Asset 14

Een muur om tegenaan te leunen

Column: Een muur om tegenaan te leunen 1

Tijdens het oppassen word ik geconfronteerd met de overbodigheid van mijn behulpzame en correcte karakter. Mijn neefje (drieënhalf) en ik zitten aan tafel en eten pasta bolognese zonder bolognese, die hij te vegetarisch en vooral te weinig pittig vindt.
‘Waar is het vlees?’ vraagt hij.
‘In de koe,’ zeg ik, ‘waar het hoort.’ Hij rolt met zijn ogen en neemt een hap. ‘Meer scherp,’ zegt hij. Ik vertel hem dat er al twee lepels sambal doorheen zitten en dat hij even moet dimmen.
‘Meer scherp,’ herhaalt hij vlak, alsof ik oud en hardhorig ben, wat ik in zijn ogen waarschijnlijk ook ben. Als ik toegeef en het dekseltje van het potje wil halen, is voor hem de limiet bereikt.
‘ZELF DOEN,’ zegt hij.

Hij neemt zelf zijn vitaminedruppeltjes, poetst zelf zijn tanden, voorlezen is ook niet nodig want hij weet zelf wel een verhaaltje te vertellen. Als ik het licht in zijn slaapkamer uitdoe en daarna weer aandoe omdat hij het zelf uit wil doen, denk ik: dit is vermoedelijk het moeilijkste aan een kind hebben. Het willen helpen en weten dat helpen vooral niet-helpen is.

Terwijl ik met een zak chips op de bank ga zitten denk ik na over zelfredzaamheid. The Beatles zongen lang geleden al won't you please, please help me, Roosbeef heeft op haar nieuwste album ‘nood aan steun’ en zingt: ‘Koste wat het kost ik wil een muur voor mij alleen om tegenaan te leunen.’ Maar het is allemaal niet zo makkelijk. De laatste keer dat ik hulp vroeg wist ik niet hoe ik ergens heen moest fietsen; op het gebied van fysieke oriëntatie permitteer ik me enige hulpeloosheid, op alle overige terreinen straal ik graag onbegrensde autonomie uit. Ik vind het schitterend om een luisterend oor te zijn, maar als mij luisterende oren worden geboden voelt dat ergens ongemakkelijk. Hulp bieden kan overvloedig en pro Deo, hulp ontvangen lijkt aan krediet onderhevig.

Het ingewikkelde is alleen, heb ik gemerkt, dat hulp accepteren óók onderdeel blijkt te zijn van die grenzeloze autonomie die ik probeer na te streven. De Amerikaanse dichteres Chase Twichell schreef er een mooi gedicht over: Tech Help. Nadat ze in de middelste strofe vertelt hoeveel de verpleegsters van haar vader hielden omdat hij leerde zich te onderwerpen aan zijn rolstoel, aan de hulp, sluit Twichell haar gedicht als volgt af:

‘The last time I called tech help
I got George in Salt Lake, at work
at six in the morning their time.

He was very helpful.
I offered to write a note for his file,
but he said, It’s OK, Chase.
Your compliment is enough.

Het lijkt heel simpel: hulp vragen, hulp aanvaarden, dankbaarheid uiten (niet te uitgebreid), verdergaan met je eigenmachtige leven. En toch schuilt hierin evengoed een paradox: je ontvangt hulp en voelt je daardoor in zekere zin nog hulpelozer dan daarvoor.

’s Avonds komen mijn broer en schoonzus thuis. ‘Hoe is het gegaan?’ vragen ze. ‘Is hij al bezweken aan de sambal?’ Ik vertel dat ik één grote, nutteloze toevoeging ben geweest aan zijn op rolletjes lopende leven en dat ik uitkijk naar de tijd dat hij een soa heeft en zijn tante belt omdat hij het niet aan zijn ouders durft te zeggen.
‘Hebben we je al verteld hoe dankbaar we zijn dat je af en toe wilt oppassen?’ zegt mijn schoonzus. ‘Besef je wel hoe erg je ons daarmee helpt?’
‘Ja,’ zegt mijn broer, ‘heb jij wel in de gaten welke onschatbare toevoeging jij bent in ons chaotische en onoverzichtelijke leven?’
‘Nee,’ zeg ik. ‘Vertel.’

