers van de toekomst

Hard//hoofd is een vrije ruimte voor nieuwe makers. Een niet-commercieel platform waar talent online en offline de ruimte krijgt om te experimenteren en zich te ontwikkelen. We zijn bewust gratis toegankelijk en advertentievrij. Wij geloven dat nieuwe makers vooral een scherpe en eigenzinnige stem kunnen ontwikkelen als zij niet worden verleid tot clickbait en sensatie: die vrijheid vormt de basis voor originele verbeelding en nieuwe verhalen.

Steun ons

  • Foto van Marte Hoogenboom
    Marte HoogenboomHoofdredacteur
  • Foto van Mark de Boorder
    Mark de BoorderUitgever
  • Foto van Kiki Bolwijn
    Kiki BolwijnAdjunct-hoofdredacteur, chef Literair
  • Foto van Sander Veldhuizen
    Sander VeldhuizenUitgeefassistent
Lees meer
het laatste
Column: In de kruipruimte

In de kruipruimte

In het huis dat Eva van den Boogaard bewoont, bevindt zich een kruipruimte dat de nodige vragen oproept. Lees meer

Column: Veelzeggende kiepau

Veelzeggende kiepauto

In haar laatste column op Hard//hoofd deelt Iduna Paalman een mistroostig inzicht: hoe beter we kunnen praten, hoe minder we kunnen zeggen. Toch brengt het haar tot een hartverwarmende conclusie. Lees meer

Schuldig

Schuldig

Marthe van Bronkhorst maakt een innerlijke reis om haar overleden grootvader te gedenken, die met andere bedoelingen naar Indonesië reisde dan zij lange tijd dacht. Lees meer

 Vergeet de zomer maar (niet)

Vergeet de zomer maar (niet)

Nu fysiek reizen wereldwijd onmogelijk is, rest de verbeelding: fotograaf Cleo Goossens neemt ons mee naar de zonnige uithoeken van onze fantasie. Lees meer

Column: Rommelklanken

Rommelklanken

Het vele videobellen van de afgelopen tijd doet Eva van den Boogaard de waarde inzien van zogenaamde 'rommelklanken'. Lees meer

Tip: Laat alles vallen 1

Laat alles vallen

Annelies van Wijk onderzoekt haar fascinatie voor alledaagse objecten die onverwacht te pletter vallen. Een tip om zelf ook eens als een brokstuk te gronde te gaan, wie weet welke schoonheid er nog oprijst uit de scherven. Lees meer

Column: Zolang je maar geen zware machines bedient

Zolang je maar geen zware machines bedient

Als kind vond Iduna Paalman opvatting dat slapen voor grote mensen was en zij het dus niet nodig had. Nog steeds probeert ze af te komen van haar vooroordeel dat alleen mensen die niet genoeg van het leven houden, van slapen houden. Lees meer

Column: The mask is the face

The mask is the face

Een versleten meubelstuk zet Eva van den Boogaard tijdens haar verhuizing aan het denken over de betekenis van uiterlijk vertoon. Lees meer

Beeldspraak: The City is a Choreography

Vraag de stad eens ten dans

Fotograaf Melissa Schriek heeft oog voor het subtiele en eigenaardige ritme van de stad. 'Zodra we de straat op gaan, worden we daar deel van.' Lees meer

Column: Onherroepelijk nee

Onherroepelijk nee

Iduna Paalman leest brieven uit 1764 en herkent daar iets in: de angst voor het verlies van vrijheid. Lees meer

Tip: Tinder toch maar

Tinder toch maar

Nog geen jaar geleden schreef Emma Stomp de dating app af als een grabbelton zonder prijs. Maar na een succesvolle Tinder-date, slikt ze haar woorden weer in. Waar anders maak je in crisistijd kans op romantiek? Lees meer

De puinhopen van vier jaar Trump - een terugblik

De puinhopen van vier jaar Trump - een terugblik

Marthe van Bronkhorst ging langs in de crèche van het Witte Huis, om antwoord te vinden op de vraag: moeten we Donald nog vier jaar laten kleuteren? Lees meer

Vriendschapsparadox

Vriendschapsparadox

Tijdens een etentje met vrienden wordt Eva van den Boogaard geconfronteerd met de relativiteit van vriendschappen. Lees meer

Volg de voetnoot

Volg de voetnoot

Laat je ogen vaker afdwalen. Je raadt namelijk nooit welke parels van details er in de voetnoten verborgen liggen. Een tip van Wolter de Boer, die in de marge van zijn ‘imposter syndrome’ een vruchtbare lust voor details ontdekte. Lees meer

Alfa's en Omega's

Alfa's en Omega's

Marthe van Bronkhorst verkent de verhoudingen in het dierenrijk, waarin de mens als absolute alfa de wereld domineert. Lees meer

Schrödingers Donnie

Schrödingers Donnie

De dood van Eva's kat Donnie beweegt haar tot filosofisch mijmeren over een natuurkundig experiment. Lees meer

Column: Boomstronk-achtig

Boomstronk-achtig

‘Is dit een gouden match of settelen we voor less omdat we te druk en niet wanhopig genoeg zijn om verder te zoeken?’, vraagt Iduna Paalman aan haar geliefde. Lees meer

Tip: Bereken je deadline

Bereken je deadline

Else Boer kreeg een deadline opgelegd waar niet alleen een kersverse roman uit voortkwam, maar ook een ontnuchterend inzicht. Een tip over stilstaan bij je eigen sterfelijkheid. Lees meer

Automatische concepten 46

Demoontjes

Marthe van Bronkhorst laat haar demoontjes uit. Dat scheelt, want dan hoeft ze ze even niet zelf te dragen. Lees meer

Fantoompijn Evangeline Habarurema

Fantoompijn

Alle dingen gaan voorbij, de mooiste, maar ook de pijnlijkste dingen. Een troostvolle tip voor iedereen die verliest en rouwt, en het officiële Hard//hoofd-debuut van schrijver en illustrator Evangeline Agape. Lees meer

Steun de makers van de toekomst. Sluit je aan bij Hard//hoofd.

Jouw steun maakt mogelijk dat wij onze makers een vrije ruimte kunnen blijven bieden en hen optimaal kunnen ondersteunen. Sluit je nu aan en ontvang kunst van talentvolle kunstenaars.

Sluit je aan