Asset 14

Een nog onbekend familielid

Column: Een nog onbekend familielid

Het is zondagavond en ik ben net op kraambezoek geweest bij mijn zus. Na het bewonderen van het verkreukelde mini-mensje dat uit haar buik is gekomen, besluit ik nog even te gaan eten bij mijn ouders, die er niet ver vandaan wonen. Ze zijn gisteren al gaan kijken. Ons nieuwe familielid is er, maar we hebben nog geen idee wie hij is. Sommige mensen worden daar heel enthousiast van, mij maakt dat vooral nerveus.

Ondanks dat fantaseren we erop los: wat zou hij later worden? Welke kleur krijgen zijn ogen uiteindelijk? Wat worden zijn hobby’s, welke teleurstellingen zal hij moeten gaan trotseren? Gelukkig willen mijn ouders ook weten hoe het met mij gaat. Een paar onderwerpen probeer ik enigszins te vermijden. Zo praat ik prima met hen over mijn werk, mijn vrienden, vakantieplannen en sommige boeken. Ik vermijd politiek, mijn liefdesleven en sommige andere boeken.

Na een rondje werk, vrienden en vakantieplannen gebeurt er iets. Ik weet niet of het de komst van de pasgeborene was, de nieuwsgierigheid naar nieuwe aanwas, maar uit het niets vraagt mijn moeder: ‘En, ben je nog aan het daten?’ Razendsnel weeg ik mijn opties af: ik kan antwoorden van niet, en dan ziet ze aan mijn gezicht dat het niet waar is en wil ze er alles over weten, of ik kan eerlijk antwoorden van wel en dan wordt ze heel enthousiast en wil ze er ook alles over weten.

Voor ik het weet beantwoord ik alle vragen.

Ik besluit eerlijk te zijn en vertel dat ik een maand geleden iemand ontmoet heb met wie ik af en toe wat tijd doorbreng. Niets meer, niets minder. Meteen heb ik er spijt van. ‘Wie is het? Wat doet ie? Hoe heet ie? Waar komt ie vandaan? Waar woont ie? Wat zijn z’n hobby’s?’ Ze vraagt nog net niet of hij goed is in bed. Ik probeer mijn moeder meteen duidelijk te maken dat ik een zeer diep donkerbruin vermoeden heb dat dit niet op iets serieus uit zal lopen, dat het leuk is voor nu maar dat die dingen niet zo eenduidig zijn, maar dat hoort ze niet meer. Mijn vader wel, die me verdenkt van bindingsangst en op mijn disclaimer vraagt: ‘Maar waarom dan? Wat is er mis met hem?’

Tja, er is niet echt iets mis met hem. Het is een leuke man. Voor ik het weet beantwoord ik alle vragen. Mijn moeder wordt steeds enthousiaster, en ik word steeds ongelukkiger van het gesprek. Ik begin over een boek waar ik het ook niet echt over wil hebben maar alles beter dan dit, en de afleidingsmanoeuvre werkt eventjes, tot het gesprek stilvalt.

‘Mag ik anders…’

‘Wat, mam?’

‘Nee laat maar.’

‘Wat is er?’

‘Mag ik een foto zien?’ giechelt ze.

Een paar weken later ben ik weer bij mijn zus op bezoek. Mijn neefje is iets minder verfrommeld, ligt als een pruttelend wezen met potentie in mijn zus’ armen.

‘Maar je hebt hem toch een kans gegeven?’

‘Pa was hier laatst, hij zei helemaal glunderend: ‘Eef is nu echt verliefd!’ Dat zal wel niet, hè?’

Ik zucht, vertel haar over de man met wie niks mis is. Hoe moeilijk de afweging is om wel of niet met iemand verder te gaan. Even geleden hadden we een gesprek: hij zag het wel zitten met mij, ik niet met hem, het was pijnlijk.

