Asset 14

Drie oplichters

Het is nooit leuk om opgelicht te worden. Maar de twee eerdere keren dat ik het slachtoffer werd van een frauduleuze praktijk had ik tenminste de tijd. In het ene geval stond ik te wachten op een bus en in het andere geval was ik de afwas aan het doen. Nu wacht er een zaal vol mensen op mij. Ik presenteer een avond met dichters en muzikanten. Zolang ik er niet ben kan het programma niet beginnen. Ik probeer dit aan Alejandro, mijn oplichter, uit te leggen. Hij spreekt redelijk Nederlands, maar lijkt mij niet te begrijpen.
‘Luister, Alejandro,’ zeg ik, terwijl we naar de winkel van zijn vermeende neef wandelen, ‘we weten allebei dat ik naar het geld dat je zojuist uit mijn hand hebt gepakt kan fluiten, ook als je het bij je “neef” gewisseld hebt. Probeer dan toch niet langer te pretenderen dat dit avontuur nog een goede afloop kan krijgen.’
‘Jij goede mens, ik goede mens, neef goede neef,’ antwoordt Alejandro vastberaden.
‘Ja, uiteindelijk zijn goed en kwaad natuurlijk ook relatieve begrippen,’ probeer ik tot hem door te dringen, ‘maar het publiek is ook goed en het publiek heeft betaald en zit te wachten op zijn presentator, net als de dichters en muzikanten.’
‘Jij músico?’ vraagt Alejandro en hij tokkelt op een onzichtbare gitaar.

Het was voor de deur van het theater dat hij het briefje van twintig uit mijn hand griste. Ik had het alleen maar omhoog gehouden om aan te tonen dat ik werkelijk geen losse euro bij me had. Inmiddels zijn we al twee grachten verder en de winkel is nog steeds nergens te bekennen. Waarom laat ik die man er niet gewoon vandoor gaan met mijn geld en ren ik terug naar de plek waar ik verwacht wordt? Het lijkt een principekwestie te zijn. Ik wil Alejandro een kans geven, hij moet toch meer hebben voorbereid dan dit.

Mijn eerste oplichter heette Maurits, althans, dat beweerde hij. Deze boom van een rossige jongen kwam betraand naar mij toegelopen op het busstation.
‘Ik schaam me zo,’ stotterde hij, ‘ik ben nooit in de grote stad, maar ik ging gisteren een biertje drinken, want je moet toch wat, en toen moeten ze iets in mijn biertje gestopt hebben, ik werd wakker op een bankje en mijn tas is weg en mijn wanten zijn weg, godverdikkie, ik ben een mislukking, wat is dit erg....’
‘Het komt goed, het gaat allemaal goed komen,’ suste ik glunderend.
Ach, wat voelde dat heerlijk. Ik was achttien en had mezelf in de afgelopen jaren zo vaak ontredderd gevoeld. Na al die keren dat ik uit de puree geholpen was, kon ik nu eindelijk iets terugdoen voor de mensheid.

Illustratie: Erik Wallert

Ik liep met Maurits naar een pinautomaat en gaf hem vijftig gulden voor een treinkaartje naar Lelystad. Hij zei dat hij het dubbele naar mij zou overmaken, omdat ik zijn leven had gered. Ik zei dat dat echt niet hoefde. Toen er drie weken later nog steeds helemaal niets was bijgeschreven belde ik maar naar het nummer dat Maurits mij had gegeven. Er moest iets mis zijn gegaan, waarschijnlijk was hij de besnotterde tissue kwijtgeraakt waarop ik mijn rekeningnummer gekrabbeld had en voelde hij zich nu nog belabberder dan eerst. Ik kreeg de plaatselijke Free Record Shop aan de lijn. Een Maurits had er nooit gewerkt, maar er vroegen de laatste tijd wel vaker mensen naar hem.

