tickets
Asset 14

De rij

‘‘Van alle vervelende feestdagen vond ik Koninginnedag nog wel de vervelendste,’’ zeg ik tegen Peer.
Voor de hoeveelste keer ik hier sta weet ik niet meer. Hoe verder deze avond vordert, des te vaker ik het overvolle terras verlaat om mij in de rij aan te sluiten. Ik heb een zwakke blaas, zeker als ik gedronken heb. Peer is schijnbaar uit hetzelfde hout gesneden, want elke keer dat ik hier sta, staat hij er ook, met een biertje in zijn hand.
‘‘Die haal ik altijd even voor ik mij aansluit,’’ vertrouwde hij mij toe in de vorige rij. Of was dat alweer de eervorige rij? De chronologie van deze dag begint langzamerhand in elkaar te storten, zoals het ook hoort.
‘‘Dan moet ik als ik aan de beurt ben tenminste ook daadwerkelijk.’’
‘‘Dus als je besluit naar de wc te gaan, moet je nog niet?’’
‘‘Nee, dat zou wel hopeloos ondoordacht zijn. Lijkt me onfortuinlijk om in zo’n trage rij te staan met een knappende blaas. Dat soort situaties moet te allen tijde voorkomen worden.’’
Peer is een man van wie ik wat zou kunnen leren. Hij lijkt ook iets van mij te willen leren, maar ik weet niet wat.
‘‘Je zal wel blij zijn dat dit voorlopig de laatste keer is?’’
‘‘Wat bedoel je?’’
‘‘Vanaf volgend jaar vieren we toch Koningsdag?’’
Peer spreekt het woord uit alsof er graatjes in kunnen zitten.
‘‘Oh, maar het is helemaal goed gekomen tussen mij en Koninginnedag hoor. Dankzij jouw zoon en zijn bandje.’’
Daar is geen woord van gelogen. Waar ik vroeger op deze dag mensenhatend langs oude troep doolde, verlaat ik sinds enige jaren pas tegen het einde van de middag mijn huis, om op dit terras te eten, te drinken en te dansen. Hier zijn uitsluitend leuke mensen. Iedereen is uitgelaten op een gemoedelijke manier. Jong en oud danst op nummers van The Kinks, The Beatles en The Beach Boys. Freek, de zoon van Peer, speelt orgel. Ook de andere muzikanten zijn goede vrienden. Als de instrumenten zijn opgeborgen en de ouders huiswaarts keren, gaan we naar de bassist die op de hoek woont, om daar traditiegetrouw tot aan het ochtendgloren glaasjes water te drinken. Koninginnedag is tegenwoordig zowaar de leukste dag van het jaar. Wel irritant dat ik om de haverklap moet pissen. Gelukkig is Peer er steeds weer om mij gezelschap te houden.

‘‘Ze gaan ook spelen op jouw huwelijk, toch?’’
‘‘Jazeker, dat kan onmogelijk een goed feest worden zonder hen.’’
‘‘Zo prachtig dat jij gaat trouwen. Echt prachtig vind ik dat. En goed, ik vind het ook goed. Dat je dat gewoon doet.’’
‘‘Ik vind het ook goed.’’
‘‘Prachtig dat jij het ook goed vindt. Zou ook wat zijn als dat niet zo was.’’
‘‘Dat zou wat zijn, ja.’’
‘‘Het is misschien een brutale vraag, maar mag ik ook komen? Lijkt me zo leuk.’’
‘‘Ja, nou, ik denk, ik moet dat bespreken denk ik, want we hebben een lijst en dat is een ding, zo’n lijst, maar natuurlijk ben je welkom.’’
‘‘Wat enorm fijn, Kasper, ik ben zeer vereerd. En jij bent aan de beurt.’’

Twee weken later stuur ik Peer een mail, waarin ik hem uitleg waarom hij toch niet mag komen. Nora, de zus van Freek en tevens een van mijn liefste vrienden, denkt dat het overbodig is.
‘‘Mijn vader is altijd heel oprecht in die dingen, hij wil dus vast ongelooflijk graag komen. Maar hij had die dag, op z’n zachtst gezegd, een glaasje teveel op. Hij weet vast niets meer van dat gesprek voor de toiletten.’’
Misschien heeft Nora gelijk, maar toch wil ik het risico niet lopen dat Peer nu wacht op nadere informatie en niets meer van mij zal vernemen. Ik doe mijn uiterste best om mijn mail zo grappig en hartverwarmend mogelijk te maken, ter compensatie voor de teleurstelling. Peer moet niet denken dat ik hem er niet bij zou willen hebben. Als iemand voor wijsheid en vertier kan zorgen is hij het wel. Maar er moeten nu eenmaal onmogelijke keuzes gemaakt worden bij het selecteren van de gasten. Als hij komt, moeten de vaders van andere vrienden ook komen, vrienden die ik misschien wel langer ken dan Nora en Freek. Al zijn die vaders natuurlijk lang niet zo leuk als hij. Het zijn mannen die pas naar de wc gaan als ze moeten. In een ideale wereld zou alles anders zijn.