‘Maar je hebt hem toch een kans gegeven?’ probeert mijn zus voorzichtig. Ik kijk naar mijn nieuwe familielid, ook een mens waar niks mis mee is, maar waar ook niks over af te wegen valt. Deze nieuwe aanwas krijgt van mij een onvoorwaardelijke kans zonder er ook maar iets voor te hoeven doen. Zijn kleine vuistje pakt mijn pink vast, verrassend sterk is hij. En nog even onbekend als andere toekomstige familieleden laat ik hem grijpen, klaar om nooit meer los te laten.

Mail

Eva van den Boogaard is literatuurwetenschapper, docent en onderwijsinnovator bij St. Joost School of Art & Design en eindredacteur bij Hard//hoofd. Haar verborgen talent is slapen en haar minder verborgen talent twijfelen. Ze rent graag langs de Vecht, zingt met karaoke het liefst George Michael en droomt van een Heilige Birmaan als huisdier.

Bjorn Gort is een illustrator uit Oosterhout die altijd op zoek is naar nieuwe perspectieven. Hij speelt met de vormen van de werkelijkheid en gebruikt zijn lijnenspel om zijn blik op de realiteit weer te geven.

Hard//hoofd is gratis en
heeft geen advertenties

Steun Hard//hoofd

Ontvang persoonlijke brieven
van redacteuren

Inschrijven
test
het laatste
Levensweg

Levensweg

Als Aisha een trouwerij op een Limburgse boerderij bezoekt, mijmert ze ineens over haar eigen bruiloft. Ach, trouwen is niks voor haar. Toch? Lees meer

Marktplaatsgekkies

Marktplaatsgekkies

Marthe van Bronkhorst besluit de relatiemarkt opnieuw te betreden en vraagt zich af: ben ik een koopje, of een langetermijn-investering? Lees meer

:Dit is Europa: een half-ontspoorde trein

Dit is Europa: een half-ontspoorde trein

Marthe van Bronkhorst bekijkt Europa als een treinreis en stemmen voor de Europese Parlementsverkiezingen als het zijn van de conducteur op die rammelende trein. Lees meer

Ik wil het woord tokkie nooit meer horen

Ik wil het woord tokkie nooit meer horen

"Ofwel we noemen mij voortaan een tokkie, en ik zal de titel met trots dragen. Of we stoppen met het gebruik van het woord tokkie en laten het weer alleen een familienaam zijn." In deze gastcolumn geeft Anne Schepers een ijzersterk pleidooi tegen het negatieve gebruik van het woord 'tokkie'. Lees meer

Tot morgen

Tot morgen

Na bijna vier jaar als columnist voor Hard//hoofd is het voor Eva tijd voor iets nieuws, maar afscheid nemen is niet haar ding. 'Dus lieve lezers: voor jullie nu een kus op de wang, en tot morgen!' Lees meer

Wat je niet zult zien op het nieuws

Wat je niet zult zien op het nieuws

Marthe van Bronkhorst beschrijft dat wat ongezien blijft op het nieuws over de demonstaties bij de UvA. 'Maar het is wel gezien. Het is niet onopgemerkt gebleven.' Lees meer

Mooi weer spelen

Mooi weer spelen

Als Aisha’s eerste therapiesessie niet voelt als de warme deken waar ze op hoopte, mist ze groepsgenoot S., die haar een spiegel voorhield. Lees meer

Verdomme, ik heb wel geleefd

Maar verdomme, we hebben wel gelééfd

Marthe van Bronkhorst schreef in 2019 een toneelstuk dat bijna volledig werkelijkheid is geworden. Kan ze de slotscène nog weren uit de realiteit? Lees meer

Alles wat ik wil en absoluut niet nodig heb

Alles wat ik wil en absoluut niet nodig heb

Wanneer Eva op bezoek is bij haar zus, vraagt die of Eva haar eicellen al in heeft laten vriezen. Het laat Eva nadenken over hoe ze de vraag 'Wil ik een kind?' überhaupt kan beantwoorden. 'De vraag omtrent het ouderschap is bij uitstek een gevoelskwestie, en mijn gevoel volgen is nooit mijn sterkste punt geweest.' Lees meer