Vijf jaar later stond Yusuf voor de deur. Druk gebarend legde de kleine man in gele regenjas zijn situatie uit.
‘Ik jouw boerman, ik huis uit gesloten,’ zei hij wijzend naar een gebouw aan de overkant dat in de steigers stond en waar ik nooit een licht had zien branden.
‘Sleutel binnen liggen, geld binnen liggen, ik boes moeten halen, eerste dag naar werk, enige kans op toekomst.’
‘Het komt goed, het gaat allemaal goed komen,’ suste ik, maar ik merkte dat ik net iets minder overtuigend klonk dan vijf jaar geleden.
Terwijl we naar de pinautomaat liepen vertelde ik Yusuf over Maurits.
‘Natuurlijk zou je er wantrouwig van kunnen worden, maar zo wil ik niet in het leven staan. Als mensen niet meer bereid zijn om elkaar een helpende hand te bieden, waar moet het dan nog naartoe met deze beschaving?’
‘Ik goede mens zijn, stommie soekel ja, maar goede soekel,’ stelde de overbuurman mij gerust.

Yusuf had geld nodig voor een strippenkaart. Hij zou die dag beginnen als bloemist in Duivendrecht. De automaat had alleen maar briefjes van vijftig. Terwijl zijn harige hand het briefje streelde zei hij: ‘Jij bloemen krijgen, heel veel bloemen, zoveel bloemen jij niet meer in huis kan lopen. Wat voor bloemen jij houden van? Of de vrouw? Hyenacint? Klapperroosjies?’
‘Hoeft allemaal echt niet Yusuf,’ lachte ik, ‘als ik mijn vijftig euro maar terugkrijg.’
Dat Yusuf niet in de richting van de bushalte was gelopen, bedacht ik pas toen ik voor mijn deur zocht naar de sleutels die ik op tafel had laten liggen.

‘Jouw voorgangers, Maurits en Yusuf, maakten er tenminste iets van,’ leg ik uit aan Alejandro die aandachtig de informatie in zich op lijkt te nemen. ‘Je kan je afvragen of zij nooit de overstap hebben overwogen naar het legale acteercircuit. Misschien vinden ze dit leuker, geeft het een bepaalde kick. Maar jij moet echt werken aan je act, man. Zo is het voor niemand leuk.’
‘Hier winkel van mijn goede en ook leuke neef,’ negeert Alejandro de feedback.
In de minuscule avondzaak staat een jongen die inderdaad wat van hem weg heeft. Mijn oplichter pakt een blikje chocomel uit het koelkastje en biedt het mij aan.
‘Nee joh, drink jij dat maar lekker op,’ zeg ik.
‘Ah, jij goede mens zijn, een echte músico,’ zegt hij en er glijdt een traan over zijn wang.
Hij legt het briefje van twintig op de toonbank en zijn neef overhandigt mij het wisselgeld.
‘Hij is zo eenzaam de laatste tijd,’ fluistert deze mij toe. ‘Ik zie het meteen aan hem wanneer hij eindelijk weer een goed gesprek heeft gevoerd. Dank daarvoor.’
‘Heel graag gedaan, maar ik had al een kwartier geleden een avond moeten openen. De dichters en muzikanten hebben zich voorbereid, het publiek heeft betaald. Nu voelt iedereen zich vast bekocht.’
De neef brult dat Alejandro op de winkel moet passen, pakt zijn scooter en scheurt met mij weg naar het theater.

Het vertrouwen in de mens mag ik dan nooit zijn kwijtgeraakt, van oplichters weet ik voorlopig niet meer wat ik kan verwachten.

 

————-
P.S. Vond u dit een goed artikel? Zou u graag willen dat hard//hoofd nog vele jaren bestaat? Steun ons dan, als een échte vriend, in keiharde euro’s.

Mail

Kasper van Royen is Hard//hoofd-redactielid, is naast vader ook filosoof, ex-docent, ex-dichter, ex-echtgenoot, popfetisjist en postbode.

Erik Wallert gaf zijn baan als journalist eraan om aan de Koninklijke Academie te Antwerpen schilderkunst te studeren. Op die academie worden nog technische vaardigheden geleerd, vaardigheden die Erik nu inzet in autonome tekeningen en illustraties. Hij put inspiratie uit oude grafiek, zoals krantenillustraties en strips uit het fin-de-siècle waarvan hij de sfeer en gratie toepast in tekeningen die evenwel over hedendaagse onderwerpen handelen.