Mail

Iduna Paalman (1991) is schrijver en dichter. Haar poëziedebuut ‘De grom uit de hond halen’ verscheen in het najaar van 2019 bij Querido.

Joëlle de Ruiter (1994) is een illustrator uit Groningen met een stevig zwak voor vorm en vlak.

Hard//hoofd is gratis en
heeft geen advertenties

Steun Hard//hoofd

Ontvang persoonlijke brieven
van redacteuren

Inschrijven

Steun de makers van de toekomst

Hard//hoofd is een vrije ruimte voor nieuwe makers. Een niet-commercieel platform waar talent online en offline de ruimte krijgt om te experimenteren en zich te ontwikkelen. We zijn bewust gratis toegankelijk en advertentievrij. Wij geloven dat nieuwe makers vooral een scherpe en eigenzinnige stem kunnen ontwikkelen als zij niet worden verleid tot clickbait en sensatie: die vrijheid vormt de basis voor originele verbeelding en nieuwe verhalen.

Steun ons

  • Foto van Marte Hoogenboom
    Marte HoogenboomHoofdredacteur
  • Foto van Mark de Boorder
    Mark de BoorderUitgever
  • Foto van Kiki Bolwijn
    Kiki BolwijnAdjunct-hoofdredacteur, chef Literair
  • Foto van Sander Veldhuizen
    Sander VeldhuizenUitgeefassistent
Lees meer
het laatste
Alfa's en Omega's

Alfa's en Omega's

Marthe van Bronkhorst verkent de verhoudingen in het dierenrijk, waarin de mens als absolute alfa de wereld domineert. Lees meer

Schrödingers Donnie

Schrödingers Donnie

De dood van Eva's kat Donnie beweegt haar tot filosofisch mijmeren over een natuurkundig experiment. Lees meer

Column: Boomstronk-achtig

Boomstronk-achtig

‘Is dit een gouden match of settelen we voor less omdat we te druk en niet wanhopig genoeg zijn om verder te zoeken?’, vraagt Iduna Paalman aan haar geliefde. Lees meer

Tip: Bereken je deadline

Bereken je deadline

Else Boer kreeg een deadline opgelegd waar niet alleen een kersverse roman uit voortkwam, maar ook een ontnuchterend inzicht. Een tip over stilstaan bij je eigen sterfelijkheid. Lees meer

Automatische concepten 46

Demoontjes

Marthe van Bronkhorst laat haar demoontjes uit. Dat scheelt, want dan hoeft ze ze even niet zelf te dragen. Lees meer

Fantoompijn Evangeline Habarurema

Fantoompijn

Alle dingen gaan voorbij, de mooiste, maar ook de pijnlijkste dingen. Een troostvolle tip voor iedereen die verliest en rouwt, en het officiële Hard//hoofd-debuut van schrijver en illustrator Evangeline Agape. Lees meer

Als het doek valt

Als het doek valt

De gevoelens van heimwee waardoor Eva als kind geteisterd werd, ervaart ze als volwassen vrouw van tijd tot tijd nog steeds. Lees meer

 Samen alleen op de wereld

Samen alleen op de wereld

Speciaal voor de Heimweek delen tien fotografen beelden die hen doen terugverlangen naar een plek of een moment in hun leven. Het resultaat is een uniek inkijkje in de diversiteit van heimwee en nostalgie; misschien wel de allerindividueelste emoties. Lees meer

Slentermijmeringen uit Oxford

Slentermijmeringen uit Oxford

In de zomerserie ‘Slentermijmeringen’ reist Annelies van Wijk naar vier Europese steden. Dolend langs Manneken Pis, reuzencitroenen en pijnlijke herinneringen, treedt ze in een sprankelende dialoog met de plekken, hun taal en hun bewoners, maar vooral ook met zichzelf. Vandaag: Oxford. Lees meer