Niet

Niet

'Naarmate die vakantie vorderde, begon ik die ‘niet’ te bezien in het licht van een oude angst die soms omhoogkomt. Wanneer namelijk mijn vriendin zei: ‘dat is een lantaarnpaal’ en ik zei ‘niet’, begon ik me af te vragen of we inderdaad wel dezelfde lantaarnpaal zagen.' In deze column schrijft Anne Schepers over het woord 'niet' en de gevolgen die het kan hebben voor een discussie. Lees meer

Links, wees niet zo bang om hypocriet te zijn

Mijn week met morele ambitie: wat ik leerde ondanks Rutger Bregman

Marthe van Bronkhorst probeerde morele ambitie een week uit en leerde ervan - ondanks Rutger Bregman. Lees meer

Eva heeft u toegevoegd aan een nieuwe groepschat

Eva heeft u toegevoegd aan een nieuwe groepschat

Eva nodigt twee vrienden uit om bij haar te komen eten. Ze hoopt dat dit het begin zal zijn van een nieuwe vriendengroep. Lees meer

Links, wees niet zo bang om hypocriet te zijn 1

Links, wees niet zo bang om hypocriet te zijn

Marthe van Bronkhorst bekijkt hypocrisie als spectrum: hoe hypocriet ben jij op een schaal van Frans Bauer tot Johan Derksen? Lees meer

In je eentje achterblijven

In je eentje achterblijven

Als vriendin K. op een date gaat, denkt Eva van den Boogaard na over hun onuitgesproken pact. Zo lang ze beiden ongelukkig in de liefde zijn, hebben ze elkaar. Maar wat als er iemand dat pact uitstapt? Lees meer

Geld lenen

Geld lenen

‘Het spijt me,’ zeg ik. ‘Voor dit alles.’ Ik gebaar om me heen. ‘Voor Nederland.’ In deze column van Anne Schepers ontmoeten twee vrouwen, die uitkijken naar hun avond in een wijnbar, een man die een treinkaartje naar Ter Apel bij elkaar probeert te sprokkelen. Lees meer

Als je wordt uitgenodigd voor een euthanasiefeest, dan ga je

Als je wordt uitgenodigd voor een euthanasiefeest, dan ga je

'Als je je psycholoog écht een brevet van onkunde wil geven, moet je haar uitnodigen voor je euthanasiefeest.' Lees meer

Ik ook op jou

Ik ook op jou

Op een avond zegt iemand tegen Eva dat hij verliefd op haar is. Terwijl hij wacht op een antwoord, denkt Eva na over wat verliefd zijn eigenlijk is. Lees meer

Herhaalrecept

Herhaalrecept

Op een ochtend wordt Aisha Mansaray wakker in een parelmoeren bubbel. Ze onderzoekt hoe ze met haar depressie op de randen van de realiteit kan leven, zonder de grip erop te verliezen. ‘Mijn aandoening was een zuigend ding geweest dat zich om mij heen had gewikkeld, lelijk, en meer levend dan ik.’ Lees meer

Geen geld maakt ook niet gelukkig

Geen geld maakt ook niet gelukkig

Marthe van Bronkhorst maakt de balans op tussen S en M, die beide alles kwijt zijn: de een is ingebed in het zorgsysteem, de ander moet niks hebben van de verzorgingsstaat. Lees meer

‘Stel je voor dat het gewoon wérkt’

‘Stel je voor dat het gewoon wérkt’

Grootgebracht met het idee dat 'natuurlijke' oplossingen de voorkeur hebben boven synthetische medicatie stond Eva niet te springen om angstremmers te gaan gebruiken. Maar wat als het nou gewoon werkt? Lees meer

Hard//hoofd zoekt vóór 28 juli 2.000 trouwe lezers!

Hard//hoofd verschijnt weer op papier! In ‘Lief kutland’ klinken de begintonen van waaruit vrije utopieën werkelijkheid worden, of waarmee we ongelimiteerd verdriet en woede botvieren op alles wat er misgaat. Fantaseer je met ons mee? Schrijf je vóór 28 juli in voor slechts €2,50 per maand en ontvang ‘Lief kutland’ in september in de brievenbus, inclusief drie Lief kutland-stickers. Veel lees- en plakplezier!

Word trouwe lezer