Hard//hoofd is gratis en
heeft geen advertenties

Steun Hard//hoofd

Ontvang persoonlijke brieven
van redacteuren

Inschrijven

Steun de makers van de toekomst

Hard//hoofd is een vrije ruimte voor nieuwe makers. Een niet-commercieel platform waar talent online en offline de ruimte krijgt om te experimenteren en zich te ontwikkelen. We zijn bewust gratis toegankelijk en advertentievrij. Wij geloven dat nieuwe makers vooral een scherpe en eigenzinnige stem kunnen ontwikkelen als zij niet worden verleid tot clickbait en sensatie: die vrijheid vormt de basis voor originele verbeelding en nieuwe verhalen.

Steun ons

  • Foto van Marte Hoogenboom
    Marte HoogenboomHoofdredacteur
  • Foto van Mark de Boorder
    Mark de BoorderUitgever
  • Foto van Kiki Bolwijn
    Kiki BolwijnAdjunct-hoofdredacteur, chef literair
  • Foto van Gatool Katawazi
    Gatool KatawaziAdjunct-uitgever
het laatste
Hard//talk: De goede kant van de geschiedenis is solidair, ook als het even niet uitkomt

De goede kant van de geschiedenis is solidair, ook als het even niet uitkomt

Racisme is een diep verweven onderdeel van het narratief van Nederland, waar we nog dagelijks de gevolgen van kunnen zien en voelen. Het is niet genoeg om je stil en afzijdig te houden van onrecht: verandering vereist actie. Lees meer

Echte schrijvers stellen uit

Echte schrijvers stellen uit

Elke schrijver is bekend met uitstelgedrag. Professioneel uitsteller Nicolas Voet legt in zijn essay uit waar het gelummel vandaan komt, en waarom het broodnodig is. Lees meer

Terra Infirma (deel 1)

Terra Infirma (deel 1)

Terwijl het coronavirus zich in de eerste maanden van 2020 over de wereld verspreidde en verschillende overheden verschillende maatregelen troffen, observeerde Nicky Runge de gang van zaken in haar woonplaats Hongkong. Lees meer

Automatische concepten 39

Vraag geen cadeaus (en krijg iets beters)

Jarig zijn én wereldproblematiek willen aanpakken, Jozien Wijkhuis leed eronder. Haar tip aan de (virtuele) verjaardagsbezoeker: geef cadeaus die geen geld kosten, of stort een bedrag dat de jarige zelf cadeau kan doen aan een medemens in nood. Lees meer

 Anderhalvemetergymnastiek

Anderhalvemetergymnastiek

Voor illustrator Jente Hoogeveen kan 1 juli niet snel genoeg komen: dan mogen de eerste mensen weer mondjesmaats naar de sportschool. Hoe dat eruitziet? Lees meer

Alles vijf sterren: 25

Je bent niet alleen

Deze week worden we blij van kleine dingen die je tijdens je zelfisolatie kan doen. Zonder dat we de druk voelen deze tijd te gebruiken om de rubbers van je koelkast te vervangen of De ontdekking van de hemel te lezen. Lees meer

Tip: Ga naar je werk

Ga naar je werk

Ook als je kantoortuin of favoriete koffietentje met laptopaansluiting gesloten is, kun je naar werk. Nora van Arkel liet zich betoveren door het sprankje magie dat nodig is om onszelf van eindeloze pyjamadagen te bevrijden. Lees meer

 O, Big Brother, Where Art Thou?

O, Big Brother, Where Art Thou?