Peer begreep het helemaal, zo bleek uit de fijne mail die ik een paar dagen later van hem kreeg. Maar de afgelopen dagen begrijp ik er zelf steeds minder van. Ik begrijp niet waarom ik zo moeilijk deed, waarom ik de vaders van andere vrienden erbij moest halen, waarom ik het ontwapenende enthousiasme van een man die ik nauwelijks kende - maar met wie ik duidelijk een bijzondere band voelde, een band van toiletrijgefilosofeer - niet reden genoeg liet zijn om hem met open armen op mijn grote dag te ontvangen. Dan had ik hem tenminste nog een keer gezien. Mijn huwelijk was een prachtig feest, hij had er zeker van genoten.

Nora mailde dat het snel is gegaan. Vlak voor de kerst ging Peer voor een onderzoek naar het ziekenhuis, in de tweede week van januari is hij overleden.

Illustratie: Leila Merkofer

Om mij heen staan mensen die ik herken van het terras, de mensen die uitgelaten kunnen zijn op een gemoedelijke manier, mensen die dansen op sixtiescovers en muzikanten die, wanneer hun ouders huiswaarts zijn gekeerd, tot aan het ochtendgloren glaasjes water drinken. We staren naar de kist en luisteren naar Tom Waits, die zingt over een telefoon die van de haak ligt. Over tien weken is het Koningsdag en het wordt vast weer een fijn festijn op het terras. Maar hoe lang de rij ook moge worden, zij zal verlaten voelen. Peer hoeft nooit meer naar het toilet.

Mail

Kasper van Royen is Hard//hoofd-redactielid, is naast vader ook filosoof, ex-docent, ex-dichter, ex-echtgenoot, popfetisjist en postbode.

Leila Merkofer , afkomstig uit Zwitserland is een grafisch vormgeefster en illustratrice werkend en wonend in Amsterdam. Ze vertaalt thema’s zo groot als de Matterhorn naar heldere, scherp omlijnde illustraties. Door het handmatige karakter van haar illustraties creëert ze een gevoel van authenticiteit. Daarnaast houdt Leila van Nederlandse bijdehandheid, oude films, sneeuw en chocola.

Sluit je aan en verzamel kunst

Hard//hoofd is een vrije ruimte voor verbeelding en verhalen. Een niet-commercieel platform waar talent de ruimte krijgt om te experimenteren en zich te ontwikkelen. Zonder advertenties en helemaal gratis.

En dat heeft resultaat. Hard//hoofd’ers Iduna Paalman en Joost Oomen werden dit jaar door de Volkskrant verkozen tot literair talent van het jaar.

Een plek als Hard//hoofd kan alleen bestaan met jouw steun. Sluit je daarom bij ons aan en ontvang kunstwerken van veelbelovende makers, een Hard//hoofd-tasje en voorrang voor ons jubileum.

Sluit je aan
het laatste
10 jaar Hard//hoofd in Het HEM

10 jaar Hard//hoofd in Het HEM

Op de eerste lentedag van dit decennium viert Hard//hoofd haar 10-jarig bestaan in Het HEM. Samen met de alchemisten van deze tijd toveren we Het HEM om tot nachtlaboratorium. Vier met ons mee! Lees meer

Alles vijf sterren: 19

Trots op onze menselijkheid

Deze week worden we blij (en trots) van burlesque, zwart-witfoto's in elke kleur van de regenboog en het tweede seizoen van Sex Education. Lees meer

De humblebrag

De humblebrag

Anne Staal gaat in gesprek met haar miereneter, want er moet haar iets van het hart. Lees meer

Stemmen die wegsterven in de wind

Stemmen die wegsterven in de wind

Een auteur heeft zich teruggetrokken in een grauwe hotelkamer en werkt aan een boek, om niet te hoeven praten en niks uit te hoeven leggen. Voor zolang het duurt. Want van wie is het boek uiteindelijk: van de schrijver of van de lezers? Lees meer

 Wat betekent het om erbij te horen?

Wat betekent het om erbij te horen?