Komt een gangster bij de dokter

Komt een gangster bij de dokter

Nu ze zelf psycholoog is, kijkt Marthe van Bronkhorst heel anders naar een van haar favoriete series. Lees meer

Column: Een Bert of een Ernie

Een Bert of een Ernie

Eva van den Boogaard is met vrienden op vakantie in de Ardèche. Liggend bij het zwembad stelt één van haar vrienden een vraag die in alle eenvoud doet nadenken over de groepsverhoudingen. Lees meer

Column: Volhouden stoppen volhouden 3

Volhouden stoppen volhouden

Iduna Paalman bezoekt haar zieke hond, en hoort haar 's nachts onrustig ademen. 'Ze jankt een beetje, dat doen honden als ze dromen. Of heeft ze pijn?' Lees meer

Complete overgave

Complete overgave

Marthe van Bronkhorst liet zich meevoeren door de Waddenzee - om zichzelf te herontdekken. De rustgevende bezigheid maakt haar al snel doodsbenauwd. Lees meer

Slentermijmeringen uit Brussel

Slentermijmeringen uit Brussel

In de zomerserie ‘Slentermijmeringen’ reist Annelies van Wijk naar vier Europese steden. Dolend langs Manneke Pis, reuzencitroenen en pijnlijke herinneringen, treedt ze in een sprankelende dialoog met de plekken, hun taal en hun bewoners, maar vooral ook met zichzelf. Vandaag: Brussel. Lees meer

Onder de vraagprijs

Onder de vraagprijs

Vragen als ‘Wat doe jij nu?’ en ‘Waar woon je tegenwoordig?’ bezorgen Eva van den Boogaards vriend M. een rood hoofd en het gevoel te willen verdwijnen. Zij snapt hem maar al te goed. Lees meer

Slentermijmeringen uit Rotterdam

Slentermijmeringen uit Rotterdam

In de zomerserie ‘Slentermijmeringen’ reist Annelies van Wijk naar vier Europese steden. Dolend langs Manneke Pis, reuzencitroenen en pijnlijke herinneringen, treedt ze in een sprankelende dialoog met de plekken, hun taal en hun bewoners, maar vooral ook met zichzelf. Vandaag: Rotterdam. Lees meer

Column: Vervuilde idylle

Vervuilde idylle

Iduna Paalman belt vanuit de camping in Frankrijk met haar oma. Net daarvoor las ze nog in de dichtbundel van de Duitse Monika Rinck. Lees meer

Slentermijmeringen uit Londen

Slentermijmeringen uit Londen

In de zomerserie ‘Slentermijmeringen’ reist Annelies van Wijk naar vier Europese steden. Dolend langs Manneke Pis, reuzencitroenen en pijnlijke herinneringen, treedt ze in een sprankelende dialoog met de plekken, hun taal en hun bewoners, maar vooral ook met zichzelf. Vandaag: Londen. Lees meer

Tip: zoek je partner in zelfontplooiingscrime

Zoek je partner in zelfontplooiingscrime

Wat te doen als je gelooft dat ieder mens bestaansrecht heeft, behalve jij? Op grijze dagen verliest ook Annelies van Wijk zichzelf weleens uit het oog. Een tip om je ondermijnende gedachtes 180 graden te draaien. Lees meer

Column: Het is tijd

Strijdlied voor een nieuwe tijd

In haar eerste column op Hard//hoofd toont Marthe van Bronkhorst zich meteen onverschrokken: ze heft een strijdlied aan voor de nieuwe wereld. Lees meer

Steun de makers van de toekomst. Sluit je aan bij Hard//hoofd.

Jouw steun maakt mogelijk dat wij onze makers een vrije ruimte kunnen blijven bieden en hen optimaal kunnen ondersteunen. Sluit je nu aan en ontvang kunst van talentvolle kunstenaars.

Sluit je aan