Camera's op kruispunten en in gebouwen die je niet alleen volgen, maar zelfs herkennen en gegevens van je verzamelen. Hoe dichtbij is die dystopische toekomst? Lees meer

 1

Een radslag weg

Deze week worden we blij van kleine dingen die je tijdens je zelfisolatie kan doen. Zonder dat we de druk voelen deze tijd te gebruiken om een Ottolenghi-recept uit te proberen of de badkamer opnieuw te betegelen. Lees meer

Ons hulsel ligt verscholen

Emma Zuiderveen onderzoekt de digitale werkelijkheid in deze twee gedichten over performance, schijn en vega-worst. Lees meer

Tip: Ga een potje schaken

Ga een potje schaken

Jihane Chaara heeft een hobby uit de oude doos nieuw leven ingeblazen: het schaken. Het spel blijkt een grote metafoor voor het echte leven. Een tip om niet te haasten, je verbeelding in te zetten en natuurlijk om een vermakelijk spel te spelen. Lees meer

Kosmische Mixtape 1

Kosmische Mixtape

Een playlist met kosmische muziek om onze themaweek uit te luiden in stijl! Lees meer

Automatische concepten 36

So simple that we couldn't

Twee mannen zoeken antwoorden op vragen die ze niet begrijpen, om tot een allesomvattend inzicht te komen. Lees meer

 Als je je hoofd niet gebruikt, hoef je inderdaad geen mondkapje te dragen

Als je je hoofd niet gebruikt, hoef je inderdaad geen mondkapje te dragen

Hemel en aarde worden bewogen om levens te redden, en je slaat aan het protesteren tegen het dragen van mondkapjes en de kortstondige inperking van je vrijheid. Illustrator Rueben Millenaar keek van boven op de aarde neer en zag een mensheid die elk gevoel van perspectief kwijt is. Lees meer

Hemellichaamgedichten

Alle sterrenstelsels drijven langzaam uit elkaar

Yentl van Stokkum is behoorlijk fan van sterrenkunde. Voor de Kosmische Week schreef ze een reeks gedichten over astronauten, zwarte gaten en afgebeeld worden met een stralenkrans (ook al ben je daar eigenlijk te bescheiden voor). Lees meer

Alles Vijf Sterrenbeelden: Een kosmische quarantaine 7

De kosmische kijk- en luisterhoroscoop

Onze mediums hebben een horoscoop gemaakt om je weer terug op aarde te brengen. Voor als je even uit je hoofd en in je scherm of je speakers wilt. Lees meer

De aarde als jukebox

De aarde als jukebox

Imre van Son nodigt je met dit verhaal uit om deel te nemen aan een kosmische Zoom-vergadering. Wees gewaarschuwd: ‘Subtiele signalen die je in een offline-gesprek opvangt – lichaamstaal gezichtsuitdrukkingen, robot-expressie – ontbreken of worden vertekend in een online conversatie.’ Lees meer

Wat zich ontvouwt in de ruimte

Wat zich ontvouwt in de ruimte

Al jaren kijkt Marte Hoogenboom uit naar de lancering van James Webb, de opvolger van de beroemde Hubble-telescoop. We doen alles om onze plek in het heelal te begrijpen, terwijl we soms alleen maar willen horen dat het wel goedkomt met ons. Lees meer

Het Archief der Verloren Gedachten

Het Archief der Verloren Gedachten

Voor de Kosmische Week schreef Annemieke Dannenberg een kort verhaal over Gijsje Nachtegaal: een eenzame oudere die op zoek is naar een verloren gedachte... en daarbij wordt geholpen door een mysterieus call-center. Lees meer

 Kosmisch perspectief

Kosmisch perspectief

Tomas Mutsaers zoekt in zijn werk naar het wonderlijke van de wereld. Doelloos flanerend richt hij zijn lens met een kosmisch perspectief, zoals een telescoop door een wazige voorgrond van de atmosfeer kijkt, en scherpstelt op wat zich daarachter bevindt. Lees meer

Steun de makers van de toekomst. Sluit je aan bij Hard//hoofd.

Jouw steun maakt mogelijk dat wij onze makers een vrije ruimte kunnen blijven bieden en hen optimaal kunnen ondersteunen. Sluit je nu aan en ontvang kunst van talentvolle kunstenaars.

Sluit je aan