In deze extra Beeldspraak, speciaal voor de Trotse week, zoomt Alex Avgud in op de lichamen van zij die zich niet aan de norm wensen te houden: migranten, lhbt'ers of beide. Lees meer

Zondeval 2.0: hoe (niet) te leven in de klimaathel

Zondeval 2.0 Hoe (niet) te leven in de klimaathel

Terwijl de aarde warmer wordt dan goed voor ons is, ziet Iris Blaak dat mensen naar uitersten grijpen om hiermee om te gaan. Waar de een zijn kop in het zand steekt, neemt de ander juist het drastische besluit om zich niet meer voort te planten. Lees meer

Column: Jouw haar is ook mooi, hoor

Jouw haar is ook mooi, hoor

Iduna Paalman kan nog steeds met schaamte terugdenken aan die keer dat een jongen op het festival vond dat ze tof haar had, en hoe ze dat voor even geloofde. Lees meer

Spiegeltje, spiegeltje aan de wand

Spiegeltje, spiegeltje aan de wand

Uiterlijk schoon is zowel een vloek als een zegen voor Jihane Chaara. Ze merkt dat het al te vaak het zicht ontneemt op alles wat er onder de oppervlakte aanwezig is. Ze zoekt haar heil in de filosofie van body neutrality. Lees meer

Trots zoals _ zich verhoudt tot _

Trots zoals _ zich verhoudt tot _

Yentl van Stokkum onderzoekt de trots die ze in haar dagelijks leven om zich heen ziet: in kleedkamers, in opgeruimde kamers en in primetime televisieprogramma's. Lees meer

Waarom etaleren we onze trots op sociale media?

Waarom etaleren we onze trots op sociale media?

Honger en rampspoed te over in de wereld, maar op sociale media ziet Wieneke van Koppen alleen maar voorspoed en persoonlijk geluk. Hoe zit dat? Ze gaat te rade bij emotie-psycholoog Ad Vingerhoets. Lees meer

Train je trots

Train je trots

Roos Wolthers besefte dat ze eigenlijk nooit trots is op zichzelf. Sterker nog: ze ziet vooral wat ze verkeerd doet. Maar trots kun je trainen. Een tip om je eigen prestaties te benoemen. Lees meer

Hard//hoofd hult zich in een fluwelen harnas

Hard//hoofd hult zich in een fluwelen harnas

Deze week paradeert, poseert en flaneert Hard//hoofd erop los, want wij zijn trots, en de hele wereld mag het weten. Lees meer

 Kikker-K'NEX

Kikker-K'NEX

Amerikaanse wetenschappers zijn erin geslaagd kleine robotjes te maken met levende cellen uit kikkerembryo's. Aida de Jong bracht het nieuws in beeld. Lees meer

 1

Lieflijkheid, comfort, en verbeelding

Deze week worden we blij van een boek van Jenny Slate, een fleecepyjama en de horoscopen van Rob Breszny. Lees meer

 1

Collectief protest is nodig voor individueel geluk

Wolter de Boer luisterde naar de kersttoespraak van de koning en was verheugd dat hij over onze geluksobsessie sprak. Wel liet de koning een paar belangrijke maatschappelijke factoren voor de ellende van individuen achterwege in zijn rede. Lees meer

Seoul 2

Seoul

Thijs Joores schreef deze ritmische gedichtencyclus tijdens de jaarwisseling in Seoul. Het begint kalm, maar eindigt in een wervelwind aan gedachten en reflecties. Lees meer

Petrov zit

Petrov zit

Maria draaide zich om en liep de kamer uit. Petrov staarde naar het bruine plastic, de hoorn, de zwart met witte cijfers. Zijn starre billen raakten het leer en zijn ogen werden naar het tafeltje naast het raam getrokken. Het tafeltje met de telefoon, ver buiten zijn bereik. Zijn gedachtes vormden woorden die hij niet... Lees meer

Ga zweven

Ga zweven

Ooit had ze er weinig mee, maar tegenwoordig staat Jihane Chaara open voor het zweverige. Ze maakt plezier met tarotkaarten en voelt de vibes van mensen op een feestje. Een tip om ‘de’ waarheid wat minder te serieus te nemen. Lees meer

Column: En zo is het goed?

En zo is het goed?

‘De toekomst ligt niet vast, ze ligt open,’ concludeert Iduna Paalman tijdens een intergalactische reis op 1 januari. 'Meer verantwoordelijkheid in 2020, en meer sterren zien.' Lees meer

 2020, tijd om te spelen met eten!

2020, tijd om te spelen met eten!

In Beeldspraak richt Hard//hoofd de lens op de wereld en biedt een andere kijk op het dagelijks leven. Deze keer met Marc Elisabeth, die tegen de 30 loopt, maar het spelen met eten nooit verleerd is! Lees meer

Sluit je aan en verzamel kunst

Hard//hoofd is een vrije ruimte voor verbeelding en verhalen. Een niet-commercieel platform waar talent de ruimte krijgt om te experimenteren en zich te ontwikkelen. Het bestaan van zo’n platform is niet vanzelfsprekend. Sluit je daarom bij ons aan en ontvang kunst, een Hard//hoofd-tasje en voorrang voor ons jubileum.

Sluit je aan